Πώς -και γιατί- οι Ferrari και McLaren σχεδιάζουν να απαντήσουν, στο Τέξας, στην άνοδο της Red Bull

Καθώς κάθε θέση στο πρωτάθλημα κατασκευαστών αξίζει δεκάδες παραπάνω εκατομμύρια δολάρια, η Ferrari είναι μεν το φαβορί για τη χρυσοφόρα δεύτερη θέση με προβάδισμα 105 βαθμών από τη McLaren και 112 βαθμών από τη Red Bull Racing – όμως η αγωνιστική άνοδος της τελευταίας με τις νίκες του Μαξ Φερστάπεν στη Σεπάνγκ και στη Σιγκαπούρη ανατρέπει τα δεδομένα.

Το πλάνο αναβαθμίσεων της Ferrari SF-26

Η Scuderia δεν επαναπαύεται στις “δάφνες” της σημαντικής της διαφοράς, καθώς το καθοδικό σπιράλ απόδοσης που ακολουθεί στους τελευταίους (αρκετούς) αγώνες μπορεί εύκολα να αρχίσει να εξανεμίζει τις τριψήφιες διαφορές της στα 6 τελευταία GP του 2026.

Η ομάδα του Μαρανέλο, για αυτό το σκοπό, θα παρουσιάσει το επόμενο τριήμερο (23-25 Οκτωβρίου) στο GP των ΗΠΑ, στο Τέξας, το νέο και τελευταίο φετινό μεγάλο πακέτο αναβάθμισης της SF-26. Αυτό θα περιλαμβάνει ανασχεδιασμένο δάπεδο και πλευρικούς αεραγωγούς, καθώς και αεροδυναμικές αλλαγές στο κάλυμμα του κινητήρα.

Υπήρχαν επίσης εικασίες για μια νέα εμπρός πτέρυγα, η οποία θα εξέλισσε την ιδέα που παρουσιάστηκε στη Βαρκελώνη, ωστόσο αυτή δεν αναμένεται να κάνει την εμφάνισή της.

Οι αλλαγές αυτές, που είχε ήδη προαναγγείλει ο διευθυντής της ομάδας Φρεντ Βασέρ, έρχονται σε συνέχεια της απάιτησης που εξέφρασε ο Σαρλ Λεκλέρ μετά το GP της Σιγκαπούρης για περαιτέρω εξέλιξη του cavallino. Ο Μονεγάσκος είχε ανέβει στη 2η θέση του βάθρου μεν, αλλά δεν είναι ουδέποτε το ρυθμό να απειλήσει τη Red Bull του Φερστάπεν.

Η Ferrari παρουσίασε καλή εικόνα σε μια πίστα που απαιτεί πολλά από τη σταθερότητα του πίσω μέρους – έναν τομέα στον οποίο οι μηχανικοί της έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο από την αρχή της σεζόν. Το επερχόμενο σύνολο αεροδυναμικών αναβαθμίσεων θα αποτελέσει ακόμη μία ένδειξη για το κατά πόσο η ομάδα μπορεί να αντιμετωπίσει αυτούς τους περιορισμούς.

Οι Red Bull, Mercedes και McLaren έχουν αναθεωρήσει τόσο το σχήμα όσο και την αεροδυναμική λειτουργία των πλευρικών αεραγωγών τους, ακολουθώντας διαφορετικές σχεδιαστικές προσεγγίσεις. Εκτιμάται ότι η Ferrari έχει τροποποιήσει την ίδια περιοχή, χωρίς όμως να υιοθετήσει ιδιαίτερα επιθετικές ή ακραίες λύσεις σχετικά με τη ροή του αέρα προς το δάπεδο.

Οι αλλαγές στο πάτωμα αποσκοπούν στην παραγωγή περισσότερης άντωσης (“κάθετης δύναμης”) από το κάτω μέρος του μονοθεσίου, βελτιώνοντας παράλληλα την αεροδυναμική σταθερότητα σε διαφορετικές συνθήκες λειτουργίας και διευρύνοντας το εύρος στο οποίο η SF-26 μπορεί να αποδίδει αποτελεσματικά.

Η συμβολή του πατώματος στην απόδοση μεταβάλλεται ανάλογα με το επιλεγμένο ύψος από το έδαφος και την κίνηση της αεροδυναμικής πλατφόρμας του μονοθεσίου. Έτσι, οι μηχανικοί του Μαρανέλο έχουν εργαστεί στη διαχείριση της ροής του αέρα που περνά κάτω από την SF-26, επιδιώκοντας να αποσπάσουν επιπλέον απόδοση χωρίς να διαταράξουν την ισορροπία της.

Μετά το Όστιν, η εξέλιξη της SF-26 αναμένεται να ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό, καθώς η Ferrari έχει ήδη στρέψει την κύρια προσοχή της στο πρόγραμμα εξέλιξης του μονοθεσίου του 2027. Ενδέχεται να απομείνουν μόνο μικρές προσαρμογές ειδικά για κάθε πίστα.

Είναι αναμφίβολο ότι η αεροδυναμική πρόοδος της SF-26 θα συμβάλλει στην εξέλιξη του νέου cavallino, το οποίο προς το παρόν αναφέρεται στα ενδότερα του Μαρανέλο ως πρότζεκτ 679. Αυτό αναμένεται να έχει σημαντικά διαφοροποιημένη εμφάνιση, διατηρώντας παράλληλα τη σύνδεσή του με την SF-26 ως προς τα χαρακτηριστικά που θεωρούνται σημαντικά για ένα εξαιρετικό σασί.

Το πλάνο αναβαθμίσεων της McLaren MCL40

Όπως και Scuderia, έτσι και η McLaren ετοιμάζει ένα πακέτο σημαντικών αναβαθμίσεων του του μονοθεσίου MCL40 για το GP των ΗΠΑ, στο Όστιν. Όμως, σε αντίθεση με τους Ιταλούς, η βρετανική ομάδα προγραμματίζει και άλλες αναβαθμίσεις για τα τρία τελευταία GP της σεζόν.

Ο στόχος της ομάδας του Ουόκινγκ, όπως τον εκφράζει ο διευθυντής της, Αντρέα Στέλλα, είναι διττός: να μειώσει τη διαφορά από τις κορυφαίες ομάδες, αλλά και να τη βοηθήσει να κατανοήσει ποια αεροδυναμική φιλοσοφία πρέπει να επιλέξει για το μονοθέσιο του 2027.

Το βασικό πρόβλημα της πρωταθλήτριας της F1 είναι ότι το φετινό της μονοθέσιο, όπως το εξέφρασε ο Λάντο Νόρις, είναι “απλώς εξαντλητικό από κάθε άποψη και ψυχολογικά καταπονητικό, λόγω της σκληρής δουλειάς που απαιτεί πίσω από το τιμόνι”. Ο Στέλλα το επιβεβαίωσε λέγοντας ότι η MCL40 “χρειάζεται κάτι πιο θεμελιώδες” – που σημαίνει, προφανώς, ότι οι αναβαθμίσεις θα αποσκοπούν όχι μόνο στην αύξηση της αεροδυναμικής, αλλά και στη βελτίωση της “οδηγησιμότητας”.

Η ομάδα που κατέκτησε και τους δύο παγκόσμιους τίτλους την περασμένη χρονιά, αλλά και τις νίκες φέτος στην Ουγγαρία και την Ολλανδία, ολοκλήρωσε ένα απογοητευτικό σερί τριών διαδοχικών αγώνων μένοντας εκτός βάθρου στη Σιγκαπούρη – όπου ο Νόρις τερμάτισε 40 δευτερόλεπτα πίσω από τη Red Bull του νικητή Μαξ Φερστάπεν.

Η McLaren από το να κατακτά πολ ποζίσιονς, να κερδίζει αγώνες πριν και μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα και να αποτελεί σταθερή απειλή στην κορυφή, βρέθηκε μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες να είναι ξεκάθαρα το τέταρτο σε απόδοση μονοθέσιο.

Η βρετανική ομάδα βρισκόταν κοντά στο να προσπεράσει τη Ferrari στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος κατασκευαστών και, σε ορισμένες πίστες, έδειχνε ότι είχε ξεπεράσει τη Mercedes, η οποία αποτελούσε το βασικό σημείο αναφοράς της φετινής σεζόν. Τώρα, όμως, κινδυνεύει περισσότερο να την περάσει η αναγεννημένη Red Bull και να της πάρει την 3η θέση στη βαθμολογία.

Μέρος της εξήγησης βρίσκεται στα χαρακτηριστικά του μονοθεσίου και στις απαιτήσεις των συγκεκριμένων πιστών, καθώς η McLaren υστερεί στις στροφές χαμηλής ταχύτητας, στην είσοδο των στροφών και στις ευθείες. Το τελευταίο οφείλεται εν μέρει στο ότι το μονοθέσιο έχει μεγαλύτερη αεροδυναμική αντίσταση, ενώ ούτε οι κοντύτερες σχέσεις μετάδοσης τη βοηθούν.

Η Μαλαισία ήταν η πιο ανεξήγητη εξαίρεση. Η πίστα διαθέτει το είδος των στροφών μεσαίας και υψηλής ταχύτητας στο οποίο η McLaren έχει διαπρέψει αλλού, αλλά ούτε εκεί ήταν ανταγωνιστική. Το αγωνιστικό τριήμερο φαίνεται πως εκτροχιάστηκε εξαιτίας της τραχιάς επιφάνειας της πίστας, καθώς η MCL40 δυσκολεύτηκε σημαντικά να αξιοποιήσει την πρόσφυση των ελαστικών.

Η ανταγωνιστικότητα της McLaren έχει επηρεαστεί εν μέρει από τις αλλαγές στην ισορροπία δυνάμεων στην κορυφή. Ο Στέλλα περιέγραψε το φαινόμενο ως “πινγκ πονγκ των αναβαθμίσεων”: οι ομάδες αλλάζουν θέση ανάλογα με το πότε παρουσιάζουν τις αναβαθμίσεις τους.

Η Red Bull έκανε ένα σημαντικό βήμα με την αναβάθμιση που παρουσίασε στο Μπακού, η οποία απέδωσε περισσότερα από όσα περίμενε. Η αναβάθμιση προσέφερε στο πίσω μέρος του μονοθεσίου την επιπλέον στήριξη που επιδίωκε η ομάδα, αλλά τα οφέλη αποδείχθηκαν εκθετικά, καθώς έδωσαν στον Φερστάπεν ακόμη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για να αξιοποιήσει στο έπακρο το δυνατό εμπρός μέρος του μονοθεσίου του.

Το πακέτο αναβαθμίσεων της McLaren για το Μπακού λειτούργησε όπως ακριβώς είχε σχεδιαστεί, αλλά η βελτίωση δεν ήταν αρκετά μεγάλη σε σύγκριση με εκείνη των αντιπάλων της. Επιπλέον, στο Μπακού έγινε εμφανής η κατωτερότητα της McLaren στην ταχύτητα στις ευθείες σε σχέση με τη Red Bull.

Όμως, εντέλει, μένουν τα λόγια του Λάντο Νόρις ότι η McLaren είναι “υπερβολικά δύσκολη στην οδήγηση” και ότι, ακόμη κι αν φαίνεται να διαθέτει μεγαλύτερη δυναμικη, η συμπεριφορά της είναι υπερβολικά απρόβλεπτη. “Είναι σαν να βρίσκεσαι στην κόψη του ξυραφιού σε κάθε στροφή. Πρέπει να την οδηγείς μέσα σε ένα εξαιρετικά συγκεκριμένο περιθώριο και να πιέζεις το αυτοκίνητο με κάθε δυνατό τρόπο. Δεν μπορείς να το αφήσεις να κάνει μόνο του τη δουλειά. Πρέπει να πιέζεις το εμπρός μέρος, πρέπει να πιέζεις το πίσω μέρος.

Πρέπει να οδηγείς με τρόπο που απαιτεί τεράστια συγκέντρωση και πολύ μεγάλη ικανότητα. Είναι εξαντλητικό από κάθε άποψη και ψυχολογικά καταπονητικό, λόγω της σκληρής δουλειάς που απαιτεί πίσω από το τιμόνι. Είναι απλώς υπερβολικά δύσκολο και κάνει αδύνατο να συνδυάσεις διαδοχικούς καλούς γύρους στις κατατακτήριες”, πρόσθεσε ο Βρετανός.

Αυτό συνάδει με όσα έχουν δηλώσει πρόσφατα ο Όσκαρ Πιάστρι και επίσης και ο Στέλλα: το μονοθέσιο φαίνεται να χάνει σημαντικό χρόνο ακόμη κι όταν ο οδηγός κινείται ελάχιστα κάτω από το όριο. Έτσι, φαίνεται να απαιτεί ασυνήθιστα πολλά από τους οδηγούς του – κάτι που ίσως υποδηλώνει ότι η McLaren έχει εξελίξει το μονοθέσιό της ώστε να αποδίδει καλά μόνο μέσα σε ένα πολύ στενό παράθυρο λειτουργίας, είτε από αεροδυναμική είτε από μηχανική άποψη, είτε και από τις δύο.

Όταν όλα λειτουργούν όπως πρέπει και οι απαιτήσεις της πίστας είναι ευνοϊκές, υπάρχει τεράστιο περιθώριο απόδοσης που μπορεί να αξιοποιηθεί. Ακόμη κι έτσι, όμως, το μονοθέσιο παραμένει δύσκολο στον χειρισμό. Κανένας από τους δύο οδηγούς δεν δηλώνει ότι αισθάνεται άνετα ή ικανοποιημένος με αυτό, ακόμη κι όταν είναι γρήγορο.

Μένουν ακόμη ορισμένες τελευταίες βελτιώσεις για το 2026 και η McLaren ελπίζει ότι το σημαντικό αεροδυναμικό σύνολο αναβαθμίσεων της MCL40 για το GP των Ηνωμένων Πολιτειών θα μπορέσει να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος της διαφοράς των τριών δεκάτων του δευτερολέπτου που καταγράφηκε στη Σιγκαπούρη – διαφορά που θεωρείται αντιπροσωπευτική.

Ωστόσο, ο Αντρέα Στέλλα λέει ότι τα ευρύτερα και πιο δύσκολα χαρακτηριστικά του μονοθεσίου δεν μπορούν να διορθωθούν απλώς με την προσθήκη περισσότερης κάθετης δύναμης. Αυτό θα αποτελέσει προτεραιότητα για το υπόλοιπο πρόγραμμα εξέλιξης του 2026.

“Χρειαζόμαστε κάτι πιο θεμελιώδες από το να προσθέσουμε απλώς λίγη κάθετη δύναμη στο μονοθέσιο”, δήλωσε ο Ιταλός. “Αυτό ακριβώς θα συμβαίνει στους επόμενους αγώνες, χωρίς να αλλάζουμε ριζικά κάποια άλλη πτυχή – κάτι που θα αντιμετωπίζουμε σε πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα και το οποίο, στην καλύτερη περίπτωση, θα δούμε να εφαρμόζεται στην MCL41 του 2027”.

Για αυτό το λόγο, συνέχισε ο Ιταλός, “σχεδιάζουμε να παρουσιάσουμε ορισμένες αναβαθμίσεις. Ελπίζουμε ότι θα μπορέσουν να καλύψουν τη διαφορά που έχουμε από τα καλύτερα μονοθέσια και να φέρουν τη McLaren σε θέση να διεκδικεί βάθρα με την αξία της”.

Όσο για το αν θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε τη νίκη, πιστεύω ότι θα πρέπει πιθανότατα να περιμένουμε μέχρι τους τρεις τελευταίους αγώνες, καθώς οι αναβαθμίσεις θα παρουσιαστούν σταδιακά.

Είναι σημαντικό να παρουσιάσουμε αναβαθμίσεις, επειδή βρισκόμαστε σε μια στενή μάχη για τη θέση μας στο πρωτάθλημα. Θέλουμε, όμως, παράλληλα να δοκιμάσουμε ορισμένες θεμελιώδεις σχεδιαστικές αρχές που θα μεταφέρουμε στο μονοθέσιο της επόμενης χρονιάς.

Σε αυτό το επίπεδο ωριμότητας των μονοθεσίων, αρχίζεις να πιέζεις περισσότερο την αεροδυναμική εξέλιξη και μπορείς να διαπιστώσεις ότι ορισμένες λύσεις λειτουργούν. Κάποιες άλλες, όμως, μπορεί να μη λειτουργήσουν, επειδή η αεροδυναμική έχει αρχίσει να γίνεται αρκετά περίπλοκη έπειτα από ουσιαστικά δύο χρόνια εξέλιξης.

Αν θεωρήσουμε ότι η εξέλιξη ξεκίνησε στις 2 Ιανουαρίου 2025 και τώρα έχουμε προχωρήσει αρκετά μέσα στο 2026, τότε, έπειτα από δύο χρόνια, τα πράγματα έχουν γίνει σύνθετα. Μπορεί να πετύχει, μπορεί και να αποτύχει. Γι’ αυτό θέλουμε να δοκιμάσουμε στην πίστα ορισμένες από τις θεμελιώδεις αρχές που σκοπεύουμε να μεταφέρουμε στο μονοθέσιο της επόμενης χρονιάς”, κατέληξε ο Αντρέα Στέλλα.