Το ρίσκο που δεν πήρε η Ferrari το καλοκαίρι: Πώς το νέο Turbo της δίνει ελπίδες για το 2027
Η Scuderia αποφάσισε τον Αύγουστο να μην χρησιμοποιήσει το νέο της Turbo στην αναβάθμιση ADUO-2 της Μόντσα, λόγω ανησυχιών αξιοπιστίας – και αυτό ίσως την άφησε οριστικά πίσω από τον ανταγωνισμό έκτοτε. Ωστόσο, ο νέος υπερσυμπιεστής εξελίσσεται κανονικά στο Μαρανέλο προκειμένου να κάνει τα ιταλικά μονοθέσια πιο ανταγωνιστικά τη νέα σεζόν.
Η εισαγωγή του κινητήρα προδιαγραφών ADUO-2 στην SF-26 για το Ιταλικό GP στις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου έδινε στους τιφόζι την ελπίδα ότι θα μείωνε τη διαφορά από τους βασικούς αντιπάλους της Scuderia -ιδιαίτερα από τη Red Bull και τη Mercedes- στον τομέα των μονάδων ισχύος.
Στην πράξη, ωστόσο, προσδοκώμενο άλμα απόδοσης δεν ήρθε. Κρίνοντας από τα σχόλια των οδηγών και τα αποτελέσματα της Ferrari στους επόμενους αγώνες, η πολυαναμενόμενη αναβάθμιση του κινητήρα δεν κατάφερε να κάνει καθοριστική διαφορά στην απόδοση του μονοθεσίου. Δεν ήταν αρκετή για να καλύψει το τελευταίο χάσμα ταχύτητας της Ferrari από τους αντιπάλους της – παρά τους μήνες εξέλιξης και βελτιστοποίησης που απαιτήθηκαν για την έγκριση της νέας αυτής προδιαγραφής.
Ωστόσο, στην πραγματικότητα, η ομολογκασιόν της τέταρτης μονάδας ισχύος της Ferrari για τη σεζόν του 2026 δεν προοριζόταν ποτέ να δημιουργήσει μη ρεαλιστικές προσδοκίες στους υποστηρικτές της ομάδας, παρά τον θόρυβο που είχε δημιουργηθεί γύρω από την αναβάθμιση.
Στο ιταλικό εργοστάσιο επικρατούσε μόνο συγκρατημένη αισιοδοξία για τις εργασίες που είχαν ολοκληρωθεί, αλλά η Ferrari γνώριζε πολύ καλά ότι η νέα προδιαγραφή κινητήρα δεν θα προσέφερε την αύξηση των 10 ίππων που υποδείκνυαν ορισμένα δημοσιεύματα. Αντίθετα, η μέγιστη αναμενόμενη αύξηση ήταν περίπου πέντε ίπποι.
Επομένως, στόχος ήταν να γίνει ένα μικρό βήμα προς τους αντιπάλους της Ferrari και όχι να μεταμορφωθεί ριζικά η ανταγωνιστικότητά της. Ο κινητήρας διατήρησε την ίδια βασική αρχιτεκτονική με την προδιαγραφή που παρουσιάστηκε στην αρχή της σεζόν, ενώ η ευρύτερη εικόνα της εξέλιξης αποτελούσε επίσης μέρος του συνεχιζόμενου τεχνικού προγράμματος του SF-26.
Ο κινητήρας προδιαγραφών ADUO-2 χρησιμοποιεί στην πραγματικότητα υπερσυμπιεστή (Turbo) με τις ίδιες διαστάσεις με εκείνο που τοποθετήθηκε στην αρχή του πρωταθλήματος. Παρότι αναθεωρήθηκαν αρκετές λεπτομέρειες για τη βελτιστοποίηση της λειτουργίας του, με περιορισμένη μόνο επίδραση στην απόδοση της ιταλικής μονάδας ισχύος, η Ferrari δεν εισήγαγε το Turbo μεγαλύτερης διαμέτρου – για το οποίο είχαν γίνει αναφορές στον ιταλικό Τύπο.
Οι φήμες αυτές δεν ήταν εντελώς αβάσιμες. Το τμήμα κινητήρων της Ferrari είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες εργασίες με στόχο την εισαγωγή μεγαλύτερου υπερσυμπιεστή στο μονοθέσιο, τόσο μέσω μελετών εξέλιξης όσο και μέσω δοκιμών σε δυναμόμετρο, οι οποίες ξεκίνησαν μόλις λίγους αγώνες μετά την έναρξη της σεζόν του 2026.
Στόχος ήταν να βελτιωθεί η απόδοση της SF-26, αφού η Ferrari είχε χάσει επίσης, ως αποτέλεσμα τροποποιήσεων της FIA στους τεχνικούς κανονισμούς, το αρχικό πλεονέκτημα (κυρίως στις εκκινήσεις και στις εξόδους των στροφών) που συνδεόταν με το μικρότερο Turbo της. Ωστόσο, πριν από το Ιταλικό GP στη Μόντσα, η Ferrari αποφάσισε να κάνει πίσω από το συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Οι μηχανικοί, υπό τον τεχνικό διευθυντή του τμήματος κινητήρων Ενρίκο Γκουαλτιέρι, πραγματοποίησαν εκτεταμένες δοκιμές σε δυναμόμετρο προτού εγκαταλείψουν τελικά το σχέδιο εξοπλισμού του κινητήρα ADUO-2 με το νέο υπερσυμπιεστή – καθώς τα αποτελέσματα των δοκιμών στον πάγκο του Μαρανέλο δεν ήταν αρκετά ενθαρρυντικά.
Σύμφωνα με πληροφορίες που προέρχονται από πηγές κοντά στη Ferrari, το νέο εξάρτημα δεν πέτυχε τους απαιτούμενους στόχους αξιοπιστίας για να εγκριθεί. Έτσι, η ομάδα αποφάσισε να αναβάλει την εισαγωγή του έως τη σεζόν του 2027, αντί να διακινδυνεύσει να φέρει στην πίστα μια λύση πριν αυτή αποδειχθεί επαρκώς αξιόπιστη.
Η απόφαση ανάγκασε τη Ferrari να επικεντρωθεί στην εξαγωγή της μέγιστης δυνατής απόδοσης από τον ήδη διαθέσιμο εξοπλισμό της κατά το τελευταίο μέρος του πρωταθλήματος του 2026. Με δεδομένους τους περιορισμούς και τις τεχνικές δυσκολίες του υπάρχοντος πακέτου, στόχος έγινε η βελτιστοποίηση των υφιστάμενων εξαρτημάτων αντί της εισαγωγής του μεγαλύτερου turbo πριν αυτό φτάσει στο απαιτούμενο επίπεδο αξιοπιστίας.
Το περιστατικό βοηθά επίσης να εξηγηθεί γιατί η προδιαγραφή ADUO-2 απέφερε τελικά μια σχετικά περιορισμένη βελτίωση, παρά την εκτεταμένη δουλειά που έγινε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η Ferrari είχε εξετάσει μια πιο ουσιαστική εξέλιξη του Turbo, αλλά το εξάρτημα που θα μπορούσε να αποτελέσει τη μεγαλύτερη τεχνική αλλαγή δεν προχώρησε πέρα από το στάδιο των δοκιμών.
Για το υπόλοιπο του 2026, η Ferrari θα πρέπει, επομένως, να συνεχίσει να προσπαθεί να βελτιστοποιήσει το υπάρχον μηχανολογικό σύνολο 067/6, ενώ η εξέλιξη της πιο φιλόδοξης λύσης του Turbo μεταφέρεται στο 2027. Με την ελπίδα, βάσιμη αυτή τη φορά, ότι θα καλύψει και την τελευταία διαφορά ισχύος που χωρίζει τον ιταλικό κινητήρα από τους Mercedes και RBPT.