Πώς ο Σαρλ Λεκλέρ και η Ferrari κερδίσαν ένα GP στο οποίο πίστευαν ότι δεν είχαν καμία ελπίδα

Τα διαδοχικά ατυχήματα του Σαρλ Λεκλέρ στους τελευταίους αγώνες της Formula 1 πριν από το Σίλβερστοουν, καθώς και η αδυναμία του να βρει το ρυθμό του Λιούις Χάμιλτον, μαρτυρούσαν ότι ο Μονεγάσκος πάσχιζε να φέρει τη Ferrari SF-26 -ένα μονοθέσιο σχεδιασμένο με ριζικά αλλαγμένους τεχνικούς κανονισμούς σε σχέση με πέρσι- στα οδηγικά του μέτρα και σταθμά.

Ο 28χρονος δυσκολευόταν να αποκτήσει εμπιστοσύνη στο μονοθέσιο, με προβλήματα όχι μόνο στο σύστημα πέδησης αλλά και στη γενικότερη -μηχανική και αεροδυναμική- ρύθμιση. Και τα προβλήματα αυτά παρέμεναν και την Παρασκευή, στις ελεύθερες δοκιμές του Σίλβερστοουν – σε μια πίστα που, θεωρητικά, ταίριαζε πολύ περισσότερο στη Mercedes και η Scuderia ήθελε απλώς να περιορίσει τη ζημιά.

Αντ’ αυτού, η ομάδα του Μαρανέλο ξεπέρασε κάθε προσδοκία καθ’ όλη τη διάρκεια του τριημέρου, μοιάζοντας να έχει διαχειριστεί άψογα και το τελευταίο διαθέσιμο watt ηλεκτρικής ενέργειας και να αξιοποιεί στο έπακρο την πρώτη μικρή αναβάθμιση του κινητήρα (Αυστρία) συν τη μεγάλη αεροδυναμική αναβάθμιση (Βαρκελώνη). Ο Χάμιλτον κατέκτησε την πολ ποζίσιον του Sprint, η Ferrari έδειξε ανταγωνιστική από τα πρώτα δοκιμαστικά, ενώ την Κυριακή ο Λεκλέρ ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου και ο Χάμιλτον στο τρίτο.

Μετά τη νίκη του στο Σίλβερστοουν, την πρώτη του νίκη στη F1 μετά το GP του Όστιν το Φθινόπωρο του 2024, ο Λεκλέρ εξήγησε ότι η πρόοδος δεν προήλθε από μία και μόνο μεγάλη αναβάθμιση – αλλά από πολλές ώρες δουλειάς με τους μηχανικούς της Ferrari, αναλύοντας δεδομένα και αναζητώντας την αιτία των προβλημάτων ισορροπίας που δεν του επέτρεπαν να αισθάνεται απόλυτα άνετα οδηγώντας την SF-26.

Όπως αποκάλυψε, η λεπτομερής ανάλυση της τηλεμετρίας από την Παρασκευή έφερε στο φως ένα σημαντικό στοιχείο που επηρέαζε αρνητικά την ισορροπία του cavallino. “Είδα κάποια στοιχεία στα δεδομένα και σκέφτηκα ότι ορισμένα από αυτά απλώς δεν ταιριάζουν στον τρόπο που οδηγώ”, αποκάλυψε.

Τα δεδομένα έδειχναν ότι στο Sprint Qualifying έχανε χρόνο από τον Χάμιλτον κυρίως στην πολύ γρήγορη δεξιά στροφή Copse, όπου ο Βρετανός περνούσε με ελάχιστη άρση του γκαζιού και χρησιμοποιούσε μεγαλύτερη σχέση στο κιβώτιο.

Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η διαφορά στο τελευταίο σικέιν, όπου ο Λεκλέρ έφθανε με μικρότερη ταχύτητα (πιθανότατα λόγω διαφορετικής διαχείρισης της ηλεκτρικής ενέργειας) αλλά και με διαφορετική εφαρμογή του γκαζιού στην έξοδο της στροφής. Παράλληλα, υπήρχαν αρκετά σημεία όπου ο κινητήρας του λειτουργούσε σε υψηλότερες στροφές και με χαμηλότερη σχέση σε σχέση με τον Χάμιλτον.

Έτσι, σε συνεργασία με τους μηχανικούς της Ferrari προχώρησε σε αλλαγές στη ρύθμιση του μονοθεσίου τη νύχτα και η διαφορά έγινε άμεσα αισθητή όταν επέστρεψε στην πίστα. Η εικόνα είχε αλλάξει ριζικά.

Αρχικά, οι επιλογές σχέσεων στο κιβώτιο και οι στροφές του κινητήρα του Λεκλέρ ήταν πλέον σχεδόν ίδιες με εκείνες του Χάμιλτον. Ο Μονεγάσκος κέρδισε χρόνο στις ευθείες όπου προηγουμένως υστερούσε, ήταν ταχύτερος στην Copse και στο σύμπλεγμα Maggotts–Becketts, ενώ βελτιώθηκε σημαντικά και στο τελευταίο σικέιν, με τρόπο οδήγησης πολύ πιο κοντά σε αυτόν του ομολόγου του.

Μετά το Sprint Qualifying, ο Λεκλέρ αποκάλυψε ότι είχε μπροστά του δύο επιλογές. Η πρώτη ήταν να αλλάξει πλήρως τον τρόπο οδήγησής του, ακολουθώντας αυτόν του Χάμιλτον. Η δεύτερη ήταν να προσαρμόσει τη ρύθμιση της Ferrari ώστε να μπορεί να οδηγεί με τον δικό του φυσικό τρόπο.

“Επέλεξα τη δεύτερη λύση”, εξήγησε. “Ήθελα να μείνω πιστός σε αυτά που ξέρω ότι λειτουργούσαν στο παρελθόν και να βρω έναν τρόπο, μέσα από το στήσιμο και τα εργαλεία που διαθέτουμε στο μονοθέσιο, να τα αξιοποιήσω ξανά”.

Ο ίδιος περιγράφει το οδηγικό του στιλ ως ιδιαίτερα επιθετικό, βασισμένο στην ταχύτητα εισόδου στις στροφές και στη σταδιακή μεταφορά φορτίου στα ελαστικά. Με τα μονοθέσια του 2026, όμως, που διαθέτουν μικρότερα ελαστικά, μειωμένη αεροδυναμική άντωση (“κάθετη δύναμη”) και διαφορετική φιλοσοφία στη διαχείριση της ηλεκτρικής ενέργειας, αυτή η προσέγγιση είχε αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολη.

Στο Σίλβερστοουν, αντίθετα, ο Λεκλέρ έδειχνε πολύ πιο αποφασιστικός στο άνοιγμα του γκαζιού, σημάδι ότι είχε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην πρόσφυση του πίσω άξονα και σε ένα στήσιμο που του επέτρεπε να στρίβει το μονοθέσιο πιο αποτελεσματικά.

Στις αλλαγές που έκανε ο Λεκλέρ, στο μεταξύ, έριξε λίγο φως και ο Χάμιλτον: “Ο Σαρλ ξεκίνησε από το σημείο που έδειχνε ο προσομοιωτής. Η κατεύθυνση που ακολούθησα εγώ αποδείχθηκε σωστή και στη συνέχεια κινήθηκε κι εκείνος προς αυτήν”, εξήγησε ο Βρετανός.

Παρότι, λοιπόν, ο Μονεγάσκος είχε ήδη αφήσει να εννοηθεί μετά το Sprint του Σαββάτου ότι είχε γίνει σημαντική πρόοδος, τόνισε πως η πραγματική επιβεβαίωση θα ερχόταν στις κατατακτήριες δοκιμές και, κυρίως, στην απόσταση ενός ολόκληρου Grand Prix. Και ήρθε.

Σύμφωνα με όσα είπε, η καινοτομική αυτή αλλαγή στη ρύθμιση του έδωσε αμέσως πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ένιωσε σημαντικά πιο άνετα στις κατατακτήριες, ενώ ο αγώνας επιβεβαίωσε ότι οι αλλαγές δεν είχαν προσωρινό χαρακτήρα, καθώς η θετική αίσθηση παρέμεινε σταθερή και σε ρυθμό αγώνα, στις συστοιχίες γύρων του κάθε stint.

Το άλμα απόδοσης του Λεκλέρ στο Σίλβερστοουν ήταν εντυπωσιακό, ασχέτως του γεγονότος ότι βοηθήθηκε από την τύχη -τα προβλήματα αξιοπιστίας της Mercedes- για να φτάσει στη νίκη.

Ο Μονεγάσκος διαχειρίστηκε τον αγώνα με εξαιρετική συνέπεια και είχε εξαιρετικό ρυθμό στην κορυφή, έχοντας περάσει επικεφαλής στην εκκίνηση, αλλά ήταν ευάλωτος από τον Κίμι Αντονέλι που προέλαυνε προς τη Ferrari με τα αρκετά πιο φρέσκα ελαστικά του – έχοντας επιλέξει να κάνει το πρώτο του πιτ-στοπ αρκετούς γύρους μετά από τον οδηγό της Ferrari.

Όμως ένα πρόβλημα εσωτερικά στο εμπρός αριστερό άκρο της Mercedes W17 του Ιταλού τον ανάγκασε να μειώσει το ρυθμό του, να κάνει άλλα δύο πιτ-στοπς και εντέλει να φύγει από το Σίλβερστοουν χωρίς βαθμούς από τον κυρίως αγώνα.

Παρότι λοιπόν η τύχη έπαιξε τον δικό της ρόλο, η συνολική εικόνα της Ferrari στο Σιλβερστοουν απέδειξε ότι η ομάδα έκανε ένα ουσιαστικό βήμα προόδου. Η SF-26 ήταν ανταγωνιστική τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα, διαχειρίστηκε αποτελεσματικά τη φθορά των ελαστικών και παρουσίασε αισθητά βελτιωμένη διαχείριση της ηλεκτρικής ενέργειας σε σχέση με τους προηγούμενους αγώνες. Κι αυτό, το τελευταίο, σε μια πίστα τόσο γρήγορη και και η ίδια η Scuderia πίστευε -μέχρι την Παρασκευή- ότι η διαχείριση της ενέργειας θα την άφηνε πολύ πίσω από τον ανταγωνισμό.

Μιλώντας για το άλμα απόδοσης που σημείωσε στη Βρετανία, ο Λεκλέρ εξήγησε: “Οι νίκες μου πάντα έχουν κάτι ξεχωριστό. Είμαι τόσο χαρούμενος, γιατί για πολλούς αγώνες προσπαθούσα να ξαναβρώ αυτή την αίσθηση.

Μετά το Sprint είχα πει δημόσια ότι ίσως είχαμε βρει κάτι, αλλά έπρεπε να το αποδείξουμε στην πίστα. Στις κατατακτήριες ήδη ένιωθα πολύ καλύτερα, όμως ο αγώνας παρέμενε μεγάλο ερωτηματικό. Από τις πρώτες κιόλας στροφές ένιωσα αμέσως πολύ πιο άνετα μέσα στο αυτοκίνητο”.

Για την αγωνιστικά δύσκολη περίοδο πριν από αυτή τη νίκη, ειδικά μετά το GP Βαρκελώνης που ο Χάμιλτον μιλούσε ανοιχτά για τις αλλαγές που είχε προωθήσει τόσο στο μονοθέσιο όσο και στον τρόπο λειτουργίας της ομάδας για να κερδίσει την πρώτη του νίκη με τη Ferrari, ο Λεκλέρ είπε ότι βρισκόταν αντιμέτωπος με ολοένα και περισσότερη κριτική για τις εμφανίσεις του.

“Όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά, όπως συνέβη στους τελευταίους αγώνες, υπάρχει πολλή αρνητικότητα γύρω σου και δημιουργούνται διάφορες αφηγήσεις. Δεν είναι εύκολο περιβάλλον για να δουλεύεις.

Τα φετινά αυτοκίνητα είναι πολύ ιδιαίτερα και εντελώς διαφορετικά από όσα οδηγούσαμε μέχρι σήμερα, επομένως χρειάζεται περισσότερος χρόνος προσαρμογής.

Στο πρώτο μέρος της σεζόν ήμουν πολύ δυνατός, όμως στη συνέχεια έχασα αυτή την αίσθηση. Κάναμε αρκετές αλλαγές στο μονοθέσιο και χρειάστηκε περισσότερος χρόνος απ’ όσο θα ήθελα για να επιστρέψω στο επίπεδο που περίμενα.

Παράλληλα είχαμε και ορισμένα προβλήματα στους αγώνες της Κυριακής που μου κόστισαν πολλούς βαθμούς. Όλα αυτά μαζί δημιούργησαν μια πολύ δύσκολη κατάσταση, γι’ αυτό και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που κατάφερα να βγω από αυτήν με αυτόν τον τρόπο.

Το γεγονός ότι συνεχίσαμε να δουλεύουμε σκληρά και φτάσαμε σε αυτό το αποτέλεσμα με κάνει πραγματικά υπερήφανο για όλη την ομάδα. Με στήριξαν και με βοήθησαν να ξαναβρώ την αίσθηση που είχα με το μονοθέσιο.

Είναι μόνο το πρώτο βήμα και πρέπει να το αποδείξω και σε διαφορετικές πίστες. Όμως σε μια πίστα όπως το Σίλβερστοουν, όπου η αυτοπεποίθηση παίζει τόσο σημαντικό ρόλο, δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω χωρίς να νιώθω ξανά άνετα μέσα στο αυτοκίνητο”, συνέχισε.

Παρά τη νίκη του στο Σίλβερστοουν, όμως, ο 28χρονος ξεκαθάρισε πως δεν σκοπεύει να θεωρήσει ότι τα προβλήματα ανήκουν οριστικά στο παρελθόν: “Είμαστε ακόμη στην αρχή”, τόνισε. “Είναι μόνο ένας αγώνας και δεν πρέπει να παρασυρθώ πιστεύοντας ότι τελείωσε ο πόλεμος.

Η μάχη με αυτό το μονοθέσιο ήταν πολύ δύσκολη τους τελευταίους μήνες και δεν μπορώ να θεωρήσω δεδομένο ότι όλα λύθηκαν οριστικά. Θα συνεχίσω να δουλεύω ώστε να βρίσκω αυτή την αίσθηση όλο και πιο συχνά στους επόμενους αγώνες”, κατέληξε ο Σαρλ Λεκλέρ.

Μιλώντας για την αγωνιστική ανάκαμψη του Μονεγάσκου, έπειτα, ο διευθυντής της Scuderia Φρεντ Βασέρ είπε: “Είχαμε πάντα εμπιστοσύνη στον Σαρλ. Φυσικά και είμαι χαρούμενος για εμένα, για την ομάδα και για τον Λιούις, που έκανε επίσης έναν πολύ καλό αγώνα.

Πάνω απ’ όλα όμως είμαι χαρούμενος για τον Σαρλ, γιατί -όπως έχω ξαναπεί- δέχθηκε υπερβολική κριτική. Εκείνος ήξερε ότι η ομάδα ήταν στο πλευρό του και εμείς γνωρίζαμε πως μπορούσαμε να βασιστούμε πάνω του για να συνεχίσει να πιέζει. Έχουμε τεράστια εμπιστοσύνη στον Σαρλ και σήμερα είμαι πραγματικά ευτυχισμένος που τον βλέπω ξανά στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου”.

Το επόμενο GP της F1 θα διεξαχθεί στο Σπα στις 17-19 Ιουλίου. Είναι μια πίστα που επίσης στα χαρτιά δεν ταιριάζει στη Ferrari SF-26, λόγω των αναγκών ανάκτησης ενέργειας – αλλά μετά το Σίλβερστοουν μάλλον τα δεδομένα έχουν αναθεωρηθεί, χάρη στην αναμφίβολη αποτελεσματικότητα της σκληρής δουλειάς στο Μαρανέλο.

Καθώς δεν έχουμε καν φτάσει ακόμα στο μέσον της σεζόν, αν αποδειχθεί ότι ο θρίαμβος του Σίλβερστοουν δεν ήταν κάτι μεμονωμένο, και οι Λεκλέρ-Χάμιλτον διατηρήσουν το ίδιο επίπεδο ανταγωνιστικότητας και σε μία ακόμη απαιτητική πίστα, τότε η συζήτηση γύρω από τις φετινές πρωταθληματικές φιλοδοξίες της Scuderia θα ανοίξει και πάλι.