Δοκιμάζουμε τη νέα Mercedes CLA 200 Hybrid: Η CLA στις “εργοστασιακές ρυθμίσεις” της Mercedes

Η νέα Mercedes-Benz CLA 200 Hybrid είναι ένα από τα αυτοκίνητα που μπορούν να κάνουν “θόρυβο” και μόνο με την εμφάνισή τους. Η προηγούμενη CLA, όπως και η πρώτη που μας είχε προκαλέσει μια “ταραχή” έδειχνε να είναι προσηλωμένη σε αυτό, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα, άλλα σημαντικά στοιχεία. Θα εξηγηθώ. Μη βιάζεστε. Όσο εντυπωσιακή και αν ήταν σχεδιαστικά, έμοιαζε συχνά να έχει χάσει κάτι από την ουσία που έκανε τις Mercedes ξεχωριστές.

Και κυρίως, έμοιαζε να έχει συμβιβαστεί με έναν κινητήρα που ποτέ δεν ταίριαξε πραγματικά στον χαρακτήρα της. Η νέα γενιά έρχεται να διορθώσει πολλά από αυτά τα κακώς κείμενα. Όχι όλα. Αλλά αρκετά ώστε να σε κάνει να πιστέψεις ξανά ότι πίσω από το αστέρι υπάρχει ακόμη η παλιά φιλοσοφία της μάρκας. Ας ξεκινήσουμε από το σημαντικότερο. Επιτέλους, εν προκειμένω, έχουμε έναν κινητήρα αντάξιο του αυτοκινήτου σε όλα τα επίπεδα και όχι μόνο σε εκείνο της απόδοσης.

Κάτω από το καπό βρίσκεται ο ολοκαίνουργιος τετρακύλινδρος turbo βενζινοκινητήρας των 1,5 λίτρων της οικογένειας FAME (Family of Modular Engines), ο οποίος συνεργάζεται με ένα ιδιαίτερα εξελιγμένο υβριδικό σύστημα 48V και αποδίδει συνολικά 184 ίππους. Το ηλεκτρικό μοτέρ είναι ενσωματωμένο στο νέο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη 8 σχέσεων και επιτρέπει ακόμη και αμιγώς ηλεκτρική κίνηση σε ορισμένες συνθήκες, κάτι σπάνιο για υβριδικό 48V.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι οδηγώντας την CLA 200 είναι “επιτέλους”. Επιτέλους απομακρύνθηκε το 1.300άρι μοτέρ Γαλλικής προέλευσης, που βρέθηκε κάτω από το καπό της προηγούμενης CLA (και όχι μόνο). Ένας κινητήρας που ήταν σίγουρα ιδιαίτερα αποδοτικός, οικονομικός και τεχνολογικά επαρκής αλλά ποτέ δεν έδινε την αίσθηση ότι ανήκε σε ένα premium τετράθυρο κουπέ με αστέρι στη μάσκα.

Η νέα μονάδα των 1,5 λίτρων είναι διαφορετική υπόθεση. Δείχνει πιο γεμάτη από χαμηλά, αναπνέει καλύτερα στις μεσαίες στροφές και συνεργάζεται υποδειγματικά με το ηλεκτρικό κομμάτι του συστήματος. Η απόδοση των 184 ίππων μοιάζει απολύτως επαρκής για τον χαρακτήρα του αυτοκινήτου, ενώ η ροπή έρχεται με τρόπο που κάνει την καθημερινή οδήγηση ξεκούραστη.

Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι ο κινητήρας διαθέτει προσωπικότητα. Δεν ακούγεται να “ζορίζεται” όταν κληθεί να δείξει τι αξίζει στο δρόμο. Δεν έχει εκείνη τη μόνιμη αίσθηση ότι προσπαθεί περισσότερο από όσο μπορεί. Αντιθέτως, λειτουργεί με αυτοπεποίθηση, σαν να γνωρίζει ότι έχει τον απαραίτητο κυβισμό για το αμάξωμα που μετακινεί.

Το υβριδικό σύστημα είναι από τα καλύτερα της κατηγορίας. Η δυνατότητα συχνής ηλεκτρικής υποβοήθησης, η ανάκτηση ενέργειας και οι στιγμές όπου ο θερμικός κινητήρας αποσυνδέεται εντελώς από τη μετάδοση συμβάλλουν τόσο στην οικονομία όσο και στην ποιότητα κύλισης. Και το σημαντικότερο; Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς να χρειάζεται ο οδηγός να σπουδάσει ηλεκτρολόγος μηχανικός για να καταλάβει τι γίνεται.

Κατόπιν της έκπληξης από το νέο κινητήρα που τόσο ταιριάζει στην υπογραφή της Mercedes, έρχεται και η ανάρτηση. Πάλι θα σας πάω, “πίσω” στην προηγούμενη εκδοχή του μοντέλου -που πρέπει να σας πω πως αναλογικά της εποχής του, πολύ μου άρεσε και μπορούσα να παραβλέπω τις όποιες “ανορθογραφίες” για τα δικά μου πρότυπα. Η ανάρτηση εδώ λοιπόν, είναι αυτό που περίμενα σε μια Mercedes.

Αν ο κινητήρας είναι η ευχάριστη έκπληξη, η ανάρτηση είναι η μεγάλη επιστροφή στις εργοστασιακές αξίες της Mercedes. Εδώ η νέα CLA με κέρδισε από τα πρώτα χιλιόμετρα. Η προηγούμενη γενιά είχε σαφή προτεραιότητα τη δυναμική εικόνα και την αίσθηση σπορ οδήγησης. Μερικές φορές όμως αυτό γινόταν εις βάρος της άνεσης. Η νέα CLA φαίνεται να έχει βρει σημαντικά καλύτερη ισορροπία.

Η ποιότητα κύλισης είναι εξαιρετική. Οι ανωμαλίες απορροφώνται με τρόπο που θυμίζει μεγαλύτερα και ακριβότερα μοντέλα της εταιρείας. Η ανάρτηση δεν είναι μαλακή αλλά διαθέτει εκείνη την περίφημη “γερμανική ωριμότητα” που επιτρέπει στο αμάξωμα να ελέγχεται χωρίς να τιμωρεί τους επιβάτες. Αντιλαμβάνεσαι περισσότερο tilt στο διαμήκη άξονα κατά το φρενάρισμα- και λιγότερο κατά την επιτάχυνση.

Σε επαρχιακό δρόμο διατηρεί ακλόνητη σταθερότητα, ενώ στον αυτοκινητόδρομο δημιουργεί την αίσθηση ότι ταξιδεύεις με αυτοκίνητο μιας κατηγορίας πάνω. Κάπου εδώ καταλαβαίνεις ότι η Mercedes θυμήθηκε ξανά πως η άνεση δεν είναι αδυναμία αλλά αρετή που μπορεί και ανεβάσει τη συνολική αξία του αυτοκινήτου. Και αυτή η CLA την έχει, μαζί με τη σχεδίαση που τραβάει τα βλέμματα.

Σε ότι αφορά στη σχεδίαση του αυτοκινήτου, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Η CLA παραμένει μία από τις πιο κομψές προτάσεις της κατηγορίας. Οι αναλογίες της είναι εντυπωσιακές, η σιλουέτα παραπέμπει σε μεγαλύτερα κουπέ μοντέλα της εταιρείας και δείχνει ξεχωριστή χωρίς να καταφεύγει σε υπερβολές. Οι “λεπτομέρειες” που έχουν προστεθεί με τα φωτεινά στοιχεία να απογειώνουν την οπτική “υπογραφή” του αυτοκινήτου, ειναι φυσικό επόμενο εναρμόνισης με την εποχή του εξηλεκτρισμού.

Παράλληλα, οι αυξημένες διαστάσεις έχουν βελτιώσει τους διαθέσιμους χώρους σε σχέση με το παρελθόν, αν και η χαμηλή γραμμή οροφής εξακολουθεί να περιορίζει κάπως τον αέρα για τα κεφάλια των πίσω επιβατών. Σε ότι έχει να κάνει με την εργονομική εικόνα της καμπίνας, έκανα κάποιες νοητές σημειώσεις δυσαρέσκειας, μια και όπως φαίνεται, η νέα CLA συνεχίζει μια παράδοση που φαίνεται να έχει υιοθετήσει η Mercedes τα τελευταία χρόνια.

Προφανώς και το νέο μοντέλο εντυπωσιάζει τεχνολογικά αλλά δείχνει να “ξεχνά” κάποιες βασικές αρχές εργονομίας. Το πρώτο και σημαντικότερο αφορά το τιμόνι. Οι διακόπτες πάνω του είναι υπερβολικά πολλοί και ιδιαίτερα συγκεντρωμένοι στη δεξιά πλευρά. Σε βαθμό που χρειάζεται χρόνο για να μάθεις ποιος κάνει τι. Αντί να απλοποιεί τη ζωή του οδηγού, συχνά την περιπλέκει.

Η Mercedes φαίνεται να έχει ερωτευτεί την ιδέα των επιφανειών αφής και των πολυλειτουργικών χειριστηρίων. Στην πράξη όμως, πολλές φορές χρειάζεται να πάρεις το βλέμμα σου από τον δρόμο για να βεβαιωθείς ότι πατάς με κάποιο δάχτυλο την επιφάνεια στο σωστό σημείο. Ακόμη πιο ενοχλητική είναι η απουσία ξεχωριστής επιλογής “P” στον επιλογέα μετάδοσης.

Ναι, το αυτοκίνητο παρκάρει ηλεκτρονικά. Ναι, υπάρχουν λογικές πίσω από αυτή την επιλογή. Αλλά εξακολουθεί να είναι παράλογο να μην μπορείς να επιλέξεις άμεσα θέση στάθμευσης με τον τρόπο που το έκαναν οι Mercedes εδώ και δεκαετίες χωρίς να μπλέκεις με τη λογική λειτουργίας του συστήματος. Η εργονομία υπάρχει για να εξυπηρετεί το χειριστή και όχι το όχημα.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, στην πόρτα του οδηγού συναντάμε τη -γνωστή από άλλους κατασκευαστές- λογική με μόλις δύο φυσικούς διακόπτες για τα παράθυρα και έναν πρόσθετο σε ρόλο επιλογέα για να αλλάζεις ανάμεσα στον έλεγχο των εμπρός και πίσω παραθύρων. Δεν μπορώ να καταλάβω ειλικρινά, ποιο πρόβλημα λύνει μια τέτοια επιλογή.

Εδώ και δεκαετίες οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν τέσσερις διακόπτες. Όλοι ξέρουν πώς λειτουργούν. Όλοι τους χρησιμοποιούν χωρίς δεύτερη σκέψη. Όπου και αν έχει εφαρμοστεί η λογική των δύο διακοπτών και του “μπαλαντέρ” για μπρος- πίσω, είναι κατακριτέα- ειδικά όταν δεν πρόκειται για αυτοκίνητο περιορισμένου κόστους και έχουμε να κάνουμε με μια ξεκάθαρα premium πρόταση που θέτει τα δεδομένα στην κάθε κατηγορία όπου έχει “εκπροσώπηση”.

Η Mercedes αποφάσισε να επανεφεύρει τον τροχό και το αποτέλεσμα είναι απλώς λιγότερο πρακτικό. Στα αρνητικά θα προσθέσω επίσης και την υπερβολική εξάρτηση από τις οθόνες για λειτουργίες που παλαιότερα εκτελούνταν με ένα απλό κουμπί, καθώς και τη γενικότερη αίσθηση ότι το λογισμικό προσπαθεί συνεχώς να σου δείξει πόσο έξυπνο είναι.

Μερικές φορές θα προτιμούσα να είναι απλώς πιο διακριτικό. Εν τέλει, όμως, η νέα Mercedes CLA 200 Hybrid είναι ένα αυτοκίνητο που καταφέρνει να σε κάνει να χαμογελάς παρά τα προαναφερθέντα ελαττώματά του. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που μπορώ να της κάνω. Η εργονομία έχει αδυναμίες. Ορισμένες μάλιστα εντελώς αχρείαστες και τέτοια θεωρώ και την χειροκίνητη επιλογή των ταχυτήτων, με τον επιλογέα να έχει άλλον ένα άξονα μετακίνησης.

Σπρώχνεις μπροστά και περνάς στη μεγαλύτερη ταχύτητα, τραβάς προς το τιμόνι, κατεβάζεις. Οι σχεδιαστές φαίνεται να έδωσαν προτεραιότητα στον εντυπωσιασμό αντί στην απλότητα και αυτό φαίνεται σε αρκετές λεπτομέρειες της καθημερινής χρήσης. Όμως όταν αφήσεις πίσω σου τα μενού, τα touch χειριστήρια και τις περίεργες αποφάσεις των ανθρώπων του UX, μένει ένα πραγματικά πολύ καλό αυτοκίνητο.

Ένα αυτοκίνητο με εξαιρετικό νέο κινητήρα, ένα από τα πιο προηγμένα υβριδικά συστήματα της κατηγορίας, κορυφαία ποιότητα κύλισης και ανάρτηση που θυμίζει ξανά γιατί κάποτε η Mercedes θεωρούνταν σημείο αναφοράς στην άνεση. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, η CLA δεν είναι απλώς μια όμορφη Mercedes. Είναι μια Mercedes που οδηγείται και αισθάνεται όπως περιμένεις να οδηγείται μια Mercedes.

Αυτό, τελικά, αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε οθόνη και οποιοδήποτε εντυπωσιακό γραφικό καλωσορίσματος. Από την άλλη όμως, δεν μπορεί να “συνεφέρει” το ισοζύγιο στην κριτική του αυτοκινήτου και να σε κάνει να δικαιολογήσεις τα 54.900 ευρώ της τιμής εκκίνησης για τη CLA200 (υπάρχει και η CLA180 με 166 ίππους και 49.950 ευρώ). Το περιβάλλον της αγοράς αυτοκινήτου έχει αλλάξει και αυτό θα πρέπει να το συνυπολογίζουν και οι παραδοσιακές δυνάμεις της.