H McLaren στο “κάδρο” της pole στην Ουγγαρία -Ο Νόρις ταχύτερος στο FP3, με 0,1″ απο τους Χάμιλτον, Αντονέλι

Η McLaren κατάφερε να “ξεκλειδώσει” την ταχύτητα της MCL40 -που έχει μια σειρά αναβαθμίσεων- στο Χανγκαρόρινγκ και να μπει στη μάχη της πολ ποζίσιον, καθώς η ομάδα του Ουόκινγκ μαζί με τις Ferrari και Mercedes βρέθηκαν μέσα σε μόλις 0,129’’ στην 3η περίοδο ελεύθερων δοκιμών του GP Ουγγαρίας.

Ο πρωταθλητής κατέβασε στο φινάλε της περιόδου τον ταχύτερο χρόνο στο 1:17.939, αφήνοντας λίγο περισσότερο από ένα δέκατο του δευτερολέπτου πίσω του τον Λιούις Χάμιλτον με τη Ferrari SF-26 και τον πρωτοπόρο του πρωταθλήματος, Κίμι Αντονέλι, με τη Mercedes W17.

Το πρώτο μέρος του FP3 κύλησε σε χαμηλούς ρυθμούς, καθώς οι περισσότερες ομάδες επέλεξαν να περιορίσουν τους γύρους τους και να επικεντρωθούν στις προσομοιώσεις κατατακτήριων προς το τέλος της διαδικασίας, όταν η κατάσταση της πίστας θα ήταν πιο αντιπροσωπευτική.

Μετά από 16 λεπτά, ο Όσκαρ Πιάστρι ήταν ο πρώτος οδηγός που κατέβηκε κάτω από το 1:20 με τη μαλακή γόμα, όμως λίγο αργότερα ο Νόρις απάντησε με χρόνο 1:19.062. Ανάμεσα στους δύο οδηγούς της McLaren μπήκε προσωρινά ο Ιζάκ Χατζάρ με τη Red Bull.

Η διαδικασία διακόπηκε έπειτα από περίπου 20 λεπτά, όταν ο Σέρτζιο Πέρεζ ακινητοποίησε την Cadillac στην άκρη της πίστας – καθώς καπνοί έβγαιναν από το πίσω μέρος του μονοθεσίου. Οι πρώτες ενδείξεις έκαναν λόγο για πρόβλημα στα φρένα, έναν τομέα που εξακολουθεί να αποτελεί αδύναμο σημείο για τη νεοσύστατη ομάδα της F1.

Μετά την επανεκκίνηση, Ferrari και Mercedes άρχισαν να πιέζουν για την κορυφή. Ο Τζορτζ Ράσελ πλησίασε περισσότερο από όλους τον χρόνο του Νόρις, παραμένοντας δύο δέκατα πιο αργός, ενώ ο Σαρλ Λεκλέρ ήταν ακόμη ένα δέκατο πιο πίσω.

Ο Χάμιλτον, ωστόσο, κατάφερε να αξιοποιήσει κινηθεί ταχύτερα στον πρώτο και στον τρίτο τομέας της πίστας και πέρασε στην κορυφή για μόλις εννέα χιλιοστά του δευτερολέπτου, με τις τέσσερις κορυφαίες ομάδες να χωρίζονται από μόλις τρία δέκατα.

Στη δεύτερη προσπάθειά του, ο Λεκλέρ πραγματοποίησε πολύ καθαρότερο γύρο και σημείωσε 1:18.668, ενώ ο Αντονέλι ανέβηκε στη δεύτερη θέση. Ο Ιταλός ενημέρωσε την ομάδα ότι ίσως είχε υποστεί ζημιά στο δάπεδο, μετά από έντονο πέρασμα πάνω από τα κερμπς της τέταρτης στροφής. Οι μηχανικοί της Mercedes ανέφεραν ότι παρατήρησαν κάποια ένδειξη στα αεροδυναμικά δεδομένα, χωρίς όμως αυτό να επηρεάσει την απόδοσή του, καθώς λίγο αργότερα βελτιώθηκε ακόμη περισσότερο, σταματώντας το χρονόμετρο στο 1:18.254.

Η απάντηση του Νόρις ήταν άμεση. Ο Βρετανός σημείωσε αρχικά 1:18.206, περνώντας οριακά μπροστά, πριν ο Χάμιλτον τον ξεπεράσει προσωρινά. Στην τελευταία του προσπάθεια, όμως, ο οδηγός της McLaren πέτυχε τον κορυφαίο χρόνο της περιόδου με 1:17.939 και έκλεισε το FP3 στην πρώτη θέση.

Ο Λεκλέρ έμεινε τέταρτος, άλλα δύο δέκατα πιο μακριά, καθώς βγήκε εκτός πίστας στην πρώτη στροφή στην τελευταία του προσπάθεια. Πέμπτος ήταν ο Πιάστρι με την έτερη McLaren MCL40, ο οποίος έχασε χρόνο επειδή πέρασε εκτός ορίων στο σικέιν της έκτης στροφής.

Ο Ράσελ περιορίστηκε στην έκτη θέση, έξι δέκατα μακριά από την κορυφή, ενώ ακολούθησαν οι δύο οδηγοί της Red Bull, Μαξ Φερστάπεν και Ιζάκ Χατζάρ – εκφράζοντας και οι δύο παράπονα για την αστάθεια της RB22 στις πολλές ανωμαλίες της ασφάλτου του Χανγκαρόρινγκ.

Την πρώτη δεκάδα συμπλήρωσαν οι δύο οδηγοί της Audi, Νίκο Χούλκενμπεργκ και Γκάμπριελ Μπορτολέτο, σε ένα ακόμη ενθαρρυντικό δείγμα γραφής για τη γερμανική ομάδα στη μάχη των ομάδων μέσης δυναμικής.

Εκτός από τον Πέρεζ, τεχνικό πρόβλημα αντιμετώπισε και ο Άρβιντ Λίντμπλαντ. Ο νεαρός οδηγός της Racing Bulls έχασε το μεγαλύτερο μέρος της διαδικασίας λόγω αλλαγής της μονάδας ισχύος, κατάφερε όμως να βγει στην πίστα στα τελευταία λεπτά και να ολοκληρώσει το FP3 στη 13η θέση.

Η εκτενώς ανασχεδιασμένη Aston Martin AMR26 έγραψε τον 17ο χρόνο με τη μαλακή γόμα, με τον Φερνάντο Αλόνσο, στα δυόμισι δευτερόλεπτα μακριά από τις κορυφαίες επιδόσεις.