Κριστιάν Τσάβες: Ο "κομαντάντε" του Αστέρα στο Sport24.gr

Ο Κριστιάν "Πότσι" Τσάβες είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Τόσο για το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, όσο και για τα "βουνά" που ανέβηκε στη ζωή του. Γι' όλα αυτά μιλά στο Sport24.gr.

Κριστιάν Τσάβες: Ο "κομαντάντε" του Αστέρα στο Sport24.gr

 

Μεγάλωσε σε μια γειτονιά, στην οποία κυριαρχούσαν το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Η μητέρα του ήθελε να τον δει να σπουδάζει. Στο ντεμπούτο του με την Μπόκα, δεν ακούμπησε την μπάλα. Τον κάλεσαν να αντικαταστήσει τον Ρικέλμε. Δούλεψε ως οικοδόμος. Ο πατέρας του πούλησε μια σόμπα για να μπορέσει αυτός να ταξιδέψει και να δοκιμαστεί. Ντρέπεται να υπογράψει αυτόγραφα. Ξυπνούσε στις 4 τα χαράματα για να πάει στην προπόνηση. Πήρε τα πρώτα του παπούτσια, με την κατάκτηση του πρωταθλήματος της γειτονιάς του. Έχει τατού τον Μαραντόνα, θα κάνει και τον Μέσι. Θέλετε κι άλλα για να πειστείτε ότι η ζωή του Κριστιάν Πότσι Τσάβες είναι βγαλμένη από παραμύθι;

Το ημερολόγιο έδειχνε 22 Γενάρη, όταν το Sport24.gr αποκάλυπτε ότι ο Αστέρας ενδιαφέρεται για τον Αργεντινό μέσο - πρώην των Μπόκα Τζούνιορς, Λανούς κι Αρσενάλ Σαραντί - Κριστιάν Τσάβες. Λίγες ημέρες μετά, ο "Πότσι" όπως είναι το προσωνύμιό του αφίχθη στην Τρίπολη και ντύθηκε στα "κιτρινομπλέ'".

Το Sport24.gr βρέθηκε στην Τρίπολη και μίλησε με τον Αργεντινό επιτελικό μέσο. Η κουβέντα άρχισε από το αγωνιστικό, αν και η προσωπική του ζωή και ο δρόμος που διένυσε μέχρι να φθάσει στο επίπεδο που είναι δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά με αγκάθια. Αυτό θα το διαπιστώσετε, πιο κάτω.

Πώς άραγε, προέκυψε το "κονέ" με τον Αστέρα; Ποιες ήταν οι πρώτες του εντυπώσεις; Ήξερε που βρίσκεται η Τρίπολη στο χάρτη; Πώς ήταν η πρώτη ημέρα;

"Αρχικά, μίλησα με τον ατζέντη μου, όταν μου είπε ότι ο Αστέρας ενδιαφερόταν για εμένα. Για εμένα ήταν όνειρο που εκπληρώθηκε να παίξω στην Ευρώπη. Συνάντησα ένα κλαμπ πολύ όμορφο, πολύ οργανωμένο. Πολύ άνετο για εμένα. Τώρα θέλω να παίξω και να βοηθήσω την ομάδα. Είμαι ένα μήνα εδώ και ήδη αισθάνομαι πολύ καλά.

Έχω τη γυναίκα μου, η οποία όταν προέκυψε η πιθανότητα να αγωνιστώ στον Αστέρα έψαξε τα πάντα στο Ίντερνετ για την ομάδα και την Τρίπολη. Εμένα δεν με ένοιαζε τίποτα άλλο, καθώς ήθελα να παίξω στην Ευρώπη κι αυτό έγινε. Όπως σου είπα, συνάντησα ένα κλαμπ πολύ όμορφο, πολύ οργανωμένο με πολλούς Αργεντινούς. Το τελευταίο, με βοηθά πάρα πολύ. Θέλω να κερδίσω κάτι με τον Αστέρα, γιατί έχει πολύ καλή ομάδα.

Η πρώτη ημέρα ήταν νέα. Αλλά κι ωραία. Νέα, γιατί όλα ήταν καινούρια για μένα. Έπαιζα στην Μπόκα μπροστά σε 50.000 κόσμο κι αυτό με έχει σημαδέψει στη ζωή μου. Έχω πολύ όρεξη να παίξω, να βοηθήσω τους συμπαίκτες και να πετύχουμε τους στόχους με την ομάδα μου. Έχω πολλή διάθεση."

 

Όπως είναι φυσιολογικό, η προοπτική της συνέχισης της καριέρας σε ένα ξένο μέρος, συνοδεύεται κι από τις ανάλογες ανησυχίες. Οι Αργεντινοί ρωτούν συμπατριώτες τους για την κατάσταση στην Ελλάδα, το ποδόσφαιρο της χώρας και καθετί συναφές. Τίποτα το παράδοξο. Νομοτελειακά, φυσιολογικό. Ο Τσάβες, ωστόσο, πέρασε στο αντίθετο ρεύμα και δε διένυσε αυτό το δρόμο.

"Ναι ρώτησα πολλά παιδιά, όταν ήρθα εδώ, πως είναι το ποδόσφαιρο. Αλλά, κάθε μέρα που περνά όλα γίνονται πιο οικεία κι αυτό με βοηθά να προσαρμοστώ γρήγορα. Αισθάνομαι πολύ άνετα στον Αστέρα γι' αυτό και φθάνω πρώτος στην προπόνηση και φεύγω τελευταίος.

Είχα αποφασίσει ότι θα έρθω στην Ελλάδα, μόλις έφθασε η πρόταση από τον Αστέρα. Γι' αυτό και δεν χρειάστηκε να ρωτήσω κάποιον. Μετά από τρεις ημέρες είπα στο μάνατζέρ μου να πει το "ναι". Όλοι, διοικούντες, γιατροί εδώ, μου φέρθηκαν εξαιρετικά από την πρώτη στιγμή.

Έχω 25 ημέρες στην Τρίπολη και νιώθω σαν το σπίτι μου. Είμαι ο πρώτος που έρχομαι στις εγκαταστάσεις και φεύγω τελευταίος. Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που μου φέρονται και μακάρι να μπορέσω να καθίσω εδώ 4-5 χρόνια. Είμαι 29 ετών και θέλω να συνεχίσω στον Αστέρα πολλά χρόνια ακόμη. Θέλω να παίζω. Είμαι καλά με την οικογένειά μου στην Τρίπολη".

Με 132 συμμετοχές σε μια από τις κορυφαίες ομάδες της Αργεντινής και της Νοτίου Αμερικής, Μπόκα Τζούνιορς, έχει δώσει τις εξετάσεις του στο ανώτατο επίπεδο. Και τις έχει περάσει με επιτυχία. Η κοινή ποδοσφαιρική (και μη) λογική λέει ότι θα είχε ενδιαφέρον από ελληνικούς συλλόγους και στο παρελθόν. Ισχύει άραγε; Ο Πότσι δεν κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του κι αποκαλύπτει:

"Είχα προτάσεις από τον Ολυμπιακό και τον  Παναθηναϊκό, το 2011 και 2012, αλλά δεν ξέρω γιατί δεν προχώρησαν. Δεν ήθελε η Μπόκα, δεν ξέρω. Ήταν την ίδια εποχή που στην Ελλάδα έπαιζε ο Χεσούς Ντάτολο, πάνω-κάτω. Δεν ξέρω τι συνέβη, αλλά όπως φαίνεται το πεπρωμένο μου ήταν στην Ελλάδα κι ο Αστέρας με ήθελε πολύ. Εξάλλου, έχει το στυλ της Μπόκα Τζουνιορς. Μπορεί από κόσμο να μην είναι το ίδιο, αλλά οι εγκαταστάσεις, τα μέλη της ομάδας, όλα είναι φανταστικά. Πολύ όμορφος χώρος να προπονείσαι, να δουλεύεις".

 

Ο πρώην συμπαίκτης του Πότσι Τσάβες στην Μπόκα Τζούνιορς και μετέπειτα τεχνικός του στην Αρσενάλ του Σαραντί, Μαρτίν Παλέρμο, εδώ μέσα από το Sport24.gr "ακτινογράφησε" τον Αργεντινό "μάγο". Αλλά, προτιμήσαμε να αφήσουμε τον ίδιο να μιλήσει για τον εαυτό του. Ποια είναι η θέση του, τι του αρέσει να κάνει μέσα στο γήπεδο, ποια είναι τα δυνατά του σημεία. Σε μια ειλικρινή συζήτηση, δεν θα μπορούσε να μη γίνει ερώτηση και για τα ελαττώματά του...

"Αρχικά να πω, ότι πρέπει να προσαρμοστώ. Εμένα μου αρέσει να κινούμαι σε όλο το γήπεδο. Από εδώ, από εκεί. Θέλω να βοηθώ τους συμπαίκτες μου. Μπορώ να τελειώσω τη φάση, αλλά και να τροφοδοτήσω ένα συμπαίκτη μου. Δεν είμαι αυτός που θα κοιτάζει μόνο μπροστά και δεν θα τρέξει πίσω να μαρκάρει. Σε κάθε περίπτωση, ο προπονητής ξέρει καλύτερα. Όποιος δεν τρέχει, δεν μπορεί να παίξει. Σήμερα αυτό ισχύει, γιατί παλιά μπορεί να έπαιζε.

Νομίζω το πιο δυνατό μου σημείο είναι ότι κοιτάζω προς τα μπροστά, όταν παίρνω την μπάλα. Αλλά και οι στημένες φάσεις. Επιμένω όμως, ότι πρέπει να προσαρμοστώ, σε αυτά που θέλει ο προπονητής μου.

Πρέπει να βελτιώσω πολλά πράγματα. Κάθε μέρα είναι διαφορετική, μαθαίνεις. Σίγουρα, πρέπει να βελτιώσω τη φυσική μου κατάσταση. Εάν γίνει αυτό, όλα θα είναι πιο εύκολα για μένα. Αυτή είναι η προτεραιότητά μου, εάν είμαι καλά σε φυσική κατάσταση θα βοηθήσω την ομάδα πολύ, εάν δεν είμαι καλά και η ομάδα δεν θα είναι καλά. Είναι στόχος που πρέπει να πετύχω. Αυτό που μου λείπει είναι ο ρυθμός".

Αλόκο, Μάσα, Λούι, Νίκο Φερνάντες, Μπερτόγλιο. Οι Αργεντινοί έχουν "στήσει" τη δική τους "αποικία" στην πρωτεύουσα της Αρκαδίας. Αλλά δεν είναι μόνο οι εκπρόσωποι της χώρας του τάνγκο. Πολλά ελληνόπουλα, αποτελούν εδώ και χρόνια τον κορμό των Αρκάδων. Πόσο βοηθά τον "Πότσι" η παρουσία αρκετών συμπατριωτών του; Αλλά και ποια είναι η γνώμη του για το ελληνικό ταλέντο στο "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης";

"Ο Αστέρας έχει πολλούς Αργεντινούς και καταλαβαινόμαστε στο ματς. Νιώθω λες και είμαι στην Αργεντινή. Αλλά και τα παιδιά, οι Έλληνες, έχουν πολύ ταλέντο. Αλήθεια, είναι μια ομάδα πολύ ανταγωνιστική. Ο,τι κάνουμε, πρέπει να το κάνουμε ως ομάδα. Θα πετύχουμε, ως ομάδα. Αυτό έμαθα από τη θητεία μου στην Μπόκα Τζούνιορς.

Είναι πολλά παιδιά που ξέρουν μπάλα στην ομάδα. Αλλά, μόνο με το ταλέντο δεν κάνεις τίποτα. Ο μεγάλος ποδοσφαιριστής είναι και μεγάλος άνθρωπος. Πρέπει να προπονείσαι όπως όλοι, να τρέχεις όπως όλοι. Από τις λίγες ημέρες που είμαι εδώ, έχω διαπιστώσει ότι υπάρχει πολύ ταλέντο στην ομάδα.

Μας προκάλεσε έκπληξη η αποχώρηση του Γιάννου, είχε ένα πρόβλημα κι ο Νίκος (Ιωαννίδης) και μείναμε χωρίς επιθετικό. Αλλά, αυτά είναι ζητήματα του προπονητή. Πώς θα φτιάξει την ομάδα. Όταν μπαίνουμε στο γήπεδο, παίζουμε 11 εναντίον 11".

 

Μετά από 25 αγωνιστικές, ο Αστέρας έχει συγκεντρώσει 34 βαθμούς, τρεις λιγότερους από τον Πανιώνιο, ο οποίος τούτη τη στιγμή καταλαμβάνει την πέμπτη θέση, η οποία οδηγεί στα play-offs. Ποιο ρόλο έπαιξε στην καταφατική απάντηση του Τσάβες, η πιθανότητα να ξαναπαίξει ο Αστέρας στο Europa League; Ο Αργεντινός, ωστόσο, ονειρεύεται πιο μακριά. Όπως σωστά παρατηρεί, "το να ονειρεύεσαι, δεν κοστίζει":

"Ναι, η πιθανότητα ο Αστέρας να παίξει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις ήταν έξτρα κίνητρο για μένα. Αυτό για τον παίκτη είναι σημαντικό. Έπαιξα Λιμπερταδόρες. Αλλά, το πάθος για ποδόσφαιρο παραμένει το ίδιο. Μακάρι να τα καταφέρουμε και να παίξουμε στο Europa. Γιατί όχι στο μέλλον να μην ονειρευτούμε να παίξουμε στο Champions League; Δεν κοστίζει κάτι, το να ονειρευόμαστε. Αλλά, πρώτα πρέπει να κερδίζουμε. Έχουμε πολλά πράγματα να διορθώσουμε, αλλά στόχος είναι να κερδίζουμε πάντα.

Έχουμε τα πάντα για να παλέψουμε να μπούμε στα play-offs. Πρέπει να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στις ευκαιρίες που κάνουμε. Πιστεύω, ακόμη, ότι εξαρτάται από εμάς, είναι στο χέρι μας, να το καταφέρουμε. Οι εγκαταστάσεις είναι υψηλού επιπέδου εδώ, οι προπονήσεις επίσης.

Είμαι υπερήφανος που ο κόσμος με θεωρεί σπουδαία μεταγραφή και γι΄αυτό και προπονούμαι να είμαι 100% έτοιμος. Για να προσφέρω καλό θέαμα, να κερδίσω το χειροκρότημα. Αλλά είμαι πολύ ήρεμος, να βοηθήσω την ομάδα. Γνωρίζω τι χρειάζονται οι οπαδοί, στην Μπόκα έπαιζα μπροστά σε 50.000 κόσμο και ξέρω πως είναι να τους δίνεις τη χαρά της νίκης.

Το μόνο που θέλω είναι να βοηθήσω τον Αστέρα να πετύχει τους στόχους του. Γιατί η διοίκηση με εμπιστεύτηκε, εάν όλα πάνε όλα καλά σε εμένα, θα πάνε και στο κλαμπ. Και το αντίστροφο. Είναι αμφίδρομη, αυτή η σχέση. Το μόνο που θέλω είναι να πετύχω τους στόχους. Φοράω το "9", το νούμερο που φορούσε και το ίνδαλμά μου, ο Μαρτίν Παλέρμο και αυτό με ενθουσιάζει περισσότερο. Τον Παλέρμο στην αρχή τον ντρεπόμουν, με είχε καλέσει σπίτι του να πιούμε μάτε (παραδοσιακό αργεντίνικο τσάι) και ντρεπόμουν να πω στους φίλους μου, ότι ήπια τσάι με τον Παλέρμο...".

Ποια ήταν η πρώτη λέξη που έμαθε, όταν ήρθε στην Ελλάδα και την Τρίπολη; Ελληνική λέξη. Ναι, σωστά μαντέψατε, ή τουλάχιστον υποψιαστήκατε. Ο 29χρονος Αργεντινός κάνει ιδιαίτερη μνεία στο "μεταφραστή", Ματίας Ιγκλέσιας, και παρατηρεί με έκπληξη ότι και στη χώρα μας, έχει πέραση το... κρέας:

"Η πρώτη λέξη που έμαθα στην Ελλάδα, "μαλ....". Φαντάζομαι, δεν σας προκαλεί έκπληξη. Μπορώ να καταλάβω τις κύριες οδηγίες ακόμη κι αν δε γνωρίζω τη γλώσσα, ο Μάτι (Ιγκλέσιας) κάνει τη μετάφραση, αλλά ο τρόπος προπόνησης εδώ μοιάζει με αυτόν της Αργεντινής.

Νόμιζα ότι λόγω απόστασης και διαφορετικής κουλτούρας, το φαγητό θα ήταν διαφορετικό. Ωστόσο, δεν είναι. Κι εδώ, από ο,τι βλέπω έχετε ζυμαρικά και πολύ κρέας. Μοιάζουν πολύ οι δύο κουζίνες, κι αυτό μου προκάλεσε έκπληξη".

 

Ο Τσουέκο Άλβες, τότε προσωρινός προπονητής της Μπόκα Τζούνιορς, τον έριξε από νωρίς στα... "βαθιά". Ήρθε η ώρα για το ντεμπούτο. Ανυπομονησία. Αλλά κι άγχος. Κι όμως, όλα πήγαν καλά. Ή τουλάχιστον, τα περισσότερα. Το ντεμπούτο του, όμως άργησε μερικά δευτερόλεπτα. Κι όταν μπαίνει μέσα, δεν ακουμπά την μπάλα. Σταθείτε, για όλα υπάρχει μια εξήγηση:

" Όσον αφορά στο ντεμπούτο μου, δεν υπήρχε καλύτερο πράγμα. Ήμουν οπαδός της Μπόκα από πριν και ξαφνικά έφθασα να παίζω με τη φανέλα της ομάδας, στο Μπομπονέρα. Και να παίρνω και το πρωτάθλημα. Τι ευτυχία. Ήμουν πολύ φανατικός οπαδός της Μπόκα. Το ντεμπούτο μου έγινε στις 3 Ιουλίου του 2005 (στο Κλαουσούρα εκείνης της χρονιάς που βρήκε τη Βέλες πρωταθλήτρια) στο εκτός έδρας ματς με την Αλμάγρο.

Είχα άγχος. πολύ. Ο Τσουέκο Άλβες, μου λέει έλα να σε βάλω μέσα. Αλλά, κάτι δεν πήγαινε καλά. Γιατί δεν μπορούσαν να βρουν το αριθμό, οι διαιτητές, για να γίνει η αλλαγή. Μπήκα μέσα στη θέση του Όσκαρ Τρέχο, αλλά δεν ακούμπησα καθόλου μπάλα. Παίζαμε με την Αλμάγρο και οι οπαδοί μπήκαν μέσα και μας πήραν τις φανέλες. Δεν θυμάμαι να έχω ξανατρέξει τόσο πολύ στη ζωή μου. Το ματς διεκόπη στο 64ο λεπτό".

Σε παλαιότερη συνέντευξη είχε πει ότι η μητέρα του, ήταν αντίθετη με την επιλογή του να παίξει μπάλα. Αντίθετα επιθυμούσε, ο γιος της να σπουδάσει. Δεν της έκανε το χατίρι. Ο ίδιος θυμάται εκείνα τα χρόνια, ακόμη κι αν πήγε κόντρα στη θέληση της μητέρας του.

"Όλες οι μανάδες ήθελαν να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Αλλά εμένα δεν ήταν γραφτό, γιατί ήθελα να παίξω ποδόσφαιρο. Τελείωσα το Γυμνάσιο, αλλά μετά με κέρδισε η μπάλα. Μου φώναζε για τα μαθήματα, αλλά εμένα στο μυαλό μου ήταν μόνο η μπάλα. Λογικά, από την άλλη, οι μανάδες, να θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους... Θυμάμαι ότι ο τότε πρόεδρος της Μπόκα και νυν της Αργεντινής, Μαουρίσιο Μάκρι, επέμενε να τελειώσουμε το σχολείο. Πήγα σε μια τάξη και είχα συμμαθητές που ήταν 30 ή 40 χρονών. Ρωτούσαν πράγματα που ήταν προφανή κι απορούσα...Το καλό ήταν ότι είχα μείωση στα εισιτήρια των συγκοινωνιών, οι οποίες ήταν ακριβές."

Η παιδική ηλικία του Πότσι Τσάβες δεν ήταν συνηθισμένη, εύκολη. Τουναντίον, αρκετά δύσκολη. Από παιδάκι ξεκινούσε πρωί και πήγαινε με το θείο του στην οικοδομή. Ως βοηθός του. Την ίδια ώρα που τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας του, έπαιζαν αμέριμνα μπάλα στους δρόμους του Μπουένος Άιρες, του Ροσάριο, του Σάντα Φε, της Κόρδοβα, της Μεντόσα. Κι αυτό για να συνεισφέρει στο οικογενειακό εισόδημα, για να ζουν αξιοπρεπώς. Οι περισσότεροι - στη θέση του - θα ήθελαν να ξεχάσουν αυτά τα χρόνια. Ο ίδιος τα κρατά ζωντανά στη μνήμη του. Ως μια ευχάριστη ανάμνηση, μάλιστα.

"Ήμουν χαρούμενος στην οικοδομή. Δύσκολη δουλειά, αλλά ήμουν χαρούμενος. Δούλευα με το θείο μου και βοηθούσα την οικογένειά μου. Ο μπαμπάς μου δούλευε, η μαμά μου το ίδιο. Ζούσαμε με λίγα, αλλά χαρούμενοι. Δεν μετανιώνω και ο καθένας πρέπει να θυμάται από που προήλθε. Δεν έχω παράπονο, πληρωνόμασταν στο χέρι αλλά στην ώρα μας.

Με βελτίωσε ως χαρακτήρα. Και στο ποδόσφαιρο, μπορεί στην πορεία να έχασα πολλούς φίλους λόγω του ποδοσφαίρου, αλλά με έκανε πιο ώριμο όλο αυτό. Μπορεί να ήταν δύσκολη η παιδική μου ηλικία, αλλά ήταν και χαρούμενη, παράλληλα".

 

Επιστρέφουμε στην παραπομπή που κάναμε στην αρχή. Ότι ο δρόμος που διένυσε μέχρι να φθάσει στο επίπεδο που είναι δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά με αγκάθια. Κάποτε, ο πατέρας του αναγκάστηκε να πουλήσει μια σαλαμάνδρα (σόμπα) για να μπορέσει μικρός Πότσι να ταξιδέψει στην άλλη άκρη του Μπουένος Άιρες και να προπονηθεί. Ο ίδιος ξυπνούσε από τις 4 το πρωί για να μπει στο λεωφορείο το οποίο μάζευε παιδιά από όλες τις γειτονιές της αργεντίνικης πρωτεύουσας και να τα πάει στο προπονητικό κέντρο των "Γενοβέζων". Δεν κοιμόταν καλά, δεν έτρωγε καλά. Και δεν μιλούσε, γιατί δεν τον έπαιρνε.

"Ευχαριστώ τους γονείς μου, που έκαναν τα πάντα να φθάσω να παίζω στην Μπόκα...ο μπαμπάς πούλησε μια σόμπα για να μπορέσω να ταξιδέψω να προπονηθώ. Συγκινητική πολύ στιγμή. Αλλά, υπάρχει πολύς κόσμος, όπως εγώ.

Είναι ο,τι σου τυχαίνει στη ζωή. Είμαι χαρούμενος και γι' αυτό που έγινα, και γι' αυτό που έκαναν οι δικοί. Και ως ποδοσφαιριστής έκανα πολλές θυσίες, ο κόσμος δεν φαντάζεται και ούτε ξέρει πόσα θυσιάζει ένας ποδοσφαιριστής για να παίξει σε υψηλό επίπεδο.

Ξυπνούσα από τις τέσσερις και μισή πρωί (χαράματα για την ακρίβεια) για να πάω στην προπόνηση. Και το χειμώνα, έκανε πολύ κρύο να ξέρεις. Περνούσε το λεωφορείο της Μπόκα να μας μαζέψει από όλες τις γειτονιές τα παιδιά των Ακαδημιών και να μας πάει στην πρωινή προπόνηση. Ο κόσμος δεν τα βλέπει αυτά.

Δεν κοιμόμουν καλά, έφευγα από το σπίτι τις 4 το πρωί και γυρνούσα στις 12 το μεσημέρι. Παιδί. Δεν κοιμόμουν καλά, δεν έτρωγα καλά. Έτρωγα κακά γεύματα, όπως χάμπουργκερ. Γι' αυτό και καιρό, όταν μπορούσα να μιλήσω πλέον και δεν ήμουν τόσο μικρός, ζήτησα μια πενσιόν στα δωμάτια της Μπόκα. Αλλά ακόμη κι όταν μεγάλωσα, δεν έφυγα από την πενσιόν. Μπορεί να ήμουν καλύτερα αγωνιστικά και οικονομικά, εάν θες, αλλά δεν έφυγα. Μου άρεσε όλο αυτό το συλλογικό πνεύμα.

Ήμουν με τον Γάγο, τον Λεδέσμα, τον Μποσέλι. Προβιβάστηκα νωρίς, και ήμουν σε μια ομάδα με μεγαλύτερα παιδιά. Υπήρχαν ομιλίες από τους ποδοσφαιριστές, τον Μαρτίν, τον Ρομάν, τον Σκιάβι, τον Αμποντανσιέρι. Όταν μιλούσε ο Μαρτίν, υπήρχε ησυχία. Αλλά, όλα έμεναν στα αποδυτήρια. Αυτό, ήταν το καλό..."

Κάποτε έβγαζε μετά βίας 50 ή 60 πέσος, τα οποία δεν έφθαναν ούτε για χαρτζιλίκι. Τώρα βγάζει πολλά περισσότερα πέσος, είναι άνετος οικονομικά. Κι αυτός, και η οικογένειά του. Τα χρήματα αλλάζουν τον άνθρωπο; Ο "Πότσι" είναι η νόρμα ή εξαίρεση σε αυτόν τον "εθιμικό" κανόνα;

"Ποτέ δεν άλλαξα γιατί, όπως είπα και πιο πριν ο καθένας πρέπει να μην ξεχνά από πού έρχεται. Κι εγώ αυτό έμαθα και αυτό τηρώ. Πάντα είμαι μαζί με την οικογένειά μου και τότε που έβγαζα 30 ή 60 πέσος και τώρα..."

Στη γειτονιά μου έτρεχε μπύρα, αλκοόλ και ναρκωτικά. Αλλά, είναι στον καθένα. Ναρκωτικά παντού. Αλλά είναι στον καθένα τι θα επιλέξει. Είναι στην ανατροφή από το σπίτι. Έπαιζα στο δρόμο κάτω από το σπίτι και θυμάμαι τη μαμά μου να με φωνάζει στις 9 το βράδυ, να επιστρέψω σπίτι, να φάω και να κοιμηθώ.

Οι ακαδημίες της Μπόκα με βοήθησαν γιατί εκεί είχαμε πρόγραμμα, πότε θα φάμε, πότε θα κοιμηθούμε. Με βοήθησε πολύ στην πειθαρχία".

 

Ξεπερνά τα όρια του αστικού μύθου κι εντάσσεται κανονικά στην πραγματική ζωή, ότι ο κάθε παιδί στην Αργεντινή μεγαλώνει με μια σκισμένη μπάλα και μια φανέλα του Μαραντόνα. Της Μπόκα, τουλάχιστον. Ο Αργεντινός του Αστέρα, το επιβεβαιώνει, περιγράφει την πρώτη του συνάντηση με τον Ντιέγο, εξηγεί γιατί έκανε τατού στην πλάτη και προαναγγέλλει το επόμενο, στην άλλη πλευρά. Όχι ξανά του Ντιέγο, αλλά του "διαδόχου" του...

"Για μένα είναι είδωλο. Έχω ένα τατουάζ στην πλάτη, όπως και με τα ονόματα της οικογένειάς μου. Το τατού στην πλάτη είναι του Μαραντόνα με την υπογραφή του. Ήταν μάνατζερ για ένα μήνα στην Μπόκα και μου έβαλε την υπογραφή του στην πλάτη.

Είναι ο καλύτερος των καλύτερων. Τον έχω δει σε βίντεο, τι έκανε, με την Μπόκα, με τη Νάπολι, στα Μουντιάλ. Τώρα θα κάνω από την άλλη πλευρά ένα τατού με τον Μέσι, γιατί μου αρέσουν οι καλύτεροι στον κόσμο.

Όχι μόνο στην Αργεντινή, αλλά και στην Ελλάδα. Σε όλο τον κόσμο. Όλοι θέλουν να γίνουν Μαραντόνα, Μέσι, Κριστιάνο Ρονάλντο.

Στην Ελβετία, έπαιξα με τον Μέσι, σε φιλικό με την Πορτογαλία του Ρονάλντο. Ήταν ο Τέβες, ο Αγουέρο. Ήταν όνειρο για μένα, να παίξω με την εθνική Αργεντινής. Είναι ο καλύτερος όλων. Τον Μέσι, τον έζησα τέσσερις μέρες όλες κι όλες. Είναι απλός, σας ένας ακόμη ποδοσφαιριστής. Αλλά, ο καλύτερος".

Είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξη στην El Grafico, ότι αισθανόταν ντροπή να υπογράφει αυτόγραφα. Ντροπή; Το ίδιο δεν ζητούσε κι αυτός, σε μικρότερη ηλικία. Ο Τσάβες εξηγεί από απέρρεε - γιατί πλέον δεν ισχύει - αυτό το συναίσθημα και διηγείται πώς αγόρασε τα πρώτα του παπούτσια ποδοσφαίρου:

"Είναι η αγάπη του κόσμου. Στην αρχή ντρεπόμουν από όλο αυτό, γιατί ήταν ξαφνικό και δεν μπορούσα να το διαχειριστώ. Αλλά, πλέον το συνήθισα. Μεγάλωσα ταπεινός κι έτσι είμαι ακόμη. Αυτό είναι όλο.

Κάποτε, στο πρωτάθλημα της γειτονιάς, κέρδισαμε το τουρνουά και πήρα λίγα χρήματα και πήρα τα πρώτα μου παπούτσια. Μικρής αξίας τρόπαιο, αλλά με μεγάλη σημασία..."

 

Μπομπενέρα και Μονουμεντάλ. Δύο γήπεδα, δύο κόσμοι. Διαφορετικοί, αλλιώτικοι, αν και στην ίδια πόλη. Ποιος δεν έχει πατήσει στο Youtube για να δει την ατμόσφαιρα από την κατάμεστη έδρα της Μπόκα, "Λα Μπομπονέρα"; Ο Τσάβες, νωρίτερα είχε πει ότι έπαιξε μπροστά σε 60.000 κόσμο. Ας μας δώσει ο ίδιος τον παλμό, αλλά και το τι σημαίνει το Μπόκα - Ρίβερ....

"Είναι εντυπωσιακό. Ο,τι και να σου πω, αν δεν πας, δεν πρόκειται να το νιώσεις. Μπορεί να χάνεις 1-0, 2-0 και ο κόσμος να φωνάζει σαν να κερδίζεις 4-0. Πολλοί φανατικοί, οι καλύτεροι για μένα. Το έχω στο μυαλό μου ακόμη και τώρα. Δεν υπάρχει σύγκριση. Δεν πρόκειται να ξεχάσω πως ήταν, όταν πήραμε το πρωτάθλημα.

Τα Ρίβερ-Μπόκα είναι ασύγκριτα. Πολλή πίεση. Ο ρυθμός, η πίεση. Από όταν φεύγει η αποστολή από το ξενοδοχείο, μέχρι... το γήπεδο. Όλο αυτό το καραβάνι των οπαδών που πάει στο "Μπομπονέρα". Αν το ντέρμπι είναι στις 7:30 το απόγευμα, οι οπαδοί προετοιμάζονται από την αντίστοιχη ώρα το πρωί".

Photo Credits: Reporter Images / Nikos Mitsouras / Andianos Meltanis

SHARE:

Διαβάστε περισσότερα Unique

UNIQUE ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΟΡΑ ΣΤΟ SPORT24.GR

Βαγγέλης Μόρας: "Έχουμε καταντήσει ο περίγελος όλης της Ευρώπης"

Οι εικόνες από το πώς υποδέχθηκαν οι φίλαθλοι της Hellas Verona τον Βαγγέλη Μόρα, στην επιστροφή του στο "Bentegodi" ως παίκτη της Bari, ήταν το... κιου μας για να τον αναζητήσουμε και τελικά να ακούσουμε μια σπάνια εξομολόγηση ενός ανθρώπου που θα ήθελες να 'χεις για φίλο σου ή αδερφό σου. Κυρίες και κύριοι, ο Βαγγέλης Μόρας.

Ο ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ ΠΟΥ ΚΟΟΥΤΣΑΡΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΡΙΟΥΣ

Εμπόλεμη ζώνη δύο-ένας-δύο

Πόλεμος και ειρήνη με μια μπάλα του μπάσκετ. Από 'δω ο Μίρσαντ Ράμοβιτς ο ιεραπόστολος της πορτοκαλί μπάλας, που πριν 20 χρόνια είχε περάσει και από την Ελλάδα. Γυρνάει τον κόσμο με τον Ερυθρό Σταυρό και στον ελεύθερο του χρόνου κοουτσάρει αυτούς που το έχουν ανάγκη. Όπως κάνει τώρα στη Συρία.

ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ ΧΤΥΠΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ

Η Χριστίνα σηκώνει το γάντι στην βία κατά των γυναικών

Είναι γυναίκα, είναι μποξέρ και ξέρει τι θα πει "χτύπημα". Εντός και εκτός ρινγκ. Η Χριστίνα Λιναρδάτου Ντουράν μιλά για το bullying, την κακοποίηση, την ισότητα των δύο φύλων, τα ταμπού και φωνάζει: "Μη φοβάσαι. Μίλα, ζήτα βοήθεια". Μια UNIQUE συνέντευξη για την παγκόσμια ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών.

Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΙ ΕΣΕΝΑ ΝΑ ΠΕΤΑΣ

Cryosauna: Το μυστικό των πρωταθλητών

Έχεις δει αθλητές να βυθίζονται σε βαρέλια ή μπανιέρες με πάγο. Έχεις δει άλλους να κάνουν βουτιές σε παγωμένες λίμνες. Προφανώς, όχι για την προσωπική τους διασκέδαση. Η κρυοθεραπεία υπάρχει από αρχαιοτάτους χρόνους. Το Unique θα σου παρουσιάσει σήμερα την πιο εξελιγμένη μέθοδο αποθεραπείας και αποκατάστασης, με οφέλη για όλους. Ναι, η Cryosauna είναι για πρωταθλητές, αλλά είναι και για εσένα.