Τρέξιμο, κολύμπι και ηλιοβασίλεμα: Τρεις ημέρες στο Serifos Sunset Race που δεν θέλαμε να τελειώσουν

Σε κάποιες αθλητικές διοργανώσεις πηγαίνεις απλά για να καλύψεις τους αγώνες. Υπάρχουν όμως, και κάποιες άλλες, που πριν καν ολοκληρωθούν, έχεις ήδη αρχίσει να σκέφτεσαι πότε θα επιστρέψεις. Και το 12ο Serifos Sunset Race ανήκει ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία.

Το SPORT24 βρέθηκε στη Σέριφο ως χορηγός επικοινωνίας κι έζησε από κοντά ένα τριήμερο στο οποίο ο αθλητισμός συνάντησε τη θάλασσα, το ηλιοβασίλεμα, τη μουσική, το καλό φαγητό και κυρίως τους ανθρώπους.

Η υποδοχή στην Άνω Χώρα έδωσε από νωρίς το στίγμα

Η πρώτη ουσιαστική συνάντηση έγινε το βράδυ της Παρασκευής στην Άνω Χώρα της Σερίφου. Εκεί, στην πλατεία, βρέθηκαν όλοι.

Αθλητές που είχαν ταξιδέψει από κάθε γωνιά της Ελλάδας, επισκέπτες που ήρθαν στο νησί ειδικά για τη διοργάνωση, κάτοικοι, εθελοντές, διοργανωτές και άνθρωποι που βρέθηκαν εκεί για να ζήσουν το τριήμερο.

Μουσική, χορός, κεράσματα από τα τοπικά καταστήματα και μια υποδοχή που έμοιαζε περισσότερο με γιορτή φίλων παρά με την έναρξη μιας αθλητικής διοργάνωσης.

Και κάπου εκεί καταλάβαινες το βασικό χαρακτηριστικό του Serifos Sunset Race. Εδώ ο κόσμος δεν έρχεται απλώς για να αγωνιστεί, αλλά για να γίνει μέρος της παρέας. Κι αυτή η αίσθηση παρέμεινε ζωντανή όλο το τριήμερο.

Η διαδρομή των 5 και 10 χιλιομέτρων που σε έκανε να ξεχνάς την κούραση

Το απόγευμα του Σαββάτου ήταν η μεγάλη στιγμή. Οι δρομείς των 5 και των 10 χιλιομέτρων πήραν θέση στην παραλία της Βαγιάς και στις 18:00 και 18:10 αντίστοιχα δόθηκαν οι εκκινήσεις.

Από εκεί και πέρα, η Σέριφος ανέλαβε τα υπόλοιπα. Η διαδρομή ακολουθούσε την ακτογραμμή, με τους δρομείς να κινούνται προς τον κόλπο του Κουταλά και να περνούν από τις παραλίες της Βαγιάς, του Γανέματος και του Κουταλά.

Το τοπίο ήταν κάτι περισσότερο από εντυπωσιακό. Η θάλασσα βρισκόταν δίπλα σου, ενώ όσο περνούσε η ώρα ο ήλιος χαμήλωνε και το φως άλλαζε συνεχώς.

Και μπορεί η διαδρομή να μην ήταν εύκολη, όμως όποτε γυρνούσες το κεφάλι στα αριστερά σου έβλεπες το Αιγαίο και το ηλιοβασίλεμα. Και κάπως έτσι, κάθε βήμα άξιζε όλο και περισσότερο κι η ανηφόρα, η κούραση και τα μέτρα που απέμεναν αποκτούσαν μικρότερη σημασία.

Η πρωτιά της Κατερίνας Κουτλή στα 10 χλμ. και μια διεθνής παρέα

Ανάμεσα στους συμμετέχοντες βρέθηκε και η πρωταθλήτρια στίβου Κατερίνα Κουτλή, η οποία ξεχώρισε στα 10 χιλιόμετρα και ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου.

Η παρουσία της έδωσε ακόμη περισσότερο αθλητικό χρώμα σε έναν αγώνα που, παρά το ιδιαίτερο περιβάλλον του, διατηρεί έντονο το αγωνιστικό του στοιχείο.

Την ίδια στιγμή, όμως, το Serifos Sunset Race απέδειξε ότι έχει ξεφύγει από τα όρια μιας καθαρά ελληνικής διοργάνωσης.

Πολλοί συμμετέχοντες ταξίδεψαν στη Σέριφο ειδικά για τον αγώνα, ενώ η διεθνής παρουσία ήταν έντονη. Καθώς περίμενες για να χειροκροτήσεις, όσους διακρίθηκαν και θα ανέβαιναν στα σκαλιά του βάθρου, άκουγες ονόματα δρομέων από Αγγλία, Αυστραλία, Βέλγιο, Γαλλία και Γερμανία και μπορεί να μου έχουν διαφύγει και άλλες χώρες.

Άνθρωποι που έκαναν ένα ταξίδι στις Κυκλάδες έχοντας ως προορισμό όχι μόνο ένα νησί, αλλά και έναν αγώνα.

Και στα 5 χιλιόμετρα η εικόνα ήταν εξίσου όμορφη. Ανάμεσα στους δρομείς έβλεπες πολλά παιδιά να προσπαθούν να φτάσουν μέχρι τον τερματισμό.

Όταν τελειώνει ο αγώνας, αρχίζει η γιορτή

Φυσικά όμως, στο Serifos Sunset Race, ο τερματισμός δεν σημαίνει και τέλος. Μετά τους αγώνες δρόμου ακολούθησαν οι απονομές, με τη Βαγιά να γεμίζει κόσμο, που απολάμβανε τη μοναδική θέα που χάριζε το ηλιοβασίλεμα.

Αθλητές που λίγη ώρα νωρίτερα έδιναν μάχη με τη διαδρομή, φίλοι, διοργανωτές, εθελοντές και επισκέπτες βρέθηκαν ξανά μαζί. Το πάρτι μεταφέρθηκε στο Λιβάδι και συγκεκριμένα στο Yacht Club.

Η μουσική έδωσε τον ρυθμό, η καλή διάθεση βρισκόταν παντού και η βραδιά πήρε τον χαρακτήρα μιας μεγάλης παρέας.

Αθλητισμός με σεβασμό στο νησί

Ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι της διοργάνωσης ήταν η περιβαλλοντική της διάσταση. Για 8η συνεχόμενη χρονιά, το Serifos Sunset Race υποστηρίχθηκε από το πρόγραμμα SeaChange Greek Islands του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδη, με κοινό στόχο την προστασία του θαλάσσιου και παράκτιου περιβάλλοντος των Κυκλάδων.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του τριημέρου πραγματοποιήθηκαν δράσεις καθαρισμού και ενημέρωσης, ενώ στο λιμάνι της Σερίφου έγιναν δύο υποθαλάσσιοι καθαρισμοί με τη συμβολή της καταδυτικής ομάδας Dive in Action.

Παράλληλα, η διοργάνωση συνεχίζει τη μετάβασή της σε ένα plastic free event, μειώνοντας τη χρήση πλαστικού και φροντίζοντας για τη συλλογή και ανακύκλωση των υλικών που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια των αγώνων.

Γιατί δύσκολα μπορείς να μιλάς για έναν αγώνα που πραγματοποιείται μέσα σε ένα τόσο όμορφο φυσικό περιβάλλον χωρίς να μιλάς και για την ανάγκη προστασίας του.

Την Κυριακή, η σκυτάλη πέρασε στη θάλασσα

Το πρωί της Κυριακής η δράση μεταφέρθηκε στο Λιβάδι. Οι κολυμβητές πήραν τη σκυτάλη και συμμετείχαν στις αποστάσεις των 750, 1.500 και 3.000 μέτρων, ενώ πραγματοποιήθηκαν και παιδικοί αγώνες κολύμβησης.

Η εκκίνηση δόθηκε από το Isalos Beach Bar, με τους συμμετέχοντες να κολυμπούν στον μεγάλο κόλπο του Λιβαδιού. Για άλλη μία φορά, το φυσικό σκηνικό πρωταγωνίστησε.

Καταγάλανα νερά, το τοπίο της Σερίφου και μια διαφορετική αθλητική εμπειρία, που ήρθε να συμπληρώσει το τρέξιμο της προηγούμενης ημέρας. Και κάπως έτσι, το πρωί της Κυριακής ολοκληρώθηκε το 12ο Serifos Sunset Race.

Τρεις ημέρες που κύλησαν σαν νεράκι

Τρέξιμο. Κολύμπι. Ηλιοβασίλεμα. Μουσική. Πάρτι. Γεύσεις. Νέες γνωριμίες. Και πάνω απ’ όλα, άνθρωποι. Και μια μεγάλη παρέα.

Άνθρωποι που ήρθαν από την Ελλάδα και το εξωτερικό, άνθρωποι που έφτασαν στη Σέριφο αποκλειστικά για τη διοργάνωση, άνθρωποι που έτρεξαν για τον χρόνο τους και άλλοι που έτρεξαν απλώς για να το ζήσουν.

Κι αυτό ήταν που έμεινε περισσότερο. Τα χαμόγελα όσων συμμετείχαν και η χαρά όσων βρέθηκαν εκεί ως θεατές.

Για τρεις ημέρες, η Σέριφος έγινε ένα μεγάλο meeting point ανθρώπων με την ίδια διάθεση: να αθληθούν, να γνωριστούν, να διασκεδάσουν και να απολαύσουν έναν τόπο που έχει όλα τα στοιχεία για να κάνει μια αθλητική διοργάνωση ξεχωριστή.

Το Serifos Sunset Race είναι από εκείνες τις διοργανώσεις που δεν θέλεις να τελειώσουν.

Γιατί όταν φεύγεις, δεν σκέφτεσαι μόνο πόσο γρήγορα έτρεξαν οι αθλητές ή ποιοι ανέβηκαν στο βάθρο. Σκέφτεσαι πόσο όμορφα πέρασες.