Τρέχεις λάθος και δεν το ξέρεις: Το πάτημα που σου καταστρέφει τα πόδια

Το τρέξιμο είναι από τις πιο απλές μορφές άσκησης. Δεν χρειάζεται εξοπλισμό, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προετοιμασία, απλώς βγαίνεις και ξεκινάς.

Σήμερα ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι ξεκινούν σαν νέο χόμπι το τρέξιμο, συμμετέχοντας σε διάφορους αγώνες δρόμου ανά την Ελλάδα -κι όχι μόνο.

Σε αυτή τη νέα -για κάποιους- δραστηριότητα όμως, υπάρχει μια λεπτομέρεια που μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά κι αυτή είναι το πώς πατάει το πόδι σου στο έδαφος.

Δεν είναι κάτι που απασχολεί μόνο επαγγελματίες δρομείς. Είναι κάτι που επηρεάζει άμεσα το πώς κινείσαι, πόσο κουράζεσαι και το σημαντικότερο αν θα τραυματιστείς.

Δες τη διαφορά στην πράξη

Στο παραπάνω VIDEO φαίνεται ξεκάθαρα κάτι που δύσκολα αντιλαμβάνεσαι ενώ τρέχεις.

Η διαφορά στο πού και πώς ακουμπά το πόδι στο έδαφος. Και μαζί με αυτό, αλλάζει και ο τρόπος που απορροφάται ο κραδασμός σε κάθε βήμα.

Το σημείο που κάνουν όλοι το ίδιο λάθος

Όταν μιλάμε για πάτημα στο τρέξιμο, οι περισσότεροι σκέφτονται αν πατούν πρώτα με τη φτέρνα ή με το μπροστινό μέρος του ποδιού.

Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό.

Το βασικό λάθος που παρατηρείται πολύ συχνά είναι ότι το πόδι προσγειώνεται πολύ μπροστά από το σώμα. Είναι αυτό που λέγεται “overstriding”, ένα υπερβολικά μεγάλο βήμα που λειτουργεί σαν φρένο.

Κάθε φορά που το πόδι ακουμπά μπροστά, το σώμα ουσιαστικά “κόβει” την κίνησή του και δέχεται μεγαλύτερη επιβάρυνση.

Αυτό, με τον χρόνο, μεταφράζεται σε περισσότερη καταπόνηση για τα γόνατα και τις αρθρώσεις.

Η σωστή στάση του σώματος 

Στο σημείο αυτό, είναι σημαντικό να προσθέσουμε επίσης, ένα ακόμα κομμάτι που συχνά αγνοείται κι είναι η στάση του σώματος.

Στο σωστό τρέξιμο, το σώμα δεν είναι ούτε τελείως όρθιο ούτε “σκυμμένο” από τη μέση. Υπάρχει μια ελαφριά κλίση προς τα εμπρός που ξεκινά από τους αστραγάλους, όχι από τη μέση.

Αυτή η μικρή κλίση βοηθά το σώμα να “πέφτει” μπροστά φυσικά, κάνοντας το πάτημα πιο ομαλό και λιγότερο επιβαρυντικό.

Όταν, αντίθετα:

• στέκεσαι πολύ όρθιος ή
• σκύβεις από τη μέση

τότε το πόδι τείνει να βγαίνει μπροστά και το overstriding γίνεται σχεδόν αναπόφευκτο.

Κεφάλαιο: τραυματισμοί

Το λάθος πάτημα δεν φαίνεται απαραίτητα από την πρώτη στιγμή. Μπορεί να τρέχεις έτσι για καιρό χωρίς πρόβλημα.

Η επιβάρυνση, όμως, είναι συσσωρευτική.

Όταν η προσγείωση γίνεται μπροστά από το σώμα, οι κραδασμοί δεν απορροφώνται σωστά. Η κίνηση γίνεται πιο “βαριά” και το σώμα χάνει τη φυσική του ροή. Κάπου εκεί αρχίζουν να εμφανίζονται οι ενοχλήσεις, συνήθως σε γόνατα, γάμπες ή πέλματα.

Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί δρομείς που αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα ανακαλύπτουν εκ των υστέρων ότι το πάτημά τους παίζει καθοριστικό ρόλο.

Ποιο είναι το σωστό πάτημα τελικά

Δεν υπάρχει μία “τέλεια” τεχνική που ισχύει για όλους. Υπάρχει, όμως, μια βασική αρχή.

Το πόδι πρέπει να προσγειώνεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στο κέντρο βάρους του σώματος, δηλαδή σχεδόν κάτω από εσένα, όχι μπροστά.

Όταν αυτό συμβαίνει, η κίνηση γίνεται πιο ομαλή, οι κραδασμοί μειώνονται και το τρέξιμο γίνεται πιο “ελαφρύ”. Πολλοί το περιγράφουν σαν να “κυλάς” αντί να χτυπάς το έδαφος.

Πώς να καταλάβεις αν το κάνεις

Δεν χρειάζονται ειδικά μηχανήματα ή αναλύσεις.

Ο πιο απλός τρόπος είναι να δεις τον εαυτό σου σε VIDEO από το πλάι. Αν παρατηρήσεις ότι το πόδι σου φεύγει μπροστά και προσγειώνεται μακριά από το σώμα, τότε πιθανότατα επιβαρύνεις την κίνησή σου.

Ακόμα και η αίσθηση μπορεί να σου δώσει μια ένδειξη. Αν νιώθεις ότι “χτυπάς” το έδαφος δυνατά ή ότι σε κάθε βήμα υπάρχει ένα μικρό φρενάρισμα, κάτι δεν λειτουργεί σωστά.

Αν δεν έχεις ενοχλήσεις, δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσεις να αλλάξεις εντελώς τον τρόπο που τρέχεις. Το σώμα έχει τον δικό του ρυθμό.

Αν όμως εμφανίζονται πόνοι ή νιώθεις ότι το τρέξιμο σε καταπονεί περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε, τότε αξίζει να το δεις πιο προσεκτικά. Και αν κάνεις αλλαγές, αυτές πρέπει να είναι σταδιακές.

Το τρέξιμο λοιπόν, εκτός από θέμα αντοχής ή χιλιομέτρων είναι και θέμα λεπτομερειών και το πάτημα του ποδιού είναι μία από τις σημαντικότερες.

Μπορεί να μην φαίνεται, αλλά επηρεάζει σχεδόν τα πάντα: από την άνεση μέχρι τον κίνδυνο τραυματισμού.

Γιατί τελικά, σημασία έχει να τρέχεις με τρόπο που να σε κρατάει μέσα στο παιχνίδι χωρίς πόνο.