Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός: Αρχίζει η EuroLeague, ε, ρε, γλέντια, κάθε Πέμπτη κύριε Ζοτς και κύριε Γιώργο
Το άνοιγμα της αυλαίας της Ευρωλίγκας, η κόκκινη “Team to Beat”, η πράσινη “Redeem Team”, η… βάπτιση του Ομπράντοβιτς, το κουλάντρισμα του Μπαρτζώκα και το άλλο άθλημα. Σχολιάζει ο Βασίλης Σκουντής.
Ανοίγει, λοιπόν, απόψε η αυλαία της Ευρωλίγκας και στο μυαλό μου έρχεται ασυναίσθητα η ατάκα που πέταγε συχνά ο… Καραγκιόζης στις παραστάσεις του Ευγένιου Σπαθάρη…
Ε, ρε, γλέντια!!!
Συμπλήρωνε βεβαίως ο λεγάμενος πως «θα φάμε, θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε», αλλά αυτό, διάβολε, είναι το «worst case scenario», κατά πως λέμε και στο χωριό μου…
Να φάμε και να πιούμε, διάβολε, αλλά να κοιμηθούμε ντερλικωμένοι και να ξυπνήσουμε χορτάτοι, αυτό είναι το ζητούμενο, αμ πώς!
Στο μεταξύ με πιάνουν τα καλλιτεχνικά μου και μετά τον Καραγκιόζη έχω να βάλω άλλες δυο τέτοιες πινελιές: όχι του Θεάτρου Σκιών, αλλά μια κινηματογραφική και μια θεατρική που κολλάνε γάντι στην περίσταση…
Η κάθε Πέμπτη και ο γάμος αλά ελληνικά
Αυτό το καλοκαίρι ανέβηκε σε κάμποσες πόλεις της Ελλάδας, το έργο “Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν” του Τζεφ Μπάρον με πρωταγωνιστές τον αειθαλή Γιώργο Κωνσταντίνου και τον Θανάση Πατριαρχέα και να που απόψε αυτό συμβαίνει ένθεν και ένθεν…
Κάθε Πέμπτη (και Παρασκευή, αλλά ενίοτε Τρίτες και Τετάρτες) κύριε Ζοτς και κύριε Γιώργο!
Θα ολοκληρώσω αυτή την προλογική τριλογία με μια επέτειο: σαν σήμερα το 1962 στο Γουίνιπεγκ του Καναδά γεννήθηκε η Νία Βαρντάλος, που έγινε διάσημη το 2002 πρωταγωνιστώντας στην κωμωδία “My Big Fat Greek Wedding” και μένει να φανεί -προϊούσης της σεζόν και κυρίως στον επίλογο της – εάν, εφόσον, κατά πόσον και ποιος θα καταφέρει να γίνει ο γαμπρός στον μπασκετικό γάμο αλά ελληνικά!
Το δικάβαλο και η αξία του τέλους
Πρεμιέρα, λοιπόν, απόψε και μάλιστα εις διπλούν: δικάβαλο με τον Παναθηναϊκό να υποδέχεται την Παρί και τον Ολυμπιακό να παίρνει τη σκυτάλη στη Βιτόρια…
Προφανώς κάθε προγνωστικό την σήμερον ημέραν πάσχει για πολλούς και προφανείς λόγους, τους οποίους μάλιστα συμπύκνωσε με απλουστευμένο και εκλαϊκευμένο τρόπο χθες ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ…
“Σημασία δεν έχει πώς αρχίζεις μια σεζόν, αλλά πώς την τελειώνεις”!
Συμφωνώ και επαυξάνω και μάλιστα “εκατό μηδέν”: όταν μια («κτηνώδης» όπως την έχει χαρακτηρίσει ο Μπαρτζώκας) διοργάνωση διαρκεί οκτώ μήνες και περιλαμβάνει 38 αγωνιστικές κανονικής περιόδου, play-ins, playoffs και Final 4, είναι πρόωρο και άστοχο να προβλέψει κάποιος στις 24 Σεπτεμβρίου τι θα γενεί στις 30 Μαΐου…
Κοινώς, φέξε μου και γλίστρησα!
Οι προσδοκίες και τα λεφτά
Βγαίνουν λοιπόν από σήμερα στη γύρα τα καμάρια μας που κουβαλάνε την αδιαμφισβήτητη (και πανθομολογούμενη από τους αντιπάλους τους) ισχύ, τις μεγάλες προσδοκίες, τις υψηλές απαιτήσεις, τους διακαείς πόθους, τα λούσα τους, τα σέα τους, τα μέα τους και βεβαίως έναν σκασμό από λεφτά, καθόσον οι προϋπολογισμοί τους (μονάχα για τη μισθοδοσία παικτών και προπονητών) ξεπερνούν τα 60.000.000 ευρώ.
Το παρελθόν και η χυλόπιτα
Σοφή κουβέντα είπε ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ, σοφή κουβέντα αντιπαρέβαλε και ο Ζέλικο Ομπράνοβιτς, όντας κιόλας μπαρουτοκαπνισμένος, όσο κανείς άλλος στην ιστορία αυτής της διοργάνωσης…
Επιμένει κιόλας εδώ και χρόνια στην άποψη “Past is Past”, (το παρελθόν είναι παρελθόν) οπότε η χθεσινή ατάκα του ήταν απολύτως φυσιολογική και αναμενόμενη, μολονότι ισοδυναμούσε με… χυλόπιτα!
Περίμεναν και ξεροστάλιαζαν οι δημοσιογράφοι για μια δήλωση που θα αφορούσε τα συναισθήματα του πριν από το βάπτισμα της δεύτερης ευρωπαϊκής ζωής του στον Παναθηναϊκό, αλλά πριτς!
“Κάθε πρώτο ματς στην Ευρωλίγκα είναι ξεχωριστό, αλλά αυτό αφορά την ομάδα και όχι τα προσωπικά που δεν έχουν σημασία”…
Μια βραδιά στο Κάουνας
Δεν θα τού κάνω το χατίρι πάντως και θα καταπιαστώ επ’ ολίγον με την επιστροφή του στο παλκοσένικο της Ευρωλίγκας με τους επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης, άλλωστε ελόγου του έχει βάλει το χεράκι του στις πέντε από αυτές τις κούπες…
Απόψε, λοιπόν, ο μεγιστάνας του Κυπέλλου Πρωταθλητριών εκκινεί κόντρα στην Παρί, ενώ πριν από 27 χρόνια και μια ημέρα, είχε γράψει το πρώτο κεφάλαιο της πολύτομης πράσινης εγκυκλοπαίδειας του στο Κάουνας…
Οι δείκτες του ρολογιού μένουν σταματημένοι σε εκείνο το απόβραδο της 23ης Σεπτεμβρίου του 1999, όταν καθ’ οδόν προς το νεότευκτο γήπεδο της Πυλαίας, ο τότε 39χρονος προπονητής οδηγούσε ον Παναθηναϊκό στη (γούρικη) νίκη επί της Ζάλγκιρις με 82-66.
Από τον Ντομινίκ στον Ντέγιαν
Γούρικη όχι μόνο διότι εντέλει οι Πράσινοι ανέβηκαν στο θρόνο, αλλά και επειδή και το 1996 που στέφθηκαν για πρώτη φορά πρωταθλητές, πάλι στο Κάουνας είχαν κάνει σεφτέ, παρόντος κιόλας του Ντομινίκ Γουίλκινς!
Στην παρθενική νίκη του με τον Παναθηναϊκό εις τας Ευρώπας, ο Ομπράντοβιτς δεν είχε τη δούλεψη του, ούτε τον Δημήτρη Διαμαντίδη που αγωνιζόταν στον Ηρακλή, ούτε τον Μάικ Μπατίστ ο οποίος είχε αποφοιτήσει από το Αριζόνα Στέιτ και περίμενε να… τρουπώσει κάπου, έστω και κοψοχρονιά!
Δεν είχε ούτε τον αρχηγό Φραγκίσκο Αλβέρτη που βρισκόταν στα πιτς λόγω τραυματισμού…
Σε εκείνη την- όπως αποδείχθηκε- ιστορική εκκίνηση μιας διθυραμβικής καριέρας, το πράσινο ρόστερ απάρτιζαν ο Γιώργος Καλαϊτζής (2-4-2-1), ο Μίχαελ Κοχ (3-1-2), ο Τζόνι Ρότζερς (17-2-3), ο Αντώνης Φώτσης (5-3-2), ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα (16-6-5-1), ο Ζέλικο Ρέμπρατσα (17-4-1-1), ο Πάτρικ Μπερκ (9-5-1-2), ο Όντετ Κάτας (13-2-3), ο Νίκος Μπουντούρης και ο Κώστας Μάγλος…
Ο Κάτας και ο Μασιούλις
Έχει το χάζι του εκείνο το αντάμωμα, διότι έπειτα από 27 χρόνια ο Ομπράντοβιτς αντιμετωπίζει πλέον δυο τότε παίκτες ως αντιπάλους σε πάγκους ομάδων της Ευρωλίγκας: τον Κάτας και τον Τόμας Μασιούλις ο οποίος τότε αγωνιζόταν στη Ζαλγκίρις!
Περνάνε τα χρόνια, μα δεν χάνονται, διάβολε…
Πέρασαν 27 χρόνια από εκείνο το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του με τον Παναθηναϊκό και έχουν παρέλθει 35 από τότε που κάθισε για πρώτη φορά σε πάγκο, ως προπονητής της Παρτίζαν Βελιγραδίου, την οποία “αμ’ έπος αμ’ έργον” οδήγησε επίσης στον θρόνο.
Το 66.3% του Ζέλικο και το 60.0% του Coach B
Συνολικά, όλα αυτά χρόνια, με πέντε διαφορετικές ομάδες (Παρτίζαν σε δυο θητείες, Μπανταλόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Παναθηναϊκός, Φενέρμπαχτσε) ο 66χρονος κυρίαρχος του παιχνιδιού έχει κοουτσάρει σε 718 αγώνες, με απολογισμό 476 νίκες και 242 ήττες, τουτέστιν ποσοστό ευστοχίας 66.3%.
Καλούτσικο είναι!
Αντιστοίχως καθόλου άσχημο δεμ είναι και το 60.0% που αντιπαραβάλλει ο έτερος Καππαδόκης: τον Γιώργο Μπαρτζώκα εννοώ, ο οποίος μπούκαρε από το… κάγκελο στη διοργάνωση, 18 χρόνια μετά τον Ζοτς και μοστράρει με τη σειρά του 259 νίκες και 173 ήττες σε 432 ματς με πέντε ομάδες (Μαρούσι, Ολυμπιακός σε δυο θητείες, Λοκομοτίβ Κουμπάν, Μπαρτσελόνα, Χίμκι περιχώρων Μόσχας) .
Αλληλοσυμπαθιούνται κιόλας οι δυο τους, μιλά ο καθένας με τα καλύτερα λόγια για τον άλλον και άμποτε αυτή η σχέση να μην πνιγεί μέσα στον ωκεανό της τοξικότητας!
Γαλλική και βασκική άνευ διδασκάλου
Στο Telekom Center Athens, θα επιβεβαιωθεί η παροιμία που λέει “είδε ο γύφτος τη γενιά του κι αναγάλλιασε η καρδιά του“, καθόσον ο Παναθηναϊκός των τεσσάρων Γάλλων (Ματίας Λεσόρ, Σιλβέν Φρανσίσκο, Γκέρσον Γιαμπουσέλε, Μουστάφα Φαλ) και του ενός γαλλόφωνου Σενεγαλέζου (Μπρανκού Μπαντιό) υποδέχεται μια γαλλική ομάδα (συμπεριλαμβανομένου του πρώην παικτών του Ολυμπιακού Φρανκ Νιλικίνα) απέναντι στην οποία πάντως έχει λερωμένη τη φωλιά του, με τρεις ήττες στα τέσσερα ματς της προηγούμενης διετίας…
Ένα τέταρτο της ώρας αργότερα ο (υπερασπιζόμενος τα σκήπτρα που κατέκτησε πριν από τέσσερις μήνες στο σπίτι ου Παναθηναϊκού) Ολυμπιακός θα δει την καρό σημείο της εκκίνησης του δικού του ράλι να πέφτει στη Βιτόρια κόντρα σε μια ομάδα την οποία έχει αντιμετωπίσει 52 φορές, με ρεκόρ 32 νίκες και 20 ήττες.
Οι Πράσινοι έχουν τα προβλήματα των τραυματισμών και των απουσιών τους τα οποία προσπαθούν να καμουφλάρουν ποντάροντας κιόλας στο προνόμιο του προγράμματος, βάσει τους οποίου θα παίξουν στην έδρα τους τα επτά από τα πρώτα οκτώ ματς!
Στον αντίποδα οι Κόκκινοι παρατάσσονται πλήρεις αφήνοντας πλέον στην άκρη το γεγονός ότι (στο rematch του τελικού της Αθήνας με τη Ρεάλ στο Άμπου Ντάμπι) δεν κατάφεραν να κατακτήσουν τον τέταρτο τίτλο τους σε ένα ημερολογιακό έτος.
Η “Team to Beat” και η “Redeem Team”
Ο Ολυμπιακός εκφράζει αυτό που λένε οι Αμερικανοί, καθόσον είναι “The Team to Beat”, κοινώς η ομάδα που όλοι θέλουν να τη νικήσουν.
Από την πλευρά του ο Παναθηναϊκός αποτελεί μια “Redeem Team”, υπό την έννοια ότι θέλει να εξιλεωθεί και να πάρει το αίμα του πίσω για τον περυσινό σοκαριστικό (μετά το προβάδισμα με 2-0) αποκλεισμό από το Final 4 που διεξήχθη στο σπίτι του, αλλά ερήμην του.
Τα λεφτά, το έγραψα και πρωτύτερα, είναι πολλά σε όλα τα επίπεδα: πολλοί είναι επίσης οι (προϋπάρχοντες και οι νεόκοποι) αστέρες στις δυο ομάδες και εκείνοι που για να τους αγοράσεις στο Fantasy πρέπει να… ματώσεις!
Ένα άλλο άθλημα!
Το μπάσκετ αλλάζει και μάλιστα αλλάζει δραματικά κάθε μέρα: κάποτε –και αυτή ήταν η ειδοποιός διαφορά σε σχέση με το ΝΒΑ-το ευρωπαϊκό μπάσκετ κατευθυνόταν από τους προπονητές, τώρα το χειραγωγούν (στην κυριολεξία) οι παίκτες…
Πριν από λίγα χρόνια οι προπονητές εστίαζαν στην αμυντική θωράκιση των ομάδων τους, ενώ στις μέρες μας είναι υποχρεωμένοι (ακόμη και οι πιο δογματικοί) να βάλουν νερό στο κρασί τους και να βάλουν σε προτεραιότητα την επίθεση.
Δεν είναι απλώς ένα διαφορετικό μπάσκετ, αλλά μοιάζει με ένα διαφορετικό άθλημα!!!
Στη σύγχρονη εποχή, πλέον, άλλαξε η τεχνοτροπία και οι ομάδες έχουν υιοθετήσει ένα διαφορετικό στιλ, που παραπέμπει περισσότερο προς το ΝΒΑ: περισσότερες κατοχές και επιθέσεις, πολύ πιο γρήγορος ρυθμός, έμφαση στο up tempo game με αποτέλεσμα –για να βάλω και μια στοιχηματική διάσταση σε αυτό το trend που επικρατεί- την τιμητική του την έχει το over και όχι το under!
Το πλάνο γίνεται αεροπλάνο!
To αποτέλεσμα;
Οι προπονητές ασφαλώς και έχουν πλάνο, αλλά ξέρουν ότι ανά πάσα στιγμή αυτό μπορεί να γίνει… αεροπλάνο!
Ο Μπαρτζώκας κουλαντρίζει τον Ολυμπιακό από τον Ιανουάριο του 2020, ενώ ο Ομπράντοβιτς επέστρεψε στον Παναθηναϊκό έπειτα από 14 χρόνια και προσπαθεί να βάλει τους κανόνες του (αμυντική φιλοσοφία, διακριτοί ρόλοι, αγωνιστική πειθαρχία κοκ) που προφανώς είναι διαφορετικοί από τη λογική που διέπει τον προκάτοχο του Εργκίν Αταμάν.
Όπερ έδει δείξαι…
Σε κάθε περίπτωση, η σεζόν που εγκαινιάζεται απόψε, είναι μακρά, ζόρικη και απρόβλεπτη και μένει να φανεί πού θα κάτσει η μπίλια…
Όπως έλεγαν ο Ευκλείδης, ο Αρχιμήδης και οι υπόλοιποι μαθηματικοί της αρχαιότητας, “όπερ έδει δείξαι”, που σε απλά ελληνικά σημαίνει πως αποδείχθηκε αυτό που έπρεπε να αποδειχθεί!