Τι σημαίνει ο πόνος στα πλευρά όταν τρέχεις;

Ένας από τους πιο συχνούς λόγους που αναγκάζουν τους δρομείς να κόψουν ρυθμό είναι ο πόνος στα πλευρά. Αν και συνήθως δεν είναι επικίνδυνος, μπορεί να γίνει ιδιαίτερα ενοχλητικός αν δεν γνωρίζεις τι τον προκαλεί.
Σχεδόν κάθε δρομέας, είτε είναι αρχάριος είτε πιο έμπειρος, έχει νιώσει κάποια στιγμή έναν οξύ πόνο χαμηλά στα πλευρά κατά τη διάρκεια του τρεξίματος. Εμφανίζεται ξαφνικά, συνήθως στη μία πλευρά της κοιλιάς, και πολλές φορές σε αναγκάζει να επιβραδύνεις ή ακόμη και να σταματήσεις.
Το φαινόμενο είναι τόσο συχνό που έχει και επιστημονική ονομασία: Exercise-Related Transient Abdominal Pain (ETAP), δηλαδή παροδικός κοιλιακός πόνος που σχετίζεται με την άσκηση.
Γιατί εμφανίζεται;
Παρότι οι επιστήμονες δεν έχουν καταλήξει σε μία και μοναδική αιτία, υπάρχουν αρκετές θεωρίες που εξηγούν γιατί εμφανίζεται αυτός ο πόνος.
Η επικρατέστερη είναι ότι κατά το τρέξιμο καταπονείται το περιτόναιο, η λεπτή μεμβράνη που περιβάλλει τα όργανα της κοιλιάς. Οι συνεχείς κινήσεις του κορμού, σε συνδυασμό με τους κραδασμούς του τρεξίματος, μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό αυτής της μεμβράνης και να οδηγήσουν στον χαρακτηριστικό οξύ πόνο.
Παράλληλα, η αναπνοή, η στάση του σώματος και η πίεση που δέχονται οι σύνδεσμοι γύρω από το διάφραγμα φαίνεται επίσης να παίζουν σημαντικό ρόλο.
Παίζει ρόλο αν έχεις φάει;
Ναι, και μάλιστα αρκετά. Ο πόνος στο πλάι εμφανίζεται συχνότερα όταν κάποιος έχει καταναλώσει μεγάλο γεύμα λίγο πριν από το τρέξιμο ή έχει πιει μεγάλη ποσότητα υγρών σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Καθώς το στομάχι είναι ακόμη γεμάτο, οι κινήσεις του σώματος και οι κραδασμοί της άσκησης μπορεί να αυξήσουν την ενόχληση.
Για τον λόγο αυτό, οι περισσότεροι ειδικοί συνιστούν να μεσολαβούν περίπου 2 έως 3 ώρες μετά από ένα πλήρες γεύμα πριν από έντονη άσκηση. Αν πρόκειται για ένα μικρό σνακ, συνήθως αρκεί μία ώρα, ανάλογα με το είδος και την ποσότητα της τροφής.
Γιατί είναι πιο συχνός στους αρχάριους;
Οι νέοι δρομείς εμφανίζουν συχνότερα αυτόν τον πόνο, καθώς το σώμα δεν έχει ακόμη προσαρμοστεί στους κραδασμούς του τρεξίματος.
Επιπλέον, αρκετοί αρχάριοι τρέχουν σε μεγαλύτερη ένταση από αυτή που μπορούν να υποστηρίξουν, αναπνέουν επιφανειακά και δεν ενεργοποιούν σωστά τους μυς του κορμού, οι οποίοι βοηθούν στη σταθεροποίηση του σώματος κατά την κίνηση.
Με την εμπειρία και τη συστηματική προπόνηση, το φαινόμενο συνήθως γίνεται λιγότερο συχνό.
Τι να κάνεις εκείνη τη στιγμή
Αν εμφανιστεί πόνος στο πλάι κατά τη διάρκεια του τρεξίματος, δεν χρειάζεται να πανικοβληθείς.
Το πρώτο βήμα είναι να μειώσεις τον ρυθμό ή να περπατήσεις για λίγα λεπτά. Παράλληλα, προσπάθησε να πάρεις βαθιές και αργές αναπνοές, ώστε να χαλαρώσει το διάφραγμα και οι μύες του κορμού.
Πολλοί δρομείς ανακουφίζονται επίσης πιέζοντας απαλά με το χέρι το σημείο του πόνου, ενώ σκύβουν ελαφρώς προς τα εμπρός ή τεντώνουν τον κορμό προς την αντίθετη πλευρά.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο πόνος υποχωρεί μέσα σε λίγα λεπτά.
Μπορεί να προληφθεί;
Σε μεγάλο βαθμό, ναι. Η αποφυγή μεγάλων γευμάτων πριν από το τρέξιμο, η σωστή ενυδάτωση χωρίς υπερβολές ακριβώς πριν από την άσκηση, η σταδιακή αύξηση της έντασης στην προπόνηση και η ενδυνάμωση των μυών του κορμού μπορούν να μειώσουν σημαντικά τις πιθανότητες εμφάνισης του πόνου.
Εξίσου σημαντική είναι και η σωστή αναπνοή. Οι βαθιές, ρυθμικές αναπνοές βοηθούν στη σταθεροποίηση του διαφράγματος και μειώνουν την πιθανότητα να εμφανιστεί η ενόχληση.
Πότε χρειάζεται να σε δει γιατρός;
Ο πόνος στο πλάι που σχετίζεται με την άσκηση είναι συνήθως αθώος και υποχωρεί γρήγορα μόλις σταματήσει η προσπάθεια.
Αν όμως ο πόνος είναι πολύ έντονος, επιμένει ακόμη και μετά το τέλος της άσκησης, εμφανίζεται συστηματικά χωρίς προφανή λόγο ή συνοδεύεται από πυρετό, εμετούς, ζάλη ή άλλα συμπτώματα, θα πρέπει να αξιολογηθεί από γιατρό, καθώς μπορεί να σχετίζεται με διαφορετική ιατρική κατάσταση.
Ο πόνος στο πλάι είναι μία από τις πιο συχνές ενοχλήσεις στο τρέξιμο και, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν αποτελεί λόγο ανησυχίας.
Με σωστή προετοιμασία, κατάλληλη αναπνοή και λίγη υπομονή, οι περισσότεροι δρομείς τον εμφανίζουν όλο και πιο σπάνια όσο βελτιώνεται η φυσική τους κατάσταση.
Το σημαντικό είναι να ακούς το σώμα σου και να μην πιέζεις τον εαυτό σου όταν η ενόχληση είναι έντονη.