Formula 1: Να τος ο πρωταθλητής: Τo παιδί-θαύμα της F1, Κίμι Αντονέλι, κέρδισε στη Μόντσα από την τελευταία θέση της εκκίνησης

Κάνοντας 26 προσπεράσεις από την ουρά της εκκίνησης στο πιο συναρπαστικό Grand Prix του 2026, στο GP Ιταλίας στην πίστα της Μόντσα, ο Κίμι Αντονέλι έζησε τη μαγεία του θριάμβου μέσα στην πατρίδα του και πλέον έκανε ένα τεράστιο άλμα προς την κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος της Formula 1.

Σε έναν αγώνα που διακόπηκε στον 4ο γύρο λόγω του σφοδρού ατυχήματος του Σαρλ Λεκλέρ στην έξοδο της Παραπόλικα, ο Αντονέλι κέρδισε 7 θέσεις στην πρώτη εκκίνηση, ανέβηκε στη 12η θέση, και στην επανεκκίνηση έκανε την προέλασή του για να περάσει και τον ομόλογό του, Τζορτζ Ράσελ, με την έτερη Mercedes, δύο γύρους πριν από το τέλος.

Ο Ράσελ έμεινε στο τέλος με πολύ φθαρμένα ελαστικά, καθώς επέλεξ μία αλλαγή ελαστικών. Αντίθετα, ο Αντονέλι και ο τρίτος σήμερα, Μαξ Φερστάπεν, επέλεξαν να αλλάξουν και δεύτερη φορά ελαστικά, 20 γύρους πριν το τέλος, εκμεταλλευόμενοι τη σύντομη περίοδο VSC για το πρόβλημα της Aston Martin του Λανς Στρολ.

Με πολύ πιο φρέσκια ελαστικά, οι δύο ανελίχθηκαν και πάλι στην κατάταξη, με αποτέλεσμα ο Αντονέλι να φτάσει και να περάσει ακόμα και τον πρωτοπόρο Ράσελ στον 5ο από τους 53 γύρους, και ο Φερστάπεν να βγει νικητής της μάχης με τον Όσκαρ Πιάστρι της McLaren για την 3η θέση του βάθρου.

Στο τέλος ο Νόρις πέρασε τον Πιάστρι, ενώ ο Λιούις Χάμιλτον έκλεισε την εξάδα – καθώς οι τιφόζι είδαν με απογοήτευση τη Ferrari να μην έχει το ρυθμό αγώνα ούτε καν για το βάθρο, σήμερα. Στον πρώτο γύρο, μάλιστα, οι Λεκλέρ-Χάμιλτον είχαν επαφή στο πρώτο σικέιν, γεγονός που έριξε τον Λιούις στην 8η θέση.

Πώς εξελίχθηκε ο αγώνας

Σε έναν συγκλονιστικό αγώνα, όπου οι διαφορές στην ταχύτητα στις ευθείες καθορίζονταν συνεχώς από τα επίπεδα της μπαταρίας, ήταν δύσκολο κανείς να κρατήσει λογαριασμό από τις συνεχείς προσπεράσεις.

Ο αγώνας ξεκίνησε με ένα τεράστιο πλήγμα για τους τιφόζι. Ο poleman Πιέρ Γκασλί κράτησε πίσω του τον Ράσελ, όμως πιο πίσω ο Χάμιλτον επιχείρησε να περάσει τον Λεκλέρ από την εσωτερική στην είσοδο του πρώτου σικέιν. Ο Μονεγάσκος ώθησε τον Βρετανό προς την έξοδο, με αποτέλεσμα ο Λιούις να χάσει έξι θέσεις και να πέσει στην όγδοη.

Το περιστατικό σημειώθηκε από τον έλεγχο αγώνα, όμως στο τέλος του 2ου γύρου ο Λεκλέρ είχε σφοδρό ατύχημα στην έξοδο της τελευταίας στροφής, της Παραμπόλικα, καθώς αμυνόταν απέναντι στον Πιάστρι. Ο Μονεγάσλος γλίστρησε στην εξωτερική πλευρά της ασφάλτου και κατευθύνθηκε με μεγάλη ταχύτητα προς τον εξωτερικό τοίχο, βγαίνοντας σώος – αλλά προκαλώντας την εμφάνιση κόκκινης σημαίας για τις χρονοβόρες επισκευές της μπαριέρας.

Ο Ράσελ είχε καταφέρει νωρίτερα μέσα στον γύρο να περάσει τον Γκασλί στην ευθεία, εξασφαλίζοντας την pole για την επανεκκίνηση – ενώ οι Φερστάπεν και Φράνκο Κολαπίντο ανέβηκαν στην τρίτη και τέταρτη θέση, εις βάρος του Πιάστρι.

Υπό την κόκκινη σημαία, όλοι οι οδηγοί είχαν τη δυνατότητα να αλλάξουν ελαστικά χωρίς επιβάρυνση, και ο Φερστάπεν ήταν ο μοναδικός από τους πρωτοπόρους που επέλεξε τη μέση γόμα αντί για τη σκληρή. Στην επανεκκίνηση ο Ράσελ υπερασπίστηκε την πρωτοπορία από τον Γκασλί, ενώ ο Κολαπίντο πέρασε τον Φερστάπεν με τη δεύτερη Alpine για την τρίτη θέση. Όμως, αφού ο Ολλανδός απάντησε με μια χαρακτηριστική κίνηση από την εξωτερική στο δεύτερο σικέιν, ο Αργεντινός βγήκε εκτός πίστας στην πρώτη δεξιά των Lesmo, πέφτοντας στη 16η θέση.

Στη μάχη που ακολούθησε πίσω από τους δύο, ο Χάμιλτον ανέβηκε στην τέταρτη θέση εις βάρος του Πιάστρι, ο οποίος μονομαχούσε με τον teammate του Norris και τον Λίντμπλαντ της Racing Bulls. Μετά από μια εκρηκτική εκκίνηση, ο Αντονέλι εκμεταλλεύτηκε αυτή τη μάχη για να ανέβει στην έκτη θέση, περνώντας ταυτόχρονα τους Νόρις και Λίντμπλαντ στην κύρια ευθεία.

Στον 7ο γύρο, οι ελπίδες της Alpine για μια απρόσμενη νίκη του Γκασλί μειώθηκαν ακόμη περισσότερο, όταν ο Φερστάπεν τον πέρασε για τη δεύτερη θέση. Τρεις γύρους αργότερα, ο Γάλλος έχασε και την τρίτη θέση από τον Χάμιλτον, ενώ δεν μπορούσε να κρατήσει πίσω του ούτε τον Πιάστρι ούτε τον Αντονέλι – η Alpine δεν είχε το ρυθμό αγώνα για κάτι τέτοιο, και έπεσε στην 6η θέση.

Το να απαλλαγεί γρήγορα από τον Γκασλί θα έδινε στον Ράσελ καθαρό αέρα προς τη νίκη. Ωστόσο, σε ένα απόγευμα όπου το slipstream ήταν καθοριστικό, ο οδηγός της Mercedes δεν κατάφερε να ξεφύγει από τον Φερστάπεν και αντίθετα άρχισε να δέχεται πίεση από τον Ολλανδό, με τους δύο να ανταλλάσσουν την πρωτοπορία δύο ακόμη φορές, στον 12ο και τον 15ο γύρο.

Όμως, αντί για τον Ράσελ, ο Αντονέλι αναδείχθηκε γρήγορα ως ο πιο πιθανός από τους δύο οδηγούς της Mercedes να πάρει τη νίκη, παρά το γεγονός ότι είχε ξεκινήσει από τη 19η θέση. Ως τελευταίος μιας τριάδας μονοθεσίων, περίπου δύο δευτερόλεπτα πίσω από τους πρωτοπόρους, ο Κίμι είχε ήδη περάσει διαδοχικά τους Χάμιλτον και Πιάστρι.

Η μονομαχία του Ράσελ με τον Μαξ επέτρεψε στον Κίμι να πλησιάσει γρήγορα τη μάχη για την πρωτοπορία, κλέβοντας τη δεύτερη θέση από τον οδηγό της Red Bull στον 16ο γύρο. Ο Αντονέλι χρειάστηκε μόλις μία προσπάθεια για να περάσει τον Ράσελ και να πάρει την πρωτοπορία, κάτι που έκανε στον 18ο γύρο στη Στροφή 1.

Με τα επίπεδα της μπαταρίας να καθορίζουν την ταχύτητα στις ευθείες, συνεχίστηκαν οι μάχες για την πρωτοπορία με καταιγιστικό ρυθμό, με τον Ράσελ να την ανακτά δύο φορές, στον 22ο και τον 23ο γύρο. Οι οδηγίες από τα πιτς να σταματήσει η μονομαχία ώστε οι δύο να χτίσουν διαφορά από τον Φερστάπεν αντιμετωπίστηκαν με γκρίνια από τον Ιταλό, όμως τελικά συμμορφώθηκε, μένοντας πίσω από τον Ράσελ και προσταυεύοντας τα πιο ευαίσθητα ελαστικά μέσης γόμας.