Οδηγούμε το SUV Mazda CX-5 Skyactiv-G AWD στο οποίο η Ιαπωνική ανωτερότητα υπογραμμίζεται σε πολλά επίπεδα

Την ώρα που η αγορά γεμίζει με μικρούς turbo κινητήρες, plug-in υβριδικά, τεράστιες οθόνες και συστήματα που σου εξηγούν μέχρι και το πώς πρέπει να αναπνέεις για να πετύχεις καλύτερη κατανάλωση, οι Ιάπωνες της Mazda έρχονται και σου λένε: “Πάρε έναν 2,5λιτρο ατμοσφαιρικό κινητήρα. Θα βάλουμε κι ένα ήπιο υβριδικό σύστημα από πάνω και βγες στο δρόμο να οδηγήσεις το SUV σου”.

Ε κι εγώ τι να έκανα; Βγήκα. Και όσο περνούσαν οι ημέρες, τόσο περισσότερο καταλάβαινα πως το CX-5 δεν προσπαθεί να κερδίσει τον οδηγό με “software εντυπωσιασμούς” και επίπλαστη διάθεση “συγχρονίλας”. Θέλει απλώς να τον κάνει να αισθάνεται καλά κάθε φορά που μπαίνει μέσα και βγαίνοντας, όταν φτάσει στον προορισμό του, να είναι χαμογελαστός.

Το νέο CX-5 έχει μεγαλώσει, έχει αποκτήσει περισσότερη παρουσία και δείχνει πλέον σαν ένα αυτοκίνητο που μπορεί να σταθεί με αξιώσεις απέναντι σε πολύ ακριβότερες προτάσεις. Δεν έχει ανάγκη από υπερβολές στη σχεδίαση. Οι γραμμές του είναι καθαρές, οι αναλογίες σωστές και το αποτέλεσμα, αν μη τι άλλο, διαχρονικό.

Είναι από αυτά τα αυτοκίνητα που δεν τα βαριέσαι μετά από έξι μήνες και αυτό, στις μέρες μας, είναι μεγαλύτερο προσόν απ’ όσο μπορεί να σκεφτεί κάποιος. Μπαίνεις και οδηγείς, βρίσκοντας καθημερινά λόγους για να χαμογελάς με την επιλογή του. Το εσωτερικό είναι από τα σημεία που μου άρεσαν περισσότερο. Όχι επειδή ανακάλυψα κάτι που δεν έχω ξαναδεί σε αυτοκίνητο, αλλά επειδή δεν χρειάστηκε να… ανακαλύψω τίποτα.

Κάθεσαι, ρυθμίζεις τη θέση σου και όλα είναι εκεί που περιμένεις. Η εργονομία έχει αυτή την παλιά, καλή λογική. Ο οδηγός δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι πήρε πτυχίο πληροφορικής για να αλλάξει μια ρύθμιση και στις μέρες μας, αυτό αρχίζει να γίνεται όλο και πιο σημαντικό. Γιατί μετά από τόσα αυτοκίνητα στα οποία πρέπει να μπεις σε μενού, να βρεις υπομενού, να πατήσεις δύο φορές στην οθόνη και μετά να ελπίζεις ότι δεν άλλαξες κατά λάθος κάτι άλλο, η Mazda σου θυμίζει τη χαρά της απλότητας.

Δεν το χειρίζεσαι σαν tablet με τέσσερις τροχούς. Η θέση οδήγησης είναι σωστή, το τιμόνι κάθεται όμορφα στα χέρια και η γενικότερη αίσθηση παραπέμπει σε ένα αυτοκίνητο που έχει φτιαχτεί πρώτα για να κινείται και μετά για να εντυπωσιάζει στο parking. Όταν πατάς γκάζι, ο κινητήρας ανταποκρίνεται με έναν αναλογικό σε αίσθηση τρόπο. Κάτω από το καπό υπάρχει ο 2.488 κ.εκ. τετρακύλινδρος Skyactiv-G- που δεν είναι όσο υπερβολικός μπορεί να “ακούγεται”.

Σε μια εποχή που βλέπεις 1,0 turbo να κινούν οικογενειακά SUV και 1,2 (Γαλλικές) λιμουζίνες και SUV, η Mazda επιμένει στον μεγαλύτερο κυβισμό και στην ατμοσφαιρική φιλοσοφία. Ο κινητήρας αποδίδει 141 ίππους και 238 Nm ροπής και συνεργάζεται με αυτόματο κιβώτιο έξι σχέσεων. Στη συγκεκριμένη έκδοση έχουμε και AWD, οπότε η ισχύς μπορεί να περάσει και στους τέσσερις τροχούς.

Και εδώ θέλει μια μικρή διευκρίνιση. Το CX-5 δεν είναι αυτοκίνητο που θα σε κάνει να ψάχνεις δρόμο με στροφές για να μετρήσεις πόσα δέκατα του δευτερολέπτου κέρδισες. Τα 141 άλογα σε ένα SUV αυτού του μεγέθους δεν είναι αριθμός που θα γράψεις με μαρκαδόρο στο πίσω τζάμι. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ο κινητήρας έχει ενδιαφέρον. Είναι γραμμικός, πολιτισμένος και προβλέψιμος.

Πατάς γκάζι, ανεβάζει στροφές και επιταχύνει χωρίς εκείνο το απότομο ξέσπασμα που έχουν αρκετοί turbo κινητήρες. Δεν υπάρχει “περίμενε λίγο να ξυπνήσει το turbo”, ενώ δεν υπάρχει και η αίσθηση ότι ο κινητήρας παλεύει να κάνει κάτι για το οποίο δεν σχεδιάστηκε. Αντίθετα, υπάρχει μια φυσικότητα και όσο περισσότερο το οδηγείς, τόσο περισσότερο σου αρέσει. Οπότε και κάπως έτσι, βγάζει νόημα το γεγονός πως είναι ένα υβριδικό που δεν θέλει να σου μιλάει για τα… υβριδικά του χαρακτηριστικά.

Η Mazda έχει τοποθετήσει στο CX-5 το 24βολτο Mild Hybrid σύστημα. Είναι ένα ήπιο υβριδικό σύστημα, με μικρή μπαταρία 0,22 kWh, το οποίο ανακτά ενέργεια κατά την επιβράδυνση και τη χρησιμοποιεί για να υποστηρίξει τον κινητήρα στις φάσεις όπου χρειάζεται. Δεν είναι full hybrid. Δεν κινεί το CX-5 για μεγάλες αποστάσεις αποκλειστικά με ηλεκτρική ενέργεια και δεν πρόκειται να κάνεις επίδειξη στην παρέα λέγοντας “κοίτα, τώρα πηγαίνω ηλεκτρικά”.

Kάνει όμως τη δουλειά για την οποία χρησιμοποιείται, περιορίζοντας αρκετά την κατανάλωση του καυσίμου, που οι παλιότεροι θα θυμούνται πως ήταν ένα “θέμα” για τα μοτέρ της Mazda. Το σύστημα βοηθά στις εκκινήσεις, στις μεταβάσεις και στη γενικότερη λειτουργία του κινητήρα, ενώ η απενεργοποίηση κυλίνδρων στις χαμηλές απαιτήσεις φορτίου βοηθά ακόμη περισσότερο στον περιορισμό της κατανάλωσης.

Η φιλοσοφία είναι απλή και “περιορίζεται” στο να πάρεις τα οφέλη της ηλεκτροκίνησης χωρίς να αλλάξεις τον χαρακτήρα του αυτοκινήτου, κάτι που προσωπικά, εκτιμώ αφάνταστα. Το σημείο, όμως, που το CX-5 αρχίζει να σε κερδίζει πραγματικά είναι όταν βγεις από την πόλη. Το οδήγησα σε δρόμους όπου το ελληνικό οδόστρωμα αποφασίζει να σου υπενθυμίσει ότι η ανάρτηση είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό μηχανικό εξάρτημα.

Η ανάρτηση έχει σωστή απόσβεση, δεν κοπανάει και δεν αφήνει το αμάξωμα να χορεύει πάνω από τις ανωμαλίες και κυρίως, δεν χρειάζεται να μειώνεις την ταχύτητα κάθε φορά που βλέπεις μπροστά σου μια εγκάρσια ανωμαλία. Περνάς από πάνω της και συνεχίζεις- τόσο απλά, όσο το γράφω. Μπορεί τεχνικά να μην είναι απλό, αλλά η Mazda έχει πετύχει να το κάνει να φαίνεται έτσι.

Το τιμόνι είναι επίσης ένα από τα δυνατά σημεία. Έχει βάρος αλλά όχι τεχνητό, ενώ προκύπτει να είναι και ακριβέστατο, για τα πρότυπα της κατηγορίας των μεγάλων SUV. Καθώς δεν μπορώ να αναιρέσω ότι έχω γράψει μέχρι σήμερα για τα SUV και τα τιμόνια τους, αυτό το χαρακτηριστικό, δεν είναι καθόλου σημαντικό στην κατηγορία του CX-5. Είναι όμως μια πολύ ευχάριστη σημείωση, έστω και με “μικρά γράμματα” στο “συμβόλαιο” που καλείσαι να υπογράψεις με το γιαπωνέζικο μοντέλο- αν το επιλέξεις να γίνει το όχημά σου.

Χώρια που με τη συγκεκριμένη “λεπτομέρεια” καταλαβαίνεις ότι το CX-5 έχει μέσα του λίγο από εκείνη τη μαγική συνταγή της Mazda, βάζει της οποίας ο οδηγός συμμετέχει λίγο παραπάνω στα δρώμενα, χωρίς να κουράζεται. Δεν θα σας πω υπερβολές. Σε έναν επαρχιακό δρόμο, το καλό τιμόνι αναδεικνύεται περισσότερο και παύει να είναι απλώς μια μικρή υποσημείωση. Στρίβωνας, το νιώθεις πως το αυτοκίνητο πατάει σωστά, η τετρακίνηση δουλεύει διακριτικά.

Ο συνδυασμός των δύο αυτών στοιχείων, σε κάνουν να ανεβάζεις ρυθμό χωρίς να το έχεις καταλάβει, μια και το CX-5 προκύπτει πολύ πιο ευχάριστο από ότι αρχικά είχες εισπράξει. Σε αυτό το περιβάλλον, σου λείπει η περίσσεια ισχύος αναμφίβολα. Η τετρακίνηση έχει επίσης έναν ρόλο που μου αρέσει, καθώς είναι “εκεί” για να σε βοηθήσει όταν η πρόσφυση μειώνεται.

Σε βρεγμένο δρόμο, σε μια γλιστερή ανηφόρα, σε έναν χωματόδρομο που οδηγεί σε μια παραλία ή σε ένα ορεινό χωριό, το AWD λειτουργεί σαν ασφαλιστική δικλείδα. Δεν χρειάζεται να το σκέφτεσαι και αυτό ακριβώς είναι που ζητά κάποιος από ένα σύστημα τετρακίνησης. Μετά από μερικές ημέρες μαζί του, αυτό που μου έμεινε δεν ήταν ο κυβισμός του κινητήρα ούτε το γεγονός ότι έχει τετρακίνηση. Ήταν η ισορροπία σε όλα τα στοιχεία του.

Το CX-5 είναι άνετο χωρίς να γίνεται μαλακό. Είναι ευχάριστο χωρίς να γίνεται κουραστικό. Είναι ποιοτικό χωρίς να φωνάζει “κοιτάξτε με” και έχει τεχνολογία χωρίς να σε “αναγκάζει” να ζήσεις μαζί της και να προσαρμοστείς πάνω της. Ο 2,5λιτρος Skyactiv-G μπορεί να μοιάζει εκ πρώτης όψεως με επιλογή άλλης εποχής, όμως στην πράξη ταιριάζει εξαιρετικά με τον χαρακτήρα του CX-5.

Το mild hybrid σύστημα τον βοηθά να λειτουργεί πιο αποδοτικά, το εξατάχυτο αυτόματο κιβώτιο κρατά χαμηλούς τους τόνους και το AWD προσθέτει την έξτρα σιγουριά που περιμένεις από ένα τετρακίνητο SUV. Και κάπως έτσι, στο τέλος της δοκιμής, βρέθηκα να κάνω αυτό που κάνω πάντα με τα αυτοκίνητα που μου αρέσουν πραγματικά. Δεν έψαχνα λόγους για να το δικαιολογήσω αλλά ζητούσα μια αφορμή για να το οδηγήσω και πάλι.