Οδηγούμε το ολοκαίνουργιο C-HR+ που βάζει με πολύ σοβαρό τρόπο την Toyota στα ανταγωνιστικά ηλεκτρικά C-SUV

Για χρόνια, οι Ιάπωνες επένδυσαν σχεδόν φανατικά στα υβριδικά, χτίζοντας μια τεχνογνωσία που κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει. Όμως η αγορά αλλάζει, οι απαιτήσεις αλλάζουν και το C-HR+ έρχεται ως η πιο πειστική μέχρι σήμερα απάντηση της Toyota στον κόσμο των ηλεκτρικών SUV. Και το ενδιαφέρον είναι πως δεν πρόκειται για μια “ηλεκτρική έκδοση” του γνωστού C-HR.

Παρότι το όνομα παραπέμπει άμεσα στο δημοφιλές crossover, το νέο μοντέλο είναι ουσιαστικά ένα διαφορετικό αυτοκίνητο. Το αμιγώς ηλεκτρικό Toyota C-HR+ 77 kWh FWD με τους 224 ίππους που έχουμε εδώ, ανήκει ξεκάθαρα στην κατηγορία εκείνη των αυτοκινήτων που σε “καλούν” με το όνομα αλλά σε κερδίζουν με την υπόστασή τους. Και ναι, το παραδέχομαι εξ αρχής για να τελειώνουμε πως το περίμενα με ενδιαφέρον αλλά τελικά, από τη δοκιμή του είμαι περισσότερο ενθουσιασμένος απ’ όσο υπολόγιζα.

Η Toyota δεν πήρε απλώς ένα γνωστό όνομα και του “κόλλησε” μια μπαταρία. Το C-HR+ είναι ένα διαφορετικό αυτοκίνητο, χτισμένο εξαρχής πάνω στη λογική της ηλεκτροκίνησης. Η καμπίνα είναι ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη. Η Toyota έχει αφήσει πίσω της τα “busy” ταμπλό και τη συντηρητική εργονομία. Το εσωτερικό του C-HR+ δείχνει καθαρό, σύγχρονο και πολύ πιο premium απ’ όσο έχουμε συνηθίσει από την εταιρεία.

Η μεγάλη οθόνη 14 ιντσών κυριαρχεί στο ταμπλό, ενώ η συνολική αίσθηση ποιότητας είναι πραγματικά υψηλού επιπέδου. Ελάχιστα κουμπιά στην κεντρική κονσόλα, το τιμόνι ελαφρώς “φορτωμένο” αλλά δικαιολογημένα και χώροι για αντικείμενα που ικανοποιούν. Αξιόλογο highlight, το άνοιγμα του ντουλαπιού- υποβραχιωνίου που γίνεται από όποια πλευρά βολεύει τον χρήστη κάθε φορά, δίνοντας άνετη πρόσβαση και στους δύο εμπρός.

Αντίστοιχα, για τους πίσω, η χωροταξία είναι παραπάνω από ικανοποιητική και παρά την αίσθηση πως το “ταβάνι” θα πιέζει τα κεφάλια, λόγω της σχεδίασης του αμαξώματος με το δυναμικό “χαμήλωμα” της οροφής προς τα πίσω, κάτι τέτοιο δεν παρατηρείται. Ο χώρος για τις αποσκευές δεν σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό με τη χωρητικότητά του (416 λίτρα) αλλά το κανονικό του σχήμα επιτρέπει την απόλυτη εκμετάλλευση.

Για άλλη μια φορά, η Toyota “αρνείται” την προσφορά frunk και κάτω από το εμπρός καπό, έρχεσαι σε επαφή -που λέει ο λόγος- με κάποια από τα στοιχεία του συστήματος κίνησης, ενώ έχεις πρόσβαση και στα δοχεία των αναλωσίμων. Εκεί όμως που το αυτοκίνητο αποκτά πραγματικό ενδιαφέρον είναι κάτω από το πάτωμα. Πατά πάνω στην e-TNGA αρχιτεκτονική, έχει χαμηλό κέντρο βάρους, στιβαρό πάτωμα, και μια αίσθηση στο δρόμο που δεν θυμίζει “μετατροπή” θερμικού μοντέλου αλλά ολοκληρωμένο EV νέας γενιάς.

Κι αυτό φαίνεται από τα πρώτα μέτρα. Οι 224 ίπποι του εμπρός ηλεκτροκινητήρα δεν σε χτυπούν με τη βιαιότητα ενός υπερτροφικού EV-πυραύλου. Σε κερδίζουν αλλιώς. Με τη γραμμικότητα. Με τη γεμάτη επιτάχυνση από παντού. Με εκείνη την απόλυτα ηλεκτρική αίσθηση ότι το αυτοκίνητο “γλιστρά” πάνω στην άσφαλτο χωρίς μηχανικές υστερίες και θεατρινισμούς.

Τα 0-100 χλμ./ώρα έρχονται σε 7,3 δευτερόλεπτα, που ως επίδοση είναι “γήινη” όσο πρέπει, όμως το σημαντικότερο είναι η αμεσότητα στις μεσαίες επιταχύνσεις και η ποιότητα κύλισης. Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις ότι η Toyota δεν ήθελε να φτιάξει ένα “EV με εντυπωσιακό spec sheet”. Ήθελε να φτιάξει ένα ηλεκτρικό που να το οδηγείς κάθε μέρα και να νιώθεις ότι έχει νόημα.

Το τιμόνι είναι άμεσο χωρίς νευρικότητα, το πλαίσιο έχει πολύ καλή ισορροπία και η ανάρτηση καταφέρνει κάτι αρκετά δύσκολο, αφού συγκρατεί το βάρος της μεγάλης μπαταρίας χωρίς να σε τιμωρεί στην καθημερινότητα. Το C-HR+ έχει μια ιδιαίτερα καλοδεχούμενη ισορροπία στο δρόμο, την οποία δεν μπορεί να διαταράξει καμία λακκούβα (από αυτές τις υπέροχες που έχουμε φυτεμένες στους δρόμους μας) όσο μεγάλη και τρομακτική αν φαίνεται.

Το αμιγώς ηλεκτρικό της Toyota που αν με ρωτάτε, θα έπρεπε να είναι το πρώτο της (στη θέση του bZ4X) “σιδερώνει” κάθε δύσκολη πίστα στην καθημερινότητα. Αποδεικνύεται οξυδερκές σε όλες τις προκλήσεις και δίνει όπως όλα τα μοντέλα της Toyota, σιγουριά για τη συνέχεια και αυτοπεποίθηση στον οδηγό του. Ξέρετε, αυτά είναι συστατικά επιτυχίας και εκτιμώνται ιδιαίτερα από όσους περιμένουν την αντίδραση στην Κινέζικη λαίλαπα, από γνωστά και μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας αυτοκινητιστικής σκηνής.

Ως τέτοιο, το νέο C-HR+ έχει ένα βαρύ φορτίο. Πιστέψτε με, το όνομα και μόνο, είναι ικανό να φέρει επισκέπτες στα showrooms. Από εκεί και πέρα, το “βάθος” του αυτοκινήτου σε όλα τα επίπεδα που μπορεί να κριθεί ένα ηλεκτρικό, μπορούν να στείλουν τον ενδιαφερόμενο στο ταμείο να βάλει παραγγελία. Ο τρόπος με τον οποίο το C-HR+ καταπίνει τα χιλιόμετρα και προσφέρει τα πάντα από εξοπλισμό, το βάζουν απευθείας στο πάνθεον των αμιγώς ηλεκτρικών προτάσεων αυτής της κατηγορίας.

Ομολογώ πως περιμένω να δω και τις άλλες δύο εκδόσεις του, τόσο τη βασική με τους 167 ίππους, όσο και την “απόλυτη” τετρακίνητη με τους 343 ίππους. Ωστόσο, η ισορροπία τούτης εδώ που μας παραχωρήθηκε για δοκιμή από την αντιπροσωπεία, αναδεικνύει το μεγαλείο της Toyota και δίνει ένα λόγο για να χαμογελούν όσοι “αρνούνται” να αποδεχτούν την αξία των νεοεισερχόμενων στην Ελληνική αγορά, προτάσεων.

Στην τυπική αξιολόγηση, όπως κάθε Toyota έτσι και αυτό, έχει όλα όσα μπορεί να ζητήσει κανείς για να νιώσει σίγουρους για την επιλογή του. Και μετά έρχεται το μεγάλο “χαρτί”: η μπαταρία των 77 kWh. Εδώ το C-HR+ παίζει σε κατηγορία μεγάλων παικτών. Η Toyota ανακοινώνει αυτονομία έως 607 χιλιομέτρων WLTP στην προσθιοκίνητη έκδοση των 224 ίππων και ακόμη κι αν στην πραγματική ζωή κινηθείς αρκετά κάτω από αυτό το νούμερο, μιλάμε για ένα EV που καταφέρνει να εξαφανίζει το λεγόμενο “άγχος της αυτονομίας”.

Αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα είναι ότι το μοντέλο συνολικά δεν στηρίζεται μόνο στη χωρητικότητα της μπαταρίας αλλά και στην αποδοτικότητα του συστήματος κίνησης. Η νέα γενιά eAxle της Toyota, με ημιαγωγούς SiC (silicon carbide), είναι πιο ελαφριά, πιο συμπαγής και πιο αποδοτική ενεργειακά. Με απλά λόγια, το αυτοκίνητο ξέρει να αξιοποιεί την ενέργεια χωρίς να την ξοδεύει ανώφελα.

Και αυτό το καταλαβαίνεις όχι μόνο στην κατανάλωση αλλά και στη συνολική “ηλεκτρική” αίσθηση ωριμότητας. Στο κομμάτι της φόρτισης, το C-HR+ δείχνει επίσης ότι η Toyota επιτέλους μπήκε αποφασιστικά στο παιχνίδι των σύγχρονων EV. Υποστηρίζει DC φόρτιση έως 150 kW και, υπό ιδανικές συνθήκες, μπορεί να πάει από το 10 στο 80% σε περίπου 28-30 λεπτά.

Μια Κυριακή “κούμπωσα” σε 150άρη φορτιστή στο 19% και πριν προλάβω να χαζέψω δύο-τρία reels στο κινητό μου, η μπαταρία είχε φτάσει στο 62% (13 λεπτά φόρτισης έγραψε η εφαρμογή). Ακόμη σημαντικότερο στοιχαίο νομίζω είναι και η ύπαρξη προθέρμανσης της μπαταρίας, που μάλιστα μπορεί να λειτουργεί αυτόματα μέσω του gps όταν κατευθύνεσαι σε ταχυφορτιστή.

Αυτό είναι τεράστια υπόθεση στην καθημερινότητα και ειδικά το χειμώνα, γιατί εξασφαλίζει ότι η μπαταρία φτάνει στη σωστή θερμοκρασία για να “ρουφήξει” ρεύμα χωρίς καθυστερήσεις. Στο AC charging, ο βασικός onboard φορτιστής είναι 11 kW, ενώ σε κάποιες εκδόσεις φτάνει τα 22 kW, μειώνοντας αισθητά το χρόνο φόρτισης στο σπίτι ή σε wallbox δημόσιων χώρων.

Κι όμως, όσο ενθουσιασμένο κι αν με άφησε συνολικά, υπάρχουν δύο πράγματα που πραγματικά μου έλειψαν. Πρώτον: το one pedal drive. Ναι, υπάρχει ανάκτηση ενέργειας (σε τέσσερα επίπεδα, που επιλέγονται από τα paddles στο τιμόνι) και το αυτοκίνητο επιβραδύνει όταν σηκώνεις το πόδι αλλά δεν φτάνει ποτέ σε εκείνη την πλήρη, απολαυστική εμπειρία “οδηγώ μόνο με το δεξί”.

Και σε ένα τόσο σύγχρονο EV, το περιμένεις. Όχι για το gimmick. Για την καθημερινή άνεση και την αίσθηση τεχνολογικής πληρότητας. Και δεύτερον -και ομολογώ πως αυτό με ξένισε περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε- η απουσία ξεκλειδώματος με προσέγγιση. Το να πλησιάζεις δηλαδή το αυτοκίνητο και να ανοίγει μόνο του. Σε ένα αυτοκίνητο που κατά τα άλλα δείχνει τόσο high-tech, αυτή η λεπτομέρεια στα μάτια μου μοιάζει σχεδόν αναχρονιστική.

Επίσης, με “χάλασε” μέχρι που το συνήθισα, που το τιμόνι μπροστά μου, “κόβει” αρκετό από εμβαδό του πίνακα οργάνων. Δεν στερούμαι πληροφορίας αλλά είναι λίγο άβολο- μια και εγώ, αρνούμαι να αλλάξω συνήθειες και θέλω το κάθισμα όσο πιο χαμηλά γίνεται και το τιμόνι σχετικά ψηλά και όσο “έξω” έρχεται. Όλα αυτά όμως είναι λεπτομέρειες και μόνο σοβαρό “ατόπημα” θεωρώ πως είναι η απουσία του πίσω υαλοκαθαριστήρα- που προφανώς θυσιάστηκε στο βωμό της αεροδυναμικής που έχει προεκτάσεις στην κατανάλωση ενέργειας.

Από την άλλη όμως, ξέρεις κάτι; Ίσως αυτό να λέει και πολλά για το ίδιο το αυτοκίνητο. Όταν οι βασικές σου παρατηρήσεις αφορούν τέτοιες λεπτομέρειες ευκολίας, μάλλον σημαίνει ότι η ουσία έχει πετύχει διάνα. Γιατί το Toyota C-HR+ 77 kWh FWD είναι ίσως το πρώτο ηλεκτρικό Toyota που δεν μοιάζει με “δοκιμή προθέσεων” αλλά με πλήρες statement. Ένα EV που δείχνει να απολαμβάνει κάθε βολτ της ύπαρξής του.

Και το κάνει με έναν τρόπο ώριμο, ουσιαστικό και απροσδόκητα ποθητό. Σε βγάζει από την αμηχανία του bulky bZ4X (που εδώ που τα λέμε, ούτε το όνομα δεν μπορείς να πεις) και σε φέρνει μπροστά σε ένα λαμπρό δείγμα Toyota. Από τα 36.990 ευρώ της έκδοσης με τη μικρότερη μπαταρία και τους 167 ίππους, στα 39.990 ευρώ της “δικής μας”, είναι διαφορά που αξίζει να “καλύψει” κανείς.