Οδηγούμε το νέο Kia Stonic με τις αλλαγές στα σημεία που έπρεπε να γίνουν και την εξαιρετική βασική τιμή

Ανάμεσα στα αυτοκίνητα που προσπαθούν να σε πείσουν ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι, τα “φουσκωμένα” από το τμήμα marketing μοντέλα, με “premium” δηλώσεις, ψεύτικες ΑΙ περιπέτειες με drone πλάνα σε βουνά και κάτι τύπους με σανίδες surf που δεν έχουν δει ποτέ κύμα στη ζωή τους, υπάρχουν κι αυτοκίνητα σαν το Kia Stonic. Αυτοκίνητα που δεν χρειάζεται να σου πουλήσουν παραμύθα και μοιάζουν στοχοπροσηλωμένα από το σχεδιαστικό κέντρο όπου ξεκίνησαν, μέχρι και στο γκαράζ που θα βρεθούν.

Το Stonic από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε, είχε έναν ξεκάθαρο ρόλο τον οποίο και τίμησε. Αυτός του επέβαλλε να δώσει στον μέσο οδηγό και καταναλωτή, ένα τίμιο, ολοκληρωμένο, μοντέρνο crossover χωρίς να του αδειάσει τον λογαριασμό. Προφανώς και η μεγάλη του επιτυχία από την αρχή που το πρωτοείδαμε, ήταν αυτή και αν θέλετε να ξέρετε, το Stonic αυτό ακριβώς συνεχίζει να κάνει. Ως ανανεωμένο, το Stonic της Kia δεν ήρθε για να αλλάξει τον κόσμο.

Ούτε για να γίνει “premium compact urban SUV coupe crossover experience”, όπως θα έγραφε κάποιο δελτίο Τύπου. Ήρθε για να συνεχίσει πάνω στην ίδια πολύ πετυχημένη συνταγή και καλά έκανε. Γιατί όταν έχεις ήδη φτιάξει κάτι σωστό, δεν το γκρεμίζεις για να το ξαναχτίσεις από την αρχή. Το γυαλίζεις, το φρεσκάρεις, του βάζεις λίγη περισσότερη τεχνολογία, λίγο πιο sharp πρόσωπο και συνεχίζεις. Αυτό λοιπόν ακριβώς, έχουμε μπροστά μας και μάλιστα στην έκδοση GT Line με τους 115 ίππους.

Μια έκδοση, που μπορεί να κολακεύει το μοντέλο σε κάποια επίπεδα, το αδικεί όμως κιόλας, μια και το “στέλνει” στην τιμολογιακή κλίματα των 30k (29.090 ευρώ, με το αυτόματο 7άρι και όλα τα καλούδια της κορυφαίας εξοπλιστικά έκδοσης) που δεν του ταιριάζει όπως και να το κάνουμε. Βάζω και στοίχημα, πως πολύ καλό και ιδιαίτερα ενδιαφέρον θα είναι και το “βασικό” με τα 100 άλογα και το ταμπελάκι της τιμής στα 19.990 ευρώ.

Ούτως ή άλλως, όλες οι εκδόσεις του συμπαθέστατου μοντέλου καλύπτονται από 7ετή εργοστασιακή εγγύηση, ενώ η αντιπροσωπεία δίνει και τη δυνατότητα προσθήκης προγράμματος 5 χρόνων σέρβις, σύμφωνα με το πρόγραμμα περιοδικής συντήρησης του οχήματος, αποκλειστικά στο Δίκτυο Εξουσιοδοτημένων Επισκευαστών της Kia. Ας μην αναλωθώ παραπάνω σε αυτό. Νομίζω πως το έκανα ξεκάθαρο, ότι τα σχεδόν 30 χιλιάρικα της συγκεκριμένης έκδοσης είναι πολλά.

Όχι γιατί το αυτοκίνητο δεν τα “φοράει” σαν εικόνα ή εξοπλισμό αλλά γιατί η ουσία του Stonic ήταν πάντα αλλού. Στα 20 χιλιάρικα της βασικής έκδοσης είναι bargain. Είναι από εκείνα τα αυτοκίνητα που λες “ναι, εδώ παίρνω πολύ πράγμα”. Στα 30 όμως, έχεις ήδη αρχίσει και κοιτάς γύρω σου. Η Kia δεν πήγε να κάνει επανάσταση με την ανανέωση. Και ευτυχώς μια και το Stonic ήταν ήδη ένα από τα πιο συμπαθητικά μικρά crossover στην αγορά.

Είχε αναλογίες που “κάθονταν” σωστά στο μάτι, χωρίς να μοιάζει ούτε φουσκωμένο supermini ούτε ψεύτικο SUV. Στην GT Line έκδοση δείχνει μάλιστα αρκετά πιο “δεμένο”. Οι πιο επιθετικοί προφυλακτήρες, οι διπλές απολήξεις, οι λεπτομέρειες σε μαύρο γυαλιστερό και οι όμορφες ζάντες του δίνουν μια πιο νευρική διάθεση χωρίς να καταντάει δήθεν sporty, το οποίο πολύ φυσικά, δεν προσπαθεί να γίνει hot crossover μια και “ξέρει πολύ καλά” τι είναι.

Πρέπει να σας πω ότι αυτό είναι από τα πιο ωραία χαρακτηριστικά του. Είναι ένα “γήινο” αυτοκίνητο με προοπτική να δώσει λύσεις σε μια μεγάλη βεντάλια αναγκών, από νέους ελεύθερους και ανήσυχους, μέχρι οικογενειάρχες (και ανήσυχους). Αυτός είναι μάλλον και ο λόγος για τον οποίο οι αλλαγές που εντοπίζονται με την πρώτη ματιά, είναι περισσότερο αισθητικές και τεχνολογικές, παρά θεμελιώδεις.

Νέα φωτιστικά σώματα, πιο σύγχρονα γραφικά, φρέσκα LED και κάποιες πινελιές που το κάνουν να δείχνει πιο “ψηφιακό”. Όχι απαραίτητα πιο καινούργιο σχεδιαστικά αλλά πιο κοντά στη σημερινή εικόνα της Kia, που αυτή τη στιγμή είναι ίσως η πιο δυνατή που είχε ποτέ η κορεατική φίρμα. Η πλατφόρμα, όπως και τα μηχανικά μέρη, έχουν παραμείνει τα ίδια και δικαίως, μια και κρίθηκαν απόλυτα επαρκή για να συνεχίσουν απαράλλαχτα.

Η μεγαλύτερη διαφορά βρίσκεται στην καμπίνα. Εκεί όπου το Stonic ήταν πάντα σωστό, εργονομικό και ευχάριστο αλλά ποτέ “wow”, τώρα απέκτησε λίγη από τη λάμψη που έχουν τα μεγαλύτερα μοντέλα της Kia. Η ψηφιακή οθόνη πίσω από το τιμόνι αλλάζει αμέσως την εικόνα. Ξαφνικά, το μικρό crossover δείχνει πιο σύγχρονο, πιο ακριβό, πιο “2026”. Η κεντρική οθόνη παραμένει εύχρηστη -και μπράβο στην Kia που δεν κατέστρεψε την εργονομία στο όνομα του εντυπωσιασμού.

Υπάρχουν ακόμα φυσικοί διακόπτες εκεί που πρέπει, τα μενού δεν σε εκνευρίζουν και γενικά δεν χρειάζεται να πάρεις διδακτορικό για να βρεις τον κλιματισμό, κάτι που μπορεί να το φαντάζεσαι ως αυτονόητο αλλά πλέον δεν είναι. Η θέση οδήγησης είναι καλή, τα καθίσματα στην GT Line έχουν ωραίο κράτημα και η συνολική αίσθηση ποιότητας βρίσκεται πάνω από τον μέσο όρο της κατηγορίας.

Ναι, υπάρχουν σκληρά πλαστικά αλλά δεν είναι deal breakers. Σε ένα B-SUV βρίσκεσαι και μεγαλύτερη σημασία έχει το πως δείχνουν και πώς δένουν οι επιφάνειες και τα υλικά μεταξύ τους. Σε αυτόν τον τομέα, η Kia συνεχίζει να κάνει πολύ καλή δουλειά. Οι χώροι είναι απολυτα επαρκείς, κάτι που σημαίνει πως δεν θα βάλεις μέσα πέντε μπασκετμπολίστες με αποσκευές για road trip στην Ευρώπη αλλά για ελληνική καθημερινότητα είναι ακριβώς όσο πρέπει.

Το πορτμπαγκάζ επίσης παραμένει πρακτικό και εκμεταλλεύσιμο, με 352 λίτρα όταν τα καθίσματα είναι στη θέση τους. Η αναδίπλωση των πίσω, σε φέρνει μπροστά σε ένα χώρο με εκμεταλλεύσιμο όγκο 1.155 λίτρων. Αυτό πρέπει να το κρατήσει κανείς ως το vibe του Stonic, που σε κάθε περίπτωση θέλει να είναι πρακτικό χωρίς να γίνεται βαρετό. Κάτω από το καπό βρίσκεται ο γνώριμος 1.0 T-GDi με τους 115 ίππους.

Ένας κινητήρας που η Kia και η Hyundai έχουν εξελίξει τόσο καλά τα τελευταία χρόνια, που πλέον ξέρεις ακριβώς τι να περιμένεις. Η πολιτισμένη λειτουργία, το αξιοπρεπές τράβηγμα από χαμηλά, η χαμηλή κατανάλωση (κάτω από 6,5 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα μικτών συνθηκών) και αρκετό νεύρο ώστε να μη νιώθεις ότι οδηγείς “οικονομική λύση”. Ακούγεται ελάχιστα και δίνει το στίγμα του ως 3κύλινδρος, μόνο σε συγκεκριμένες συνθήκες πίεσης και στροφών λειτουργίας.

Σε αυτό το κομμάτι της αξιολόγησης, το Stonic θυμίζει γιατί έγινε αγαπητό εξαρχής. Ο κινητήρας συνδυάζεται με ένα ικανό αυτόματο 7άρι κιβώτιο ταχυτήτων διπλού συμπλέκτη (7DCT), που δεν θα σε ξετρελάνει με την πολιτισμένη του λειτουργία αλλά θα κάνει τα προβλεπόμενα με τρόπο αποστομωτικό. Πάνω στο τιμόνι, άλλος ένας νεοτερισμός, υπάρχει και ο διακόπτης για την επιλογή του προγράμματος λειτουργίας (Eco, Normal και Sport) που θαρρείς και δεν αφορά καμία άλλη τεχνολογική πτυχή πέραν του κιβωτίου.

Συνολικά, το Stonic δεν είναι γρήγορο, όπως επίσης δεν είναι και σπορ. Είναι όμως σβέλτο, ελαφρύ στο πάτημα και πρόθυμο, που μπορεί να υποστηρίξει κάποια οδηγικά “παραστρατήματα” σε κατάλληλο περιβάλλον που θα επιτρέπει την ροή στη σβέλτη οδήγηση. Είναι από εκείνα τα αυτοκίνητα που στην πόλη νιώθουν πιο γρήγορα απ’ όσο δείχνουν τα νούμερα. Το turbo γεμίζει σωστά, το κιβώτιο συνεργάζεται καλά και τελικά μετακινείσαι πολύ πιο ευχάριστα απ’ όσο περιμένεις από ένα μικρό crossover.

Στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά στο στοιχείο του. Έχει compact διαστάσεις, ελαφρύ τιμόνι, καλή ορατότητα και ανάρτηση που απορροφά αξιοπρεπώς την ελληνική κακοποίηση της ασφάλτου. Δεν είναι μαλακό σαν γαλλικό παλιό hatchback αλλά έχει αυτή τη σωστή ισορροπία που θέλει ο μέσος οδηγός, καθώς ούτε κοπανάει, ούτε πλέει. Κάποιος λεπτολόγος (η αφεντιά μου δηλαδή) μπορεί να εντοπίσει μια ανακολουθία στην ανάρτηση.

Συγκεκριμένα, το rebound είναι οριακά πιο έντονο από το bound (το bound αφορά στη συμπίεση του αμορτισέρ, ενώ το rebound στην εκτόνωση/ επαναφορά του στην αρχική του κινητική κατάσταση) αλλά αυτό, δύσκολα θα επηρεάσει την κρίση κάποιου που “κοιτάζει” προς τη μεριά του Stonic για αγορά αυτοκινήτου. Αυτό που κρατάει κάποιος είναι πως το Stonic και στον δρόμο έξω από την πόλη εκπλήσσει ευχάριστα.

Πατάει πιο ώριμα απ’ όσο περιμένεις από το μέγεθός του και δεν “φοβάται” το ταξίδι. Το ίδιο το αυτοκίνητο σε κερδίζει. Γιατί έχει χαρακτήρα χωρίς υπερβολές. Γιατί κάνει σχεδόν τα πάντα σωστά και κάνει εύκολη τη συμβίωση. Δεν έχει κάποιο τεράστιο ελάττωμα να σου χαλάσει τη σχέση. Το πρώτο Stonic ήταν τίμιο- ο ορισμός και το σημερινό συνεχίζει να είναι. Απλώς είναι πιο όμορφο, πιο ψηφιακό και πιο ώριμο εμφανισιακά.