Οδηγούμε το φρεσκαρισμένο SUV Seat Arona FR 1.0 Eco TSI: Η παλιά καλή συνταγή, σε νέα συσκευασία

To Arona δεν προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει με υπερβολές, ούτε να πλασαριστεί ως κάτι που δεν είναι. Είναι ένα τίμιο, σβέλτο και ευχάριστο μικρό crossover/ SUV, με μια ελαφριά εσάνς από το παρελθόν, τότε που τα αυτοκίνητα είχαν χαρακτήρα χωρίς να χρειάζονται δέκα οθόνες και είκοσι προγράμματα οδήγησης. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που μπορείς να κάνεις σήμερα σε ένα αυτοκίνητο.

Το Arona δεν είναι νέο στην αγορά. Το βλέπεις χρόνια στους δρόμους και αυτό από μόνο του λέει κάτι. Η Seat βρήκε μια συνταγή που δούλεψε: compact διαστάσεις, crossover αισθητική, σωστή εκμετάλλευση χώρων και οδηγική συμπεριφορά που θυμίζει περισσότερο καλό supermini παρά ψηλωμένο SUV. Στη σύγχρονη έκδοση FR, με τον χαρισματικό χιλιάρη κινητήρα που όντας ψυχωμένος και με ωραίο ήχο (για τρικύλινδρος), αποκτά λίγο περισσότερο ενδιαφέρον.

Οι πιο επιθετικοί προφυλακτήρες, οι μεγαλύτερες ζάντες, οι διχρωμίες στο αμάξωμα και οι μικρές σπορ λεπτομέρειες δίνουν στο Arona έναν χαρακτήρα που αποφεύγει την υπερβολή. Δεν προσπαθεί να γίνει κάτι που δεν είναι, απλά προβάλλει λίγο πιο σύγχρονη εικόνα και ως διάθεση, δείχνει πιο νεανικό και ευδιάθετο. Κάτι που υπογραμμίζεται και από το χρώμα του αυτοκινήτου που έχουμε στη διάθεσή μας.

Ακόμα και σήμερα, σε μια εποχή όπου τα περισσότερα μοντέλα του είδους, μοιάζουν λες και σχεδιάστηκαν από αλγόριθμο, το Arona εξακολουθεί με τις σχεδιαστικές του αρχές να είναι εκεί, αγέρωχες, να έχει απόλυτα αναγνωρίσιμη φιγούρα που παραμένει γοητευτική. Μπαίνοντας στην καμπίνα, το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεσαι είναι ότι η Seat δεν προσπάθησε να κάνει επανάσταση και εδώ που τα λέμε, μάλλον καλά έκανε.

Η εργονομία είναι εξαιρετική, οι διακόπτες βρίσκονται εκεί που πρέπει και το infotainment δεν χρειάζεται διδακτορικό για να το χρησιμοποιήσεις. Υπάρχουν ακόμα φυσικά κουμπιά για βασικές λειτουργίες και μόνο αυτό αρκεί για να κερδίσει πόντους απέναντι σε αρκετούς νεότερους αντιπάλους. Η θέση οδήγησης είναι σωστή, με αρκετές ρυθμίσεις και καλή ορατότητα προς όλες τις κατευθύνσεις.

Οι μονοκόμματες πλάτες των καθισμάτων εμπρός της έκδοσης FR, δίνουν μια σπορ εσάνς πολύ καλοδεχούμενη. Νιώθεις ότι κάθεσαι λίγο πιο ψηλά από ένα συμβατικό supermini, χωρίς όμως να αισθάνεσαι αποκομμένος από το αυτοκίνητο. Οι χώροι είναι επίσης πολύ καλοί για τα δεδομένα της κατηγορίας. Τέσσερις ενήλικες θα μετακινηθούν άνετα, ενώ το πορτμπαγκάζ καλύπτει τις ανάγκες μιας μικρής οικογένειας ή μιας εκδρομής Σαββατοκύριακου.

Βέβαια, δεν λείπουν και τα σκληρά πλαστικά ως αντίβαρο ή αν προτιμάτε, ως υπενθύμιση της ηλικίας του μοντέλου. Το Arona δεν κρύβει ότι ανήκει σε μια πιο προσιτή οικονομικά κατηγορία. Όμως η συναρμογή είναι στιβαρή και τίποτα δεν δείχνει φτηνό ή πρόχειρο σε ότι έχει να κάνει με τη συναρμολόγηση των επιμέρους τμημάτων.

Κάπου εδώ βρίσκεται ξανά εκείνη η γνώριμη αίσθηση παλιού καλού αυτοκινήτου, όπου η πρακτικότητα, η λογική και η ουσία, προηγείται των εφέ και των εντυπώσεων. Ο χιλιάρης TSI των 115 ίππων είναι ίσως ένας από τους πιο ολοκληρωμένους downsized κινητήρες που έχουν περάσει από αυτή την κατηγορία. Τον έχουμε δει σε δεκάδες μοντέλα του γκρουπ Volkswagen αλλά στο Arona δείχνει να ταιριάζει ιδανικά.

Με 200 Nm ροπής χαμηλά, δίνει στο μικρό crossover ζωντάνια εκεί που τη χρειάζεσαι πραγματικά: στην πόλη, στις μεσαίες επιταχύνσεις, στα προσπεράσματα χωρίς άγχος. Δεν χρειάζεται να τον πιέσεις ιδιαίτερα για να κινηθεί γρήγορα. Από τις 2.000 στροφές και πάνω τραβάει πρόθυμα, ενώ ο χαρακτηριστικός τρικύλινδρος ήχος είναι τόσο διακριτικός όσο πρέπει για να θυμίζει ότι υπάρχει μηχανή κάτω από το καπό.

Το “ξεφύσημα” του turbo στο “άσε”, σε κάνει να θέλεις να πατάς και να αφήνεις το γκάζι, μόνο και μόνο για να “στήσεις αυτί” και να ακούς το soundtrack που σου ξυπνά αναμνήσεις. Την εποχή που τα υβριρικά (με πρίζα και χωρίς) και τα αμιγώς ηλεκτρικά έχουν κατακλύσει την αγορά ως προτάσεις αγοράς, το Arona FR, με το κλειδί για να πάρει μπροστά, το χειροκίνητο 6άρι και το “πραγματικό” χειρόφρενο, μοιάζει να βγήκε από ευχή που πραγματοποιήθηκε.

Και ναι, προφανώς δεν μιλάμε για GTI. Ούτε προσπαθεί να γίνει. Όμως υπάρχει μια ευχάριστη ελαφράδα στον τρόπο που ανεβάζει στροφές και μια αμεσότητα που λείπει από αρκετά βαρύτερα και πιο “premium” SUV. Οι χειροκίνητες αλλαγές -που πολύ μας είχαν λείψει- είναι “βουτυράτες” και σου δίνουν την εντύπωση πως ο επιλογέας κινείται πολύ λιγότερο από ότι συμβαίνει στην πραγματικότητα.

Στην πόλη, εκμεταλλεύεσαι τη ροπή του κινητήρα και αποφεύγεις τις πολλές αλλαγές αλλά όταν το αποφασίσεις, ο φιλικότατος επιλογέας σε κάνει εύκολα να “μπεις σε πολεμικό κλίμα”. Το σημαντικό είναι ότι το σύνολο δεν κουράζει ποτέ και αυτό, για ένα αυτοκίνητο που θα κάνει τα πάντα, από τις καθημερινές διαδρομές για δουλειά, ψώνια και τις δραστηριότητες των παιδιών, έως τη σύντομη κοντινή εκδρομή και κάποιο ταξίδι, μετράει περισσότερο από κάθε εντυπωσιασμό.

Το Arona, όπως έκανε και όταν παρουσιάστηκε, έτσι και σήμερα, σε έχει κοντά του σαν καλό supermini αλλά οι υπηρεσίες του σου δίνουν την αίσθηση πολύ μεγαλύτερου αυτοκινήτου. Αυτό είναι διαχρονικά το μεγαλύτερο ατού του Arona. Το τιμόνι είναι ελαφρύ αλλά αρκετά ακριβές, το εμπρός μέρος υπακούει άμεσα και το πλαίσιο δείχνει δεμένο ακόμα και όταν ο ρυθμός ανέβει.

Η ανάρτηση στην έκδοση FR είναι λίγο πιο σφιχτή, χωρίς όμως να γίνεται κουραστική, ακόμα και στα “χαντάκια” των κακοσυντηρημένων δρόμων, που μπορεί να προκαλέσουν -μάλλον δικαιολογημένα όμως- κάποια “παράπονα” από τις μπουκάλες των αμορτισέρ. Σε κάθε περίπτωση, το Arona δίνει στον οδηγό του αυτή την παραπανίσια αίσθηση συμμετοχής από τη μεριά του οδηγού που σπανίζει πλέον στην κατηγορία.

Σε επαρχιακό δρόμο το Arona αλλάζει κατεύθυνση πρόθυμα και κρύβει αρκετά καλά το ύψος του. Δεν γέρνει υπερβολικά, δεν τρομάζει, δεν απομονώνει τον οδηγό από όσα συμβαίνουν. Υπάρχει επικοινωνία και αυτή η επικοινωνία είναι που φέρνει την εσάνς από το παρελθόν. Θυμίζει λίγο εκείνη την εποχή που τα μικρά ευρωπαϊκά αυτοκίνητα είχαν έναν παιχνιδιάρικο χαρακτήρα χωρίς να χρειάζεται να αποδίδουν 300 ίππους.

Που μπορούσες να ευχαριστηθείς μια διαδρομή ακόμα και με λογικές ταχύτητες. Προφανώς και το Arona δεν είναι σπορ, για να εξηγούμαστε. Το γεγονός όμως πως δεν είναι ένα “αδιάφορο” για τον οδηγό αυτοκίνητο, σήμερα που κάτι τέτοιο είναι σπάνιο, εκτιμάται ως χαρακτηριστικό λίγο περισσότερο. Το πραγματικό “τερέν” του Arona είναι η καθημερινότητα. Εκεί δείχνει πόσο ολοκληρωμένο είναι ως πακέτο.

Οι διαστάσεις του το κάνουν εύκολο στο παρκάρισμα και στους στενούς δρόμους, η σχετικά ψηλή θέση οδήγησης βοηθά στην ορατότητα και ο μικρός TSI καταναλώνει ελάχιστα όταν κινείσαι ήρεμα. Με λίγη προσοχή βλέπεις εύκολα καταναλώσεις κάτω από τα 6,0 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα απόστασης (5,3 “λέει” η Seat σε μικτές συνθήκες), ενώ ακόμα και αν κινηθείς πιο γρήγορα δύσκολα θα τρομάξεις με αυτό που θα δεις στο πρατήριο, όπου και να γεμίσεις, το ρεζερβουάρ είναι μόνο 40 λίτρα.

Και αυτό έχει σημασία σήμερα. Γιατί μπορεί όλοι να μιλούν για ηλεκτροκίνηση, plug-in και τεχνολογικά άλματα, όμως υπάρχει ακόμα πολύς κόσμος που θέλει απλώς ένα καλό αυτοκίνητο βενζίνης. Ένα αυτοκίνητο που να μπαίνεις μέσα και να κάνεις τη δουλειά σου χωρίς δεύτερες σκέψεις και το Arona ακριβώς αυτό κάνει. Επιπλέον, παρά το μικρό σε χωρητικότητα κινητήρα, το Seat ταξιδεύει πολύ πιο ώριμα απ’ όσο ίσως περιμένεις.

Στα 130 χλμ./ώρα κινείται άνετα, με λογικό θόρυβο από τον αέρα και τον κινητήρα να δουλεύει χαλαρά. Οι προσπεράσεις γίνονται χωρίς δράματα, αρκεί φυσικά να θυμάσαι ότι μιλάμε για 1.000 κυβικά και όχι για δίλιτρο turbo. Η σταθερότητα είναι καλή και το πλαίσιο εμπνέει εμπιστοσύνη. Μόνο σε πολύ κακό οδόστρωμα η πιο σφιχτή ανάρτηση του FR θα περάσει λίγο περισσότερο την πληροφορία στην καμπίνα.

Αλλά από την άλλη, αυτό ταιριάζει απόλυτα στο χαρακτήρα του. Το Arona δεν προσπαθεί να γίνει αποστειρωμένο. Διατηρεί μια μικρή μηχανική αίσθηση που σου θυμίζει ότι οδηγείς αυτοκίνητο και όχι οικιακή συσκευή. Η αναλογικότητα αυτή, είναι αναπόσπαστο συστατικό του χαρακτήρα του- και μάλλον αυτό είναι και το πλέον γοητευτικό στοιχείο. Το Arona FR παραμένει αυθεντικό σε μια εποχή όπου πολλά αυτοκίνητα μοιάζουν να έχουν χάσει την προσωπικότητά τους.

Σου δίνει αυτή τη γνώριμη αίσθηση των παλιών καλών μικρών ευρωπαϊκών αυτοκινήτων, όπου το μπροστιό είναι ελαφρύ, το μοτέρ είναι πρόθυμο, το πάτημά του στο δρόμο σωστό και είναι ευπρόσδεκτη η όποια διάθεση έχεις ως οδηγός να συμμετέχεις λίγο περισσότερο στην οδήγηση. Με την τιμή των 22.790 ευρώ για την FR (από 18.990 ευρώ με 95 ίππους η βασική του μοντέλου) το ανανεωμένο Arona μπορεί να μπει εύκολα σε μια short list πολλών ενδιαφερόμενων.