Δοκιμάζουμε το Dacia Duster με το νέο κινητήρα διπλού καυσίμου και βρίσκουμε την πιο ολοκληρωμένη έκδοση του ικανού SUV
Η Dacia έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να δημιουργήσει μια ξεχωριστή ταυτότητα στην Ευρωπαϊκή αγορά. Εκεί που οι άλλοι κατασκευαστές βάζουν συνέχεια οθόνες και αυξάνουν τις τιμές των μοντέλων τους, η Dacia προσφέρει αυτοκίνητα σε λογικές τιμές, που καλύπτουν πραγματικές ανάγκες και η κορωνίδα της προσέγγισης αυτής, είναι αναμφίβολα το ικανό της SUV.
Μερικά SUV προσπαθούν να σε πείσουν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα. Φουσκωμένα φτερά, τεράστιες ζάντες, οθόνες που θυμίζουν tablet και διαφημίσεις γεμάτες λάσπες, βουνά και αδρεναλίνη. Το Dacia Duster δεν ασχολείται με όλα αυτά. Σε κοιτάζει σχεδόν αδιάφορα, σαν να σου λέει “αν θες να πας παντού, εγώ είμαι εδώ για σένα”. Και ξέρεις κάτι; Αυτό ακριβώς κάνει.
Το Duster βρίσκεται πλέον στην τρίτη του γενιά και ενώ έχει γίνει καλύτερο σε όλους τους τομείς, κρατάει ακόμα τον ανθεκτικό, πρακτικό και τολμηρό του χαρακτήρα, αυτόν που το έκανε τόσο δημοφιλές από την πρώτη στιγμή που κύλησε τους τροχούς του σε ελληνικό έδαφος -και όχι μόνο, προφανώς, αφού είναι ένα εξαιρετικό Ευρωπαϊκό success story.
Η συνταγή δεν άλλαξε. Το αμάξωμα εξακολουθεί να έχει εκείνη τη crossover αισθητική που του πάει πολύ περισσότερο απ’ όσο θα περίμενε κανείς από ένα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας. Η αυξημένη απόσταση από το έδαφος εξακολουθεί να είναι ό,τι πρέπει για τις ελληνικές λακκούβες, τα πεζοδρόμια και τους χωματόδρομους που εμφανίζονται ξαφνικά μπροστά σου.
Μόνο που αυτή τη φορά το πραγματικό νέο δεν φαίνεται. Βρίσκεται κάτω από το καπό. Και, για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια, μπορείς να πεις ότι ο κινητήρας είναι ο βασικός λόγος για να προτιμήσεις το νέο Duster. Στην έκδοση διπλού καυσίμου, συνδυάζει την πολύ καλή αυτονομία αλλά και το χαμηλό κόστος μετακίνησης, όπως είναι και εκείνο της αγοράς. Το Duster με τον κινητήρα διπλού καυσίμου, είναι μια πολύ τίμια πρόταση για όσους διανύουν καθημερινά πολλά χιλιόμετρα.
Ο προηγούμενος Eco-G των 1.000 κυβικών ήταν ένας “έντιμος εργάτης”. Έκαιγε λίγο, συνεργαζόταν άψογα με το εργοστασιακό LPG και κρατούσε το κόστος μετακίνησης σε επίπεδα που δύσκολα πλησίαζε οποιοσδήποτε ανταγωνιστής. Δεν ήταν όμως κινητήρας που σε έκανε να ανυπομονείς να βγεις στον αυτοκινητόδρομο. Αν το αυτοκίνητο ήταν φορτωμένο ή αν η διαδρομή είχε αρκετές ανηφόρες, καταλάβαινες ότι δούλευε στο όριό του.
Η Dacia το γνώριζε. Γι’ αυτό και δεν αρκέστηκε σε μια μικρή αναβάθμιση. Πέρασε σε μια εντελώς νέα γενιά. Ο καινούργιος τρικύλινδρος των 1,2 λίτρων δεν έχει ουσιαστική σχέση με τον προκάτοχό του. Δεν είναι ο γνωστός χιλιάρης με λίγο μεγαλύτερο turbo ή διαφορετική χαρτογράφηση. Είναι νέα σχεδίαση, εξελιγμένη εξαρχής για να λειτουργεί ιδανικά τόσο με βενζίνη όσο και με υγραέριο.
Τα 1.199 κυβικά μπορεί να μην εντυπωσιάζουν από μόνα τους, όμως η διαφορά γίνεται αντιληπτή από τα πρώτα μέτρα. Οι 120 ίπποι είναι το πρώτο που διαβάζεις στον πίνακα τεχνικών χαρακτηριστικών. Τα σχεδόν 200 Nm ροπής είναι αυτό που αισθάνεσαι στην πράξη. Το Duster ξεκινά πιο ζωηρά, ανεβάζει ταχύτητα πιο πρόθυμα και κυρίως δεν χρειάζεται να δουλεύει συνεχώς ψηλά για να ακολουθήσει τον ρυθμό της κυκλοφορίας.
Εκεί που ο προηγούμενος κινητήρας ζητούσε ένα ακόμη κατέβασμα πριν από την προσπέραση, ο νέος απλώς συνεχίζει να τραβά. Αυτό αλλάζει εντελώς την εικόνα του αυτοκινήτου. Δεν έγινε ξαφνικά σπορ. Ούτε θέλει να γίνει. Έγινε όμως πολύ πιο άνετο. Στον επαρχιακό δρόμο οδηγείς πιο χαλαρά γιατί ξέρεις ότι υπάρχει δύναμη διαθέσιμη. Στον αυτοκινητόδρομο οι μεγάλες ανηφόρες δεν σε αναγκάζουν να ψάχνεις συνεχώς την κατάλληλη σχέση.
Και μέσα στην πόλη ο κινητήρας δείχνει πιο γεμάτος, πιο πρόθυμος, πιο πολιτισμένος. Tο σημαντικότερο όμως είναι αλλού. Για χρόνια, όποιος επέλεγε αυτοκίνητο με LPG έκανε μια μικρή παραχώρηση στις επιδόσεις προκειμένου να κερδίσει σε οικονομία. Με το νέο Eco-G αυτή η παραχώρηση έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Η λειτουργία με υγραέριο παραμένει υποδειγματική. Η αλλαγή καυσίμου γίνεται αυτόματα και πρακτικά ανεπαίσθητα.
Ο οδηγός αντιλαμβάνεται μόνο μια μικρή ένδειξη στον πίνακα οργάνων. Τίποτε άλλο. Το γεγονός ότι το σύστημα είναι εργοστασιακό εξακολουθεί να αποτελεί τεράστιο πλεονέκτημα. Η δεξαμενή του LPG παραμένει κρυμμένη στη θέση της ρεζέρβας, επομένως δεν χάνεται ούτε λίτρο από τον χώρο αποσκευών. Με γεμάτες και τις δύο δεξαμενές, η αυτονομία ξεπερνά εύκολα τα χίλια χιλιόμετρα, μετατρέποντας το ταξίδι σε υπόθεση που δεν σε απασχολεί ιδιαίτερα.
Και φυσικά υπάρχει ο μεγάλος πρωταγωνιστής. Το κόστος. Όσο κι αν ανεβοκατεβαίνουν οι τιμές των καυσίμων, το LPG εξακολουθεί να χαρίζει ένα από τα χαμηλότερα κόστη μετακίνησης που μπορεί να πετύχει σήμερα ένας οδηγός χωρίς να στραφεί στην ηλεκτροκίνηση. Η διαφορά είναι ότι πλέον δεν νιώθεις πως οδηγείς ένα αυτοκίνητο που υπάρχει μόνο για να εξοικονομεί χρήματα.
Το οδηγείς επειδή είναι πραγματικά καλό. Οι αναρτήσεις εξακολουθούν να αποτελούν ένα από τα μεγάλα του ατού. Δεν είναι σφιχτές, ούτε προσπαθούν να εντυπωσιάσουν στις γρήγορες αλλαγές πορείας. Κάνουν όμως κάτι πολύ πιο χρήσιμο: Απορροφούν σαμαράκια, εγκάρσιες ανωμαλίες, μπαλώματα, κακοτεχνίες, χωματόδρομοι. Το Duster περνά από πάνω τους με μια φυσικότητα που λείπει από αρκετά ακριβότερα crossover.
Το τιμόνι παραμένει ελαφρύ και εύκολο μέσα στην πόλη. Οι κλίσεις στις στροφές υπάρχουν, αλλά είναι απολύτως προβλέψιμες. Δεν πρόκειται για αυτοκίνητο που σε προκαλεί να κυνηγήσεις κάθε κορυφή μιας διαδρομής. Είναι αυτοκίνητο που σε κάνει να χαμογελάς επειδή δεν κουράζεσαι ποτέ. Ανοίγοντας την πόρτα συναντάς μια καμπίνα που δεν προσπαθεί να κρύψει την καταγωγή της, αλλά δείχνει πολύ πιο ώριμη από όσο θυμόμαστε πριν λίγα χρόνια.
Η εργονομία είναι υποδειγματική, οι φυσικοί διακόπτες παραμένουν εκεί που πρέπει και η οθόνη του infotainment λειτουργεί γρήγορα, χωρίς περιττές φανφάρες. Οι χώροι είναι ακριβώς αυτό που περιμένεις από ένα αυτοκίνητο που έχει μάθει να σκέφτεται πρακτικά. Τέσσερις ενήλικες ταξιδεύουν χωρίς συμβιβασμούς και το πορτμπαγκάζ χωρά όλα όσα χρειάζεται μια οικογένεια για ένα κανονικό Σαββατοκύριακο.
Τα πλαστικά παραμένουν σκληρά στην καμπίνα και τα “προσχήματα” σώζονται από την αισθητική. Η συναρμογή τους όμως είναι πολύ καλή, οπότε και αναβαθμίζεται συνολικά η εικόνα του εσωτερικού και γίνεται πιο ποιοτική από ποτέ. Ιδιαίτερα ευχάριστο γεγονός είναι και η ύπαρξη πολλών θηκών για αντικείμενα στην καμπίνα, με μικρές “γκρίνιες” για λεπτομέρειες όπως για παράδειγμα είναι η διαμόρφωση της θήκης στην κεντρική κονσόλα που δεν “κρατάει” το smartphone και σε κάθε επιτάχυνση το στέλνει στο πάτωμα.
Για τους πίσω, παράπονο αποτελεί η απουσία κεντρικού υποβραχιωνίου αλλά και λίγο πιο ευρύχωρων ποτηροθηκών που θα έκαναν την παραμονή των πίσω πιο ευχάριστη. Στον αντίποδα, το Duster προσφέρει θύρως φόρτισης (USB-C) και για τους πίσω. Απλή σημείωση -μια και όλοι όσοι έχουν εμπειρία από υγραεριοκίνητα μοντέλα, ξέρουν- αποτελεί το γεγονός πως η δεξαμενή του LPG είναι στη θέση της ρεζέρβας, οπότε και να ήθελε κάποιος να έχει εφεδρικό τροχό, θα έπρεπε να αναζητήσει αλλού την εγκατάστασή του.
Τελικά, το μεγαλύτερο επίτευγμα του νέου Duster δεν είναι οι 20 επιπλέον ίπποι. Είναι ότι εξαφανίζει έναν από τους ελάχιστους λόγους για τους οποίους κάποιος δίσταζε να αγοράσει την έκδοση διπλού καυσίμου. Μέχρι χθες διάλεγες το Eco-G επειδή ήθελες να πληρώνεις λιγότερα στο πρατήριο. Από σήμερα το διαλέγεις γιατί είναι και το καλύτερο Dacia Duster. Με δεδομένο και το γεγονός πως πρόκειται για το πλέον καλά εξοπλισμένο Duster, με όλα τα σύγχρονα συστήματα υποβοήθησης της οδήγησης, η πρόταση της Dacia είναι σαν να μην έχει αντίπαλο με τιμή εκκίνησης τα 20.700 ευρώ.
Και αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που μπορεί να ειπωθεί για έναν κινητήρα. Δεν κάνει απλώς οικονομικότερο το αυτοκίνητο. Το κάνει συνολικά καλύτερο. Κάποιες φορές η εξέλιξη φαίνεται στις οθόνες ή στα φώτα LED. Άλλες κρύβεται σε λίγα επιπλέον κυβικά, σε περισσότερη ροπή και σε έναν κινητήρα που κάνει κάθε διαδρομή πιο εύκολη. Στην περίπτωση του νέου Dacia Dacia Duster, η δεύτερη εκδοχή αποδεικνύεται μακράν η σημαντικότερη.
