Η κυριαρχία της Γιουβέντους

Η Serie A 2016-17 ήταν πραγματικά ιστορική, με την Γιουβέντους να κάνει ρεκόρ με τη 6η σερί κατάκτηση, τον Μπερλουσκόνι να πουλάει τη Μίλαν μετά από 31 χρόνια και τον Τότι να αποχαιρετά τη Ρόμα, για την οποία... έσπασε τα κοντέρ ο Τζέκο

Η κυριαρχία της Γιουβέντους

 

Η σεζόν 2016-17 ήταν πραγματικά ιστορική για την Serie A, με τη Γιουβέντους να γίνεται η πρώτη που φτάνει τις 6 σερί κατακτήσεις, τη Μίλαν να πωλείται απ'τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι μετά από 31 χρόνια και τον Φραντσέσκο Τότι να αποχαιρετά τη Ρόμα έπειτα από 25 χρόνια.

Με κορυφαίο τον Έντιν Τζέκο, η Ρόμα τερμάτισε δεύτερη, ενώ η Νάπολι (3η) θα παίξει στα προκριματικά του Champions League. Η Λάτσιο έκανε καλή χρονιά, αλλά στο κρίσιμο ματς με τη Νάπολι στη Ρώμη απογοήτευσε και τελικά τερμάτισε 5η, με την Αταλάντα να παίρνει την 4η θέση, στην έκπληξη της σεζόν.

Η Μίλαν ήταν 6η και επέστρεψε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, η Ίντερ ήταν 7η και αποτέλεσε την απογοήτευση της σεζόν, ενώ οι υποβιβάστηκαν οι Πεσκάρα, Παλέρμο και Έμπολι, όχι δηλάδή η Κροτόνε που ήταν τελευταία όταν μπήκε ο Απρίλιος.

'Ηταν χρονιά με πολλούς νέους παίκτες να εντυπωσιάζουν. Εκτός από τους παίκτες της Αταλάντα και τον Μπελότι της Τορίνο, για τους οποίους θα διαβάσετε παρακάτω, φυσικά ο Ντοναρούμα της Μίλαν έδειξε πως είναι ο αντικαταστάτης του Μπουφόν στην εθνική Ιταλίας, με μπροστά του τον Ρομανιόλι, όπως και στους "ροσονέρι", ο Έμερσον Παλμιέρι της Ρόμα (αριστερό μπακ), οι Μιλίνκοβιτς-Σάβιτς και Μπαλντέ Κεϊτά της Λάτσιο (μέσος / εξτρέμ), ο Ντεουλοφέου ήταν εξαιρετικός στο 2ο εξάμηνο, αλλά δεν θα μείνει στην Ιταλία, ενώ στην επίθεση "συστήθηκαν" οι Πάτρικ Σικ (Σαμπντόρια) και Χιοβάνι Σιμεόνε (Τζένοα).

Ο MVP

Στην Ιταλία συνέβη αυτό που συνέβη φέτος και στην Γαλλία, δηλαδή ο πολυτιμότερος παίκτης δεν ήταν από τον πρωταθλητή. Στη Ligue 1 η Μονακό πήρε τον τίτλο, όμως ο Έντινσον Καβάνι (Παρί ΣΖ) ήταν ο καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος, ενώ στη Serie A, η Γιουβέντους πήρε τον τίτλο, αλλά ο Έντιν Τζέκο ήταν ο καλύτερος παίκτης, ο πολυτιμότερος και μάλιστα με διαφορά.

Προφανώς η "Γιούβε" πήρε δίκαια το τρόπαιο, είχε σίγουρα την καλύτερη ομάδα, ο Αλέγκρι έκανε εξαιρετικό έργο, αλλά κανένας παίκτης του δεν έκανε τρομερά πράγματα, κανείς δεν έκανε την super χρονιά σε ατομικό επίπεδο, ίσως βέβαια επειδή δεν χρειάστηκε κιόλας. Άλλωστε υπήρχαν τρεις στόχοι, έγινε ξανά το νταμπλ και χάθηκε το Champions League στον τελικό.

Ο Έντιν Τζέκο είναι ο καλύτερος στράικερ που είχε ποτέ η Ρόμα, στην ιστορία της! Υπερβολικό; Όχι, είναι πραγματικότητα. Άλλωστε, για να ξέρουμε τι λέμε, ο Φραντσέσκο Τότι δεν είναι στράικερ, ενώ αυτά που έκανε φέτος ο Βόσνιος δεν τα έχει κάνει ποτέ κανένας επιθετικός στους "τζαλορόσι".

Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Serie A με 29 τέρματα, ισοφαρίζοντας την καλύτερη επίδοση παίκτη των "τζαλορόσι", την οποία είχε κάνει ο Ροντόλφο Βολκ την σεζόν 1930-31, πριν 86 χρόνια δηλαδή.

Έκανε πάντως ρεκόρ στα γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, καθώς πέτυχε 39 τέρματα, με το ρεκόρ μέχρι πρότινος είναι τα 33 που έχουν πετύχει οι Φραντσέσκο Τότι, Ροντόλφο Βολκ και Πέντρο Μανφρεντίνι.

Από τις 29 φορές που σκόραρε στη φετινή Serie A, μόλις η μία ήταν με εκτέλεση πέναλτι, ενώ δεν είναι μόνο τα γκολ, αλλά και η δημιουργία. Βλέπετε... ο Τζέκο δεν έκανε μία, δεν έκανε δύο, δεν έκανε τρεις, αλλά έκανε εννέα ασίστς στο ιταλικό πρωτάθλημα, αριθμός πολύ μεγάλος για έναν στράικερ, αριθμός πολύ μεγάλος για τον πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος.

Δύο μάλιστα από αυτές τις ασίστς τις έκανε αφού είχε σκοράρει στο ματς της τελευταίας αγωνιστικής με την Τζένοα, στη νίκη με 3-2 που της χάρισε την 2η θέση, μπροστά από τη Νάπολι του Ντις Μέρτενς (του δεύτερου καλύτερου παίκτη της φετινής Serie A). Θα είναι λοιπόν αυτή που θα παίξει απευθείας στους ομίλους του Champions League, ενώ ο Βόσνιος έσωσε και την γιορτή του αποχαιρετισμού του Φραντσέσκο Τότι στους "τζαλορόσι".

O ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ

Ο Μασιμιλιάνο Αλέγκρι για μία ακόμη φορά ήταν ο κορυφαίος τεχνικός στην Ιταλία. Αυτό συνέβαινε ακόμη και όταν ήταν στην Κάλιαρι, βραβεύτηκε ως κορυφαίος και όταν πήρε το πρωτάθλημα με τη Μίλαν το 2011, αλλά και όταν πήρε το νταμπλ με τη Γιουβέντους το 2015 και το 2016.

Το ίδιο έκανε και το 2017, πήρε το νταμπλ δηλαδή, άρα σε 3 χρόνια στην "γηραιά κυρία" έχει ισάριθμα νταμπλ και δύο συμμετοχές στον τελικό του Champions League. Όταν το 2014 είχε προσληφθεί ως αντικαταστάτης του Αντόνιο Κόντε ήταν πολλοί αυτοί που δεν... πείστηκαν απ'την επιλογή, έχοντας στο μυαλό την κακή εικόνα της Μίλαν μετά το 2011, για κάτι όμως που μόνο ο Αλέγκρι δεν έφταιγε, καθώς η Μίλαν ήταν ένας... άρρωστος σύλλογος.

Όταν ανέλαβε τη Γιουβέντους, συνέχισε το 3-5-2 του Αντόνιο Κόντε, όμως το εξέλιξε. "Η Γιουβέντους αμύνεται με 5-4-1, πιέζει με 4-4-2 και επιτίθεται με 4-3-2-1", είχε γράψει στο twitter ένας Ιταλός ποδοσφαιρικός αναλυτής. Αυτό που πέτυχε φέτος ήταν να εκμεταλλευτεί κάθε του επιθετικό όπλο.

Έπαιζε κυρίως με 4-5-1, έχοντας τον Ντιμπάλα πίσω απ'τον Ιγκουαΐν, τον Κουαδράδο δεξιά και τον Μάντζουκιτς αριστερά, έπαιξαν έτσι όλοι ουσιαστικά στην πραγματική τους θέση (δεν ήταν ποτέ πραγματικός επιθετικός ο Μάντζουκιτς), με τον Μάρκο Πιάτσα να παίρνει επίσης στο σύστημα που τον... βολεύει τις συμμετοχές του.

Εκμεταλλεύτηκε μάλιστα στο έπακρο τον Ντάνι Άλβες, ο οποίος έκλεισε στόματα φέτος, καθώς όπως ο ίδιος είχε δηλώσει με πίκρα... για κάθε κακό στην Μπαρτσελόνα έφταιγε αυτός! Έπαιζε δεξί μπακ σε 4-5-1 ή 4-4-2, έπαιζε δεξί μπακ-χαφ σε 5-3-2 (3-5-2, 3-6-1), αλλά έπαιζε και δεξί χαφ σε 4-5-1 ή 4-4-2. Είναι χαρακτηριστικό πως φέτος ο Αλέγκρι άλλαζε πολύ συχνά συστήματα και κατάφερνε να κάνει την ομάδα πάντα να αποδίδει καλά, ας μην έγινε αυτό στον τελικό του Champions League.

Η ΕΚΠΛΗΞΗ

Έπειτα από 3 χρόνια στην Τζένοα, ο Τζαν Πιέρο Γκασπερίνι ανέλαβε την Αταλάντα και δημιούργησε την ομάδα-έκπληξη της σεζόν στη Serie A. Πέρσι ήταν 13η, με μόλις 7 βαθμούς περισσότερους απ'την Κάρπι που υποβιβάστηκε, αλλά φέτος τερμάτισε στην 4η θέση, επιστρέφοντας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από 26 χρόνια!

Πρόκειται για την καλύτερη επίδοση στην ιστορία του συλλόγου, με δεύτερη καλύτερη πλέον την 5η θέση που κατέκτησε την σεζόν 1947-48, ενώ είναι σπουδαίο το γεγονός πως ήταν ψηλότερα από Μίλαν, Ίντερ, Λάτσιο και Φιορεντίνα.

Ο Φρανκ Κεσιέ με τον Ρομπέρτο Γκαλιαρντίνι συνέθεσαν ένα εξαιρετικό δίδυμο στο κέντρο, ο πρώτος πριν λίγες μέρες υπέγραψε στη Μίλαν, ενώ ο δεύτερος απ'τον Ιανουάριο είναι στην Ίντερ και όμως η Αταλάντα συνέχισε να εντυπωσιάζει και χωρίς αυτόν.

Ο Ματία Καλντάρα είχε πουληθεί από πέρσι στην Γιουβέντους, έμεινε όμως ως δανεικός και ήταν ο ηγέτης της άμυνας στα μόλις 19 ματς που έπαιξε. Πέτυχε και 4 γκολ, αλλά το τρομερό είναι πως πέτυχε 8 γκολ ο Αντρέα Κόντι, ο 23άχρονος δεξιός μπακ, ο οποίος μαζί με τον Καλντάρα είναι πλέον στην εθνική Ιταλίας.

Κλήθηκε και ο Αντρέα Πετάνια, ο 25άχρονος επιθετικός που πέτυχε 5 γκολ, με τον μεσοεπιθετικό, Αλεχάντρο Γκόμες, να είναι είναι δημιουργός και εκτελεστής, καθώς σκόραρε 16 φορές και είναι στα 29 του πλέον διεθνής με την Αργεντινή.

Μέλος της εθνικής Ιταλίας έγινε στα 24 του και ο Λεονάρντο Σπινατσόλα, (αριστερό μπακ-χαφ), ενώ μαζί με τον Καλντάρα σπουδαίοι στην άμυνα ήταν οι Ραφαέλ Τολόι, Αντρέα Μαζιέλο και Έρβιν Ζουκάνοβιτς.

Στην έδρα της η Αταλάντα νίκησε τις Νάπολι, Ίντερ και Ρόμα, πήρε ισοπαλία στην έδρα της Μίλαν, της Φιορεντίνα και της Ρόμα, νίκησε στη Νάπολι, έβαλε 5 γκολ στην έδρα της Κιέβο και 4 σε αυτή της Τζένοα, ενώ δεν ηττήθηκε στο Μπέργκαμο απ'την Γιουβέντους, τη Μίλαν και τη Φιορεντίνα. Όλα αυτά αν και ξεκίνησε τη σεζόν με 4 ήττες στις πρώτες 5 αγωνιστικές! Στις υπόλοιπες 33 αγωνιστικές έκανε άλλες 4 ήττες!

Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Η μεγάλη απογοήτευση της χρονιάς είναι η Ίντερ, αλλά και γενικά το Μιλάνο, μαζί με τη Μίλαν δηλαδή. Τα λόγια για τους "ροσονέρι" θα είναι λίγα, καθώς ιδιαίτερες βλέψεις δεν είχαν, αυτό που περίμεναν όλοι ήταν την πώληση στους Κινέζους επενδυτές, κάτι που τελικά έγινε προς το τέλος της σεζόν.

Όλη τη χρονιά το σήριαλ της πώλησης του συλλόγου απ'τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι στους Κινέζους κούρασε τους πάντες, τους οπαδούς, τους παίκτες, όλους γενικά στην ομάδα. Γενικά επηρέασε και την απόδοση και τα αποτελέσματα, αλλά τουλάχιστον η Μίλαν πήρε τον Βιντσέντσο Μοντέλα στον πάγκο, τον στήριξε, η ομάδα βελτιώθηκε, έστω και λίγο, επέστρεψε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από 3 χρόνια απουσίας.

Όπως και να έχει όμως, η 6η θέση μόνο απογοητευτική θα μπορούσε να είναι για τη Μίλαν, η οποία δεν κατάφερε ούτε να διεκδικήσει 3άδα και Champions League, τερματίζοντας με 23 βαθμούς λιγότερους απ'τη Νάπολι και την 3η θέση. Χαρακτηριστικό είναι πως είχε μόλις 18 νίκες, λιγότερες απ'τα μισά ματς δηλαδή, ενώ είχε 9 ισοπαλίες και 11 ήττες.

Η Ίντερ είχε μόλις έναν βαθμό λιγότερο απ'τη Μίλαν, τερμάτισε στην 7η θέση, αλλά ήταν εντελώς διαφορετικά τα δεδομένα, με την χρονιά της θεωρείται πολύ χειρότερη των "ροσονέρι". Αυτό διότι οι βλέψεις ήταν διαφορετικές, αλλά οι επιλογές και χειρισμοί ήταν απαράδεκτοι.

Για τους Ζοάο Μάριο, Γκαμπιγκόλ, Καντρέβα και Ανσάλντι δόθηκαν σχεδόν 100.000.000 ευρώ, ενώ σπουδαία ήταν και η προσθήκη του Έβερ Μπανέγα (ελεύθερος) απ'τη Σεβίλλη. Προσελήφθη στην τεχνική ηγεσία ο Φρανκ ντε Μπουρ, έπειτα από 6 πετυχημένα χρόνια στον Άγιαξ και άρχισαν τα όνειρα για επιστροφή των "νερατζούρι" στις επιτυχίες.

Ξεκίνημα με ήττα στη Βερόνα απ'την Κιέβο και ισοπαλία στο Μιλάνο με την Παλέρμο, όμως οι 3 σερί νίκες που ακολούθησαν έκαναν πολλούς να πιστέψουν πως η ομάδα βρήκε τον δρόμο της, καθώς η μία από αυτές τις νίκες ήταν επί της Γιουβέντους. Στις επόμενες 4 αγωνιστικές η Ίντερ όμως πήρε μόνο έναν βαθμό, η νίκη επί της Τορίνο ήταν μια παρένθεση και μετά την ήττα στη Γένοβα απ'την Σαμπντόρια ήρθε η απόλυση του Φρανκ ντε Μπουρ.

"Πλήρωσε" και το γεγονός πως δεν χρησιμοποιούσε τον Γκαμπιγκόλ, για τον οποίο είχαν δοθεί κάτι λιγότερο από 30.000.000 ευρώ. Ο Στέφανο Πιόλι ανέλαβε, πήρε βαθμό με γκολ στο 92' στο ντεμπούτο του κόντρα στη Μίλαν, αλλά τον Γκαμπιγκόλ ούτε αυτός τον χρησιμοποιούσε, άρα μάλλον είχε λόγο που δεν το έκανε ο Ντε Μπουρ, δεν είναι απλά το ότι δεν τον συμπαθούσε.

Τίμιος ο Πέρισιτς, καλός φυσικά και ο Ικάρντι, αλλά ο Καντρέβα δεν είχε καμία σχέση με αυτόν της Λάτσιο και της εθνικής Ιταλίας, απογοήτευση και ο Κοντογκμπιά, δεν δικαίωσε τα χρήματά του ο Ζοάο Μάριο, ο Μπανέγα δεν έγινε ποτέ ο ηγέτης που μπορούσε να γίνει. Όλα ξεκινούν βέβαια από τον προπονητή, με τον Πιόλι να απολύεται τρεις αγωνιστικές πριν το φινάλε.

Κατάφερε να κάνει βλέπετε ένα πραγματικά απογοητευτικό αρνητικό ρεκόρ. Η Ίντερ μετά το 7-1 επί της Αταλάντα στις 12 Μαρτίου είχε 8 σερί αγωνιστικές χωρίς νίκη, με μόλις δύο βαθμούς, ενώ είχε 4 σερί ήττες, αν και η τελευταία ήταν μετά την απόλυσή του. Μάλιστα, στο συγκεκριμένο ματς με την Σασουόλο στο Μιλάνο οι οργανωμένοι οπαδοί ("Curva Nord") αποχώρησαν στα πρώτα λεπτά και πήγαν για φαγητό, αφού φώναξαν συνθήματα και υπέρ του Πιόλι!

Τουλάχιστον αποκτήθηκε ο Γκαλιαρντίνι τον Ιανουάριο, ένας παίκτης που μπορεί να αποτελέσει το μέλλον στο κέντρο και γύρο από αυτόν θα κληθεί ο νέος τεχνικός, Λουτσιάνο Σπαλέτι, να "χτίσει" τη νέα ομάδα, με τους πρώτους μεταγραφικούς στόχους να είναι κυρίως αμυντικοί.

RISING STAR

Τον Ιανουάριο του 2015 η Αταλάντα απέκτησε ως δανεικό για 6 μήνες τον Φρανκ Κεσιέ απ'την Stella Club της Ακτής Ελεφαντοστού και εν συνεχεία, το καλοκαίρι της ίδιας σεζόν, πήρε τα πλήρη δικαιώματα του 18άχρονου (τότε) με 300.000 ευρώ.

Την σεζόν 2015-2016 έπαιξε στη Serie B με την μορφή δανεισμού στην Τσεζένα και είχε 37 συμμετοχές, οι 32 από αυτές στην βασική 11άδα, με τους ανθρώπους της Αταλάντα να μην χρειάζεται να δουν κάτι περισσότερο για να τον εμπιστευτούν και να του δώσουν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Από το 2014 μάλιστα ο Φρανκ Κεσιέ ήταν διεθνής με την Ακτή Ελεφαντοστού και τον Ιανουάριο του 2017 ήταν στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής και μάλιστα βασικός και στα 3 ματς του ομίλου (δεν προχώρησαν παραπέρα οι Ελέφαντες).

Είχε 30 συμμετοχές στη φετινή Serie A, τις 25 από αυτές βρέθηκε στην 11άδα και ήταν απλά η αποκάλυψη της σεζόν στην πρώτη κατηγορία της Ιταλίας, ο καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος.

Αμυντικός μέσος, ο οποίος χαρακτηρίζεται "box-to-box", δηλαδή αυτός που κινείται από το ένα κουτί στο άλλο, από τη μία περιοχή στην άλλη. Με σωματοδομή που θυμίζει τον Μάικλ Εσιέν, με παρόμοια δύναμη, ταχύτητα και αμυντική ικανότητα με τον Γκανέζο, αλλά πολύ καλύτερος σε άλλους τομείς.

Ο Κεσιέ ξέρει... καλύτερη μπάλα απ'τον Εσιέν (πάντα στα καλά του Εσιέν, μη τον σκέφτεστε στον Παναθηναϊκό), έχει πραγματικά πολύ καλή τεχνική κατάρτιση. Κάνει ντρίμπλες που ένας αμυντικός μέσος δεν μπορεί να κάνει και έχει πολύ καλές μεταβιβάσεις, καλή πάσα και καλή μακρινή μπαλιά. Σημαντικό το ότι έχει και πάσα με τη μία, ενώ είναι δεξιοπόδαρος, αλλά κάνει τα πάντα καλά και με το αριστερό.

Πέτυχε μάλιστα και 6 γκολ στην φετινή Serie A (εκτελεί και πέναλτι) και είναι ίσως το κυριότερο συστατικό στην εξαιρετική πορεία της Αταλάντα, η οποία τερμάτισε 4η και θα παίξει στο Europa League.

Εκεί θα παίξει και ο Φρανκ Κεσιέ, αλλά με άλλη φανέλα, αυτήν της Μίλαν, η οποία στην πρώτη μεταγραφική περίοδο με τους Κινέζους επενδυτές να έχουν την ιδιοκτησία έδωσαν 28.000.000 ευρώ στην Αταλάντα για χάρη του 20άχρονου μέσου (βασικά θα τα δώσουν το 2019, καθώς τα δύο πρώτα χρόνια θα είναι με την μορφή δανεισμού στο Μιλάνο).

Στα τέλη Μαΐου, ενώ ο Κεσιέ περνούσε ιατρικές εξετάσεις στο Μιλάνο, υπήρχε μία καθυστέρηση και κάποιες εξετάσεις έπρεπε να γίνουν ξανά, ακόμη πιο εξειδικευμένα. Αυτό έγινε λόγω ενός προβλήματος στο γόνατο, αλλά κάποιοι έφεραν ξανά στην επιφάνεια ένα παλιό περιστατικό που έχει να κάνει με την ηλικία του.

Είναι γεννημένος το 1996 (19 Δεκεμβρίου), αλλά παλαιότερα στην ιστοσελίδα της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Ακτής Ελεφαντοστού αναφερόταν πως έχει γεννηθεί το 1991. Αυτό που πολλοί λοιπόν πίστεψαν είναι πως οι άνθρωποι της Μίλαν στις ιατρικές εξετάσεις ανακάλυψαν πως ο Κεσιέ δεν είναι 20 ετών, αλλά περισσότερο, τουλάχιστον 25. Δεν επιβεβαιώθηκε όμως κάτι τέτοιο.

H KAΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ

Μια μέρα μετά την πρωταπριλιά, η Κροτόνε νίκησε 2-1 στην Βερόνα την Κιέβο, με τον Ντιέγκο Φαλτσινέλι να την λυτρώνει στο 82ο λεπτό. Αυτό το ματς ήταν που ξεκίνησε την μεγάλη αντεπίθεση, με την Κροτόνε να παίρνει το πρώτο της "διπλό" στην 30ή αγωνιστική!

Στις πρώτες 29 αγωνιστικές είχε μόλις 3 νίκες και 5 ισοπαλίες, δηλαδή 21 ήττες και είχε συγκεντρώσει 14 βαθμούς. Ήταν φυσικά στην τελευταία θέση και ο υποβιβασμός φάνταζε δεδομένος, έγινε όμως το θαύμα.

Μαζί με το ματς στη Βερόνα με την Κιέβο, στις 9 τελευταίες αγωνιστικές η Κροτόνε πήρε 6 νίκες, αλλά και δύο σπουδαίες ισοπαλίες στο Τορίνο με την "γκρανάτα" και στην έδρα της με τη Μίλαν, ενώ έχασε μόνο στην έδρα της Γιουβέντους, η οποία σε αυτό το ματς εξασφάλισε τον τίτλο την προτελευταία αγωνιστική.

Έμενε λοιπόν μία αγωνιστική και στο φινάλε η ομάδα του Ντάβιντε Νικόλα νίκησε 3-1 τη Λάτσιο, έτσι μετά τις Πεσκάρα και Παλέρμο, προσπέρασε και την Έμπολι και παρέμεινε στην Serie A. Η Έμπολι μάλιστα είχε 3 ήττες στις 3 τελευταίες αγωνιστικές, ενώ η Κροτόνε συγκέντρωσε 20 βαθμούς στις τελευταίες 9 αγωνιστικές (είχε 14 στις πρώτες 29)!

ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ

Χωρίς αμφιβολία, χωρίς δεύτερη σκέψη, αυτό που δεν γίνεται να ξεχαστεί στην πορεία των χρόνων απ'αυτή τη σεζόν είναι το φινάλε της, διότι συνδυάστηκε με το φινάλε της καριέρας του Φραντσέσκο Τότι στη Ρόμα.

Ο "καπιτάνο" ύστερα από 25 χρόνια αποχαιρέτησε τους "τζαλορόσι" και το τελευταίο ματς, ευτυχώς για τον ίδιο και για την ομάδα, έγινε στο "Olimpico" και είχε ευτυχή κατάληξη, καθώς με το γκολ του Ντιέγκο Περότι στο 90' ήρθε η νίκη επί της Τζένοα (3-2) και η κατάκτηση της δεύτερη θέσης. Απευθείας είσοδος δηλαδή στους ομίλους του Champions League και η Νάπολι θα παίξει στα προκριματικά.

Το Ολυμπιακό Στάδιο της Ρώμης ήταν κατάμεστο, ο Τότι δεν ήταν στην 11άδα, καθώς το ματς ήταν κρισιμότατο και ο Λουτσιάνο Σπαλέτι το είχε ξεκαθαρίσει σε δηλώσεις του πως ο αρχηγός δεν είναι πια σε θέση να προσφέρει σε αυτό το επίπεδο, παρά μόνο για περιορισμένο διάστημα, παρά μόνο για μερικά λεπτά.

Συνήθως, στα προηγούμενα ματς, ο 40άχρονος επιτελικός μέσος έμπαινε ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά, είτε 86', είτε 93' και το νωρίτερο λίγο μετά το 70'. Επειδή ήταν η βραδιά του και επειδή όλοι περίμεναν την είσοδό του στο ματς, ο Σπαλέτι τον πέρασε στον αγωνιστικό χώρο στο 54' αντί του Μοχάμεντ Σαλάχ, ο οποίος ξαφνιάστηκε όταν αντιλήφθηκε πως πρέπει να αποχωρήσει και απογοητεύτηκε, αλλά προσπάθησε να το κρύψει, έδωσε το χέρι στον Τότι, τον φίλησε και έκατσε στον πάγκο.

Ο "καπιτάνο" προσπάθησε, πρόσφερε, δημιούργησε φάσεις και μάλιστα όταν ο Ντανιέλε Ντε Ρόσι έκανε με κοντινό σουτ του 2-2 θα μπορούσε ο σκόρερ να είναι ο Τότι, καθώς ήταν ένα βήμα πίσω του έτοιμος και αυτός να σουτάρει. Τελικά τον πρόλαβε ο αντικαταστάτης του, αυτός που παίρνει πια το περιβραχιόνιο.

Ο Ντιέγκο Περότι έβαλε γκολ στο 90' για τον Τότι (Per-Totti) και η γιορτή ξεκίνησε. Τους πανηγυρισμούς μετά το σφύριγμα της λήξης ακολούθησε η ειδική εκδήλωση για τον μεγάλο αρχηγό, ο οποίος παρουσιάστηκε, πήρε το μικρόφωνο και με έναν 12άλεπτο λόγο αποχαιρέτησε το κοινό, αποχαιρέτησε την ομάδα που υπηρέτησε 28 χρόνια (τα 25 επαγγελματικά).

Χιλιάδες φίλαθλοι έκλαιγαν σαν μικρά παιδιά, πολλοί από αυτούς όμως ήταν μικρά παιδιά, τα οποία δεν έζησαν την αρχή της καριέρας του έζησαν όμως το φινάλε και ξέρουν τι σημαίνει αρχηγός.

Ένας Έλληνας είχε την τύχη να είναι εκεί, να είναι συμπαίκτης του και καλός φίλος τα τελευταία χρόνια και στο "αντίο" του να τον αγκαλιάσει κλαίγοντας, με τον Φραντσέσκο Τότι να του δίνει ένα φιλικό... χαστουκάκι. Αυτό που έζησε ο Κώστας Μανωλάς δεν το έχει ζήσει κανένας Έλληνας ποδοσφαιριστής ΠΟΤΕ σε συλλογικό επίπεδο.

Ήταν συγκλονιστικό να βλέπεις τα παιδιά του Τότι και τη σύζυγό του στον αγωνιστικό χώρο να κλαίνε, μα ακόμη πιο συγκλονιστικό να βλέπεις να κλαίνε τους Ντανιέλε Ντε Ρόσι και Αλεσάντρο Φλορέντσι. Αυτούς που είναι σαν τον Τότι, μια ζωή δηλαδή σε αυτόν τον σύλλογο, να έχουν βγει απ'τα σπλάχνα του και μάλιστα πολλές φορές να τα έχουν "ακούσει" πολύ άσχημα.

Ο Ντε Ρόσι είναι 35 ετών, το συμβόλαιό του τελείωνε τον Ιούνιο και υπήρχαν φήμες για ενδιαφέρον της Ίντερ. Μία μέρα όμως μετά τον αποχαιρετισμό στον Τότι ο Ντε Ρόσι συμφώνησε με την διοίκηση και την Τρίτη (δύο μέρες δηλαδή μετά) υπέγραψε και είναι πλέον αυτός ο μεγάλος αρχηγός, αυτός που αξίζει πραγματικά να είναι ο αντικαταστάτης του Τότι.

Ο ΠΙΟ ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΠΑΙΚΤΗΣ

Στα 23 του Αντρέα Μπελότι έκανε το μεγάλο... ξεπέταγμα. Είναι αναμφίβολα ο πιο βελτιωμένος παίκτης της Serie A για φέτος και κατάφερε μάλιστα να θεωρείται πλέον ο καλύτερος στράικερ της χώρας, ο βασικός επιθετικός των "Azzurri".

Πριν τρία χρόνια, το καλοκαίρι του 2014, η Τορίνο είχε δώσει 6.000.000 ευρώ στην Αλμπινολέφε για τον αποκτήσει, έπειτα από έναν χρόνο δανεισμό (Serie B). Στην πρώτη του χρονιά στην Serie A πέτυχε 6 γκολ, παίζοντας σε όλα τα ματς και τα 38, αλλά τα 9 στην 11άδα και άλλα 29 ως αλλαγή.

Το 2015 η Τορίνο τον πήρε με 8.400.000 ευρώ, ξεκίνησε 31 φορές στην 11άδα και πέτυχε 12 γκολ, αφήνοντας υποσχέσεις για το μέλλον. Όντως η επόμενη χρονιά ήταν η δική του. Υπερδιπλασίασε τα γκολ του, τερμάτισε με 26 σε 35 συμμετοχές (34 βασικός), πέτυχε περισσότερα από τους Ιγκουαΐν και Ικάρντι (24) και ήταν ο 3ος σκόρερ του πρωταθλήματος, πίσω απ'τους Τζέκο (29) και Μέρτενς (28).

Ένας παιδικός του φίλος του είχε προτείνει να πανηγυρίζει τα γκολ του με το χέρι του στο κούτελο και ανοιχτά τα δάχτυλα, κάνοντας δηλαδή τον κόκορα. "Κόκορας" λοιπόν ψευδώνυμό του (Il Gallo), ενώ αρχικά στις ακαδημίες της Αμπινολέφε έπαιζε μέσος και εξτρέμ.

Ο προπονητής των ακαδημιών τον έβαλε στην κορυφή της επίθεσης και δικαιώθηκε. Εξ αρχής γίνονταν συγκρίσεις με τον Τζανλούκα Βιάλι, λόγω της αθλητικότητάς του και του τρόπου παιχνιδιού του. Εξελίχθηκε σε κλασικό παίκτη που... μυρίζεται το γκολ, διακρίνεται για το δυνατό του σουτ και με τα δύο πόδια, αλλά είναι πολύ δυνατός και στον αέρα. Έχει ταχύτητα, έχει επιτάχυνση, έχει ποδοσφαιρικό μυαλό. Όλα όσα πρέπει να έχει ένα σύγχρονο φορ.

Είναι και οπαδός της Μίλαν, δεν το έχει κρύψει και οι "ροσονέρι" τον θέλουν για την κορυφή της επίθεσή τους. Έχει όμως ρήτρα 100.000.000 ευρώ και η ομάδα του Μιλάνο έχει δύσκολο έργο στην προσπάθεια της να τον αποκτήσει. Είναι ο πρώτος στόχος του Μοντέλα, ο μεγάλος πόθος για αυτό το καλοκαίρι. Είναι αυτός που πολλοί οπαδοί της βλέπουν στο πρόσωπό του τη νέα μεγάλη Μίλαν, όμως ακόμη εξακολουθεί να ανήκει στην Τορίνο, ενώ τον θέλουν πολλοί σύλλογοι ανά την Ευρώπη.

Στην εθνική Ιταλίας έκανε το ντεμπούτο του σε φιλικό με τη Γαλλία τον Σεπτέμβρη και ξεκίνησε βασικός για πρώτη φορά στα Σκόπια, ανοίγοντας το σκορ στο 24' στο ματς των προκριματικών του Μουντιάλ (2-3), ενώ στο επόμενο ματς στο Λίχτενσταϊν ήταν ξανά βασικός, πέτυχε δύο γκολ και είχε μία ασίστ.

Η ΕΝΔΕΚΑΔΑ ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ

 

AP Photo/Luca Bruno/Antonio Calanni/Alessandra Tarantino

POLL

 

SHARE

Διαβάστε περισσότερα Top Guns

Ο ΕΡΙΚ ΚΑΣΤΕΛ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ

Ερίκ Καστέλ, ένας διαχρονικός ήρωας

Ο Ερίκ Καστέλ επιστρέφει! Ο μεγάλος άσος της Μπαρτσελόνα και της Παρί Σεν Ζερμέν που αγαπήθηκε από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο, έρχεται στην Ελλάδα μέσα από μια μοναδική προσφορά της εφημερίδας "Έθνος". Διαβάστε στο Sport24.gr την ιστορία του πιο δημοφιλούς ποδοσφαιρικού κόμικ.

Ο ΛΑΒΑΡ ΜΠΟΛ ΕΓΙΝΕ ΑΝΤΙ-ΠΡΟΤΥΠΟ

Πατέρας τελείωσε δυο πολλά υποσχόμενες καριέρες πριν ξεκινήσουν

Ο LaVar Ball κατάφερε να "κόψει" την κολεγιακή καριέρα των δυο μικρότερων γιων του, πριν καν αυτή ξεκινήσει. Οι LiAngelo και LaMelo έχουν προταθεί σε όλη την Ευρώπη. Δεν τους θέλει κανείς. Διαβάστε το γιατί.

ΕΧΑΣΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ

Σουνταρσάν Γκαουτάμ, στην κορυφή του Έβερεστ χωρίς χέρια!

Του έδιναν 24 ώρες ζωής όταν ήταν 14 ετών, αλλά επέζησε. Έχασε τα χέρια του και βρήκε τρόπο να ζήσει μία φυσιολογική ζωή. Τον βασάνισαν για τα πιστεύω του, όμως δεν λύγισε. Το 2013 κατάφερε να φτάσει στην κορυφή του Έβερεστ και να γίνει ο πρώτος άνθρωπος χωρίς χέρια που το καταφέρνει. Αυτή είναι η ζωή του Σουνταρσάν Γκαουτάμ που αποτελεί μάθημα ζωής.

Ο ΑΡΓΕΝΤΙΝΟΣ ΔΕΝ ΧΑΛΑΕΙ ΧΑΤΙΡΙ

O Ικάρντι θα παίζει όπου θέλει η Γουάντα

Ο Mauro Icardi είναι ο πρώτος σκόρερ της Serie A, της πρώτης Inter. Φήμες ήθελαν τη Real Madrid να δίνει τα 110 εκατ. ευρώ του buyout, για να τον πάρει. Το θέμα όμως, δεν είναι τι θέλει ο παίκτης ή η "βασίλισσα", αλλά τι θέλει η Wanda -σύζυγος/ατζέντης του 24χρονου Αργεντινού.