ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ο τελευταίος να πιάσει τη σημαία!

Ο τελευταίος να πιάσει τη σημαία!

Σε κάθε ματς κι ένας "ερυθρόλευκος" πέφτει κάτω, οι άλλοι συνεχίζουν, ήδη κάποιοι κουράζονται, αλλά ο Στρόμπερι τώρα ξεκινάει. Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τη νίκη επί της Αρμάνι.

Ξέρουν ότι έχουν προβλήματα, αλλά δε μπορούν να κάνουν κάτι άλλο παρά μόνο να υπομένουν. Αυτό είναι το… σήμα κατατεθέν πλέον στον Πειραιά. Πότε θα ξαναδούμε τους πρωταθλητές Ελλάδας πάνοπλους; Ποιος ξέρει; Καθίστε να μπει ο νέος παίκτης, καθίστε να επιστρέψει και ο Σπανούλης και μετά έχει ο Μεγαλοδύναμος. Τι; Γελάτε; Μη γελάτε καθόλου.

Πρώτα απ’ όλα η ομάδα είναι "κινούμενη άμμος". Εκεί που λες "ησύχασα", όλο και κάτι άλλο εμφανίζεται. Σε κάθε γλίστρα παίκτη, βρε σε κάθε σκουντούφλημα πρέπει να κάνεις και τον σταυρό σου. Πάει τώρα κι ο Λοτζέσκι. Από έναν αιφνιδιασμό. Ίδια φάση σχεδόν με πέρυσι στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ. Αντί να πάει προς το καλάθι ο φουκαράς, πήγε προς τα αποδυτήρια και κράταγε το πόδι του. Δεν υπάρχει κατάρα, δεν υπάρχει γκαντεμιά, δεν υπάρχει τίποτα. Και μην ασχολείστε με τη δουλειά που γίνεται στην ομάδα, γιατί διαβάζω τώρα τελευταία και κάτι μπούρδες. Τον κορυφαίο γυμναστή της Ευρώπης, ο Ολυμπιακός τον έχει. Να ‘μαστε σοβαροί παρακαλώ. Εδώ μιλάμε για… διαστημικές καταστάσεις.

Ταινία με εξωγήινους να βλέπαμε, τόση πλοκή και φαντασία δε θα υπήρχε. Αυτή σε λίγο θα σακατεύονται ακόμη κι όταν… αερίζονται. Μη γελάτε. Το κακό δεν είναι μόνο αυτή καθ' αυτή η απουσία. Μετά πάει ντόμινο η ιστορία. Γιατί όταν κάποιος λείπει, ένας άλλος είναι αυτός που πέρα από τα δικά του παπούτσια "φοράει" και του συμπαίκτη του. Και δώσε έξτρα ενέργεια, διπλή δύναμη, διπλή απαίτηση. Και τι είναι και οι παίκτες; Άνθρωποι. Οργανισμοί. Είδατε τον Παπαπέτρου και τον Αγραβάνη για παράδειγμα; Νέα παιδιά, λίγες ακόμη παραστάσεις. Πώς να αντέξουν 25λεπτα πίεσης κάθε τρεις μέρες. Γιατί από αυτούς, περιμένεις να κερδίσουν και τις Καβάλες και τα Τρίκαλα και όλους.

Ο Ολυμπιακός βέβαια σα φρόνιμη και καλή ομάδα που είναι, προσέχει για να έχει. Κάνει καλά τη δουλίτσα του, προλαμβάνει κάθε κατάσταση και εμφανίζεται καβατζωμένος, όσον αφορά στο μέλλον του. Ένας Ολυμπιακός που έχει κάνει εύκολη και απλή… καθημερινότητα το να προκρίνεται στο TOP-16. Ο πιο συχνός επισκέπτης τούτης της φάσης, ο Ολυμπιακός είναι. Όμως ο Σφαιρόπουλος θέλει να ‘χει και συνέχεια η πορεία. Και για να γίνει αυτό με μεγαλύτερη ασφάλεια, απαιτεί από τους μπασκετμπολίστες του να εφαρμόζουν στο έπακρο όσα δουλεύουν στην προπόνηση. Και ποιος είναι ο πιο ασφαλής τρόπος για να τα εφαρμόσεις; Να ‘χεις και υγιείς τους παίκτες, αλλά και να ξέρουν τι να κάνουν.

Ο νέος σέντερ θα περάσει από "φροντιστήριο". Μέχρι να μάθει το… βιβλίο θα του πάρει κάποιες εβδομάδες, αλλά κι αυτά μέσα στο πρόγραμμα είναι. Το σημαντικό και αυτό που δε θα πρέπει να λησμονείται, έχει να κάνει με την προσαρμοστικότητα όλης της ομάδας στις ανάγκες του TOP-16. Γιατί μετά το… παιχνίδι αλλάζει. Ορισμένοι που δείχνουν να μην παίζουν καλά θα αγριέψουν πάρα πολύ. Και κάποια άλλοι που εκπλήσσουν ευχάριστα, ίσως να κουτρουβαλήσουν αγωνιστικά. Το TOP-16 είναι η πραγματική διοργάνωση.

Για αυτό και να μην ξεγράφετε κανέναν από αυτούς που θα προκριθούν. Οι ξεγραμμένοι θα πάνε σπίτια τους σε καμιά δεκαπενταριά μέρες (κάποιοι έχουν πάει ήδη και απλά παίζουν για τη δόξα). Ο Ολυμπιακός λοιπόν ξέρει ότι θα βρεθεί με μια επτάδα που θα θέλει να τον βλάψει. Και τούτη τη φορά, ο στόχος είναι πλασάρισμα στην τετράδα. Πρώτο μέλημα αυτό. Πλεονεκτήματα έδρας και λοιπές γλυκές βλέψεις, αφήστε να τις φέρει -αν είναι- ο χρόνος. Το φετινό TOP-16, θεωρώ ότι θα είναι τρομερά δύσκολα. Παλούκι! Και αγώνες όπως αυτός με το Μιλάνο δε θα συγκρίνεται με τους… Γολγοθάδες που θα κληθούν να ανέβουν τα παιδιά του Πειραιά. Μη περιμένετε να γράψω για την αφέλεια (το λέω όσο πιο ευγενικά γίνεται) της Ευρωλίγκας, που οι πρώτοι των ομίλων δεν έχουν ούτε …μισό πλεονέκτημα. Τα 'χουμε πει. Άλλωστε αυτό το γραφικό σύστημα φέτος εφαρμόζεται για τελευταία φορά και από του χρόνου θα ‘χει  επτά μήνες πόλεμο!

Κόντρα στην ιταλική ομάδα, ο Ολυμπιακός πήγε στα αποδυτήρια έχοντας σημειώσει μόνο 25 πόντους. Ναι, αριθμό που συνήθως τον πετυχαίνει σε ένα δεκάλεπτο. Αυτή τη φορά, οι δοκιμές του Σφαιρόπουλου, οι πεντάδες κάλυψης, τα τρικ, τα έξτρα συστήματα, όλα είχαν πέσει στο κενό. Η ομάδα εμφανιζόταν σα να πηγαίνει σε δικό της τέμπο απροσδιόριστης ταχύτητας. Δε μπορείς να τους κατηγορήσεις, ότι δε μόχθησαν να τρέξουν, αλλά αν υπήρχε ένας τοίχος πίσω από το ιταλικό καλάθι, σίγουρα θα ‘χαν γίνει χαλκομανία πάνω του. Αν ήταν καμιά καλύτερη ομάδα θα κέρδιζε 100% με διψήφιο αριθμό πόντων από το 20λεπτο, για να μη σας πω ότι θα μαρτυρούσε ο Ολυμπιακός και όσοι παρακολουθούσαν.

Τι να κάνει όμως κι ο Ρέπεσα; Χτυπιόταν, φώναζε, ήξερε κι αυτός ότι είχε χάσει τους πόντους του Τζεντίλε, από την άλλη όμως ο συγκεκριμένος παίκτης είναι μακράν πρώτος σκόρερ αλλά και μακράν καταστροφέας συστημάτων προπονητή, προκειμένου να κάνει το δικό του και να "φτιάξει την πάρτη του". Δεν είχε inside game ο Ολυμπιακός σε κανένα σημείο του ημιχρόνου. Ένα από τα χειρότερα φετινά διαστήματα της ομάδας που στην τελική, δεν έβγαζε καν τη μαχητικότητα προηγούμενων αναμετρήσεων. Επτά βράδια πριν η Λαμποράλ είχε συναντήσει έναν πολύ πιο αγριεμένο Ολυμπιακό, από το νωχελικό σύνολο που αντάμωσε η Αρμάνι Μιλάνο. Και συνεχίστηκε όλο αυτό στην τρίτη περίοδο,  για να δούμε στο τελευταίο δεκάλεπτο την κλασική εικόνα: Άμυνα να τσακίζει κόκκαλα, αντίπαλος να γονατίζει από την κούραση και "ανοιχτό" γήπεδο για τις γαζέλες του Σφαιρόπουλου.

Το ΣΕΦ αρχίζει να καταλαβαίνει τι μπορεί να κάνει ο Στρόμπερι, αποθεώθηκε απόψε και μάλλον αυτός γλίτωσε τη "νόσο Κόλινς" από τους πάντα αυστηρούς και απαιτητικούς φιλάθλους. Ο Ντι Τζέι αυτό είναι, αυτό θα κάνει και πάλι καλά που το κατάλαβαν όλοι. Εκεί που πρέπει εγώ να σταθώ, είναι στο ότι ο Μιλουτίνοφ βοήθησε την ομάδα, εύχομαι πραγματικά να το ξανακάνει, όταν θα ΄ρθουν τα άγρια θεριά. Βέβαια για να σας πω και την αλήθεια, ελπίζω ο Τζέιμς με τον Χάντερ να ‘ναι εντάξει και ειλικρινά εκεί, θα αισθανθώ κάπως πιο άνετα.

Για Χάκετ και Αθηναίου δε χρειάζονται αναλύσεις. Ψωμοτύρι έχουν, όσα έκαναν στην Αρμάνι. Ο Ολυμπιακός κέρδισε σε ένα σχετικά κακό βράδυ του. Καλύτερα να έχανε και να μην είχε καινούργιο τραυματία. Στο τέλος θα χαθεί το μέτρημα με το πόσοι παίκτες αυτής της ομάδας, περνάνε τις ώρες τους στους γιατρούς, στα εξεταστήρια και στις φυσιοθεραπείες. Είναι πραγματικά κρίμα.

ΥΓ. Επειδή υπάρχουν και αυτοί που δε καταλαβαίνουν εύκολα και θα βγάλουν (κλασικά) δικά τους συμπεράσματα εννοείται, ότι και για όλους τους αντιπάλους του, ο Ολυμπιακός είναι παλούκι. Δηλαδή τι παλούκι; Παλουκάρα. Ακόμη και μισός να μείνει…

 
SHARE

BEST OF NETWORK

Η Τουρκία έστησε θερμικό ραντάρ απέναντι από τα Ίμια

Το κινητό ραντάρ με την ονομασία «Morad-1» μπορεί να δίνει στους Τούρκους εικόνα σε πραγματικό χρόνο από την περιοχή, ακόμα και για σημεία που αδυνατούν να ελέγξουν τα σκάφη της ακτοφυλακής τους

Τον Ευθύμη Μπακατσιά τον χαιρετάνε μόνο στις εφορίες

Μια συζήτηση γεμάτη μπασκετικές αναμνήσεις και μπόλικη αυτογνωσία.

ΗΠΑ: Να εγκαταλείψει η Αλβανία τη διχαστική ρητορική του παρελθόντος

Η αμερικανική πρεσβεία στα Τίρανα εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της για τα σχόλια του κ. Ράμα

11 διάσημοι ηθοποιοί που δεν θυμόσουν ότι έχουν παίξει σε πασίγνωστες ταινίες

Η λίστα περιλαμβάνει διπλή συμμετοχή του Johnny Depp.

Όσκαρ 2018: Όταν οι σταρ μιλούν για πολιτική

Στα 90 χρόνια της απονομής των Όσκαρ, δεν ήταν λίγοι οι βραβευθέντες που επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν το βήμα των βραβείων για να εκφράσουν τις πολιτικές τους θέσεις. Αυτές είναι οι πιο δυνατές "πολιτικές ομιλίες" στην ιστορία των Όσκαρ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΛΑΟΥΔΗΣ

Κι αυτοί τη δουλειά τους...

Ο Αρης Λαούδης γράφει για τον εξαιρετικό για 38 λεπτά Παναθηναϊκό, την επόμενη ημέρα με την Eurolague, την ανάγκη παραμονής στη διοργάνωση και το μήνυμα των παικτών του Τσάβι Πασκουάλ.

ΦΙΛΕΡΗΣ

Μήνυμα από Σπανούλη και Ολυμπιακό

Ο Γιάννης Φιλέρης γράφει για την πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια του Ολυμπιακού, του Σπανούλη και των συμπαικτών του να επιστρέψουν δυναμικά.

ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ζήτω η τρέλα!

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την ψυχή του Ολυμπιακού, τα πάνω - κάτω του συνόλου, τις θυσίες των παικτών του και τον εφιάλτη της Φενέρμπαχτσε.

ANALYSIS

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24