Μάικ Μπατίστ: Η στιγμή που ο Ομπράντοβιτς τον έκανε center

O "ήσυχος δολοφόνος" Διαμαντίδης. Ο Saras που έβλεπε πάντα μπροστά και η αλλαγή θέσης από τον Ζοτς. Το NBA Greece συνάντησε τον Mike Batiste στο Toronto κι ο νυν assistant coach των Charlotte Hornets που έγινε θρύλος στην Ευρώπη, παραδέχθηκε πως δεν ξεχνά τον Παναθηναϊκό, το "θεμέλιό" του όπως τον χαρακτήρισε. Γι' αυτό και παρακολουθεί ακόμη τους αγώνες του.

Μάικ Μπατίστ: Η στιγμή που ο Ομπράντοβιτς τον έκανε center

 

Μπορούμε να φτιάξουμε έναν ατελείωτο κατάλογο με τα μέρη που εμφανίζεται αυτή η σκιά. Στα ''ορεινά'' του ΟΑΚΑ, όπου ποτίζει με ιδρώτα τα λάβαρα στην κορυφή του γηπέδου. Στις φανέλες της ομάδας, το σχέδιο των οποίων ανανεώνεται σε ετήσια σχεδόν βάση και το μόνο που δεν αλλάζει είναι τα έξι αστέρια που θυμίζουν το ''βάρος'' της. Σε καθε pick-and-roll των Καλάθη-Γκιστ, σε κάθε ασίστ του πρώτου, σε κάθε κάρφωμα του δεύτερου, σε κάθε φάση όπου εμφανίζεται αυτή η συνεργασία: ένας τηλεπαθητικός πασέρ, μια στεφάνη που τραντάζει κι ένα ουρλιαχτό που ήταν πάντα δυνατότερο από 20.000 ανταγωνιστές του.

Υπάρχει κάτι που να σχετίζεται με τον Παναθηναϊκό και δεν έχει την σκιά του Mike Batiste;

Ο κατάλογος δεν τελειώνει εδώ. Η σκιά Αμερικανού εμφανίζεται στα ιστορικά βιβλία, ως υποψήφιος για πιο σημαντικός ψηλός στην ιστορία της ομάδας. Εμφανίζεται μέχρι και σήμερα στους κακοφτιαγμένους και μουχλιασμένους από την υγρασία τοίχους του Σπόρτινγκ. Εμφανίζεται σε κάθε αναφορά στο όνομα του Zeliko Obradovic, του Δημήτρη Διαμαντίδη, του Sarunas Jasikevicious, ακόμα-ακόμα του κάποτε ''πράσινου'' Βασίλη Σπανούλη.

Ο Mike Batiste, για τη συγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού, αποτελεί μια κάποια αφετηρία.

Σήμερα βρίσκεται στους Charlotte Hornets, συνεργάτης του Steve Clifford, με παρουσία στον πάγκο της ομάδας κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών, τιμή την οποία απολαμβάνουν μόνο όσοι assistants βρίσκονται ψηλά στην εσωτερική ιεραρχία. Η προπονητική του καριέρα δείχνει διαρκώς να προοδεύει.

 

Η σημερινή του θέση είναι ο τρίτος σταθμός αυτής της "νεαρής" καριέρας. Ξεκίνησε συμμετέχοντας στο προπονητικό επιτελείο της θυγατρικής ομάδας των Cavaliers στην G-League, όπου έμεινε για δύο χρόνια, ενώ πέρυσι, κάνοντας ένα σημαντικό βήμα μπροστά, ήταν βοηθός στο αναπτυξιακό πρόγραμμα των Brooklyn Nets (assistant player devolopment).

Τον συναντήσαμε στους διαδρόμους του Air Canada Center, λίγο μετά το παιχνίδι των Raptors ενάντια στους Hornets. Προσπαθήσαμε να μοιράσουμε τη συζήτησή μας μεταξύ ΝΒΑ -όπου πλέον η γνώμη του έρχεται με τον αέρα της προπονητικής εξειδίκευσης - και eυρωπαϊκού μπάσκετ, καθώς οι αναμνήσεις και οι εκτιμήσεις του γι' αυτό παραμένουν πολύτιμες.

Πρώτα απ' όλα, η ερώτηση που οφείλει να απευθύνει κανείς σε όποιον ανήκει στον οργανισμό των Hornets:

Πως είναι η εμπειρία του να δουλεύεις για τον Michael Jordan;

[γελάει] Είναι κάτι σουρεαλιστικό. Είναι κάποιος που άνοιξε τον δρόμο για κάθε μπασκεμπολίστα. Με ενέμπνευσε, ήταν ένα πρότυπο κι ένα είδωλο για μένα. Το να μπορέσω επιτέλους να τον κοιτάξω στα μάτια ή να του σφίξω το χέρι ή απλά να τον συναντήσω είναι κάτι που δεν θα μπορούσα ποτέ να έχω φανταστεί. Όσες φορές κι αν τον συναντήσω, δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι πραγματικά μπροστά μου.

Πως είναι η μέχρι τώρα εμπειρία σου με τους Charlotte Hornets;

Τα πράγματα μέχρι τώρα πηγαίνουν πολύ καλά. Μαθαίνω πολλά, ξέρεις, πως να αντιμετωπίζω τους παίκτες, πως να διαχειρίζομαι τους διαφορετικούς χαρακτήρες, πως να οργανώνω μία προπόνηση, πως να καταστρώνω το πλάνο για το επόμενο παιχνίδι. Όλα αυτά είναι πράγματα τα οποία μαθαίνω φέτος και μέχρι τώρα είναι μια σπουδαία εμπειρία για μένα.

Μπορείς να μας περιγράψεις την καθημερινότητά σου ως assistant coach;

Παρακολουθώ πάρα πολλές ώρες video. Ειδικά αν έχω αναλάβει το souting του επόμενου αντιπάλου μας, τότε πρέπει να αναλύσω κάθε πτυχή της εκάστοτε ομάδας. Παρακολουθώ συνήθως πέντε με έξι παιχνίδια κι έπειτα χωρίζω τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματά τους, τι τους αρέσει να κάνουν και τι όχι. Έπειτα, γράφω μια περίληψη την οποία παραδίδω στους υπόλοιπους προπονητές και πάνω σ' αυτήν βασίζεται το πλάνο μας για το επόμενο παιχνίδι. Όλο αυτό είναι κάτι που απολαμβάνω.

Ο Kemba Walker έχει βελτιωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Εσύ τον παρακολουθείς καθημερινά. Τι είναι αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει;

Το νούμερο ένα: είναι τρομερά ανταγωνιστικός. Έχει μεγάλη θέληση για δουλειά και εξαιρετική νοοτροπία. Αναζητά, ξέρεις, τις μεγάλες στιγμές, τις θέλει και τις επιδιώκει. Καμιά φορά, ως προπονητές, είναι δύσκολο να αποφασίσουμε σε ποιον θα δώσουμε την μπάλα, αλλά ο Kemba κάνει αυτή την επιλογή πολύ εύκολη. Ξέρεις ότι μπορείς να τον εμπιστευτείς. Ξέρεις ότι μπορεί να κερδίσει ένα παιχνίδι. Είναι μεγάλη πολυτέλεια να έχεις στην ομάδα σου έναν παίκτη ο οποίος, αν έχει την μπάλα στα χέρια του, μπορεί πάντα να δημιουργήσει κάτι καλό.

Θεωρείσαι, ειδικά στην Ευρώπη, ειδικός στο pick-and-roll. Ποιον ψηλό του ΝΒΑ απολαμβάνεις να παρακολουθείς περισσότερο σε αυτήν τη συνεργασία;

Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση, κυρίως επειδή τόσοι πολλοί ψηλοί πλέον απλώς κάνουν το pop-out και σουτάρουν. Το πιο δύσκολο, ωστόσο, είναι να μπορείς να κάνεις και τα δύο, και να σουτάρεις και να ρολάρεις δυνατά προς το καλάθι, κι αυτοί που όντως μπορούν είναι οι αγαπημένοι μου. Ο Joel Embiid, για παράδειγμα, είναι μια τέτοια περίπτωση, ή ακόμα κι ο Valanciunas εδω [σ.σ: στο Τορόντο], ο οποίος μπορεί πλέον και να σουτάρει και να κινηθεί δυναμικά προς τα μέσα. Επίσης, όσοι ψηλοί επιλέγουν το short-roll, παίκτες όπως ο Blake Griffin ή ο Marc Gasol, οι οποίοι παίζουν με έναν τρόπο που είναι δύσκολο να μιμηθεί κανείς. Ελπίζω πως μια μέρα θα είμαι αρκετά τυχερός για να προπονήσω κάποιον που θα ταιριάζει απόλυτα στο skill-set που είχα εγώ ως παίκτης, ξέρεις, κάποιον που θα ρολάρει γρήγορα προς τα μέσα αμέσως αφού δώσει το σκριν, και θα βλέπει ολόκληρη την άμυνα να κινείται προς το μέρος του. Ελπίζω πως αυτό θα συμβεί κάποια στιγμή.

Παρακολουθείς την Ευρωλίγκα και, ειδικότερα, τον Παναθηναϊκό;

Φυσικά και παρακολουθώ! Ο Παναθηναϊκός είναι το θεμέλιό μου, είναι η διαδρομή η οποία με οδήγησε σε αυτό που κάνω σήμερα. Βλέπω πολλά παιχνίδια της ομάδας, ειδικά όποτε βρίσκω λίγο χρόνο. Είδα το παιχνίδι τις προάλλες απέναντι στον Ολυμπιακό, αυτό στο οποίο έχασε στην παράταση με δύο πόντους. Μια τέτοια ήττα είναι κάτι που κανείς δεν θέλει να βλέπει, αλλά έτσι είναι το μπάσκετ, υπάρχει ένας νικητής κι ένας ηττημένος.

Όσον αφορά την Ευρωλίγκα, είναι σημαντικό να κρατάω επαφή με το ευρωπαϊκό παιχνίδι επειδή το ΝΒΑ κινείται διαρκώς προς αυτή την κατεύθυνση. Υπάρχουν πλέον πολλές ομοιότητες, ειδικά σε οτιδήποτε σχετικό με την κυκλοφορία της μπάλας, σκριν εκτός μπάλας, και το στήσιμο του pick-and-roll.

Όταν κλείνεις τα μάτια και σκέφτεσαι όλα αυτά τα χρόνια στην Αθήνα, υπάρχει μια συγκεκριμένη στιγμή ή εικόνα που εμφανίζεται μπροστά σου;

Η εύκολη απάντηση είναι να πω γενικά τα ευρωπαϊκά τρόπαια, αλλά πραγματικά θεωρώ μεγάλο κατόρθωμα τα οκτώ συνεχόμενα πρωταθλήματα Ελλάδας που κατακτήσαμε. Το να δείχνει μια ομάδα αυτού του είδους τη δέσμευση, το να έχει αυτό το πνευματικό επίπεδο κι όλα αυτά για τόσα χρόνια από τον Σεπτέμβρη μέχρι τον επόμενο Ιούνιο, αυτό είναι κάτι δύσκολο. Όταν ξέρεις πως ο αντίπαλος, στην Ευρώπη ή την Ελλάδα, σημαδεύει κάθε παιχνίδι μαζί σου επειδή είσαι η ομάδα που όλοι θέλουν να κερδίσουν - είμαι χαρούμενος που καταφέραμε να πετύχουμε τόσα πολλά.

Αν θα 'πρεπε να ξεχωρίσω μόνο μία στιγμή; Νομίζω πως το 2009, όταν κερδίσαμε στο Βερολίνο, ήταν η καλύτερη χρονιά. Δεν παίζαμε καθόλου καλά στην αρχή της, αλλά όσο η σεζόν προχωρούσε, και ειδικά μετά τον Φεβρουάριο, πιάσαμε ένα peak στην απόδοσή μας το οποίο διατηρήσαμε μέχρι το τέλος. Αυτό ήταν κάτι σπουδαίο.

Μπορείς να περιγράψεις τον Δημήτρη Διαμαντίδη;

[γελάει] Υπέροχος. Είναι, ξέρεις, ένας ήσυχος ''δολοφόνος''. Αυτό είναι κάτι που λέω συνέχεια: αν δεν τον ήξερες κι έμπαινες μέσα στα αποδυτήρια, δεν θα μπορούσες να καταλάβεις ποιος είναι - καθόταν σε μια γωνία χωρίς να ακούγεται ποτέ. Αλλά όταν έβγαινε στο παρκέ, γύριζε αμέσως ο διακόπτης κι ενεργοποιούνταν το δολοφονικό του ένστικτο. Ήταν ένας από τους καλύτερους.

Για μένα ήταν απόλαυση να του δίνω σκριν, να λαμβάνω τις ασίστ του, να παίζω μαζί του. Είχαμε εξαιρετική σχέση, ήξερα πότε να του δώσω το σκριν, ήξερα αν έπρεπε να πάω από την αριστερή ή τη δεξιά πλευρά. Ξέρεις, όταν παίζεις με κάποιον για εννιά χρόνια, η χημεία που αναπτύσσεται δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα.

Ο Sarunas Jasikevicious εξελίσσεται σε έναν εξαιρετικό προπονητή. Ήταν κάτι που είχες προβλέψει;

Ναι, αλλά ήταν κάτι που μπορούσε να προβλέψει ο καθένας. Ως παίκτης ήταν πάντα επιθετικός και μπορούσε να ''διαβάσει'' το παιχνίδι και να βλέπει πολλές φάσεις μπροστά, ειδικά στην επίθεση. Έβλεπε πράγματα να συμβαίνουν πριν αυτά συμβούν. Ήταν μεγάλη εμπειρία να παίζω μαζί του, όπως ήταν αντίστοιχα να παίζω με τον Διαμαντίδη ή τον Σπανούλη. Υπήρξα πολύ τυχερός που μπορούσα να στήνω σκριν για όλους αυτούς και να λαμβάνω τις πάσες τους.

Θα σκεφτόσουν να έρθεις στην Ευρώπη ως προπονητής;

Ποτέ μην λες ποτέ. Όπως είχα πει κάποτε, όταν ήμουν νεότερος, δεν δουλεύει το μπάσκετ για μένα, αλλά εγώ δουλεύω για το μπάσκετ. Σε όποια περιπέτεια κι αν με οδηγήσει εγώ θα είμαι ευχαριστημένος. Απλά, όταν ακόμα έπαιζα, ήταν ευκολότερο. Πλέον έχω οικογένεια και υπάρχουν πολλά περισσότερα πράγματα που επηρεάζουν μια τέτοια απόφαση. Μ' αρέσει που είμαι πίσω στο σπίτι. Αφιέρωσα πολύ χρόνο για να κερδίσω όλους αυτούς τους τίτλους και να γίνω ένας από τους καλύτερους παίκτες στην Ευρώπη κι έχασα πολλές στιγμές με την οικογένεια, τους φίλους κι όλους τους συγγενείς μου. Σχεδόν δεν κατάλαβα πότε μεγάλωσαν τα παιδιά μου, πως μετατράπηκαν από μωρά σε ενήλικες. Είναι καλό που είμαι ξανά εδώ και έχω χρόνο για όλα αυτά που κάποτε έχασα.

Θέλω να σε πάω λίγο πίσω. Ποια ήταν η πρώτη σου αντίδραση όταν ο Obradovic σου είπε πως θέλει να σε μεταφέρει στο 5;

Αλήθεια, ήταν κάτι που δεν με εξέπληξε. Ακόμα και πριν το συζητήσουμε, υπήρχαν παιχνίδια που για διάφορους λόγους μου ζήτησε να παίξω εκεί. Μετά, κάποια στιγμή, μου είπε: "Λοιπόν, άκου: αυτή θα είναι η μόνιμη θέση σου. Θεωρώ πως μπορείς να αποδώσεις πάρα πολύ καλά εκεί και να βοηθήσεις πραγματικά την ομάδα".

Κι εγώ, επειδή πάντα έβαζα σε προτεραιότητα την ομάδα, ήμουν πολύ δεκτικός. Το δοκιμάσαμε κι είδαμε πως μπορεί να πετύχει. Και μετά, από τον δεύτερο χρόνο κι έπειτα, νομίζω πως μπορούσε ο καθένας να δει το θετικό αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής, με εμένα να παίζω στο 5. Έβαζα πίεση στην αντίπαλη ρακέτα, ανάγκαζα την άμυνα να πέσει πάνω μου, και όταν έχεις παίκτες σαν τον Διαμαντίδη ή τον Saras, οι οποίοι μπορούν πάντα να κάνουν τη σωστή επιλογή, είναι πολύ δύσκολο για τις υπόλοιπες ομάδες να μας σταματήσουν.

Έχουν υπάρξει κατά καιρούς φήμες που θέλουν τον Δημήτρη Ιτούδη ως υποψήφιο για να κάνει κάποια στιγμή το άλμα προς το ΝΒΑ. Είναι αυτό κάτι που θεωρείς πιθανό;

Αν αυτό είναι κάτι που θέλει, ναι. Τα αγγλικά του είναι πάρα πολύ καλά και η αγωνιστική του φιλοσοφία, το σύστημα που επιβάλει, οι διάφοροι κανόνες που θέτει, είναι όλα πολύ υψηλού επιπέδου. Η δουλειά που κάνει τα τελευταία χρόνια στην CSKA είναι σίγουρα κάτι που θα μπορούσε να μεταφραστεί καλά και στο ΝΒΑ. Ίσως να έρθει κάποτε εδώ και, αν αυτό συμβεί, ίσως τότε να γίνω βοηθός του! Ποτέ δεν ξέρεις, είναι ένας προπονητής που δεν βάζει ποτέ όρια. Ξέρω ότι έχει πολλές γνωριμίες, θυμάμαι απ' όταν ήμουν κι εγώ στην Αθήνα να έχει αναπτύξει μια σχέση με τους Detroit Pistons. Αν ποτέ βρεθεί σε αυτήν την άκρη του κόσμου, όποτε κι αν με χρειαστεί, εγώ θα είμαι εκεί.

 
SHARE

Διαβάστε περισσότερα Unique

UNIQUE: ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

Γιώργος Μητσιμπόνας: Η ζωή που δεν έζησε

Ένας ποδοσφαιριστής που έγραψε ιστορία. Ένας άνθρωπος που αγαπήθηκε. Εικοσιένα χρόνια μετά το θάνατό του, ο Γιώργος Μητσιμπόνας δεν έχει ξεχαστεί. Η σύζυγος και οι δύο κόρες του, ο άνθρωπος που ήταν μαζί του στο μοιραίο τροχαίο, οι συμπαίκτες και φίλοι του μιλούν για τον Γιώργο και τη ζωή που έζησε σε μια UNIQUE εξομολόγηση.

Η ΖΩΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ ΣΤΟ SPORT24

Η Ζωή είναι ωραία και μακριά από το μπάσκετ

Η Ζωή Δημητράκου είναι ένα αστέρι του μπάσκετ που αποφάσισε να σταματήσει όταν έλαμψε περισσότερο από ποτέ. Στα 29 της χρόνια. Είναι ευτυχισμένη και μακριά από τα παρκέ και μελαγχολεί μόνο όταν η συζήτηση φτάνει στο γυναικείο μπάσκετ στην Ελλάδα. Εχει τους λόγους της και τους αναλύει σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο Sport24.gr.

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΟΦΗ ΣΕ ΜΙΑ UNIQUE ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ SPORT24.GR

Νίκος Μαχλάς: "Στο πρόσωπο του Σαββίδη βλέπω έναν άλλο Θόδωρο Βαρδινογιάννη"

Η αγκαλιά του Κρόιφ και τα χέρια του Γκέραρντ. Ο ιδιαίτερος Ζλάταν και ο τσακωμός με τον Ρεχάγκελ. Ο ακούραστος Θόδωρος Βαρδινογιάννης και ο Ολυμπιακός. Η πρόταση της Μπάγερν Μονάχου, ο Άγιαξ και η Φίτεσε. Ανήμερα της επετείου των 20 χρόνων απ' την κατάκτηση του Χρυσού Παπουτσιού, ο Νίκος Μαχλάς ξετυλίγει το νήμα μιας καριέρας που ξεκίνησε απ'τον ΟΦΗ και έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης, σε μία UNIQUE συνέντευξη στο Sport24.gr .

Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ

Μανωλόπουλος: "Έφυγα από την ΑΕΚ δίχως να έχω αποτύχει"

Τέσσερις μήνες μετά την αποχώρησή του από την ΑΕΚ, ο Σωτήρης Μανωλόπουλος μιλάει για πρώτη φορά. Η αιτία της απόλυσης, το υποθετικό σενάριο της αποτυχίας που έφερε το "αντίο", η αναμονή που ίσως στοίχισε και το πλάνο με τους "μικρούς". Ο 47χρονος τεχνικός κάνει στο Sport24.gr τον απολογισμό του!