H Dream Team απογειώνεται

Όσο ντέρμπι δεν ήταν αυτό, ήταν όμως 3-4 από τους θεωρητικά εύκολους αγώνες, με ένα από τα αδιαφιλονίκητα φαβορί μάλιστα, να υποχρεώνεται σε σοκαριστική ήττα από μια από τις δίχως νίκη ομάδες του πρωταθλήματος. Το κερασάκι στην τούρτα φυσικά ήταν το μεγάλο παιχνίδι μεταξύ Steelers και Patriots, που με τη λήξη του βρήκε το Πίτσμπουργκ να φιγουράρει ως το νέο #1 της περιφέρειας.

Από αυτό το παιχνίδι θα ξεκινήσουμε, αφού θυμίσουμε πρώτα πως μπορείς να διαβάσεις τους κανονισμούς του NFL , και να δεις την παρουσίαση όλων των ομάδων του πρωταθλήματος.

Το παιχνίδι της αγωνιστικής

Pittsburgh Steelers – New England Patriots 25-17

(Passer: Ben Roethlisberger, PIT, 365 yds / Rusher: Rashard Mendenhall, PIT, 70 yds / Receiver: Rob Gronkowski, NE, 94 yds)

Quarters: 7-0, 10-10, 3-0, 5-7

Μπορεί και να είναι πρόβα για το παιχνίδι του τίτλου της AFC, αλλά ακόμα και κανείς τους να μη φτάσει τον τελικό της περιφέρειας, το γεγονός παραμένει πως είχαμε μια σπάνια αναμέτρηση ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες σύγχρονες δυναστείες του αθλήματος. Οι Steelers έχουν παίξει 3 Super Bowl με 2 κατακτήσει την τελευταία εξαετία, οι Patriots 4 Super Bowl με 3 κατακτήσεις την τελευταία δεκαετία.

Οι Steelers είχαν τον έλεγχο από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή του παιχνιδιού, με τον Roethlisberger να κατεβαίνει το γήπεδο σαν σε προπόνηση, χρησιμοποιώντας τους receivers του με ευκολία που δεν το κατάφερνε ούτε απέναντι στους Colts. Όλα τα drives των Steelers, πλην του τελευταίου, κατέληξαν σε σκοράρισμα. Αποφασιστικά και αποτελεσματικότητα στο μάξιμουμ!

Μια εξήγηση για αυτό είναι φυσικά ότι οι Steelers απέναντι στους Pats ανέβασαν την απόδοσή τους στο 11, αφήνοντας τα πάντα στο γήπεδο. Μια άλλη, είναι ότι η ομάδα του Πίτσμπουργκ είναι η πιο βελτιωμένη από την έναρξη της σεζόν (μαζί με τους Chiefs) και πολύ κακώς βιαστήκαμε να τους θεωρήσουμε γερασμένους.

(Που είναι. Αλλά η άμυνα, ο Big Ben, η φανέλα, τα σχήματα του Mike Tomlin από τον πάγκο, είναι όλα αξίες σταθερές, που έχουν ως αποτέλεσμα ένα σύνολο που πάντα θα είναι ανταγωνιστικό στα μεγάλα παιχνίδια.)

Μιλώντας για την Steel Curtain, αξίζει να κάνουμε ειδική μνεία στο πώς έπνιξε την ιδιαίτερα μονομερή φετινή ανάπτυξη των Patriots (έχουμε αναφερθεί ξανά σε αυτό το πρόβλημα, και δε θα είναι η τελευταία – οι Pats θα έχουν πρόβλημα φέτος): Ο Tom Brady στον ύπνο του ακόμα θα βλέπει τον LaMarr Woodley να του κάνει sacks, ενώ ο Ike Taylor εξαφάνισε από το γήπεδο τον Wes Welker. Η άμυνα των Steelers συνολικά, υποχρέωσε τους Patriots στη χειρότερη φετινή τους επίδοση: Δεν είναι μόνο η ήττα, είναι ότι στην πραγματικότητα ποτέ δεν μπόρεσαν να χτυπήσουν το παιχνίδι.

Στο τέλος οι Patriots κατάφεραν να κρατηθούν σε διαφορά ενός touchdown, αλλά μια λανθασμένη απόφαση του Bill Belichick (να κάνει onside kick ενώ είχε 2 time-outs και 2μιση λεπτά ακόμα) και δύο τραγικά εκτελεσμένα onside kicks έληξαν το παιχνίδι δίχως να δοθεί στον Brady η ευκαιρία να γυρίσει το αποτέλεσμα στο τελευταίο drive, όπως δηλαδή έκανε απέναντι στους Cowboys.

Ο πρωταγωνιστής

Steven Jackson, running back των St. Louis Rams

Στα 28 του, ο Jackson μπορεί και να είναι ο καλύτερος παίχτης που αμφισβητήθηκε ποτέ από κακή ομάδα.

Ο running back από το Λας Βέγκας είχε μια εντυπωσιακή κολεγιακή καριέρα στο Oregon State, όμως ένας τραυματισμός στο γόνατο τρόμαξε πολλές ομάδες στο draft του 2004 οδηγώντας τες να τον αγνοήσουν. Οι Rams ποντάρισαν πάνω του, παρότι χρειάτηκε τότε μια εγχείρηση αμέσως μετά την τελευταία του κολεγιακή σεζόν – και μια συμπληρωματική μετά τη rookie χρονιά του.

Όμως τα θετικά αποτελέσματα του στοιχήματος των Rams έδειξαν κατευθείαν αποτελέσματα. Παρότι αναπληρωματικός την πρώτη του χρονιά, έκανε σχεδόν 700 γυάρδες τρέξιμο και 4 touchdowns. Σταδιακά κέρδισε τη βασική του θέση και έφτασε σύντομα να είναι ο καλύτερος στη θέση του σε όλο το NFL: Το 2006 ήταν πρώτος σε γυάρδες στο scrimmage, με 2,334, έκανε και 13 touchdowns.

Κι εδώ είναι που τα πράγματα έμπλεξαν. Πώς είναι δυνατόν το 2006 να κερδίζει ο Jackson το βραβείο του MVP και το 2007 να είναι με το ένα πόδι στην πόρτα της εξόδου; Η χρονιά των Rams ήταν άθλια βέβαια, κάτι που σίγουρα έπαιξε τον ρόλο του, οδηγώντας τον παίχτη σε κόντρες τόσο εντός της ομάδας, όσο ακόμα και με τους οπαδούς, στις τάξεις των οποίων υπάρχει μια τάση αποκαθήλωσης. Συμβαίνει συχνά, φτιάχνουμε ήρωες και όταν τα πράγματα πάρουν την κάτω βόλτα, εκείνοι είναι που αυτομάτως γίνονται οι στόχοι.

Με ένα χρόνο ακόμα στο συμβόλαιό του, ο Jackson άρχισε να κάνει τα γνωστά κολπάκια τύπου ‘απέχω από τις προπονήσεις’, και εκεί ήταν το κρίσιμο σημείο, όπου οι Rams έπρεπε να αποφασίσουν αν ως οργανισμός θα προστατέψουν και θα πιστέψουν σε αυτό τον παίχτη σε μεγάλο βάθος χρόνου ή αν απλά θα χώριζαν οι δρόμοι τους.

Διάλεξαν το πρώτο. Σχεδόν.

Το νέο 6ετές συμβόλαιο που υπέγραψε ο Jackson δίνει παράθυρο για να ακυρωθούν τα δύο τελευταία χρόνια αν η απόδοση δεν ικανοποιήσει κάποια στάνταρ που θέτει η ομάδα. Αλλά κατά τα άλλα ήταν ένα αρκετά πλουσιοπάροχο συμβόλαιο, που έκανε τον Jackson τον πιο ακριβοπληρωμένο παίχτη του NFL στη θέση του. Εκείνος με τη σειρά του, εκπληρώνει και με το παραπάνω τη δική του πλευρά της συμφωνίας: Τον Οκτώβρη του 2010 έγινε ο μεγαλύτερος rusher στην ιστορία των Rams, ξεπερνώντας τον θρύλο Eric Dickerson – ο οποίος είχε κάνει αντίστοιχες επιδόσεις σε εποχές που οι Rams ήταν ομάδα τίτλων, κι όχι κομπάρσος όπως σήμερα.

Σήμερα ο Jackson έχει πλέον ξεπεράσει τις 10,000 γυάρδες παραμένοντας σταθερά ο κορυφαίος παίχτης της ομάδας του, αφήνοντας κάποιες φορές το θηριώδες ταλέντο του να υποτάξει ακόμα και ομάδες που κανονικά δεν έχουν καμία δουλειά να χάνουν από τους Rams.

Ομάδες όπως οι Saints. Δες τι όργια έκανε ο Steven Jackson στην απίστευτη νίκη των Rams επί μιας εκ των καλύτερων ομάδων του πρωταθλήματος:

Δεν ξέρουμε αν θα του δοθεί ποτέ η ευκαιρία να κάνει πρωταθλητισμό σε ομαδικό επίπεδο. Σε ατομικό όμως, ο Steven Jackson διαγωνίζεται ανάμεσα στους καλύτερους των καλύτερων. Και τη βδομάδα που πέρασε, πραγματοποίησε ένα ακόμα μικρό θαύμα σε μια πόλη που έξαφνα, έγινε έστω και προσωρινά, πρωτεύουσα του επαγγελματικού αθλητισμού στην Αμερική.

Η 8η αγωνιστική

Philadelphia Eagles – Dallas Cowboys 34-7

(Passer: Michael Vick, PHI, 279 yds / Rusher: LeSean McCoy, PHI, 185 yds / Receiver:

Laurent Robinson, DAL, 103 yds)

Quarters: 14-0, 10-0, 3-0, 7-7

Μερικές φορές στήνεσαι στην οθόνη με πίτσες και με μπύρες (ή, στην περίπτωση του βραδινού αγώνα του NFL με καφές και ξηρούς καρπούς, λόγω ώρας, αλλά συνεχίζω) και περιμένεις να δεις το πιο διασκεδαστικό ματς της αγωνιστικής επειδή παίζουν αντιμέτωπες δύο συναρπαστικά ανισόρροπες και δυσλειτουργικές ομάδες. Αλλά αντ’αυτού, βλέπεις ξανά το Saints-Colts της προηγούμενης βδομάδας, και κοιτάς τα πολεμοφόδια με την άκρη του ματιού σου, και λυπάσαι που στρώθηκες.

Γιατί ξαφνικά οι Eagles έκαναν τα πάντα τέλεια και οι Cowboys ξαφνικά είχαν την χειρότερη (ενώ ως τώρα ήταν η καλύτερη) άμυνα, και μια επίθεση ανήμπορη να ξεκινήσει οτιδήποτε. Στο πρώτο ημίχρονο οι Cowboys έκαναν τρία first downs. Τρία! (Τελικά σκοράρισαν ένα touchdown της απόγνωσης προς το τέλος του παιχνιδιού.)

Ο Rob Ryan έστησε την άμυνα με τη λογική να κρατήσει τους Eagles από την ανάπτυξη από τα άκρα με μεσοκοντινές πάσες του Vick – και οι Eagles απλά αναπτύχθηκαν όλη τη βραδιά με τρέξιμο στο μέσο του γηπέδου, τρυπώντας την ανύπαρκτη άμυνα και τα ερασιτεχνικά tackles που συναντούσαν με ευκολία και με ποσοστό επιτυχίας που πίστευες πως το παιχνίδι θα έληγε 68-0.

Λέγαμε πως αυτή ήταν μια ενδο-division μάχη ανάμεσα σε δυο ομάδες που σε όλη την ως τώρα σεζόν μοιάζουν εξίσου στα πρόθυρα της απογείωσης και της καταστροφής. Τώρα ξέρουμε ποια πήρε τι.

St. Louis Rams – New Orleans Saints 31-21

(Passer: Drew Brees, NO, 269 yds / Rusher: Steven Jackson, STL, 159 yds / Receiver:

Lance Moore, NO, 74 yds)

Quarters: 0-0, 17-0, 7-7, 7-14

Στα χαρτιά η αγωνιστική έμοιαζε να έχει πολλά βαρετά παιχνίδια ανάμεσα σε φαβορί και σε ομάδες με μία ή καμία νίκη, μόνο που και τα 3 αυτά παιχνίδια ήρθαν τελικά στην τρίχα. Οι 3 αδύναμοι προηγήθηκαν νωρίς (και πολύ) και τα φαβορί ξεκίνησαν αντεπιθέσεις που μόνο σε 2 από τις 3 περιπτώσεις έφεραν αποτέλεσμα. Γιατί στο Σαιν Λούις, μετά τον απίθανο τίτλο που κέρδισε η τοπική ομάδα στο μπέιζμπολ πριν 3 μέρες, εξίσου απίθανη νίκη πέτυχαν και οι Rams απέναντι στους Saints. Την πρώτη τους φέτος.

Στατιστικό: Στην ιστορία του NFL, 8 ομάδες έχουν πετύχει ποτέ 60+ πόντους, οι Saints την περασμένη βδομάδα ήταν μόλις η 9η. Το επιμέρους ρεκόρ αυτών των 8 ομάδων στους αγώνες που ακολούθησαν τον θρίαμβό τους; 2-6! Που θα πει, για να κάνεις τέτοια νίκη, αδειάζεις στο γήπεδο, δε σου μένει τίποτα για την επόμενη αγωνιστική. Αυτό οι Rams το εκμεταλλεύτηκαν πλήρως σε ένα παιχνίδι που δεν σηκώνει ανάλυση ή κριτική: Οι Rams προηγήθηκαν 24-0 και οι Saints ξεκίνησαν να δοκιμάσουν μια αντεπίθεση στα 16’ πριν το τέλος, πολύ αργά δηλαδή για να τα καταφέρουν.

Έστω κι έτσι, ο Brees κατάφερε με ένα (δίχως συνέπεια στο ίδιο το παιχνίδι) touchdown των Saints στο τελευταίο δευτερόλεπτο να διατηρήσει το σερί του για συνεχόμενα παιχνίδια με TD πάσα, που είναι το 3ο μεγαλύτερο σερί στην ιστορία.

Baltimore Ravens – Arizona Cardinals 30-27

(Passer: Joe Flacco, BAL, 336 yds / Rusher: Beanie Wells, ARI, 83 yds / Receiver:

Anquan Boldin, BAL, 145 yds)

Quarters: 0-3, 6-21, 14-0, 10-3

Το δεύτερο από τα τρία παιχνίδι ήταν αυτό, με τους κακούς Cardinals να προηγούνται 24-6 στο ημίχρονο απέναντι στους ακόμα χειρότερους Ravens. Όταν οι γηπεδούχοι πήραν μπροστά στην επίθεση (κυρίως χάρη σε ένα σερί από απίστευτα catches του Anquan Boldin), είχαμε ως αποτέλεσμα την μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του συλλόγου. Τελικά, μια υποδοχή του rookie Torrey Smith ( για τον οποίον τα είχαμε πει αναλυτικά ) μπροστά στο end zone, μισό λεπτό πριν τη λήξη, έστησε τους Ravens σε εύκολο field goal, που με ευκολία έσπασε την ισοπαλία και έδωσε στην ομάδα της Βαλτιμόρης τη νίκη. Θαυμάστε τις υποδοχές του Boldin στην 3η περίοδο (μετά το 1:45 του βίντεο):

New York Giants – Miami Dolphins 20-17

(Passer: Eli Manning, NYG, 349 yds / Rusher: Reggie Bush, MIA, 103 yds / Receiver:

Victor Cruz, NYG, 99 yds)

Quarters: 3-7, 7-7, 0-3, 10-0

Τρίτο και τελευταίο παιχνίδι, οι Giants που υποδέχτηκαν τους τραγικούς Dolphins, στο εξής την ομάδα που θα θυμόμαστε ως Εκείνη Που Κέρδισε Ο Tebow Σε Τρία Λεπτά. Ένα προβάδισμα 14-3 νωρίς στη 2η περίοδο για τους (δίχως νίκη) φιλοξενούμενους έφερε στους Giants μνήμες από τον πρόσφατο εφιάλτη με την εντός έδρας ήττα από τους Seahawks. Αλλά κάτι ο Bradshaw, κάτι ο (τρομερός και πάλι) Victor Cruz με τα salsa touchdowns του, κάτι οι γυάρδες που καταπίνει με ευκολία ο Eli Manning, οι γηπεδούχοι το γύρισαν το παιχνίδι και τώρα έχουν την άνεση να κοιτάζουν από απόσταση τους διώκτες τους στο division, ενόψει της πολύ δύσκολης συνέχειας του προγράμματός τους.

Carolina Panthers – Minnesota Vikings 21-24

(Passer: Cam Newton, CAR, 290 yds / Rusher: Adrian Peterson, MIN, 86 yds / Receiver: Steve Smith, CAR, 100 yds)

Quarters: 0-7, 14-7, 7-7, 0-3

Ασχέτως ονομάτων, βαθμολογικής σημασίας, βαρύτητας φανέλας κλπ, αυτό ήταν μακράν το πιο απολαυστικό παιχνίδι της αγωνιστικής, και μάλιστα κάπως αναμενόμενα. Επειδή οι Vikings με τον Christian Ponder ως QB φάνηκε από το προηγούμενο παιχνίδι (όταν κόλλησαν στον τοίχο τους Packers) ότι θα ήταν μια άλλη, πιο γρήγορη, πιο εύστοχη ομάδα – κι επειδή οι Panthers με τον Cam Newton είναι δεδομένα μια τέτοια ομάδα ούτως ή άλλως. Τελικά σε ένα εντυπωσιακό παιχνίδι που πήγαινε touchdown με touchdown με εναλλαγές στο προβάδισμα, η νίκη ήρθε κάπως άδοξα για τους φιλοξενούμενους όταν ο kicker των Panthers αστόχησε από κοντινή απόσταση στο field goal που θα έστελνε το παιχνίδι στην παράταση.

Κανείς από τους δύο δεν προλαβαίνει να κάνει οτιδήποτε φέτος (ειδικά στα divisions που βρίσκονται), αλλά αυτοί οι δύο εξαιρετικοί rookie quarterbacks με αυτές τις δύο καλύτερες-από-το-ρεκόρ-τους ομάδες θα δίνουν φέτος παιχνίδια που αξίζει να δεις. Και για του χρόνου, βλέπουμε.

Kansas City Chiefs – San Diego Chargers 23-20

(Passer: Philip Rivers, SD, 369 yds / Rusher: Jackie Battle, KC, 70 yds / Receiver: Malcom Floys, SD, 107 yds)

Quarters: 10-3, 3-3, 0-9, 7-8

Συμπαθές αν και λίγο εκνευριστικό ανά σημεία παιχνίδι, με τους Chiefs να κυριαρχούν στο πρώτο ημίχρονο με την ασφυκτική τους κάλυψη, και τους Chargers να επανέρχονται, βρίσκοντας running game με τον εντυπωσιακό undrafted rookie Brinkley, που τους οδήγησε σε ένα μπαράζ από field goals και τελικά στο touchdown (συν το 2-point conversion) της ισοφάρισης. Οι Chargers θα είχαν πάρει τη νίκη αν δεν έκαναν ένα απίστευτο fumble 1’ πριν το τέλος του παιχνιδιού, χρονικό σημείο κατά το οποίο είχαν την κατοχή της μπάλας στις 15 γυάρδες του Κάνσας και απλά αρκούσε ένα εύκολο field goal για να πάρουν τη νίκη. Όμως ο Rivers πήγε στο snap με κλειστές τις γροθιές και έχασε τη μπάλα, το παιχνίδι πήγε στην παράταση, κι εκεί οι Chiefs έφτασαν αργά αλλά σταθερά σε ασφαλή απόσταση για field goal, δίχως να χάσουν τη μπάλα.

Αν πάντως θα θυμόμαστε το παιχνίδι για κάτι (εκτός βέβαια από το τραγικό fumble του Rivers, που θα πρέπει να κάνει μέχρι και τους Cowboys να αισθάνονται καλύτερα με τον εαυτό τους) είναι μερικά από τα χειρότερα σφυρίγματα που έχουν γίνει σε αγώνα NFL (ακύρωση πεντακάθαρου touchdown του Antonio Gates, 4 challanges εις βάρος των Chiefs εκ των οποίων τουλάχιστον τα 2 ήταν ακατανόητες αποφάσεις, “επίθεση σε απροστάτευτο receiver”, μόνο tuck rule δε σφυρίξανε), αλλά και μια φανταστικη ατμόσφαιρα στο γήπεδο, που λόγω Halloween είδε το κοινό να έρχεται ντυμένο με φουλ περιβολή Ινδιάνων, και ό,τι άλλο είχε ευχαρίστηση. Να, μέχρι κι ο Antonio Garay των Chargers ήρθε ντυμένος:

Τα υπόλοιπα αποτελέσματα

Με εύκολες νίκες οι Titans, Texans, Bills, 49ers και Bengals συνεχίζουν να βαδίζουν γερά στην κούρσα για τα divisions τους, ενώ για τους Redskins αυτή η ήττα από το (φανταστικό, πάλι) Μπάφαλο αποτελέσε το πρώτο “0” στην μεγάλη καριέρα του προπονητή Mike Shanahan. Οι Lions του ασταμάτητου Calvin Johnson διέλυσαν τους Broncos του Tim Tebow ( καμία προσευχή για τους μελλοθάνατους quarterbacks), για τον οποίον τα θαύματα μάλλον τελείωσαν. Τέλος, οι Jacksonville συνεχίζουν να υπάρχουν. Τα σκορ, συνοπτικά:

Tennessee Titans – Indianapolis Colts 27-10

Houston Texans – Jacksonville Jaguars 24-14

Denver Broncos – Detroit Lions 10-45

Buffalo Bills – Washington Redskins 23-0

San Francisco 49ers – Cleveland Browns 20-10

Seattle Seahawks – Cincinnati Bengals 12-34

Kansas City Chiefs – San Diego Chargers

Οι φάσεις

Να ξεκινήσουμε με την πιο cool φάση της αγωνιστικής, που ταιριαστά, την έκανε ο “Superman” Troy Polamalu των Steelers, ο αμυντικός παίχτης της χρονιάς για το 2010. (Και για το σύγχρονο NFL γενικότερα δηλαδή.) Είμαστε στο τελευταίο λεπτό του αγώνα με τους Patriots, οι Steelers είναι μπροστά με 6 πόντους, διαφορά που σημαίνει πως με ένα από αυτά θαυματουργά κατεβάσματα ή ένα hail mary από τον Tom Brady, οι Pats μπορούσαν να κλέψουν το παιχνίδι. (Μόλις πριν 2 βδομάδες εξάλλου ο Brady κέρδισε τους Cowboys με ένα τέτοιο κατέβασμα.)

Ο Brady πήγε να δώσει βαθιά πάσα, όμως ο Keisel του έκλεψε τη μπάλα κι έγινε fumble. Αν οι Patriots κατάφερναν να ξαναμαζέψουν τη μπάλα, θα είχαν άλλη μια ευκαιρία για να πάρουν τη νίκη, όμως όσο η μπάλα έστεκε στο έδαφος, διεκδικήσιμη, εκσφενδονίστηκε από τη σέντρα ο Polamalu και όρμησε με τη γροθιά τεταμένη, σαν τον Superman όταν πετάει, ρίχνοντάς της γροθιά (!) που την έστειλε πίσω στο end zone να βγει εκτός ορίων του γηπέδου, έχοντας ως αποτέλεσμα ένα safety υπέρ των Steelers που έληξε το παιχνίδι. Το play είναι κάπως περίεργο και δίχως παρόμοιο προηγούμενο, οπότε δημιούργησε μια κάποια αμηχανία σχετικά με το αν ήταν κάτι παράνομο ή ηθικά γκρίζο ενδεχομένως. Το σίγουρο είναι πως ήταν απολαυστικό:

Ο Polamalu ρωτήθηκε μετά τη λήξη του αγώνα αν πήγε επίτηδες να ρίξει γροθιά στη μπάλα ή αν έγινε κατά λάθος. “Με ποια απάντηση θα έμπλεκα;” απάντησε γελώντας.

Διασκεδαστική ήταν και η τελευταία φάση του ημιχρόνου στο παιχνίδι των Seahawks απέναντι στους Bengals. Οι Seahawks είναι λίγες γυάρδες πίσω από το end zone και έχουν 16’’ ως τη λήξη. Αντί να χτυπήσουν field goal στο 4th down τους, επιλέγουν να παίξουν και να πιέσουν για touchdown. Τελικά καταφέρνουν κάτι ενδιάμεσο: Παίρνουν 1st down, αλλά μένουν ίντσες πίσω από τη γραμμή του end zone. Κανονικά σε μια τέτοια περίπτωση η ομάδα σχηματίζεται πολύ γρήγορα και ‘ξοδεύει’ την πρώτη της προσπάθεια για να σταματήσει ο χρόνος. Οπότε τότε, έχεις τη 2η σου προσπάθεια για να χτυπήσεις field goal ή να πάς πάλι για touchdown.

Όμως οι αμυντικοί των Bengals, ενεργώντας πολύ γρήγορα (όσο και κάπως άτιμα, για να τα λέμε όλα), δημιούργησαν σύγχυση, ένας παίχτης τους έσπρωξε και τη μπάλα μην αφήνοντας τους διαιτητές να τη στήσουν γρήγορα, και τελικά ο χρόνος εξέπνευσε πριν προλάβουν οι Seahawks να πάρουν θέση για το τελευταίο play που δικαιούντο.

Τέλος, να παίξουμε όμως και λίγο Tim Tebow, ο οποίος αφού είδε ολόκληρο το Ντένβερ να πληρώνει billboards για να πει στον προπονητή της ομάδας πώς να κάνει καλύτερα τη δουλειά του, και αφού έπαιξε 3 λεπτά από τα 60 απέναντι στο Μαϊάμι (που όμως επειδή το Μαϊάμι είναι η χειρότερη ομάδα του πρωταθλήματος, αυτά τα 3 λεπτά αρκούσαν για να κερδίσουν οι Broncos), δημιούργησε άθελά του ένα νέο internet meme. Αντί πανηγυρισμού την προηγούμενη βδομάδα, έκανε μια κίνηση ήρεμης προσευχής εν μέσω του χαμού, στάση που σατιρίστηκε ανηλεώς όπως μπορείς να δεις στο σχετικό site .

Όμως το ‘tebowing‘ το τερμάτισε ο Stephen Tulloch των Lions, όταν πήγε και έκανε ψεύτικη Στάση Προσευχής Tebow (TM) πάνω από τον ίδιο τον Tebow, λίγο αφού του έκανε sack. Δες:

Οι βαθμολογίες

Ας ρίξουμε μια ματιά στις βαθμολογίες πριν δούμε πώς σχηματίζεται η εικόνα των πλέι-οφ. Με αστερίσκο οι ομάδες που αυτή τη στιγμή θα προκρίνονταν ως wildcards:

NFC North

1. Green Bay Packers (7-0)

2. Detroit Lions (6-2)*

3. Chicago Bears (4-3)*

4. Minnesota Vikings (2-6)

Πολύ δύσκολα θα αλλάξει η κατάταξη σε αυτό το division. Η μεγάλη μάχη θα είναι μεταξύ των Bears και των ομάδων του division που ακολουθεί.

NFC South

1. New Orleans Saints (5-3)

2. Tampa Bay Buccaneers (4-3)

3. Atlanta Falcons (4-3)

4. Carolina Panthers (2-6)

Οι Saints παίζουν με Bucs και Falcons στις δύο επόμενες αγωνιστικές, κάτι που μπορεί να ξεκαθαρίσει το αμφίρροπο division ή να το στείλει ορθάνοιχτο στο τελευταίο ⅓ της σεζόν.

NFC East

1. New York Giants (5-2)

2. Dallas Cowboys (3-4)

3. Washington Redskins (3-4)

4. Philadelphia Eagles (3-4)

Αν οι Eagles είναι σταθερά όσο καλοί ήταν την Κυριακή, αυτό το division θα το πάρουν πανεύκολα. (NFC East: To division που κάθε βδομάδα προβλέπουμε άλλο νικητή!)

NFC West

1. San Francisco 49ers (6-1)

2. Seattle Seahawks (2-5)

3. Arizona Cardinals (1-6)

4. St. Louis Rams (1-6)

Επειδή ούτως ή άλλως αυτό το division δίνει τα χειρότερα ματς της χρονιάς κατ’επανάληψη, μπορούμε απλά να συμφωνήσουμε να λήξει επί τόπου και οι 49ers να πάρουν το #2 seed του NFC μετά τους Packers.

AFC North

1. Pittsburgh Steelers (6-2)

2. Cincinnati Bengals (5-2)*

3. Baltimore Ravens (5-2)

4. Cleveland Browns (3-4)

Γι’αυτό ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει ξεγράφεις μια ομάδα σαν τους Steelers. Οι Ravens είναι ερωτηματικό, αλλά έχουν τέτοια άμυνα που πάντα θα τους κρατάει ψηλά.

AFC South

1. Houston Texans (5-3)

2. Tennessee Titans (4-3)

3. Jacksonville Jaguars (2-6)

4. Indianapolis Colts (0-8)

Texans και Titans συνέχισαν με εύκολες νίκες απέναντι σε εύκολους αντιπάλους. Next.

AFC East

1. Buffalo Bills (5-2)

2. New England Patriots (5-2)*

3. New York Jets (4-3)

4. Miami Dolphins (0-7)

Όπου οι Bills ξαναπερνάνε πρώτοι. Απλά απολαυστικό division, και ας μην κάνει κάποιος το λάθος να ξεγράψει τους Jets. Θα μας πάει με αγωνία ως το τέλος.

AFC West

1. Kansas City Chiefs (4-3)

2. San Diego Chargers (4-3)

3. Oakland Raiders (4-3)

4. Denver Broncos (2-5)

Τρεις μετριοκαλές ομάδες (με το ίδιο ρεκόρ!) κι ένας Tim Tebow. Βγάλε άκρη.

Η εικόνα των πλέι-οφ

Όσο ξεκάθαρα είναι τα πράγματα στην NFC, τόσο ανατρέπονται όλα με μια μόνο νίκη στην AFC, όπου όλα κρέμονται από μια κλωστή. Αυτή τη βδομάδα ας πούμε, οι Steelers παίρνουν το #1 seed και οι Patriots από #1 επιβιώνουν μόλις στο #6, και μάλιστα στην ισοβαθμία. Καθώς ετοιμαζόμαστε να πατήσουμε στα μισά της διαδρομής, μπορούμε να αρχίσουμε να θεωρούμε πως κάπως έτσι θα πάνε τα πράγματα ως το τέλος.

Δηλαδή από τη μία, Packers και 49ers έχουν πρακτικά καπαρώσει τις θέσεις #1 και #2 αντίστοιχα (που τους γλιτώνουν ένα παιχνίδι στα πλέι-οφ), οι Lions είναι φαβορί για το #5, μία ομάδα του NFC East (αυτή τη στιγμή οι Giants) πάει για #3 ή #4, και οι 3 διεδικητές του NFC South μαζί με τους Bears θα παλέψουν για τις 2 θέσεις που περισσεύουν.

Από την άλλη, στην AFC τα πράγματα είναι υπερβολικά ρευστά για να έχουμε μια παρόμοια εικόνα, αφού όλα τα divisions είναι στη μία νίκη, με 2 ή 3 διεκδικητές το καθένα.

Αναλυτικά:

NFC: Packers (7-0), 49ers (6-1), Giants (5-2), Saints (5-3) & Lions (6-2), Bears (4-3)

AFC: Steelers (6-2), Bills (5-2), Texans (5-3), Chiefs (4-3) & Bengals (5-2), Patriots (5-2)

Κύριοι λοιποί διεκδικητές:

NFC: Buccaneers (4-3), Falcons (4-3), Cowboys (3-4), Redskins (3-4), Eagles (3-4)

AFC: Ravens (5-2), Titans (4-3), Jets (4-3), Chargers (4-3), Raiders (4-3)

Επόμενη αγωνιστική

Πολλές μεγάλες μάχες ανάμεσα σε ομάδες των ίδιων division ξεχωρίζουν: Bills-Jets, Saints-Buccaneers και Steelers-Ravens θα μπλέξουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση σε divisions που είναι ήδη στην τρίχα. Patriots-Giants είναι ένα παιχνίδι που ακούγεται πιο σπουδαίο από ό,τι μάλλον θα είναι, σε αντίθεση με το Eagles-Bears που θα είναι το μεγάλο τεστ για την ανανεωμένη Φιλαδέλφεια. Τέλος, οι Packers επισκέπτονται το Σαν Ντιέγκο και τους Chargers, σε ένα από τα 2-3 ματς που ενδέχεται ρεαλιστικά να κινδυνεύσουν με ήττα ως το τέλος της σεζόν.