Τρέξαμε δίπλα στη λίμνη και καταλάβαμε γιατί όλοι επιστρέφουν: Το 20ό Ioannina Lake Run μέσα από τα μάτια του SPORT24

Το Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκε το 20ό Ioannina Lake Run κι η Παμβώτιδα απέκτησε έναν διαφορετικό ρυθμό: χιλιάδες βήματα, παιδικά γέλια, καρότσια, αμαξίδια, οικογένειες, πρωταθλητές και ένα ατελείωτο ανθρώπινο ποτάμι να κινείται δίπλα της.

Το SPORT24 βρέθηκε στην πόλη ως χορηγός επικοινωνίας και έζησε από κοντά μια διοργάνωση που, για τρεις ημέρες, έκανε ολόκληρα τα Ιωάννινα να τρέχουν στον ίδιο ρυθμό.

Τρεις ημέρες στο επετειακό Ioannina Lake Run

Από νωρίς την Παρασκευή τα Γιάννενα είχαν μπει στον ρυθμό του επετειακού Ioannina Lake Run. Αρκούσε μια βόλτα στην παραλίμνια ζώνη για να το καταλάβεις.

Η πλατεία Μαβίλη είχε γεμίσει κόσμο. Τα περίπτερα των χορηγών είχαν τη δική τους ζωή, οι δράσεις διαδέχονταν η μία την άλλη και οι επισκέπτες σταματούσαν για να συμμετάσχουν, να παίξουν, να φωτογραφηθούν, να γνωρίσουν τα brands που είχαν δώσει το “παρών” στη μεγάλη γιορτή.

Και λίγο πιο πέρα, η Παμβώτιδα. Η λίμνη που αποτελεί το μεγάλο σκηνικό του Ioannina Lake Run κι έναν από τους βασικούς λόγους που τόσοι δρομείς επιστρέφουν ξανά και ξανά στα Γιάννενα.

Γιατί το να τρέχεις δίπλα στο νερό, με τη λίμνη να ακολουθεί τη διαδρομή και το τοπίο των Ιωαννίνων να απλώνεται γύρω σου, είναι εμπειρία που δεν αποτυπώνεται σε έναν χρόνο τερματισμού.

Και στο επετειακό 20ό Ioannina Lake Run, αυτή η εμπειρία ήταν μεγαλύτερη από ποτέ.

Μια γραμμή εκκίνησης για όλους

Το απόγευμα του Σαββάτου, πριν ακόμη ξεκινήσει το αγωνιστικό κομμάτι των 5 χιλιομέτρων, η παραλίμνια ζώνη είχε ήδη γεμίσει ζωή.

Μικρά παιδιά με τα αθλητικά τους, γονείς που έτρεχαν κρατώντας τα χέρια τους, παππούδες και γιαγιάδες, αθλητές με αναπηρία, συνοδοί και περισσότερα από 50 βρεφικά καρότσια με τους μικρότερους Lake Runners.

Το Lake Run Kids Race by Lenovo, ο Παραλίμνιος Δρόμος 1.000 μ. για ΑμεΑ με χορηγό την Τράπεζα Ηπείρου, το Family Run by Samsung και το Baby Lake Run by “Πίνδος” έκαναν κάτι πολύ απλό και ταυτόχρονα πολύ σημαντικό: Έβαλαν τους πάντες στην ίδια γραμμή.

Από ένα μωρό 50 ημερών σε περισσότερους από 900 οικογενειακούς δρομείς

Η πιο ιδιαίτερη εικόνα ήρθε ίσως από το Baby Lake Run. Το μικρότερο παιδί που συμμετείχε ήταν μόλις 50 ημερών.

Περισσότερα από 50 μωρά βρέθηκαν στα καρότσια τους, με τους γονείς, τους παππούδες, τους νονούς και τους υπόλοιπους συγγενείς να αναλαμβάνουν να τους μεταφέρουν στην πρώτη τους “αγωνιστική” εμπειρία.

Λίγο αργότερα, η παραλίμνια διαδρομή γέμισε οικογένειες. Περισσότεροι από 900 άνθρωποι συμμετείχαν στο Family Run, δημιουργώντας μια εικόνα που δύσκολα ξεχνάς: παιδιά να προσπαθούν να συμβαδίσουν με τους γονείς τους, γονείς να κόβουν ταχύτητα για να περιμένουν τα παιδιά τους και οικογένειες να περνούν μαζί τη γραμμή του τερματισμού.

Ήταν τρέξιμο, αλλά έμοιαζε περισσότερο με οικογενειακή βόλτα. Μόνο που αυτή τη φορά όλοι φορούσαν αθλητικά.

1.000 μέτρα που δεν μετρήθηκαν σε δευτερόλεπτα

Στον Παραλίμνιο Δρόμο των 1.000 μέτρων για ΑμεΑ, το χειροκρότημα ήταν πιο δυνατό. Άτομα με νοητική αναπηρία, προβλήματα όρασης και κινητικές αναπηρίες, αθλητές σε αμαξίδια και συνοδοί μοιράστηκαν την ίδια διαδρομή.

Ανάμεσά τους και η χάλκινη Παραολυμπιονίκης του ταεκβοντό Έλενα Παπασταματοπούλου κι η Παραολυμπιονίκης Ανθή Λιάγκου.

Κάθε μέτρο συνοδευόταν από χειροκρότημα κι η γραμμή του τερματισμού απέκτησε διαφορετική σημασία. Γιατί δεν ήταν το τέλος μιας διαδρομής 1 χλμ., αλλά ήταν το “μαζί μπορούμε”, ήταν ότι “όλοι μπορούμε”.

Και μετά, η Παμβώτιδα γέμισε δρομείς

Όταν ήρθε η ώρα των αγωνιστικών διαδρομών, το σκηνικό άλλαξε. Η χαλαρή διάθεση έδωσε τη θέση της στην αγωνιστική ένταση και η Παμβώτιδα έγινε για ακόμη μία φορά το μεγάλο φυσικό στάδιο του Ioannina Lake Run.

Πρώτα ήρθαν τα 5 χιλιόμετρα, με 1.619 δρομείς να δημιουργούν ένα πολύχρωμο ποτάμι στην παραλίμνια διαδρομή και να καταγράφουν νέο ρεκόρ συμμετοχών. Πέρυσι ήταν 1.450. Φέτος, 1.619.

Ανάμεσά τους, ο Νίκος Σταμούλης και η Ντενίσα Μπάλλα έκοψαν πρώτοι το νήμα, σε έναν αγώνα όπου η αγωνιστική ένταση συνυπήρχε με την εικόνα μιας γεμάτης από κόσμο παραλίμνιας ζώνης. Και το Σάββατο ήταν μόνο η αρχή.

Από τα 5 στα 10 χιλιόμετρα, η ταχύτητα ανέβηκε

Την Κυριακή, η διαδρομή μεγάλωσε και μαζί της μεγάλωσε και η αγωνιστική πρόκληση. Στα 10 χιλιόμετρα, 1.320 δρομείς βρέθηκαν στη γραμμή της εκκίνησης, 182 περισσότεροι από πέρυσι, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική που έχει αποκτήσει η συγκεκριμένη διαδρομή.

Και το ενδιαφέρον ήταν πως ο Νίκος Σταμούλης δεν είχε αρκεστεί στη νίκη των 5 χιλιομέτρων. Ο αθλητής του ΓΑΣ Αγρινίου επέστρεψε την επόμενη ημέρα και πήρε και τα 10 χιλιόμετρα, τερματίζοντας σε 31:21, μπροστά από τον Κωνσταντίνο Βεδουρά και τον Διαμαντή Γεωργαλά.

Στις γυναίκες, η Ματίνα Νούλα, περσινή νικήτρια των 30 χιλιομέτρων, ήταν εκείνη που ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, με χρόνο 35:17. Δύο ημέρες, δύο αποστάσεις και ένας κοινός παρονομαστής: η Παμβώτιδα να βρίσκεται συνεχώς δίπλα στους δρομείς.

Και μετά ήρθε ο Γύρος της Λίμνης

Αν τα 5 και τα 10 χιλιόμετρα έδωσαν ταχύτητα στη διοργάνωση, τα 30 χιλιόμετρα έδωσαν την πραγματική δοκιμασία αντοχής. Ο Γύρος της Λίμνης συγκέντρωσε περισσότερους από 3.000 δρομείς, καταγράφοντας νέο ρεκόρ συμμετοχών, και μετέτρεψε την Κυριακή σε μια μεγάλη γιορτή αντοχής γύρω από την Παμβώτιδα.

Ανάμεσα στους συμμετέχοντες επέστρεψε και ο πολυνίκης του Γύρου Λίμνης και κάτοχος του ρεκόρ διαδρομής στους άνδρες, Κωνσταντίνος Σταμούλης. Ο αθλητής κάλυψε τα 30 χιλιόμετρα σε 1:37:04, τερματίζοντας πρώτος, χωρίς όμως να καταφέρει να βελτιώσει το δικό του ρεκόρ διαδρομής, το 1:36:19 που είχε σημειώσει το 2024.

Η Αθανασία Κοκκόρου ήταν η μεγάλη πρωταγωνίστρια. Με χρόνο 1:50:11, κατέρριψε το προηγούμενο ρεκόρ διαδρομής των 1:52:36 και έγραψε το όνομά της στην ιστορία του Γύρου Λίμνης.

Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις τι σημαίνει να τρέχεις 30 χιλιόμετρα γύρω από την Παμβώτιδα. Δεν είναι απλώς μια μεγάλη απόσταση. Είναι μια ολόκληρη διαδρομή μέσα στο τοπίο που έχει κάνει αυτόν τον αγώνα ξεχωριστό.

Η λίμνη δίπλα σου και το χρονόμετρο απέναντί σου

Εκεί ακριβώς βρίσκεται και ένα μεγάλο μέρος της γοητείας του αγώνα. Από τη μία έχεις το χρονόμετρο κι από την άλλη, την Παμβώτιδα.

Στα 5 χιλιόμετρα, στα 10, αλλά ακόμη περισσότερο στα 30, η λίμνη είναι συνεχώς εκεί. Άλλοτε δίπλα σου, άλλοτε στο βάθος, να αλλάζει εικόνα καθώς αλλάζει και η διαδρομή.

Τρέχεις, κοιτάς το ρολόι, ανεβάζεις ρυθμό, σκέφτεσαι την απόσταση. Και την ίδια στιγμή έχεις μπροστά σου ένα τοπίο που σου θυμίζει γιατί βρίσκεσαι εκεί.

Γιατί το Ioannina Lake Run είναι ένας αγώνας που ζητάει από τον δρομέα να κυνηγήσει τον χρόνο, χωρίς να τον αφήνει να ξεχάσει πού βρίσκεται.

Το σημαντικότερο: η πόλη συμμετείχε

Ίσως αυτό να είναι και το στοιχείο που μένει περισσότερο όταν αφήνεις πίσω σου τα Γιάννενα. Ότι δεν έμοιαζαν να φιλοξενούν απλώς έναν αγώνα. Τον ζούσαν!

Η πλατεία Μαβίλη είχε πλημμυρίσει από κόσμο, οι δράσεις των χορηγών είχαν συνεχή κίνηση, η παραλίμνια ζώνη ήταν γεμάτη θεατές και οι δρόμοι είχαν αποκτήσει έναν διαφορετικό ρυθμό.

Το Ioannina Lake Run είχε βγει από τα όρια της γραμμής εκκίνησης κι είχε περάσει στην καθημερινότητα της πόλης. Κι αυτό είναι ίσως το μεγάλο στοίχημα κάθε μεγάλης αθλητικής διοργάνωσης: να μην περιορίζεται στους ανθρώπους που τρέχουν, αλλά να γίνεται υπόθεση όλων.

20 χρόνια μετά, το Lake Run είναι κάτι μεγαλύτερο από έναν αγώνα

Το επετειακό 20ό Ioannina Lake Run μάς άφησε πολλές εικόνες. Όμορφες εικόνες. Τους 1.619 δρομείς των 5 χιλιομέτρων. Τους 1.320 των 10 χιλιομέτρων. Τους περισσότερους από 3.000 του Γύρου Λίμνης.

Τον Κωνσταντίνο Σταμούλη να επιστρέφει στη διαδρομή που έχει κάνει δική του. Την Αθανασία Κοκκόρου να καταρρίπτει το ρεκόρ των 30 χιλιομέτρων.

Τα παιδιά που έτρεξαν το πρώτο τους χιλιόμετρο. Τις οικογένειες που τερμάτισαν αγκαλιασμένες. Τα αμαξίδια. Τα καρότσια. Το μωρό των 50 ημερών. Τη γεμάτη πλατεία Μαβίλη.

Και πάνω απ’ όλα, την Παμβώτιδα. Εκεί σε κάθε βήμα, σε κάθε απόσταση, σε κάθε αγώνα.

Ίσως τελικά αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του Ioannina Lake Run. Ότι καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα πολλά διαφορετικά πράγματα: ένας αγώνας για τον πρωταθλητή, μια πρόκληση για τον έμπειρο δρομέα, μια πρώτη εμπειρία για το παιδί, μια οικογενειακή βόλτα, μια διαδρομή συμπερίληψης και, τελικά, μια μεγάλη γιορτή για μια ολόκληρη πόλη.

Αυτό ζήσαμε στα Γιάννενα.