Θέλει γερό στομάχι για να επιστρέψεις, ΑΕΚ και δύσκολα όμως πάνε μαζί

Είναι πραγματικά δύσκολο να εξηγήσει κάποιος τι πήγε στραβά και η ΑΕΚ από το βράδυ του Σαββάτου (9/5) δεν είναι πρωταθλήτρια Basketball Champions League.

Έχουν ειπωθεί πολλά, θα ειπωθούν ακόμη περισσότερα. Αναλύσεις επί αναλύσεων για τις τελευταίες φάσεις του παιχνιδιού. Αλήθεια όμως τι νόημα έχουν όλα αυτά;

Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει. Ναι, η ΑΕΚ θα μπορούσε να κάνει κάποια πράγματα διαφορετικά στο τέλος και να διαχειριστεί διαφορετικά κάποιες καταστάσεις, ώστε να μη φτάσει το παιχνίδι να κρίνεται, ενώ είχε προηγηθεί με 20 πόντους.

Ή θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί τα πράγματα όπως εξελίχθηκαν και ο Λεκαβίτσιους να σκόραρε στην τελευταία επίθεση. Ή ο Λουκόσιους να αστοχούσε.

Σήμερα κανείς δεν θα συζητούσε αν θα έπρεπε ο Λιθουανός γκαρντ να πάρει την τελευταία κατοχή, ενώ υπήρχαν στο παρκέ, Μπάρτλεϊ, Νάναλι και Γκρέι.

Ο Ντράγκαν Σάκοτα στη συνέντευξη Τύπου μίλησε για την ψυχή που χρειάζεται κάποιος για να πάρει το τελευταίο σουτ. Γι΄αυτό και δεν χρεώνει τίποτα στον Λεκαβίτσιους, ούτε σε όποιον άλλον θα έπαιρνε την ευθύνη.

Συνεπώς το πρόβλημα για την ΑΕΚ ήταν ότι το παιχνίδι έφτασε να είναι ζωντανό στο φινάλε, αδικώντας κατάφωρα την εικόνα της.

Και η εικόνα της ήταν για να κατακτά το πιο άνετο ευρωπαϊκό της ιστορίας της. Όποιος παρακολουθούσε το παιχνίδι αυτό καταλάβαινε.

Ας μεγαλώσουμε όμως λίγο την εικόνα. Η Ένωση πέρασε με 5-1 την πρώτη φάση των ομίλων, έχοντας μόλις μία – και αδιάφορη μάλιστα – ήττα. Στους 16 ήταν η μοναδική αήττητη ομάδα (6-0), κερδίζοντας δύο φορές την Άλμπα Βερολίνου.

Στους 8 ήρθε η πιο μεγάλη έως τότε πρόκληση. Οι κιτρινόμαυροι βρήκαν στο διάβα τους την οικοδέσποινα του Final Four, Μπανταλόνα. Με σειρά αστέρων, όπως ο Ρίκι Ρούμπιο, ο Τζαμπάρι Πάρκερ, ο Άνταμ Χάνγκα και ο παροπλισμένος σε εκείνα τα παιχνίδια, Άντε Τόμιτς.

Η ΑΕΚ δεν μάσησε. Πέταξε εκτός τους διοργανωτές με δύο νίκες στη SUNEL Arena και μία ήττα στο γήπεδο που έμελε να διεκδικήσει το τέταρτο ευρωπαϊκό.

Νέα ισπανική ομάδα βρέθηκε στον δρόμο της. Η back to back πρωταθλήτρια, Ουνικάχα Μάλαγα. Και την κατάπιε. Δέχθηκε 9 πόντους στην πρώτη περίοδο, 12 στο ημίχρονο και 65 σύνολο για να εξασφαλίσει την παρουσία της στον τελικό, σκοράροντας 78.

Στον τελικό δεν βρήκε την Τενερίφη, όπως πολλοί περίμεναν, αλλά τη Ρίτας. Μία ομάδα που έφτασε ως αουτσάιντερ ως εκεί, αλλά έκρυβε κινδύνους.

Η ΑΕΚ δεν την άφησε να πάρει ανάσα για 30 λεπτά. Όμως το μπάσκετ παίζεται σε 40 και στο τελευταίο συνέβη αυτό που κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να συμβεί.

Το +20 στο 26′ (55-35) και το +18 (63-45) στο 30′ εξανεμίστηκε. Ο Λουκόσιους έβαλε τα σουτ, με αποκορύφωμα εκείνο της ισοφάρισης, 19″ πριν το τέλος.

Η ομάδα του Σάκοτα είχε ευκαιρία για το νικητήριο σουτ. Ο Λεκαβίτσιους πήρε την ευθύνη, αλλά βρήκε σίδερο και στην παράταση το μομέντουμ ήταν πλέον ξεκάθαρα με τη Ρίτας, που έκρινε τον τελικό με τον Γκουντάιτις.

Ο τρόπος που χάθηκε ο τίτλος είναι λογικό να φέρνει πολύ δυσάρεστα συναισθήματα σε ολόκληρο τον οργανισμό της ΑΕΚ. Χάθηκε μία τεράστια ευκαιρία. Και η ΑΕΚ δημιούργησε τις προϋποθέσεις απέναντι σε ομάδες με διπλάσια, τριπλάσια και τετραπλάσια μπάτζετ.

Η Ένωση όμως έκανε ένα βήμα μπροστά σε σχέση με πέρυσι. Στο χέρι της είναι να κάνει ακόμη ένα του χρόνου. Η ομάδα χρειάζεται στήριξη και να κριθεί με ψυχραιμία.

Η ΑΕΚ άγγιξε την κορυφή, κάνοντας αρκετά πράγματα προς την σωστή κατεύθυνση την τελευταία διετία. Οι κιτρινόμαυροι πρέπει να συνεχίσουν στον σωστό δρόμο και η δικαίωση θα έρθει.

Θέλει γερό στομάχι για να επιστρέψεις, ΑΕΚ και δύσκολα όμως πάνε μαζί…