Παναθηναϊκός: Οι νίκες χαρακτήρα χτίζουν τις ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό

Υπάρχουν παιχνίδια που τα κερδίζεις με την ποιότητά σου, άλλα με την τακτική σου υπεροχή και ορισμένα με τη νοοτροπία σου. Η εκτός έδρας νίκη του Παναθηναϊκού επί του Ηρακλή ανήκει ξεκάθαρα στην τρίτη κατηγορία. Οι “πράσινοι” δεν πραγματοποίησαν εμφάνιση αντάξια των δυνατοτήτων τους, δεν είχαν τη γνωστή ένταση στο παιχνίδι τους, αντιμετώπισαν σημαντικές δυσκολίες και χρειάστηκε να φτάσουν μέχρι το φινάλε για να πάρουν αυτό που ήθελαν. Δεν σταμάτησαν, όμως, να το πιστεύουν και κυρίως να το διεκδικούν.

Κι αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο κέρδος της βραδιάς. Διότι μια ομάδα που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό δεν μπορεί να περιμένει ότι θα βρίσκεται πάντοτε σε καλή αγωνιστική κατάσταση. Οφείλει να βρίσκει λύσεις ακόμη και στις κακές της ημέρες, να διατηρεί την πίστη της και να μην αποδέχεται εύκολα την απώλεια βαθμών.

Ο Ματσάρι που έβαλε δύσκολα και ανέδειξε αδυναμίες

Στο πρώτο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός ήταν προβληματικός. Η ανάπτυξή του στερούνταν ορθολογισμού, οι συνεργασίες ήταν περιορισμένες και οι περισσότερες επιθετικές προσπάθειες έμοιαζαν περισσότερο με προϊόν ατομικών εμπνεύσεων παρά οργανωμένου σχεδίου. Με βιασύνη και μοτίβο που δεν μας έχει συνηθίσει.

Ασφαλώς, σημαντικό μερίδιο σε αυτή την εικόνα είχε ο Ηρακλής. Ο Βάλτερ Ματζάρι παρουσίασε ένα εξαιρετικά οργανωμένο σύνολο, με σωστές αποστάσεις, πειθαρχία και ξεκάθαρη τακτική στόχευση. Ο Ιταλός υπενθύμισε γιατί για πολλά χρόνια συγκαταλεγόταν στους κορυφαίους προπονητές της Serie A και αγαπήθηκε πολύ στη Νάπολι. “Διάβασε” σωστά το παιχνίδι, περιόρισε τους χώρους και υποχρέωσε τον Παναθηναϊκό να αναζητήσει ανορθόδοξους τρόπους επίθεσης, στηριζόμενους κυρίως στα πολλά γεμίσματα.

Παράλληλα, οι πράσινοι εμφάνισαν ξανά προβλήματα στην αντιμετώπιση των αμυντικών στατικών φάσεων, έναν τομέα που απαιτεί άμεση βελτίωση, όπως φάνηκε και στο πρόσφατο παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Το ίδιο ισχύει και στην αντίπαλη περιοχή, καθώς δεν κατάφεραν να αξιοποιήσουν καμία από τις δικές τους στημένες μπάλες, αν και ήταν αρκετές, είτε από κόρνερ, είτε από φάουλ. Πρόκειται για λεπτομέρειες που σε πιο απαιτητικές αναμετρήσεις μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικές.

Το ρίσκο του Νίστρουπ που άλλαξε την εικόνα

Στο δεύτερο μέρος, πάντως, ο Παναθηναϊκός παρουσίασε αισθητά καλύτερο πρόσωπο. Έγινε πιο επιθετικός, αύξησε την πίεσή του και άρχισε να διεκδικεί με μεγαλύτερη συνέπεια την πρωτοβουλία.

Καθοριστική ήταν η φαινομενικά ριψοκίνδυνη παρέμβαση του Τζέικομπ Νίστρουπ, με την είσοδο του Γκαρσία αντί του Καμαρά και τη μετατόπιση του Ταμπόρδα σε ρόλο δεύτερου κεντρικού χαφ. Μια επιλογή που θεωρητικά μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στην ανασταλτική ισορροπία, αλλά στην πράξη πρόσφερε περισσότερη δημιουργία, καλύτερη κυκλοφορία και επιθετική ορμή.

Ο Δανός τεχνικός – όπως μας έχει συνηθίσει – επέλεξε να κυνηγήσει τη νίκη αντί να προστατεύσει την ισορροπία του αρχικού σχήματος. Και δικαιώθηκε, όχι μόνο από το αποτέλεσμα, αλλά και από τη βελτιωμένη εικόνα της ομάδας του.

Η αναμονή του Ντέσερς και η προσωπικότητα του Καλάμπρια

Σε τέτοιες αναμετρήσεις η ατομική ποιότητα κάνει συχνά τη διαφορά. Ο Κυριακόπουλος πρόσθεσε ακόμη μία ασίστ στη φετινή συγκομιδή του, επιβεβαιώνοντας τη σημαντική συνεισφορά του στο επιθετικό παιχνίδι, από το ημίχρονο που πέρασε στον αγωνιστικό χώρο στη θέση του Σαλάχ – Εντίν.

Ο Ντέσερς, από την πλευρά του, έδειξε ξανά το ένστικτο του σκόρερ. Περίμενε το λάθος, βρέθηκε εκεί που έπρεπε και πέτυχε το δέκατο φετινό του γκολ. Χωρίς περιττές ενέργειες, με απαράμιλλη ψυχραιμία και την αποτελεσματικότητα που χαρακτηρίζει τους επιθετικούς οι οποίοι μπορούν να κρίνουν αγώνες ακόμη και με μία στιγμή. Ακόμη κι αν δεν είναι τόσο καλοί…

Η τελευταία λέξη, ωστόσο, ανήκε στον Καλάμπρια. Ο Ιταλός ανέλαβε την εκτέλεση του καθοριστικού πέναλτι (που κέρδισε ο Κυριακόπουλος και έκανε ο Ζούλεβιτς απλώνοντας το χέρι του) και διατήρησε απόλυτη ψυχραιμία σε μια στιγμή τεράστιας πίεσης. Δεν ήταν απλώς μια εύστοχη εκτέλεση, αλλά ακόμη μία απόδειξη της προσωπικότητας και της ηγετικής φυσιογνωμίας του. Αυτοί που για χρόνια βλέπαμε στην Serie A φορώντας το… βαρύ περιβραχιόνιο της Μίλαν.

Τρίποντο κορυφής με αξία μεγαλύτερη από τρεις βαθμούς

Ο Παναθηναϊκός πηγαίνει στη διακοπή παραμένοντας στην κορυφή και έχοντας κατακτήσει μια νίκη με ιδιαίτερη βαθμολογική και ψυχολογική σημασία. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραβλέψει τις αδυναμίες του. Αντιθέτως, η διακοπή προσφέρει την ευκαιρία να δουλέψει ξανά πάνω σε όσα δεν λειτούργησαν, ιδιαίτερα στις στατικές φάσεις και στην επιθετική ανάπτυξη απέναντι σε οργανωμένες και πολυπληθείς άμυνες.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι απέναντι στον Ηρακλή έδειξε κάτι που δεν διδάσκεται εύκολα: τη νοοτροπία μιας ομάδας που αρνείται να χάσει και συνεχίζει να κυνηγά τη νίκη μέχρι το τελευταίο σφύριγμα. Και σε μια μάχη πρωταθλητισμού, αυτό μπορεί να αποδειχθεί εξίσου πολύτιμο με το καλό ποδόσφαιρο.