Η ιστορία μιας αναμέτρησης που άλλαξε τις κυριακάτικες συνήθειες των Βρετανών. Ακριβώς πριν 40 χρόνια, το Μίλγουολ-Φούλαμ έγινε το πρώτο παιχνίδι αγγλικού πρωταθλήματος το οποίο διεξήχθη Κυριακή. Δείχνοντας τον δρόμο!
Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου γράφει για τον ποδοσφαιριστή που αποκτήθηκε ως μελλοντικός ηγέτης στη μεσαία γραμμή της Ένωσης και ο οποίος αρχίζει να αποδίδει κοντά στις δυνατότητές του. Ο ρόλος του, η εμπιστοσύνη του Δέλλα και η απαρχή μίας καλύτερης πορείας.
Ο Στέφανος Τριαντάφυλλος συγκρίνει τα ντέρμπι, στέκεται στο διαφορετικό momentum των "αιωνίων", εξηγεί το πρόβλημα του Ολυμπιακού και αναρωτιέται α) αν τα χαρτιά θα είναι κλειστά και β) αν θα δούμε (τους) "αγνώστους Χ".
O Kώστας Βαϊμάκης τολμά τη σύγκριση Μάρκους Μπεργκ vs. Τζιμπρίλ Σισέ; Μην βιαστείτε να απαντήσετε, δείτε όχι μόνο τα γκολ αλλά και τις ασίστ του Σουηδού και σκεφτείτε ποιους είχαν συμπαίκτες.
Μετά την κρίση στα Ίμια, ο πρωθυπουργός κ. Σημίτης δήλωσε στη Βουλή: «ευχαριστούμε τους Αμερικάνους!». Μήπως πρέπει να κάνει το ίδιο και ο Σκόρδας; Ο Γιάννης Ιωαννίδης σχολιάζει…
Από τον Τάκη Λουκανίδη και τον Κρεμενλίεφ στον Κατσουράνη και στον Μάρτενς. Ο Κώστας Καίσαρης γράφει για τον Στέφενς, που γύρισε το ποδόσφαιρο πενήντα χρόνια πίσω κι έκανε τον ΠΑΟΚ καφενείο.
Ο Κώστας Πετρωτός δεν παρασύρεται από το... δέντρο (την εμφάνιση, ατομική και ομαδική, στη Νέα Σμύρνη) και εστιάζει στο δάσος (έλλειψη ξεκάθαρου πλάνου από πλευράς Στέφενς και διοίκησης), προσπαθώντας να εξηγήσει το ράβε-ξήλωνε που είναι σε εξέλιξη στο "Δικέφαλο"
Ο Στέφανος Κούμπης γράφει για την έλλειψη ανταγωνισμού στο... ρετιρέ του βαθμολογικού πίνακα και το ενδιαφέρον που μετατοπίζεται στις χαμηλότερες θέσεις της κατάταξης.
Ο Στέλιος Γρηγοριάδης επισημαίνει τις δύο αδυναμίες που παρουσίασε ο καλός, γενικά, ΠΑΟΚ στην ήττα από τον Πανιώνιο, χαρακτηρίζει “παίκτη - μισή ομάδα” τον Κατσουράνη και καταθέτει μια απορία για Μάρτενς και Μαντούρο
Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τον Μίτσελ ο οποίος δείχνει να κάνει πλάκα, γονατίζοντας τις στατιστικές με τις κινήσεις του και τον Ολαϊτάν που δικαίως αναδείχθηκε MVP της αναμέτρησης
Ο Στέφανος Τριαντάφυλλος γράφει για το κλισέ που επιβεβαιώνεται, τον καταλυτικό ρόλο του "ανανεωμένου" Κάρι και τον Παναθηναϊκό που κέρδισε τον... Παναθηναϊκό.
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος διάβασε την είδηση ότι ο Κλάρενς Ζέεντορφ αναλαμβάνει την Μίλαν, θυμήθηκε μια ρήση του Νίκου Αναστόπουλου και γράφει για τους προπονητές που ξυπνάνε μια μέρα στον πάγκο της ομάδας στην οποία έπαιζαν μπάλα
Η Νίκη Μπάκουλη γράφει για την τύχη (ή μήπως δεν είναι μόνο τύχη;) του Παναθηναϊκού να απολαμβάνει τη συνύπαρξη των Γκιστ και Λασμέ, ως μέρος μιας πραγματικής ομάδας, η οποία έχει και αυτόν τον τύπο που λέγεται Δημήτρης Διαμαντίδης.
Ο Μάνος Μίχαλος γράφει για τα προβλήματα που έγιναν πληγές, τους Έλληνες που είναι αλλού, τους ξένους που είναι γι’ αλλού και τον Μπαρτζώκα που πρέπει να βρει, ξανά, την ηρεμία του.
Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για τον "μουγγό αρχηγό", Χουάν Κάρλος Ναβάρο, που θυμήθηκε τα μεγάλα βράδια της καριέρας του και τον Ολυμπιακό που μένει από ενέργεια
Ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης γράφει για τους καυγάδες του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό, το κράτος "βατραχάκι" και την κοινωνία που γουστάρει το οπαδικό μίσος γιατί είναι εύκολο και ανέξοδο.
Παπανικολάου και Ντόρσι επιστρέφουν ως αντίπαλοι στο λιμάνι δίνουν στον Γιάννη Ντεντόπουλο την ευκαιρία να κάνει μια ψυχρή αποτίμηση , δυο ολότελα διαφορετικών περιπτώσεων. Ο Αγγέλλου και το “σκληρό ροκ” του ΟΑΚΑ.
Ο Στέλιος Γρηγοριάδης “δανείζεται” επτά σύνθετες λέξεις για να περιγράψει την κοσμογονία που συντελείται στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη, παρά τις ελλείψεις, τα λάθη, τη σύγχυση αρμοδιοτήτων και την ασυνεννοησία σε διοικητικό επίπεδο
Ο Γιάννης Φιλέρης μένει κολλημένος στη σεζόν 2000-01. Και θυμάται την καλύτερη ομάδα του Περιστερίου, με τον Αλφόνσο Φορντ στο γήπεδο και τον Αργύρη Πεδουλάκη στον πάγκο
Ο Κώστας Βαϊμάκης, γράφει για τον Μιχάλη Κωνσταντίνου, τον πιο ακριβό Κύπριο ποδοσφαιριστή που δεν έκανε την καριέρα για την οποία ήταν έτοιμος από μικρός
Ο Κώστας Καίσαρης με αφορμή μια φωτογραφία στη Βουλή ανατρέχει στη δεκαετία του 50 στα τότε σεξουαλικά ήθη και επανέρχεται στο σήμερα και στις πολιτικές αλαξοκολιές
Ο Κώστας Καίσαρης γράφει για την υπόθεση Φιλιππίδη. Για τον Καραμανλή, τον Ρουσόπουλο, τον Κοντομηνά, το Βατοπέδι, τον Κουρή, τον Βασίλη Παπαγεωργόπουλο και την Ιωάννα Μάνδρου...
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος διαολίζεται να βλέπει μόνο την μία όψη του νομίσματος. Γι αυτό ρίχνει μια ματιά στα ματς των "μεγάλων" και δίνει απαντήσεις στο τι έκανε και ο αντίπαλος. Η άλλη όψη, δηλαδή
Η ήττα από την Καλλονή είναι καταδικαστική για τον Άρη. Ή μήπως όχι; Ο Γιάννης Ιωαννίδης αναλύει το πρόγραμμα, τους ανταγωνιστές και προβλέπει τη βαθμολογική συγκομιδή μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος.
Ο Στέφανος Κούμπης αφήνει τις ομάδες για τις οποίες γράφονται συνέχεια λέξεις και άρθρα και σκιαγραφεί "τους άλλους" του πρωταθλήματος. Από τον εξαιρετικό Ατρόμητο, μέχρι τον Άρη. Με συμπέρασμα ότι η μάχη για την συναρπαστική. Να ξέραμε και πόσοι θα πέσουν...
Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου γράφει για το πιο ήρεμο κυριακάτικο απόγευμα των τελευταίων μηνών, την επαναφορά σε συνθήκες ομαλής λειτουργίας και την ποδοσφαιρική νοοτροπία που έχει αλλάξει για τα καλά στην ΑΕΚ.
Το συμβόλαιο που όλοι ψάχνουν αλλά κανείς δεν έχει, ένα φυσιολογικό "x" κόντρα στην δεύτερη καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος και οι φρούδες ελπίδες του ΠΑΟΚ. Γράφει ο Γιώργος Περπερίδης.
Ο Κώστας Πετρωτός ανοίγει το φάκελο της σχέσης του Ολλανδού τεχνικού με τον ΠΑΟΚ και εξηγεί γιατί πορεύεται με πολλές δοκιμές και έχοντας πάρει τα πάντα στην πλάτη του στην υλοποίηση των υψηλών στόχων που του έχει ζητήσει ο Ιβάν Σαββίδης
Με αφορμή την κακή (πάλι) εμφάνιση του ΠΑΟΚ στο ματς με τον Παναιτωλικό, ο Στέλιος Γρηγοριάδης κάνει focus στους Μαντούρο, Λούκας, Γλύκο και... Γκαρσία
Ο Γιάννης Σκόκας γράφει για την εύνοια της τύχης που είχε ο Παναθηναϊκός, για τα "μπλακ άουτ" του 2ου ημιχρόνου και επισημαίνει την ανάγκη απόκτησης ενός κεντρικού αμυντικού.
Ο Στέλιος Γρηγοριάδης εξηγεί γιατί το dna του Γκαρσία ταίριαξε με την ψυχοσύνθεση του οπαδού του ΠΑΟΚ και γιατί ο Χουμπ Στέφενς δεν τον αντιμετώπισε με δικαιοσύνη, προκαλώντας το άδοξο τέλος του στον “δικέφαλο”.
Ο Γιάννης Ντεντόπουλος υποστηρίζει ότι οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού ξέρουν ακόμη και τον τρόπο που θα χάσουν, αλλά δεν μπορούν να αποτρέψουν το μοιραίο. Ο ρόλος της πνευματικής δύναμης και της ιεραρχίας που χαρακτηρίζει αυτή την εποχή της ομάδα του Πεδουλάκη.
