Με… σκοποβολή δεν βάζεις γκολ

Να, λοιπόν, που, όπως πολλές φορές είπαμε, δεν μπορούν πάντα να σε βοηθούν οι συγκυρίες. Κάποτε θα βοηθήσουν και τον αντίπαλο. Να που δεν γίνεται να συνεχίζεται επ’ αόριστον το φαινόμενο των φετινών ανατροπών.

Να που θα έρθουν ματς που θα τα χάσεις, ακόμη κι αν έχεις καλή απόδοση, ακόμη κι αν ο αντίπαλος σκοράρει χωρίς καλά -καλά να καταλάβει πώς, επειδή εσύ δεν βρήκες τον τρόπο να στείλεις την μπάλα στα δίχτυα. Να που δεν θα κερδίζεις πάντα με “στημένα”. Θα χάσεις κιόλας από “στημένα”…

Συνέβη στη Νέα Σμύρνη. Ο Πανιώνιος με μοναδική καλή στιγμή επιθετικά ένα ωραίο σουτ που εξουδετέρωσε ο Γλύκος, νίκησε τον ΠΑΟΚ 2-0. Παράξενο; Ναι. Αλλά εδώ η Ελλάδα πήρε το EURO… Tίποτε δεν είναι παράξενο στο ποδόσφαιρο.

Αν ήταν αγώνας σκοποβολής, θριαμβευτής θα ήταν ο ΠΑΟΚ. Τον… τσάκισαν τον Ανέστη οι παίκτες του. Σχεδόν σε όλες τις ευκαιρίες τους, που δεν ήταν και λίγες, τον πέτυχαν διάνα. Τον σημάδεψαν καλά και έστειλαν την μπάλα πάνω του. Ακόμη και με το εκπληκτικό εναέριο γυριστό σουτ του Αθανασιάδη, ή την εξ επαφής προβολή από τον Σπυρόπουλο. Ο γκολκίπερ του Πανιωνίου δεν υποχρεώθηκε να απλωθεί ούτε μία φορά. Λίγο έντσικτο, λίγη τύχη και… πολλή στραβομάρα από τους αντιπάλους του και τα κατάφερε μια χαρά.

Πανιώνιος-ΠΑΟΚ 2-0

Αυτή ήταν η μία από τις δύο αδυναμίες του ΠΑΟΚ, που έπαιξε μονότερμα τον Πανιώνιο, με 17 (11) τελικές, με 12 κόρνερ και με κατοχή μπάλας 64%. Οταν δεν σκοράρεις, δεν μπορείς να ελπίζεις σε νίκη. Η άλλη αδυναμία ήταν η… απουσία ορισμένων παικτών του. Ο Στοχ βολόδερνε άσκοπα για μία ακόμη φορά. Αν εξαιρέσουμε δυο-τρεις πασούλες, δεν έκανε ούτε μία σωστή ενέργεια. Ο Σπυρόπουλος δεν υπήρχε. Πουθενά. Ούτε αμυντικά, ούτε επιθετικά. Και ο Λάζαρ, ως συνήθως, πετούσε τον αετό του, λες και του είχε πει ο Στέφενς να προσπαθήσει να μη συμμετάσχει στο παιχνίδι.

Εξαιρετικοί στο πρώτο ημίχρονο Λούκας και Κίτσιου, πολύ κεφάτοι και πολύ δραστήριοι. Το ίδιο και στο δεύτερο, μόνο που σιγά-σιγά άρχισαν να μένουν από δυνάμεις.

Αμέτοχοι στην ήττα Βιτόρ και Τζαβέλλας, στα δικά τους καθήοοντα τα πήγαν μια χαρά. Ο Τζιόλης δεν ήταν κακός. Προσπάθησε και τουλάχιστον απέφυγε τα λάθη. ο Αθανασιάδης είναι ο παίκτης που θα εκτελέσει εάν πάρει σωστά την μπάλα και αυτό δεν αλλάζει. Το θέμα είναι ποιος θα του τη δώσει. Ο μόνος πραγματικά σπουδαίος παίκτης που διέθετε χθες ο ΠΑΟΚ, ένας παίκτης – μισή ομάδα, ήταν ο Κατσουράνης. Σχεδόν όλες οι ευκαιρίες βγήκαν από τα πόδια του και δικές του έξυπνες πάσες. Δεν άρχισε καλά, άργησε να βρει τα πατήματά του, αλλά επί 70 λεπτά ήταν ο εγκέφαλος της ομάδας. Η οποία ομάδα δεν ήταν κακή. Αντέδρασε όπως έπρεπε μετά το 1-0 στο 46′ πήρε στη δική της κατοχή την μπάλα και έως τη λήξη σφυροκοπούσε τον Πανιώνιο. Ακόμη και μετά το 2-0, που φυσιολογικά θα μπορούσε να την ισοπεδώσει ψυχολογικά.

Στέφενς: “Εμείς χτίσαμε το προβάδισμα του Πανιωνίου”

Αυτή η ήττα, πάντως, σήμανε πιστεύω την οριστική ανάδειξη του Ολυμπιακού ως πρωταθλητή, καθώς εξανεμίζει τις απειροελάχιστες ελπίδες που είχε (αν τις είχε κι αυτές) ο ΠΑΟΚ. Τώρα το ζήτημα είναι πώς η ομάδα θα διατηρήσει το ενδιαφέρον της και πώς οι παίκτες θα εξακολουθήσουν να αισθάνονται ότι έχουν κίνητρο. Εύχομαι να τους ζητήσει ο Στέφενς να προσπαθήσουν να αυξήσουν όσο μπορούν περισσότερο τη διαφορά από τον τρίτο και τους υπόλοιπους για να μπουν με ατράνταχτο αβαντάζ στα πλέι οφ, αλλά και για να μείνουν φρέσκοι ενόψει της προσπάθειας που οφείλουν να κάνουν για να πάρουν το Κύπελλο και να αποκλείσουν την Μπενφίκα στο Γιουρόπα Λιγκ.

Παρεμπιπτόντως, αναρωτιέμαι πώς μπορείς να αποκλείσεις Μπενφίκα και Ολυμπιακό όταν δεν σκοράρεις εύκολα. Προφανώς είναι το πρόβλημα που καλούνται να λύσουν επειγόντως παίκτες και προπονητής.

ΥΓ. Εχω και μια απορία: Ξέρουν μπάλα ο Μάρτενς και ο Μαντούρο. Είναι και έμπειροι. Ταχείς, όμως, δεν είναι. Αν δεν κάνω λάθος, ο ΠΑΟΚ έψαχνε χαφ με κύριο χαρακτηριστικό την ταχύτητα. Για πότε; Για το καλοκαίρι;