Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ: Ξεχάστε αυτά που ξέρατε

Ο Ολυμπιακός πέτυχε το πενταρέ στο Super Cup, o ΠΑΟΚ συνεχίζει να λαχταρά και να λιμπίζεται έναν τίτλο και ο Βασίλης Σκουντής γράφει έναν επίλογο και συνάμα έναν πρόλογο.
Στην “Έρημη Γη” ο Νομπελίστας συγγραφέας Τόμας Έλιοτ ο οποίος μάλιστα υπήρξε ο μέντορας του ομολόγου του και αναλόγως βραβευμένου Γιώργου Σεφέρη γράφει ότι «τέλος είναι το σημείο απ΄ όπου αρχίζουμε» και η ταπεινότης μου συμφωνεί και επαυξάνει.
Το υπερθεματίζω, λοιπόν, διότι χθες το μεσημεράκι στην ακροτελεύτια πρόταση ενός κειμένου που αναρτήθηκε εδώ ενόψει του τελικού του Super Cup στο Περιστέρι έγραφα επί λέξει το εξής.
“Μια μπαρουτοκαπνισμένη στη σκηνή και αχόρταγη ντίβα απέναντι σε μια πρωτάρα ενζενί που επιστρέφει δριμύτερη έπειτα από χρόνια και ζαμάνια… Καλά θα πάει αυτό, θαρρώ”.
Το θαρρούσα, τόλμησα να το γράψω και όντως πήγε καλά, αν και αυτό είναι σχετικό και μάλλον επίδικο στο ένα από τα τρία σκέλη του.
Το κόκκινο πενταρέ, το 10-0, οι 197 πόντοι και ο ατζαμής Νικ
Πήγε καλά για τον Ολυμπιακό ο οποίος εμπέδωσε έτι περαιτέρω την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία του στην ιστορία της διοργάνωσης, με πέντε απανωτούς τίτλους σε ισάριθμες συμμετοχές και άπταιστη διαδρομή με ρεκόρ 10-0.
Πήγε καλά για το φιλοθεάμον κοινό που παρακολούθησε έναν παραγωγικό (197 πόντοι), ελκυστικό και φαντασμαγορικό και δραματικό τελικό ο οποίος κρίθηκε στα δυο σουτ: τα δυο τα οποία έβαλαν ο Εβάν Φουρνιέ και ο Γιαν Μοντέρο και στα δυο που δεν έβαλε ο Νικ Καλάθης, ενόσω τον προβόκαρε η κόκκινη άμυνα.
Δεν πήγε καλά για τον ΠΑΟΚ που νιώθει πως επιστρέφοντας από το -21 και μειώνοντας τη διαφορά στους δυο πόντους (98-96), άγγιζε και θα γράπωνε ένα τρόπαιο για πρώτη φορά έπειτα από 27 χρόνια και οκτώ μήνες.
Ξεχάστε αυτά που ξέρατε
Ξεροσταλιάζει από τις 31 Ιανουαρίου 1996 βαστώντας το πόμολο της (ελληνικής αι ευρωπαϊκής) “Αίθουσας του Θρόνου”, αλλά δεν τού έκατσε και ενώ ο Ολυμπιακός αριθμεί πέντε απανωτούς κερδισμένους τελικούς μόνο σε αυτή τη διοργάνωση, ελόγου του μετρά πέντε χαμένους σε τέσσερις διαφορετικές πίστες.
Το βέβαιο είναι πώς με την εικόνα την οποία παρουσιάζει σταθερά και σε διάρκεια πλέον ο ΠΑΟΚ, έχοντας πετύχει κιόλας τρεις και παρ’ ολίγον τέσσερις νίκες απέναντι σε ομάδες της Ευρωλίγκας (Αρμάνι Μιλάνο, Παρτίζαν Βελιγραδίου, Παναθηναϊκός) και με την αντίστοιχη την οποία εκπέμπει ο Άρης, αυτά που ξέρανε οι Πράσινοι και οι Κόκκινοι, (πρέπει) να τα ξεχάσουν.
Το ερχόμενο Σάββατο ανοίγει η αυλαία του Πρωταθλήματος που αναμένεται να είναι το πιο ανταγωνιστικό και… πιεστικό (προς τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό) του 21 ου αιώνα.
Η φασαρία για τη διαιτησία
Ωραίο ακούγεται, αλλά για να πάει κι αυτό καλά προφανώς πρέπει να μην θεωρούνται ανελαστικές οι φωνές για τη
διαιτησία!
Ασφαλώς, το θέμα κάνει τζιζ διαχρονικά πόσο μάλλον τώρα που οι ανά ζεύγη τέσσερις “αιώνιοι αντίπαλοι” και η ΑΕΚ ετοιμάζονται να (ξανα) φάνε τα μουστάκια τους.
Πήραμε κιόλας μια πρώτη γεύση με τις αιτιάσεις, τις κραυγές, τις τεχνικές ποινές και τα challenges του ΠΑΟΚ ο οποίος κραδαίνει τα χαρτιά της στατιστικής που λένε πως στα δυο ματς στο Περιστέρι πιστώθηκε 21/33 βολές και χρεώθηκε 45/67.
Βεβαίως η κουβέντα για τις βολές, τα φάουλ, τα μη φάουλ και τα συναφή είναι ατέρμονη, οπότε δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε να καταλαγιάσει αυτός ο προκαταβολικός κουρνιαχτός και να πορευθούμε εν ειρήνη.
Πάμε παρακάτω, λοιπόν…
H τεχνογνωσία του Ολυμπιακού
Παρακάτω βρίσκονται τα συμπεράσματα που παρήγαγε ο χθεσινός τελικός και αποτελούν τροφή για σκέψη, για στοχασμό, ίσως και για αναστοχασμό ένθεν και ένθεν.
Οι Πειραιώτες υπερασπίσθηκαν τα σκήπτρα τους βασιζόμενοι σε ασφαλή σημεία υπεροχής, αν και αυτά δεν αποτελούν κιόλας εχέγγυα σε ένα ρέον και ευμετάβλητο περιβάλλον, όπως είναι ένας αγώνας μπάσκετ…
Ο Ολυμπιακός υπερέχει σε κλάση, ποιότητα, βάθος και τεχνογνωσία στη διαχείριση των κρίσιμων καταστάσεων και της πίεσης: αυτό που οι Αμερικανοί αποκαλούν “Been there, done that” (ήμουν εκεί και έκανα αυτό) έκλινε έστω και οριακά στον επίλογο την πλάστιγγα προς το μέρος τους και εξηγούμαι…
Ο Σάσα και το… αίμα του Φουρνιέ
Όπως είχε καταφέρει και η ΑΚ το Σάββατο, παρομοίως και ο ΠΑΟΚ επέστρεψε από διαφορά 20 πόντων και ενώ η ΑΕΚ
πλησίασε στο -7, οι Θεσσαλονικείς την κατέβασαν στους δυο, αλλά εκείνη τη στιγμή ο Νικ Καλάθης αστόχησε σε δυο απανωτά τρίποντα, ενώ ο Εβάν Φουρνιέ και ο Γιαν Μοντέρο που πήραν τη σκυτάλη από τον MVP (με κερασάκι στην τούρτα του το double-double) Βεζένκοβ δεν λάθεψαν στα σουτ και στις βολές…
Ο Γάλλος σούπερ σταρ μύρισε αίμα και δεν το άφησε να ρέει ασκόπως, όπως συμβαίνει σε όλους τους τελικούς (βλέπε Ευρωλίγκα και ελληνικό Πρωτάθλημα) και κτύπησε στις κατάλληλες στιγμές…
Ο σκληρός σωσίας του SGA
Για τον Δομινικανό νεανία δεν το συζητώ: μολονότι υστερεί σε διεθνείς παραστάσεις και ενδεχομένως με την πρώτη ματιά δεν γεμίζει το μάτι, είναι όντως σκληρός… μπιπ!
Βασικά, όπως απέδειξε στον ημιτελικό του Super Cup της Ευρωλίγκας και στα ματς με την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ είναι μανούλα στο να βάζει τη σφραγίδα του στα κρίσιμα λεπτά επιδίδοντας τα διαπιστευτήρια του «clutch player» και του «game closer».
Το παραδέχθηκε και ο Γιώργος Μπαρτζώκας αυτό επισημαίνοντας το προφανές σε ό,τι αφορά τον εκκολαπτόμενο σωσία του Σέι Γκίλτζους-Αλεξαντερ
“Τι να εγκλιματισθεί αυτός, εδώ ελέγχει απόλυτα το παιχνίδι”.
Έχει δίκιο ο προπονητής των τετράκις πρωταθλητών Ευρώπης, που ασφαλώς επιθυμεί να δρέψει όσους περισσότερους καρπούς του ταλέντου του “El Problema”, διότι και ο ίδιος θα σκέπτεται πως μετά τη Βαλένθια και τον Ολυμπιακό, θα αρχίσουν να βαράνε τα τέλια από το ΝΒΑ.
Η αφέλεια που (δεν) πλήρωσε
Μολονότι στον τελικό ο Ολυμπιακός υπέπεσε σε λιγότερα από τα μισά λάθη σε σχέση με τον ημιτελικό (8-17), έδειξε μια σχετική αφέλεια στη διαχείριση των μεγάλων προβαδισμάτων η οποία ασφαλώς δεν συνάδει με την κλάση και την εμπειρία του.
Θα τα βρει βεβαίως αυτά η υπηρεσία (στο πλαίσιο του “Bartzokas Ball”), και το ίδιο ισχύει για την όποια αμέλεια και αβελτηρία που παρουσίασαν ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ και ο
ΠΑΟΚ και είναι σημειωμένες με την ένδειξη SOS και με highlighter στην ατζέντα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς με τις εννέα κούπες του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, του Ντράγκαν Σάκοτα με τα 53 χρόνια στο προπονητικό κουρμπέτι και του Αντρέα Τρινκιέρι με τον μύχιο πόθο (λέω εγώ τώρα) να μας τρίψει στα μούτρα τα όσα λέγαμε και γράφαμε και κουτσομπολεύαμε πριν από 13 χρόνια…
Ο “Εθνικός Σταρ”
Ο πιο βραχύβιος προπονητής στην μακρά ιστορία της Εθνικής ομάδας είναι ένας πανέξυπνος και ικανότατος προπονητής και όχι, διάβολε, η μπασκετική εκδοχή του πάλαι ποτέ και με περίσσια αυταρέσκεια αυτοαποκαλούμενου “Εθνικού Σταρ” Ανδρέα Ευαγγελόπουλου!
Έχει κιόλας ένα αβέρτο αφεντικό που τού κάνει τα χατίρια και μετά τον Νικ Καλάθη και τον Τζέντι Όσμαν, τού φέρνει και τον (επίσης Ευρωλιγκάτο, συνομήλικο και συμπαίκτη του Κώστα Παπανικολάου στους Ρόκετς κατά τη σεζόν 2014-2015) Ντονάτας Μοτιεγιούνας.
Η γερή μπάζα του Παπανικολάου, ο Σλούκας, ο Αλβέρτης και ο Χατζηθεοδώρου
Παρεμπιπτόντως χθες στο Περιστέρι ο αρχηγός του Ολυμπιακού έβαλε στη συλλογή του τον 19 ο τίτλο της καριέρας του στον Ολυμπιακό, χώρια το επικό Πρωτάθλημα του 2014 με την Μπαρτσελόνα και τα έξι μετάλλια με τις εθνικές ομάδες.
O Παπανικολάου απέχει πλέον πέντε τίτλους από τους… προκαθήμενους του μπασκετικού θρόνου Φραγκίσκο Αλβέρτη (24) και Κώστα Σλούκα (24), αλλά 12 από το ιερό τέρας, τον απόμαχο πολίστα Θοδωρή Χατζηθεοδώρου που έχει δρέψει 31 τρόπαια σε συλλογικό επίπεδο!
Πόθοι κάτω από τις λεύκες
Μ’ αυτά και μ’ εκείνα μπήκε στο αρχείο το 8 ο Super Cup, εζήτωσαν τους νικητές, εθαύμασαν τους ηττημένους και πλέον η ζωή συνεχίζεται για όλη την διεθνή κουστωδία μας που –για να επικαλεσθώ το περίφημο θεατρικό έργο του Ευγένιου Ο’ Νιλ φυτευύει πόθους κάτω από τις λεύκες.
Για τον υπερασπιζόμενο τα σκήπτρα του στην Ευρωλίγκα Ολυμπιακό που συνάμα καταγράφει ρεκόρ 40 νίκες και τρεις ήττες στους τελευταίους 43 αγώνες του στις τρεις εγχώριες διοργανώσεις, η ζωή συνεχίζεται την Τρίτη στο Κάουνας και την Πέμπτη στην Μπολόνια.
Για τον επτάκις εστεμμένο και ελλιπή Παναθηναϊκό αντιστοίχως στην επικείμενη διαβολοβδομάδα της Ευρωλίγκας, την Τετάρτη και την Παρασκευή στο σπίτι του κόντρα στη Βιλερμπάν και στη Μακάμπι.
Για τον δις στη σειρά φιναλίστ του FIBA Europe Cup ΠΑΟΚ, την Τετάρτη στην πρεμιέρα του EuroCup στην Πυλαία, με αντίπαλο τη Μανρέσα, ενώ το προηγούμενο βράδυ ο Άρης θα εκκινήσει στο δικό του ράλι (στην κυριολεξία κιόλας ελέω του ονομαστού “24 heures du Mans”) στο Λε Μαν.
Για τη φιναλίστ της περυσινής σεζόν και κλασική αυτόχειρα ΑΕΚ, τη μεθεπόμενη Τετάρτη στην εκκίνηση του Basketball Champions League στα Άνω Λιόσια με αντίπαλο τη φινλανδική Σάλον Βίλπας, ενώ μια ημέρα νωρίτερα το Περιστέρι θα υποδεχθεί τη γερμανική Μπάμπεργκ.
Μύκονοοοος
Εκείνο το διήμερο (6 και 7 Οκτωβρίου) θα ριχτούν επίσης στον στίβο μάχης και οι τέσσερις πρεσβευτές μας στο FIBA Europe Cup: ο Προμηθέας Πατρών με την Τρέπτσα του Κοσόβου, ο Κολοσσός Ρόδου με την Ουνιβεριστάτεα Κραϊόβα της Ρουμανίας, ο Ηρακλής με την MZT Σκοπίων από τη Βόρεια Μακεδονία και η “ταχτοπούτα” Μύκονος με αντίπαλο που είναι ακόμη άγνωστος!
Τώρα που τις ξαναμετράω, βγαίνουν δέκα οι ομάδες μας που συμμετέχουν σε τέσσερα διαφορετικά Κύπελλα Ευρώπης, εκτός κι αν μού διαφεύγει κάποια…
Κοντεύουν να ξεπεράσουν κι αυτές (14) που παίζουν στο Πρωτάθλημα, μαθές!
Την περασμένη σεζόν ελπίζαμε και (η αλήθεια είναι ότι) βρεθήκαμε κοντά στην κατάκτηση τεσσάρων τροπαίων: το σήκωσε ο Ολυμπιακός, ξεγλίστρησε για λίγο από την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ και τα κορίτσια του Αθηναϊκού…
Εδώ και τώρα σας θέλω μάστορες!