Ο μοντέρνος Άρης του Σπανούλη και η φιλοσοφία του “ένας για όλους και όλοι για έναν”

Ο Άρης μετά τον Παναθηναϊκό κέρδισε και τον Ολυμπιακό με 100-78 στο κατάμεστο “Nick Gais Hall”.

Ο Άρης παρουσίασε ένα εξαιρετικό δείγμα μοντέρνου μπάσκετ. Μιας ομάδας που δεν περιμένει από τον αντίπαλο να κάνει λάθος, αλλά προσπαθεί να το προκαλέσει. Που πιέζει πάνω στην μπάλα, αλλάζει την ένταση στην άμυνα, τρέχει στο ανοιχτό γήπεδο, ψάχνει το γρήγορο σουτ και έχει την ποιότητα να εκτελέσει με διαφορετικούς τρόπους στο σετ παιχνίδι. Αυτή είναι η εικόνα που θέλει να περάσει ο Σπανούλης και απέναντι στον Ολυμπιακό η εφαρμογή της ήταν εντυπωσιακή.

Οι αριθμοί αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο την αμυντική δουλειά των γηπεδούχων. Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με μόλις 13 ασίστ και 20 λάθη, αδυνατώντας να βρει τις γνωστές συνεργασίες του και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για το παιχνίδι που θέλει να παίξει. Αντίθετα, ο Άρης είχε 22 ασίστ, μόλις 10 λάθη και 10 κλεψίματα. Μια ξεκάθαρη διαφορά στη λειτουργία των δύο ομάδων, που δείχνει πόσο αποτελεσματικά λειτούργησε η πίεση των Κιτρινόμαυρων.

Δεν ήταν μόνο η ένταση. Ήταν και η συνέπεια με την οποία ο Άρης εφάρμοσε το πλάνο του. Δεν επέτρεψε στον Ολυμπιακό να βρει εύκολους πόντους, περιόρισε τις επιλογές των περιφερειακών του και τον ανάγκασε να ψάχνει λύσεις μέσα από ατομικές προσπάθειες. Οι 29 πόντοι του Εβάν Φουρνιέ δεν άλλαξαν την πραγματικότητα του αγώνα. Ο Ολυμπιακός είχε έναν παίκτη που μπορούσε να σκοράρει, αλλά δεν είχε την ομαδική λειτουργία που θα του επέτρεπε να διεκδικήσει πραγματικά τη νίκη.

Ο Άρης και πάλι έδειξε ότι διαθέτει πολλές διαφορετικές επιθετικές επιλογές. Ο Ματ Μόργκαν ήταν ο πρώτος σκόρερ με 21 πόντους, ο Νένο Ντιμιτρίεβιτς πρόσθεσε 19 πόντους και 6 ασίστ (οι 11 από αυτούς και οι 4 ασίστ ήταν στο γ’ δεκάλεπτο), ενώ ο Κεμ Μπιρτς πραγματοποίησε την καλύτερη εμφάνισή του με τη φανέλα της ομάδας, έχοντας 14 πόντους και σημαντική παρουσία κοντά και μακριά από το καλάθι. Ο Έι Τζέι Λιντέλ σημείωσε 12 πόντους, ο Ελάιζα Μήτρου-Λονγκ πρόσθεσε κι αυτός 12, ενώ ο Ρόμπινσον-Ερλ έκανε εξαιρετική δουλειά στα ριμπάουντ, μαζεύοντας 11.

Έξι διαφορετικοί παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και μια ομάδα που δεν εξαρτάται από μία συγκεκριμένη επιθετική επιλογή. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του φετινού Άρη. Οι ρόλοι είναι διακριτοί, αλλά υπάρχει η δυνατότητα να αλλάζουν οι πρωταγωνιστές ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε αναμέτρησης.

Το τρίποντο αποτελεί επίσης ένα σημαντικό κομμάτι της επιθετικής λειτουργίας. Ο Άρης τελείωσε το παιχνίδι με 12/29 πίσω από τα 6,75 μ., ποσοστό 41%, ενώ το ξεκίνημά του ήταν ενδεικτικό της διάθεσης με την οποία μπήκε στο παρκέ. Τρία διαδοχικά τρίποντα και 9-0 μέσα στα πρώτα δευτερόλεπτα έδωσαν τον τόνο, έβαλαν από νωρίς πίεση στον Ολυμπιακό.

Η διαφορά, βέβαια, δεν χτίστηκε μόνο με τα μακρινά σουτ. Ο Άρης διάβασε εξαιρετικά το παιχνίδι, αξιοποίησε το πικ εν ρολ, βρήκε πόντους στο ανοιχτό γήπεδο και είχε την υπομονή να χτυπήσει εκεί όπου εντόπιζε αδυναμίες. Το 47-43 του ημιχρόνου μετατράπηκε σε 76-59 στο τέλος της τρίτης περιόδου, με τους Κιτρινόμαυρους να πραγματοποιούν ένα επιμέρους 29-16 και να παίρνουν τον απόλυτο έλεγχο της αναμέτρησης.

Η δήλωση του Βασίλη Σπανούλη μετά το τέλος του αγώνα για μια “μοντέρνα ομάδα” αποκτά πλέον συγκεκριμένο περιεχόμενο μέσα στο παρκέ. Το σύγχρονο μπάσκετ απαιτεί ταχύτητα, αθλητικότητα, πολλούς παίκτες που μπορούν να δημιουργήσουν και να εκτελέσουν, αμυντική ευελιξία και συνεχή πίεση στην μπάλα. Ο Άρης δείχνει να διαθέτει όλα αυτά τα στοιχεία. Δεν είναι μια ομάδα που περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο παιχνιδιού, αλλά ένα σύνολο που μπορεί να προσαρμόσει την προσέγγισή του και να βρει διαφορετικούς δρόμους προς τη νίκη.

Οι διαδοχικές επιτυχίες απέναντι στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό έχουν φυσικά τη δική τους ξεχωριστή σημασία. Όταν, όμως, συνδυάζονται με την εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα, αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Το απαιτητικό πρόγραμμα έδωσε ήδη σημαντικές απαντήσεις. Η ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός βρέθηκαν στον δρόμο του Άρη και οι Κιτρινόμαυροι ανταποκρίθηκαν, ανεβάζοντας το ρεκόρ τους στο 6-1. Πλέον, ακολουθεί το μεγάλο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης με τον ΠΑΟΚ στο Παλατάκι, το ερχόμενο Σάββατο (21/11), σε μια αναμέτρηση που αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς ο Δικέφαλος βρίσκεται στην κορυφή με το απόλυτο των νικών.

Ο Άρης έχει κάθε λόγο να αισθάνεται ικανοποιημένος από όσα παρουσιάζει, χωρίς όμως να παρασυρθεί από τα αποτελέσματα. Η ομάδα βρίσκεται ακόμη σε διαδικασία εξέλιξης, υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης στις συνεργασίες και στους αυτοματισμούς, ενώ η διάρκεια θα είναι εκείνη που θα καθορίσει μέχρι πού μπορεί να φτάσει.

Ο μοντέρνος Άρης του Σπανούλη δεν έχει στείλει απλώς ένα μήνυμα με δύο μεγάλες νίκες. Έχει δείξει ότι διαθέτει τα εργαλεία για να κοιτάξει πολύ ψηλά. Και το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η ομάδα αυτή μοιάζει να έχει ακόμη αρκετό δρόμο να διανύσει μέχρι να φτάσει στο πραγματικό της ταβάνι και εκεί που την ονειρεύεται ο προπονητής της.

Αν, λοιπόν, υπάρχει κάτι για το οποίο μπορεί ήδη να αισθάνεται δικαιωμένος ο Θεσσαλός τεχνικός, είναι πως έχει καταφέρει να περάσει στο παρκέ την πιο ουσιαστική αρχή του ομαδικού αθλητισμού, ο καθένας να παίζει για τον διπλανό του και όλοι μαζί για το σύνολο. Το “ένας για όλους και όλοι για έναν” δεν αποτελεί απλώς ένα σύνθημα, αλλά την αγωνιστική ταυτότητα του φετινού Άρη.

Μετά τους 101 πόντους απέναντι στον Παναθηναϊκό, οι Κίτρινοι έβαλαν ξανά 100άρα απέναντι σε έναν από τους ισχυρότερους αντιπάλους τους, αλλά το πιο εντυπωσιακό δεν ήταν (μόνο) η επιθετική τους παραγωγικότητα. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο έπνιξαν τον Ολυμπιακό, του χάλασαν την κυκλοφορία της μπάλας, περιόρισαν τη δημιουργία του και τον υποχρέωσαν να παίξει μακριά από τις αγωνιστικές του συνήθειες.