Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ: Η φωνή της Βίσση και η κραυγή του Όσμαν

“Τhe Shot” κατά πως λένε και οι γραμματιζούμενοι της αγγλικής!

Το σουτ, ένα εικονικό και εμβληματικό σουτ που το εξαπέλυσε ο Τζέντι Όσμαν, το… λούστηκε-για κακή του τύχη-ο παρατυχών αμυνόμενος Γκέρσον Γιαμπουσέλε και να πώς έσπασε το δίπολο των αιωνίων για πρώτη φορά σε έναν μονό τελικό ή σε σειρά τελικών από το 2023 και εντεύθεν…

Τότε, στον τελικό του Κυπέλλου, ο Ολυμπιακός είχε αποκλείσει τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό και στον τελικό βρήκε απέναντι του Περιστέρι…

Δυόμισι χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2025 ο Παναθηναϊκός επέλεξε την εθελούσια έξοδο από τη διοργάνωση του Super Cup στον τελικό του οποίου οι Πειραιώτες έριξαν στο κανναβάτσο τον Προμηθέα Πατρών…

Το δαγκωμένο και φιλημένο χέρι

Και τώρα ενέσκηψε ο τυφώνας που ακούει στο όνομα Τζέντι Όσμαν με τους «Πράσινους» να υφίστανται μια κατά το μάλλον ή ήττον σοκαριστική ήττα και μάλιστα από δικό τους χέρι!

Μια παροιμία λέει «χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις, φίλησε το» και χθες οι επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης προσπάθησαν να δαγκώσουν ένα χέρι που τα προηγούμενα δυο χρόνια το είχαν στο δικό τους κορμί και το φίλαγαν.

Πάμε παρακάτω, λοιπόν…

Παρακάτω βρίσκεται η νίκη του ΠΑΟΚ που δεν είναι μήτε απλό, μήτε συνηθισμένο πράγμα όχι μοναχά για το ιστορικό υπόβαθρο της, μα και γι’ άλλους περίσσιους και πιθανότατα πιο σημαντικούς και ιντριγκαδόρικους λόγους που τους επωάζει εδώ και λίγους μήνες ο Τέλης Μυστακίδης!

Ο βρυχηθμός στη ζούγκλα, ο Όσμαν και η… Βίσση!

Πρόκειται για ένα όχι απλώς ηχηρό, αλλά βροντώδες statement, ένας αλλόκοτος “Βρυχηθμός στη ζούγκλα”, όπως είχε ονομασθεί (“Rumble in the Jungle”) και μνημονεύεται η επική μάχη του Μοχάμεντ Άλι με τον Τζορτζ Φόρμαν, στις 30 Οκτωβρίου του 1974 στην Κινσάσα του Ζαΐρ.

Σε εκείνον τον αλήστου μνήμης τελικό της κατηγορίας των υπερβαρέων βαρών ο Άλι είχε νικήσει τον μέχρι τότε αήττητο και κυρίαρχο αντίπαλο του με νοκ άουτ στον όγδοο γύρο, λανσάροντας μάλιστα την ρηξικέλευθη αμυντική στρατηγική του «rope-a-dope»!

Χθες ο ΠΑΟΚ έριξε νοκ άουτ τον Παναθηναϊκό στον…40ό γύρο, στα ύστερα και στα ξέτελα της αναμέτρησης με το μνημειώδες σουτ του Τούρκου φόργουορντ, ο οποίος έβγαλε τη δική του άρια την ώρα που η Άννα Βίσση συνάρπαζε τα πλήθη στο ΟΑΚΑ!

Η καλλιτεχνία στο έπακρον!

“Έλα Πέτζα να μας δεις, σήκω Σούλη να μας δεις”

Ένα σουτ για το οποίο- δεδομένων του ιστορικού déjà vu (Πέτζα Στογιάκοβιτς), της γεωγραφικής συγγένειας (γήπεδο Ανδρέας Παπανδρέου) και της πένθιμης συγκυρίας (θάνατος Σούλη Μαρκόπουλου) – θα μπορούσε να παραποιηθεί το μυριόστομο σύνθημα που ηχούσε στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου, την 1η Νοεμβρίου του 1968, που εξελίχθηκε σε συλλαλητήριο κατά της Χούντας…

Τότε εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες φώναζαν “Σήκω Γέρο να μας δεις”, τώρα ισχύει το «Έλα Πέτζα να μας δεις», αλλά και το “Σήκω Σούλη να μας δεις”!

Προς επίρρωσιν τούτου, άλλωστε, η ΚΑΕ ΠΑΟΚ στους επισήμους λογαριασμούς της στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ανάρτησε τη φωτογραφία με το σουτ του Ορος μπροστά στον εμβρόντητο Γιαμπουσέλε και την αφιέρωσε τη νίκη στον επί δεκαετία, αοίδιμο, προπονητή της ομάδας…

Τα σουτ που γίνονται ακόντια

Έτσι είναι αυτά τα σουτ, τα μεγάλα σουτ, που γίνονται τα ακόντια επικών νικών εκπνοή ή λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα και να μια τέτοια ανθολογία στα πρόχειρα και στα βιαστικά…

Το τζαμπ σουτ που μάλιστα δεν ήταν η κλασική ραβέρσα του Γιώργου Τρόντζου στις 14 Μαρτίου του 1968 στο Καλλιμάρμαρο (ΑΕΚ- Ίνις Βαρέζε 72-52, που υπερκάλυψε το 60-78 του πρώτου ημιτελικού), το τρίποντο του Φάνη Χριστοδούλου στις 24 Ιουνίου του 1989 στο Ζάγκρεμπ (Ελλάδα- Σοβιετική Ένωση 81-80), το λέι απ του Ζάρκο Πάσπαλι με το δεξιό χέρι στις 19 Φεβρουαρίου 1995 στο ΣΕΦ (Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 72-74), το τρίποντο του Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς στις 6 Μαΐου του 1998 στο ΣΕΦ (Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ 55-58), το καλάθι του Γιώργου Μπαλογιάννη στις 4 Μαΐου του 2000 πάλι στο ΣΕΦ (Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ 66-69), τα τρίποντα του Δημήτρη Διαμαντίδη στις 24 Σεπτεμβρίου του 2005 στο Βελιγράδι (Ελλάδα- Γαλλία 67-66) και στις 11 Απριλίου του 2013 στη Βαρκελώνη (Μπαρτσελόνα-Παναθηναϊκός 65-66), το «πεταχτάρι» του Γιώργου Πρίντεζη, στις 13 Μαΐου του 2012 στην Κωνσταντινούπολη (Ολυμπιακός-ΤΣΣΚΑ Μόσχας 62-61) και πάει λέγοντας…

Πάει λέγοντας και πάει σοκάροντας τις ομάδες που βλέπουν ξαφνικά τον κόσμο τους να χάνεται…

Ο μουντζωμένος ΠΑΟΚ

A, για να μην το ξεχάσω: στον αντίποδα των νικητήριων και των μεγάλων σουτ του Στογιάκοβιτς, του Μπαλογιάννη, του Πρέλεβιτς, του Όσμαν και άλλων, ο σκληρός δίσκος του ΠΑΟΚ είχε γεμίσει από μοιραίες στιγμές στις οποίες μουντζώθηκε από την τύχη του, είδε το έργο από την ανάποδα πλευρά και υπήρξε το θύμα και όχι ο θύτης, μάλιστα τέσσερις από δαύτες κατεγράφησαν μέσα σε λιγότερο από δυο χρόνια!

Το τρίποντο του Παναγιώτη Γιαννάκη στις 4 Μαΐου του 1991 στο Αλεξάνδρειο (Άρης-ΠΑΟΚ 86-85), το and-one του Μπραντ Σέλερς στις 8 Μάιου 1991 (Άρης-ΠΑΟΚ 81-80), το τρίποντο του Γιάννη Γιαννόπουλου από τη σέντρα στο Μετς στη σεζόν 1991-1992 (Παγκράτι-ΠΑΟΚ 74-71), το καλάθι του Ρλίκι Μπράουν στις 17 Μαρτίου του 1992 στη Ναντ (Ρεάλ Μαδρίτης-ΠΑΟΚ 65-63), το τρίποντο του Μαουρίτσιο Ραγκάτσι στις 13 Απριλίου του 1993 στο ΣΕΦ (Μπενετόν Τρεβίζο-ΠΑΟΚ 79-077), το μεταγενέστερο τρίποντο, επίσης από το κέντρο, του Γιώργου Γάκη στις 3 Ιανουαρίου 1998 στα Πατήσια (Σπόρτιγκ-ΠΑΟΚ ) και δεν συμμαζεύεται…

Οι δαίμονες του Περιστερίου

Έγιναν πολλά χθες το βράδυ στο Περιστέρι, όπου ο ΠΑΟΚ είχε πολλώ λογιώ λερωμένη τη φωλιά του από το παρελθόν, αλλά αυτή τη φορά ξόρκισε μαζεμένους τους δαίμονες: το φρικαλέο συντριπτικό κάταγμα κνήμης του Στογιάκοβιτς στις 8 Μαρτίου του 1997, ο σοβαρός τραυματισμός του Νίκου Χουγκάζ στις 18 Μαρτίου του 2026, οι εννέα ήττες στα τελευταία 11 ματς απέναντι στους οικοδεσπότες, με αποκορύφωμα την “αιχμαλωσία” του στις 13 Ιανουαρίου του 2024 με σκορ 71-35 και δεν συμμαζεύεται…

Τα έσβησε όλα αυτά όμως χθες, μονομιάς και μάλλον…. μονοχεριάς!

Εθεάθησαν, ακούσθηκαν, γράφτηκαν και σχολιάσθηκαν αυτά που συνέβησαν στον δεύτερο ημιτελικό; η υπεροχή στα ριμπάουντ (38-24 με αιχμή του δόρατος τα 17 επιθετικά), οι 24 επί πλέον κατοχές του ΠΑΟΚ, οι 15 χαμένες βολές του Παναθηναϊκού (21/36) και όλα εκείνα τα τα στοιχεία της τακτικής και τα νούμερα της στατιστικής που (δεν) έκριναν τον ημιτελικό…

Το καθαρόαιμο άτι και η κλεισούρα 27 ετών

Τον ημιτελικό εντέλει, τον έκρινε το τρίποντο που μπουμπούνισε το καθαρόαιμο άτι από την Οχρίδα της Βόρειας Μακεδονίας που υπήρξε κιόλας συμπολεμιστής του ΛεΜπρόν Τζέιμς στους Καβαλίερς και βρέθηκε κιόαλς για μια σεζόν στη δούλεψη του Γκρεγκ Πόποβιτς στους Σπερς.

Έριξε λοιπόν ο Δικέφαλος του Βορρά τους επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης στο κανναβάτσο και απόψε έχει μια πέμπτη ευκαιρία να ανοίξει την… αραχνιασμένη βιτρίνα των τροπαίων του, έπειτα από 27 χρόνια!

Ο ΠΑΟΚ λαχταρά έναν τίτλο από τις 31 Ιανουαρίου του 1999, όταν στον τελικό του Κυπέλλου που είχε διεξαχθεί στο ΣΕΦ νίκησε την ΑΕΚ με 71-54, έχοντας στον πάγκο του τον Κώστα Φλεβαρακη ο οποίος μεσούσης της σεζόν διαδέχθηκε τον αείμνηστο Πέταρ Σκάνσι, με πρωταγωνιστές τον Φράνκι Κινγκ (21π.), τον Γουόλτερ Μπέρι (19) και τον Γιώργο Μπαλογιάννη (16).
Το καρέ ηττών και το καρέ τίτλων

Έκτοτε είχε άλλες τέσσερις άμεσες ευκαιρίες να ανέβει σε έναν θρόνο, αλλά δεν τού… έκατσε καμία από δαύτες: τον «σκούπισε» ο Παναθηναϊκούς στους τελικούς των playoffs του 2000 και αστόχησε επίσης στον τελικό του Κυπέλλου του 2019 κόντρα στους «Πράσινους» και σε δυο απανωτούς τελικούς του FIBA Europe Cup πέρυσι και εφέτος, απέναντι στην Μπιλμπάο.

Στον αντίποδα ο Ολυμπιακός εποφθαλμιά τον τέταρτο τίτλο του μέσα σε ένα ημερολογιακό έτος κι αν δεν είχε ηττηθεί το προπερασμένο Σάββατο στο Ντουμπάι από τη Ρεάλ και μάλιστα στην παράταση, θα μπορούσε να πετύχει (όχι το καρέ, αλλά) το πενταρέ, μετά τα απανωτά τρόπαια στο Super Cup του 2025, στο Πρωτάθλημα του 2026 και στην Ευρωλίγκα του 2026.

Το κόκκινο 39-3 και ο Γκος

Συν τοις άλλοις οι Πειραιώτες “τρέχουν” ένα επί μέρους σκορ 39-3 στις τρεις εγχώριες διοργανώσεις, από τον Ιούνιο του 2025 μέχρι τη χθεσινή νίκη απέναντι στην ΑΕΚ, έχοντας ηττηθεί σε δυο τελικούς Πρωταθλήματος και έναν τελικό Κυπέλλου από τον Παναθηναϊκό.

Εκτός από τα 27 χρόνια τα οποία πέρασαν από την τελευταία φορά που ο ΠΑΟΚ κατέκτησε έναν τίτλο, έχουν παρέλθει και άλλα οκτώ από την τελευταία νίκη του κόντρα στον Ολυμπιακό: αυτή την πέτυχε στις 7 Ιανουαρίου του 2018 στην Πυλαία με 78-71, χοροστατούντος του Φιλ Γκος (24 πόντοι, Τζάκσον 14-Σπανούης 12, Παπανικολάου 11).

Έχουν περάσει επίσης 26 χρόνια από την τελευταία φορά που έριξε στο κανναβάτσο τον Ολυμπιακό εκτός Θεσσαλονίκης: τούτο συνέβη στις 4 Μαΐου του 2000, στον πρώτο ημιτελικό των playoffs στο ΣΕΦ και έκτοτε έχει υποστεί 29 ήττες σε ισάριθμες αναμετρήσεις.

Συνολικά, σε 142 ανταμώματα στην ιστορία του Πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής, οι τετράκις πρωταθλητές Ευρώπης έχουν τη μερίδα του λέοντος στις νίκες με σκορ 99-43 και μένει να φανεί τι θα προκύψει στην αποψινή παρθενική αναμέτρηση στους στα χρονικά του Super Cup.

Πότε φετίχ και πότε ταμπού

Παρεμπιπτόντως οι (άμεσες ή έμμεσες) σχέσεις των δυο ομάδων, επιτείνονται από το γεγονός ότι το σπίτι του Ολυμπιακού στο Νέο Φάληρο έχει αποβεί και φετίχ, αλλά και ταμπού για τον ΠΑΟΚ…

Εκεί στέφθηκε πρωταθλητής έπειτα από 33 χρόνια, την Μεγάλη Τετάρτη του 1992, εκεί αναδείχθηκε Κυπελλούχος το 1999, εκεί πήρε δυο προκρίσεις για τους τελικούς της Α1 (1998, 2000), εκεί πέτυχε μια εντυπωσιακή νίκη στην Ευρωλίγκα το 1999…

Στον αντίποδα, εκεί ηττήθηκε από την Μπενετόν στον ημιτελικό του Final 4 του 1993 και από τον Ολυμπιακό στον τρίτο ημιτελικό του 1993 και στον πέμπτο τελικό του 1994 (με τους ξεκάλτσωτους παίκτες!

Το σακάκι του Ιωαννίδη και το διπλό σκαλοπάτι

Αμ’ το άλλο;

Εκεί πάλι, στις 13 Φεβρουαρίου του 1993, ο συχωρεμένος (και βιωματικός αντίπαλος του ΠΑΟΚ), Γιάννης Ιωαννίδης έδωσε το σακάκι του στον Σταύρο Τσανιδη υπό το βλέμμα του Μπάνε Πρέλεβιτς που ακόμη χαχανίζει με αυτή τη σκηνή!

Η μοίρα διάλεξε κιόλας τον ΠΑΟΚ να γίνει, άθελα του βεβαίως, η σκαλωσιά των «αιωνίων» όταν έριξαν τα μπετά στις δυναστείες τους….

Το 1993 “πάτησε” πάνω του ο Ολυμπιακός για να κατακτήσει τον τίτλο έπειτα από μια δεκαπενταετία στους επιγενόμενους τελικούς με τον Παναθηναϊκό, ο οποίος με τη σειρά του τον νίκησε με 3-2 στη σειρά των τελικών για να επιστρέψει στο θρόνο ύστερα από 14 χρόνια!

Οι διπλοί πράκτορες

Πέντε πρόσωπα παίζουν τον ρόλο των συνδετικών κρίκων ανάμεσα στις δυο ομάδες: από τους μεν Θεσσαλονικείς ο Ναζ Μήτρου-Λονγκ (Ολυμπιακός 2023-2025), ο Δημήτρης Κακλαμανάκης (υποδομές Ολυμπιακού 2010-2012,) και ο συνεργάτης του Αντρέα Τρινκιέρι, Γιώργος Δέδας (ασίσταντ κόουτς Ολυμπιακού 2018-2020), από τους δε Πειραιώτες ο Αντώνης Καραγιαννίδης (ΠΑΟΚ 2020-2022) και ο ασίσταντ κόουτς Γιάννης Καλαμπόκης (παίκτης ΠΑΟΚ 2006-2007 και 2011-2012).

Η ντίβα και η ενζενί

Ιδού, λοιπόν, το Περιστέρι, ιδού και το πήδημα…

Ο Ολυμπιακός υπερασπίζεται τα σκήπτρα του, καθώς έχει κατακτήσει το Super Cup σε τέσσερις απανωτές διοργανώσεις και σημαδεύει το «Άριστα 10» στις νίκες, διευρύνοντας το σερί του χθες κόντρα στην ΑΕΚ στο 9-0.

Απέναντι του στέκεται ο ΠΑΟΚ που μέσα σε δυο εβδομάδες έχει επιβληθεί απέναντι σε τρεις ομάδες της Ευρωλίγκας (Αρμάνι Μιλάνο, Παρτίζαν Βελιγραδίου, Παναθηναϊκός) και φιλοδοξεί να πετύχει το καρέ.

Μια μπαρουτοκαπνισμένη στη σκηνή και αχόρταγη ντίβα απέναντι σε μια πρωτάρα ενζενί που επιστρέφει δριμύτερη έπειτα από χρόνια και ζαμάνια…

Καλά θα πάει αυτό, θαρρώ…