Ολυμπιακός: Ο άλλος Εντζάι και ο ύπουλος Μοντέρο

Έχουν το ενδιαφέρον τους, τις πολλαπλές διαστάσεις τους, αλλά το χάζι τους οι αγώνες προετοιμασίας των ομάδων, κάθε χρόνο τέτοια εποχή και ο τελικός του Crete International Basketball Tournament δεν θα μπορούσε να αποτελέσει την εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα…

Δεν είναι, εννοώ, μονάχα οι νίκες, οι εμφανίσεις, οι συμβατικές ή ασυνήθεις και ίσως θνησιγενείς τακτικές επιλογές των προπονητών και τα πρώτα (και όχι πάντοτε αξιόπιστα) δείγματα γραφής των νεοαποκτηθέντων παικτών, αλλά και κάμποσες χρήσιμες και χρηστικές πληροφορίες, όπως για παράδειγμα πώς λέγεται και κυρίως πως προφέρεται κάποιος!

«Γεια σας, με λένε Εντζάι»

Για παράδειγμα το βράδυ της Κυριακής στο κλειστό γήπεδο της Νέας Αλικαρνασσού μάθαμε από τον ίδιο (στη συνέντευξη του στην Cosmote TV μετά τη λήξη του ματς) ότι ο νεοαποκτηθείς από τον Ολυμπιακό, Σενεγαλέζος φόργουορντ ο οποίος γράφεται Mbaye Ndiaye, προφέρεται Εμπαγέ Εντζάι!

Ούτε Ντιαγέ, ούτε Εντιαγέ, ούτε Εντιάι, αλλά Εντζάι, τελεία και παύλα!

Ουφ, το λύσαμε κι αυτό το ζήτημα της ονομασίας, οπότε πάμε παρακάτω…

Παρακάτω, λοιπόν, πέρα από την άνετη επικράτηση των τετράκις πρωταθλητών Ευρώπης απέναντι στους εκ Βελιγραδίου ορμώμενους γείτονες, ομόχρωμους, ομόδοξους, φίλιους και αδελφοποιτούς και την κατάληψη της πρώτης θέσης για πέμπτη φορά σε έξι διοργανώσεις, προέκυψαν και κάποια άλλα στοιχεία που άλλα θα τα συναντήσουμε στο προσεχές μέλλον και άλλα θα… εξαϋλωθούν, όπως τα μηνύματα στην τηλεοπτική σειρά «Επικίνδυνες Αποστολές».

Τα τρίποντα το κάρφωμα και ο ύπουλος Μοντέρο

• Ο λεγάμενος (ο Εντζάι ντε) σε πείσμα του θεωρούμενου και αποδεκτού ως αγωνιστικού προφίλ του έβαλε δυο μαζεμένα corner 3s στην πρώτη περίοδο, τα πασπάλισε κιόλας με ένα εκκωφαντικό κάρφωμα tomahawk και μετά το ισχνό ντεμπούτο του κόντρα στη Φενέρμπαχρτσε, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού και του αγώνα (από κοινού με τον Τζόρνταν Νουόρα και τον Ντέιβιντ Κρέμερ).
• Ο debutant Μοντέρο (που παρεμπιπτόντως κι ελόγου του πρέπει να διευκρινίσει εάν το βαπτιστικό όνομα του προφέρεται Τζιν, Ζαν ή Γιαν) εμφανίσθηκε χωρίς το παραμικρό ίχνος ψαρώματος και μόστραρε σε κάμποσες φάσεις τις αρετές που τον κατέστησαν φίρμα ολκής τα τελευταία δυο χρόνια: τα μεγάλα σουτ, την ευχέρεια στο σκοράρισμα, τη δημιουργική ικανότητα και εκείνο το… ανάλαφρο στιλ, τις ύπουλες κινήσεις και το πάτημα της γάτας που παραπέμπουν στον σούπερ σταρ του ΝΒΑ, Σέι Γκίλτζους-Αλεξάντερ. Σε κάθε περίπτωση η «Montero affect» υπήρξε ευδιάκριτη από την πρώτη στιγμή και προφανώς έπεται συνέχεια…

Το τρακ του Μίλερ-ΜακΙντάιρ

• Ευδιάκριτη υπήρξε και η επιθετική ευχέρεια του Ολυμπιακού, ο οποίος σκόραρε 82+87 πόντους απέναντι σε δυο από τις καλύτερες αμυντικές ομάδες της Ευρωλίγκας, χωρίς να έχει στη διάθεση του τον κορυφαίο σκόρερ της διοργάνωσης, τον Σάσα Βεζένκοβ!
• Σε αντίθεση με τον Εντζάι και τον Μοντέρο, ο έτερος Καππαδόκης εμφανίσθηκε για δεύτερη φορά διστακτικός, τρακαρισμένος και αγχωμένος: στον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ αναφέρομαι ο οποίος έκανε σούμα στα δυο ματς τέσσερις πόντους με 2/12 σουτ, τρία ριμπάουντ, πέντε ασίστ, δυο κλεψίματα, τρία λάθη και οκτώ φάουλ μοιάζοντας στην παρούσα (πρόωρη) φάση σαν τη μύγα μεσ’ στο γάλα!
• Ακολουθώντας την πεπατημένη των προηγούμενων σεζόν, οι Πειραιώτες ποντάρουν την ενέργεια, στην ταχύτητα και στην κυκλοφορία της μπάλας (με ή χωρίς την έξτρα πάσα), στοιχεία που οριοθετούν κιόλας το λεγόμενο «Bartzokas Ball». Άλλες φορές βγαίνει και είναι ουσιαστικό και θεαματικό, άλλες οδηγεί σε λάθη, που χθες παραήταν πολλά (19).

Το σχήμα με τους τρεις άσους!

• Δεδομένου του ανεπίσημου χαρακτήρα αυτών των αγώνων προετοιμασίας, ο Μπαρτζώκας βρήκε και αυτή τη φορά την ευκαιρία να πειραματισθεί και να δοκιμάσει σχήματα και συνδυασμούς που ίσως δεν θα είναι πολύ δόκιμοι στη συνέχεια, αλλά ποτέ κανείς δεν ξέρει: πεντάδα με δυο σέντερ (Ταϊρίκ Τζόουνς, Νίκολα Μιλουτίνοβ), πεντάδα με τρεις πόιντ γκαρντ (Κόρι Τζόσεφ, Ζαν Μοντέρο, Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ), πεντάδα με έναν πλέι μέικερ (Μοντέρο, με δυάρι τον Εβάν Φουρνιέ και τριάρι τον Τάισον Γουόρντ) και πάει λέγοντας…

Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε για πρώτη φορά με 10-9, σκόραρε 50 πόντους στο πρώτο ημίχρονο, εκτόξευσε τη διαφορά με μια πολύ πειστική και συνάμα θελκτική εμφάνιση στους 23 πόντους (66-43) και στη συνέχεια το έριξε λίγο στο σορολόπ!

Αυτή η αγωνιστική ύφεση του έδωσε στον Ερυθρό Αστέρα το δικαίωμα να «τρέξει» ένα επί μέρους σκορ 19-5 και να ρίξει τη διαφορά σε μονοψήφιο νούμερο (71-62), αλλά οι Πειραιώτες αντέδρασαν, προηγήθηκαν με 85-67 και δεν απειλήθηκαν περαιτέρω.

Τα καλά και τα άσχημα νούμερα

Από στατιστικής πλευράς, ο Ολυμπιακός μπορεί να ικανοποιείται από τα ποσοστά του στα δίποντα (19/34) και στις βολές (19/24), από τους 22 πόντους δεύτερης ευκαιρίας και από τους 19 από τα λάθη των αντιπάλων.

Στον αντίποδα ο Μπαρτζώκας δικαιούται να μουρμουρίζει για το ποσοστό στα τρίποντα (10/30 και συνολικά 18/55), ανεξαρτήτως του εάν οι επιλογές είναι σωστές και ξεκάθαρες ή τραβηγμένες, για τον -σχετικά μικρό σε σχέση με τον εθισμό της ομάδας –αριθμό των ασίστ (θέμα που έχει να κάνει με την προϊούσα διαδικασία εμπέδωσης των συνεργασιών και των αυτοματισμών) και βεβαίως με το κακό ratio (20 τελικές πάσες και 19 λάθη).

Όσο για τα υπόλοιπα, όπως συνηθίζω να γράφω, θα τα βρει η υπηρεσία, χώρια που αυτό το ματς (Ολυμπιακός-Ερυθρός Αστέρας) θα παιχθεί και σε δεύτερη προβολή, την ερχόμενη Κυριακή στη Λευκωσία…