Ο Ολυμπιακός έμοιαζε με αμάξι που τσούλαγε με τις αναθυμιάσεις ελπίζοντας να βρει ανοιχτό βενζινάδικο

Το Grand Prix του Σίλβερστοουν, τον Αύγουστο του 2020, ήταν ένα από τα πιο δραματικά στην ιστορία της Formula 1.

Ο Λούις Χάμιλτον πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις για να κρατήσει το μονοθέσιο εντός πίστας στον τελευταίο γύρο και παρά το κλαταρισμένο ελαστικό του, πέτυχε ένα μικρό θαύμα. Τερμάτισε πρώτος και πανηγύρισε μία από τις μεγαλύτερες νίκες της καριέρας του.

Εκείνος ο τελευταίος γύρος έμοιαζε με αιωνιότητα για τους fans του Χάμιλτον.

Κάπως έτσι έμοιαζε και για τους φίλους του Ολυμπιακού το σαραντάλεπτο απέναντι στην Φενέρμπαχτσε, το βράδυ της Παρασκευής (23/10) στη SUNEL Arena.

Τρεις δυνητικοί all-EuroLeague παίκτες ήταν εκτός. Ο Γιαν Μοντέρο, ο Τάιλερ Ντόρσεϊ κι ο Εβάν Φουρνιέ.

Το backcourt των ερυθρόλευκων είχε μόνο τον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ και τον Κόρι Τζόσεφ.

Ο Τάισον Γουόρντ κατέβηκε στο δύο. Ο Κώστας Παπανικολάου τα έδωσε όλα στο τρία. Ο Όμηρος Νετζήπογλου πάλεψε όσο μπορούσε και έκανε καλή δουλειά στο επιθετικό ριμπάουντ.

Απέναντι στο αμυντικό τέρας του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, ο Ολυμπιακός ίσως και να ξεπέρασε τις δυνατότητές του. Το 30-14 στο 17′ ήταν μαγικό, όμως το ένιωθες ότι ο αγώνας θα έχει εντελώς διαφορετική εικόνα στο δεύτερο μέρος.

Μόνο που η Φενέρμπαχτσε δεν περίμενε το ημίχρονο. Πάτησε το γκάζι προς τα τέλη του πρώτου μέρους, ροκάνισε τη διαφορά, την ροκάνισε ακόμη περισσότερο στις αρχές της τρίτης περιόδου και όσο περνούσε ο χρόνος, τόσο οι Πειραιώτες άδειαζαν.

Το τέταρτο φάουλ του Γουορντ στο 28′ ίσως έπαιξε ρόλο στο αποτέλεσμα. Ο Μπαρτζώκας κοιτούσε στον πάγκο του και δεν έβρισκε απαντήσεις. Οι παίκτες του κουράζονταν και τα κουράγια τους μειώνονταν.

Στο ημίχρονο, οι πόντοι από τα λάθη του αντιπάλου ήταν 8-0.

Στο τέλος της βραδιάς, οι πόντοι από τα λάθη του αντιπάλου ήταν 8-17. Η Φενέρμπαχτσε έβαλε 17 στο δεύτερο μέρος από κατοχές που σπατάλησαν οι Πειραιώτες και κάπως έτσι το ροτέισον του Γιασικεβίτσιους την βοήθησε να έχει περισσότερες δυνάμεις όταν η μπάλα έκαιγε.

Στα τελευταία λεπτά, ο Ολυμπιακός έμοιαζε με αυτοκίνητο που προσπαθούσε με τις αναθυμιάσεις στο ρεζερβουάρ να φτάσει σε ένα βενζινάδικο.

Η καταπόνηση, σωματική και πνευματική, ήταν τεράστια. Και ήταν και λογική, καθώς ο CMM έπαιξε 32 λεπτά, ο Βεζένκοβ 34, ο Παπανικολάου 28. Αυτοί είχαν τραβήξει το κουπί σε Βαλένθια και Βαρκελώνη, αυτοί έπρεπε να πιεστούν για να νικήσει η ομάδα τους τον Βίκο στα Ιωάννινα.

Στη μεγάλη εικόνα, οι ερυθρόλευκοι έδειξαν καλά στοιχεία, απλώς στο μπάσκετ του 2026 είναι αδύνατο ένας παίκτης να παίρνει βαριά σερί λεπτά και να είναι αποτελεσματικός.

Με τον Μοντέρο και τον Φουρνιέ ενεργούς, η κατάσταση θα ήταν διαφορετική. Το ζήτημα του Ντόρσεϊ είναι διαφορετικό, καθώς ο ομογενής γκαρντ είναι τιμωρημένος, όχι τραυματίας και ενδέχεται να λείψει μέχρι τις 15 Νοεμβρίου.

Η απόκτηση του Τζον Κόντσαρ θα λύσει προβλήματα, θα βοηθήσει στο ροτέισον, θα βελτιώσει στοιχεία στο παιχνίδι του Ολυμπιακού, τα οποία χρειάζονται ενίσχυση.

Το σποτ σουτ από την περιφέρεια, για παράδειγμα.

Οι πρωταθλητές Ευρώπης και Ελλάδας σουτάρουν με 32% από το τρίποντο, ποσοστό πολύ χαμηλό κι ας είναι το 5-2 ένα καλό ρεκόρ με δεδομένο ότι οι πέντε από τους επτά αγώνες τους ήταν εκτός συνόρων.

Το βράδυ της Παρασκευής (23/10) η SUNEL Arena γέμισε και η ατμόσφαιρα ήταν δυνατή. Υπήρξαν στιγμές που ήταν κολασμένη. Ο κόσμος του Ολυμπιακού καταλαβαίνει τις δυνατότητες της ομάδας του και το αποτέλεσμα απέναντι στην Φενέρμπαχτσε, δεν στενοχώρησε κανέναν.

Απλώς, θα ήταν σπουδαίο γι’ αυτούς που πάλεψαν και γι’ αυτούς που τους υποστήριξαν, να έρθει και η νίκη.

Η εικόνα για 17-18 λεπτά στο πρώτο μέρος ήταν σπουδαία. Ακόμη κι εκεί όμως, ο Ολυμπιακός δεν σούταρε καλά. Δεν έβαλε τις βολές. Είχε 5/12 στο ξεκίνημα κι ενώ μπορούσε να εκτοξεύσει τη διαφορά στους 25, έδωσε την ευκαιρία στην Φενέρμπαχτσε με ένα μικρό καλό διάστημα να επιβιώσει.

Ακολουθεί αγώνας στην έδρα της μαχητικής Μπεσίκτας και επιστροφή στη SUNEL Arena για μάχη με την πληγωμένη Αρμάνι Μιλάνο που θα έχει ήδη παίξει στο ΟΑΚΑ.