Μουντιάλ 2026: Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Μέσι και μια υπόκλιση στην παγκόσμια δύναμη Ισπανία
Η Ισπανία επέστρεψε στην κορυφή του κόσμου στο ποδόσφαιρο και το έκανε με τον δικό της τρόπο. Έκλαψε όλη η γη με τον Μέσι. Γράφει ο Λάμπρος Μπαλάφας.
Στην Ισπανία ο αθλητισμός είναι τρόπος ζωής, για όλες τις ηλικίες. Σε επαγγελματικό επίπεδο, όλη η χώρα δουλεύει σε επίπεδα τελειότητας, βγάζουν πρωταθλητές σε όλα τα σπορ, δημιουργούν ομάδες που σαρώνουν. Τίποτα τυχαίο, υπάρχουν υποδομές και πλάνο, οι κορυφαίοι ξεχωρίζουν και πρωταγωνιστούν.
Η ρόχα επέστρεψε στην κορυφή του κόσμου στο ποδόσφαιρο, μετά το 2010 και το έκανε με τον δικό της τρόπο, καμία αντιγραφή. Έπαιξε ένα ποδόσφαιρο, το οποίο καμία άλλη ομάδα δεν μπόρεσε να ακολουθήσει, να αντιμετωπίσει.
Ασύλληπτη υπεροχή, πέρασε… πάνω από κάθε αντίπαλο που βρέθηκε στον δρόμο της. Έστειλε σπίτι της την Πορτογαλία, το ίδιο έκανε και με το Βέλγιο, ισοπέδωσε το μεγάλο φαβορί, Γαλλία, μετέτρεψε σε παράσταση υπεροχής τον τελικό με την πρώην παγκόσμια πρωταθλήτρια Αργεντινή, δεν βάζω καν στην εξίσωση τον όμιλο, ήταν απλώς προθέρμανση.
Όλα πήγαν βάσει σχεδίου
Η ομάδα του Ντε λα Φουέντε είχε προειδοποιήσει γι’ αυτό το οποίο συνέβη στα γήπεδα της Αμερικής. Πριν δύο χρόνια κέρδιζε τον ευρωπαϊκό τίτλο στην Γερμανία, μόνο με νίκες, ήταν ήδη ένα βήμα μπροστά από τους σημαντικότερους ανταγωνιστές της. Την επομένη του τελικού με την Αγγλία, 15 Ιουλίου 2024, προσπάθησα να πάω ένα βήμα παρακάτω να εξηγήσω ποια θα είναι η λογική της επόμενης μέρας. Όχι, δεν διάβασα την γυάλα, στο ταλέντο αναφέρθηκα και στην τεχνογνωσία των Ισπανών.
Η ομοσπονδία της Ισπανίας έδωσε τα ηνία της Εθνικής στον Ντε λα Φουέντε το 2022. Σε έναν προπονητή που το 2015 είχε πάρει το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με την U19 και τo 2019 με την U21. Με το… καλησπέρα, το 2023 κατέκτησε το Nations League με την ανδρική ομάδα, για να ακολουθήσουν οι θρίαμβοι του 2024 και το παγκόσμιο τρόπαιο. Σειρά σε όλα, στόχευση, εμπειρία, πλάνο, το οποίο ήρθε να… κουμπώσει τέλεια, σε παίκτες που έχουν διδαχθεί το ποδόσφαιρο σε βάθος.
Η Ισπανία διαφέρει
Η νέα παγκόσμια πρωταθλήτρια, είναι γεμάτη κανονικούς ποδοσφαιριστές. Άριστα καταρτισμένοι, σοβαροί χαρακτήρες, ταλαντούχοι αθλητές οι οποίοι σέβονται την προσπάθειά τους και τον αντίπαλο δεν έχουν στο μυαλό τους να κλέψουν. Καθαρά πρόσωπα όλοι, ένας κι ένας. Ψάχνεις να βρεις σταρ και δεν προκύπτουν, αντιθέτως θα βρεις πτυχία, κοινωφελείς πράξεις, τύπους που ζουν τόσο ωραία, όσο παίζουν και ποδόσφαιρο.
Σε αυτές τις γραμμές, δεν θα σημειώσω ούτε λέξη για τακτικές, στατιστικά και συστήματα. Δεν έχουν καμία σημασία. Η Ισπανία κυριάρχησε -κυρίως- για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω.
Και θα κλείσω την αναφορά μου στην νέα πρωταθλήτρια κόσμου με το εξής: Δικό της θα είναι και το Euro του 2028, δεν βλέπω σε άλλη σημείο της Ηπείρου μας, αντίστοιχη δουλειά. Ο Γιαμάλ, ο Νίκο Γουίλαμς, ο Πέδρι, ο Γκάβι, ο Κουμπαρσί, θα έχουν δύο ακόμη χρόνια εμπειρίας. Και κανείς δεν θα είναι πάνω από 26! Καταλαβαίνετε…
Έκλαψε μαζί σου όλη η γη
Ο επίλογος έχει μόνο Μέσι. Η φωτογραφία του τουρνουά, είναι αυτή με το μετάλλιο στο στήθος και τα δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπό του. Έκλαψε μαζί του όλη η γη. Η ματιά του καρφωμένη στην κερκίδα, στο πλήθος, για ένα τελευταίο ευχαριστώ, σε όλους τους Αργεντινούς, που ήταν ξανά εκεί για να στηρίξουν την προσπάθεια. Έκανε τα πάντα, το πήγε μέχρι εκεί που δεν πήγαινε. Κουβάλησε μια ομάδα που το ταβάνι της, ήταν συγκεκριμένο. Γνωστός πεισματάρης, ήθελε να το… τρυπήσει, το είχε κάνει και 4 χρόνια πριν στο Κατάρ.
Ήταν η τελευταία του παράσταση με το εθνόσημο, είμαι σίγουρος πως την είχε διαφορετικά στο μυαλό του, ήθελε έναν ακόμη θρίαμβο. Δεν γινόταν όμως, ήταν πάνω από τις τωρινές δυνάμεις του.
Ακόμη και στην αυλαία, το μεγαλείο του δεν έχει προηγούμενο. Πόσα συναισθήματα…
Ευλογημένοι που ζήσαμε όλες αυτές τις στιγμές.