Κλοπ: Ο τύπος που κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν επιστρέφει για να αφυπνίσει άλλον έναν κοιμώμενο γίγαντα

“Δεν έχει σημασία τι πιστεύει ο κόσμος όταν έρχεσαι, σημασία έχει τι πιστεύει όταν φεύγεις”. Αυτά ήταν τα λόγια του Γιούργκεν Κλοπ στην πρώτη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε όταν ανέλαβε την Λίβερπουλ τον Οκτώβριο του 2015.

Γεμάτος ενέργεια και όρεξη τότε, έχοντας πίσω του τα θαύματα στην Ντόρτμουντ αναλάμβανε το δύσκολο έργο να… ξυπνήσει τους νεκρούς στο Άνφιλντ. Εννέα χρόνια αργότερα έφυγε ως θρύλος. Και τώρα επιστρέφει εκεί όπου πάντα ένιωθε πιο ζωντανός: στον πάγκο, απέναντι σε μια νέα πρόκληση που μοιάζει βγαλμένη από τη ζωή του.

Το έργο που καλείται να φέρει εις πέρας ο Κλοπ δεν είναι άγνωστo, να αναδομήσει δηλαδή μια ακόμη υπερδύναμη, αλλά είναι σε διαφορετικό πλαίσιο, αφού για πρώτη φορά θα αναλάβει Εθνική Ομάδα.

Η ελπίδα μέσα στην καταιγίδα

Υπάρχουν προπονητές που αλλάζουν ομάδες. Υπάρχουν προπονητές που κερδίζουν τίτλους. Και υπάρχει ο Γιούργκεν Κλοπ, που καθόρισε μια ολόκληρη εποχή για τους απανταχού ποδοσφαιρόφιλους με το ποδόσφαιρο που έπαιξε, όμως παραμένει ένας άνθρωπος που πριν αλλάξει το ποδόσφαιρο μιας ομάδας αλλάζει πρώτα τη διάθεση, την αυτοπεποίθηση και την πίστη των ανθρώπων της.

Έτσι λοιπόν όταν η Μάνσαφτ απέτυχε σε άλλη μια μεγάλη διοργάνωση, η επιλογή για τη διαδοχή του Γιούλιαν Νάγκελσμαν ήταν μάλλον μονόδρομος.

Ο Γιούργκεν Κλοπ για τους υποστηρικτές της Ντόρτμουντ, αλλά και της Λίβερπουλ ήταν ένα συνώνυμο της ελπίδας και της μαχητικότητας. Όχι ένας νικητής από… σαλόνια, αλλά ένας νικητής που δεν είχε άλλη επιλογή από το να μάθει να νικάει.

Ανέλαβε παίκτης προπονητής την Μάιντς στα 33 του χρόνια, την ανέβασε στη Μπουντεσλίγκα, την έβγαλε στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα. Έπειτα ανέλαβε τη Ντόρτμουντ. Πήρε όχι ένα, αλλά δύο πρωταθλήματα από τη Μπάγερν Μονάχου, η οποία μετά του πήρε τους παίκτες, πήγε και στον τελικό του Champions League.

“Ισως θα ήταν καλύτερα να αλλάξουμε όλη την ομάδα παρά να αφήσουμε τον Γιούργκεν να φύγει”, είπε κάποια χρόνια μετά την αποχώρηση του Γερμανού ο τότε πρόεδρος της Ντόρτμουντ και νυν πρόεδρος της DFB, Χανς-Γιόακιμ Βάτσκε.

Και μετά Λίβερπουλ. Έχοντας απέναντι του το τέρας που λέγεται Μάντσεστερ Σίτι, τέρας και αγωνιστικά αλλά και εξωαγωνιστικά, την “σκιά” των 115 κατηγοριών για οικονομικές παραβάσεις. Και εκεί νικητής βγήκε. Το μαρτυρούν άλλωστε οι ίδιοι οι αντίπαλοι του. “Η μεγαλύτερη αντιπαλότητα που είχα ποτέ ήταν με τον Κλοπ. Με έκανε καλύτερο προπονητή”, έχει επαναλάβει πολλές φορές ο Πεπ Γκουαρδιόλα.

Παρόλα αυτά, ο Κλοπ είχε δείξει εξαρχής την ταπεινότητά του: “Δεν θέλω να περιγράψω τον εαυτό μου. Πιστεύει κανείς σε αυτό το δωμάτιο ότι μπορώ να κάνω θαύματα; Όχι, είμαι ένας πολύ φυσιολογικός άνθρωπος.

Προέρχομαι από τον Μέλανα Δρυμό και η μητέρα μου μπορεί να κάθεται μπροστά στην τηλεόραση, να παρακολουθεί αυτή τη συνέντευξη Τύπου και να μην έχει πει λέξη μέχρι τώρα. Αλλά είναι πολύ περήφανη. Είμαι λοιπόν ένας απόλυτα φυσιολογικός τύπος. Είμαι ο φυσιολογικός, ίσως, αν το θέλετε αυτό…”, σε αντίθεση με τον τίτλο του “ξεχωριστού” που είχε δώσει αντίστοιχα στον εαυτό του ο Ζοσέ Μουρίνιο όταν ανέλαβε την Τσέλσι.

Εάν πρέπει πάντως να κρατήσει κανείς μια κουβέντα του Γερμανού, αυτή είναι η απάντησή του όταν ρωτήθηκε γιατί απέρριψε πολλάκις την ευκαιρία να προπονήσει τη Μπάγερν όπου πιθανώς θα κατακτούσε περισσότερους τίτλους: “Ο κόσμος δεν είναι γεμάτος νικητές. Είναι γεμάτος ανθρώπους που προσπαθούν. Έτσι και εγώ προσπαθώ και μερικές φορές κερδίζω, με τη βοήθεια άλλων ανθρώπων. Είμαι χαρούμενος με αυτό”.

Το στοίχημα που καλείται να κερδίσει

Όπως είναι φυσικό, η έκβαση του Μουντιάλ 2026 για την εθνική τους ομάδα ήταν ασυγχώρητη για τους Γερμανούς.

Τα Μέσα της χώρας θεώρησαν ντροπιαστική την ήττα/αποκλεισμό της ομάδας τους από την Παραγουάη και απαίτησαν την άμεση αποπομπή του Γιούλιαν Νάγκελσμαν από τον πάγκο της εθνικής, κάτι που συνέβη άμεσα. Εννοείται πως πρώτο θέμα -για παράδειγμα στην Bild– έπαιξε ο Γιούργκεν Κλοπ: “Τώρα πρέπει να έρθει ο Κλοπ” έγραψε η γερμανική εφημερίδα.

Αυτό ήταν αναπόφευκτο από τη στιγμή που η DFB και ο Κλοπ ανακοίνωσαν δημοσίως την επιθυμία τους να συνεργαστούν.

Αναμφίβολα, η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Γερμανίας από τον Γιούργκεν Κλοπ θα έχει αναζωογονητικό χαρακτήρα για τη Μάνσαφτ. Ο Κλοπ είναι ο πιο επιτυχημένος Γερμανός προπονητής αυτής της γενιάς, αλλά είναι επίσης ένα όνομα γνωστό σε όλους στη χώρα, πέρα από τον αθλητικό χώρο, και θα υπάρχει μεγάλη επιθυμία από άπαντες στη χώρα να τον δουν να πετυχαίνει.

Ως προσωπικότητα, αποτελεί την ακριβή αντίθεση του Νάγκελσμαν. Ο Κλοπ είναι προσιτός και φιλικός προς τα ΜΜΕ, ενώ ο Νάγκελσμαν είχε μια απότομη συμπεριφορά που δεν έτυχε καλής υποδοχής από το γερμανικό κοινό όταν τα πράγματα πήγαιναν στραβά.

Επιπλέον, καθώς δεν είχε ποτέ αγωνιστεί σε υψηλό επίπεδο — η καριέρα του ως παίκτης τερματίστηκε λόγω τραυματισμού — συχνά αντιμετωπιζόταν με καχυποψία από πρώην διεθνείς της Γερμανίας, πολλοί από τους οποίους κατέχουν ισχυρές θέσεις στα εγχώρια μέσα ενημέρωσης και δεν δίσταζαν να τον επικρίνουν.

Σε κάθε περίπτωση, το έργο του Κλοπ μόνο απλό δεν θα είναι, αφού η Εθνική Γερμανίας συνεχίζει να ψάχνεται τόσο στην αγωνιστική της ταυτότητα όσο και στα πρόσωπα που θα τη διακρίνουν. Εξού και οι Γερμανοί θέλουν να ξαναφτιάξουν το αναπτυξιακό τους ποδόσφαιρο με τον Κλοπ μπροστάρη, ενώ στόχος φαίνεται πως είναι και η αλλαγή πλεύσης όσον αφορά στο στιλ παιχνιδιού.

Όταν ο Κλοπ ανέλαβε τη Λίβερπουλ είχε πει ότι δεν έχει σημασία τι πιστεύει ο κόσμος όταν έρχεσαι, αλλά τι πιστεύει όταν φεύγεις. Στο Άνφιλντ έφυγε αφήνοντας πίσω του ανθρώπους που πίστευαν ξανά ότι όλα είναι δυνατά. Αυτό ακριβώς καλείται να κάνει τώρα και με τη Μάνσαφτ. Γιατί ίσως το μεγαλύτερο ταλέντο του Γιούργκεν Κλοπ δεν είναι να φτιάχνει ομάδες. Είναι να κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν.