Καρέτσας Case Study: Το παρασκήνιο, η απόφαση, η διαδρομή, τα κριτήρια, το παζάρι και τα οφέλη της μεταγραφής στη Ντόρτμουντ
Το πως φτάσαμε στη μεταγραφή του Κωνσταντίνου Καρέτσα στη Ντόρτμουντ και στην υλοποίηση της επιθυμίας του διεθνή μεσοεπιθετικού συζητήθηκε διεξοδικά στο Box2Box by Betsson.
Το ταλέντο και η δυναμική του τέτοια, που κυριολεκτικά θα μπορούσε να κλείσει τα μάτια και μπροστά από έναν χάρτη να διαλέξει, τυχαία, την ομάδα που θα συνέχιζε την καριέρα του, που θα έκανε το επόμενο βήμα. Την είχε την ευχέρεια, την είχε τη δυνατότητα. Ολο το κορυφαίο ποδοσφαιρικό ράφι της Ευρώπης ήταν στο κατόπι του. Οι πάντες, ανεξαιρέτως. Αυτός διάλεξε τη Ντόρτμουντ. Και πλέον, ο Κωνσταντίνος Καρέτσας περιμένει απλώς τα τυπικά ώστε να φορέσει τα κιτρινόμαυρα.
Case study ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε την υπόθεση της μεταγραφής το οικογενειακό και επαγγελματικό περιβάλλον του 18χρονου μεσοεπιθετικού. Προτάσεις και κρούσεις, από παντού. Γαλλία (Παρί Σεν Ζερμέν), Αγγλία (Τσέλσι, Άρσεναλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Ιταλία (Μίλαν), Ισπανία (Ρεάλ και Ατλέτικο Μαδρίτης). Ποτέ όμως η λεζάντα και η μαρκίζα δεν ήταν το πρωτεύον. Αυτό ήταν το ταίριασμα, το πλάνο, η προοπτική του αγωνιστικού σχεδιασμού με εκείνη την ομάδα που θα κολλούσε ο Kos.
Και ήταν οι Βεστφαλοί. Σε επαφές από τον χειμώνα οι δύο πλευρές. Ταξίδια στο Ντόρτμουντ της πλευράς Καρέτσα (για… κατόπτευση και αναγνώριση), ταξίδια στο Γκενκ από την πλευρά των δευτεραθλητών Γερμανίας (για πειθώ και τσεκάρισμα). Πάντα (χωρίς υπερβολή) σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι της βελγικής ομάδας (και όχι μόνο εντός), στις εξέδρες βρίσκονταν άνθρωπος τους. Συναντήσεις, συζητήσεις, με όλους τους εμπλεκόμενους και έχοντες λόγο στο αγωνιστικό τμήμα τους. Πειστικά όλα. Και ακόμη περισσότερο ο τρόπος λειτουργίας της Ντόρτμουντ.
Ιδανικός διακομιστικός σταθμός, ιδανικό περιβάλλον για ανάπτυξη και εξέλιξη, τέλεια σύνδεση αγωνιστικού και επιχειρηματικού κομματιού. Ενδεικτικό πως μόνο την τελευταία δεκαετία, η Ντόρτμουντ έχει εισπράξει περισσότερα από 1,5 δις ευρώ σε πωλήσεις. Και τέλειο «κούμπωμα» στο στιλ και του Νίκο Κόβατς μιας και στο 3-4-2-1 του Κροάτη τεχνικού, ο Καρέτσας προαλείφεται για μια θέση, σε έναν ελεύθερο ρόλο, πίσω από τον φουνταριστό.
Προσθέστε και το κομμάτι της εγγύτητας – μόλις δύο ώρες απέχει το Ντόρτμουντ από το Γκενκ – και η επιλογή, μετά από όλα αυτά, ήταν μάλλον αυτονόητα. Το κλίμα, η προδιάθεση από την πλευρά του διεθνή μέσου, υπήρχε από τα μέσα της άνοιξης, εκεί στα τέλη Απριλίου. Όταν διαφάνηκε και η αμοιβαιότητα από την πλευρά των Βεστφαλών, αλλά κυρίως η δυνατότητά τους να καλύψουν οικονομικά την αγορά του, τότε η απόφαση ελήφθη.
Το παζάρι και η εκτόξευση
Το δύσκολο κομμάτι είχε γίνει. Τα υπόλοιπα, θα βρίσκονταν. Όπως και έγινε. Η Ντόρτμουντ, δημοσιοποίησε τις προθέσεις της στη διοίκηση των «βουβαλιών». Τα 35 εκατ. ευρώ που αξίωναν αρχικά, σταθερά. Πόσο που υπό κανονικές συνθήκες, οι Βεστφαλοί δεν θα μπορούσαν να φτάσουν. Ενδεικτικό πως το συγκεκριμένο αντίτιμο το έχουν ξεπεράσει μόνο μία φορά στην ιστορία τους, με την αγορά του Ουσμάν Ντεμπελέ. Η πώληση όμως του Αντεγέμι (ακόμη ένα στοιχείο που ανέδειξε το πόσο σημαντικός ήταν στα μελλοντικά πλάνα τους ο Καρέτσας), έφερε το απαιτούμενο ρευστό.
Ξεκίνησαν από χαμηλά, τελείως διερευνητικά. Κάτω από 25 εκατ. ευρώ με τα μπόνους να συμπεριλαμβάνονται. Δεν ήταν σε καμία περίπτωση επαρκή, η επικοινωνία όμως των στελεχών των δύο ομάδων, αμείωτη αι ενδεικτική της πρόθεσης να προχωρήσει η μεταγραφή. Συνέχισαν φτάνοντας στα 25, με την τρίτη πρόταση να είναι στα 29 εκατ. ευρώ (26+3). Η Γκενκ είχε μειώσει το δικό της ελάχιστο αντίτιμο, αξιώνοντας πλέον 30 εκατομμύρια, «καθαρά», μα απλώς και μόνο ως βάση διαπραγμάτευσης, ξεκαθαρίζοντας πως δεν «άκουγε» τίποτα λιγότερο.
Υπήρχε η δικαιολογία των άλλων μνηστήρων, οι οποίοι εμφανίζονταν διατεθειμένοι να υπερκαλύψουν το συγκεκριμένο ποσό (παρότι, όπως για παράδειγμα η Μίλαν, δεν μετουσιώθηκε σε πρόταση καθώς η αγορά γνώριζε την επιλογή Καρέτσα. όσο και αν έγιναν σχετικές προσπάθειες από τους ροσονέρι για… μεταστροφή). Ο δίαυλος όμως των δύο πλευρών ήταν πλέον ορθάνοικτος. Η απόφαση του αθλητικού διευθυντή της Ντόρτμουντ, Όλε Μπουκ να μην ακολουθήσει την αποστολή της ομάδας στην περιοδεία στην Ιαπωνία, πρόδηλη εξελίξεων. Οριστικών αυτή τη φορά.
Και η δεύτερη μέσα σε μια εβδομάδα συνάντηση των επιτελών των δύο ομάδων, η οποία και διέρρευσε, για χτες, Δευτέρα (27/7), χαρακτηριστική της πρόθεσης όλων (και ειδικά των αγοραστών και του Καρέτσα) να τελειώσει η συμφωνία. Όπως και έγινε. Η Ντόρτμουντ ανέβηκε στα 33 εκατ. ευρώ, χωρίς στη συμφωνία να περιλαμβάνονται μπόνους, ενώ η Γκενκ κράτησε και ένα ποσοστό από τα δικαιώματα του διεθνή Έλληνα (οι πληροφορίες αναφέρουν πως μεταβάλλεται μεσοσταθμικά χωρίς να ξεπερνάει το 15%).
Γι’ αυτά τα 33 εκατομμύρια (επαναλαμβάνεται: η δεύτερη μεγαλύτερη μεταγραφική δαπάνη στην ιστορία της Ντόρτμουντ, μετά από εκείνη του Γάλλου εξτρέμ), έγιναν διάφορες συζητήσεις και διάφορες προτάσεις/διακανονισμοί. Το σίγουρο είναι πως ακόμη και αν λογιστικά και μόνο κάποιο (μικρό) μέρος αυτών (όχι μεγαλύτερο των 2 εκατ. ευρώ) τελικά καταβληθούν μέσω μπόνους, αυτά θα είναι απολύτως τυπικά, τελείως για οικονομικούς λόγους.
Ένας εξ αυτών, το ποσοστό που είχε φροντίσει να κρατήσει η πλευρά Καρέτσα μετά την επέκταση του συμβολαίου του με τη Γκενκ ως το 2029 τον περασμένο Νοέμβριο. Τότε ο Kos έγινε ο πιο ακριβοπληρωμένος teenager στο Βέλγιο (με απολαβές που ξεπερνούσαν, οριακά, το 1 εκατ. ευρώ) και έτσι με το ποσοστό που συμφωνήθηκε να διατηρήσει, αυτομάτως με την υπογραφή του στη Ντόρτμουντ εκτοξεύει το οικονομικό όφελος (τέσσερις και πέντε φορές πάνω…), χωρίς καν να υπολογίζονται οι απολαβές του στη Βεστφαλία βάσει συμβολαίου.
Και αυτές, ουσιαστικά θα διπλασιαστούν, αγγίζοντας καθαρά τα 2 εκατ. ευρώ (για την ακρίβεια 1,9), με τα πρόσθετα προβλεπόμενα μπόνους συμμετοχών – πάντα πλούσια στις γερμανικές ομάδες, ακόμη περισσότερο για τέτοιας “βαρύτητας” μεταγραφές και τόσο δαπανηρές προσθήκες – να τις αυξάνουν ακόμη περισσότερο.