ΑΕΚ

ΑΕΚ: Το μεταγραφικό φίλτρο του Ριμπάλτα -Το μοτίβο πίσω από τις επιλογές του στην Ένωση

Η μεταγραφή του Μίλαν Βιτάλις από την πρωταθλήτρια Ουγγαρίας Γκιόρ δεν αποτελεί μια μεμονωμένη περίπτωση. Αντίθετα, έρχεται να επιβεβαιώσει μια τάση που διακρίνεται σχεδόν σε όλες τις μεταγραφικές κινήσεις του Χαβιέ Ριμπάλτα στην ΑΕΚ. Ένα συγκεκριμένο φίλτρο στην επιλογή ποδοσφαιριστών, οι οποίοι στις περισσότερες περιπτώσεις έρχονται στην Ένωση έχοντας ήδη πρωταγωνιστήσει στις ομάδες τους.

Αν προσπαθήσει κανείς να βρει το κοινό στοιχείο στις περισσότερες μεταγραφές που έχει πραγματοποιήσει ο Χαβιέ Ριμπάλτα στην ΑΕΚ, δύσκολα θα σταθεί στο πρωτάθλημα από το οποίο προέρχονται οι ποδοσφαιριστές.

Ελβετία, Πορτογαλία, Σκωτία, Τσεχία, Ουγγαρία, Βουλγαρία, Τουρκία και ούτω καθεξής. Οι χώρες αλλάζουν. Το μοτίβο, όμως, παραμένει σχεδόν ίδιο.

Ο αθλητικός διευθυντής της Ένωσης φαίνεται να δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα σε ποδοσφαιριστές που βρίσκονται στην καλύτερη ή σε μία από τις καλύτερες περιόδους της καριέρας τους.

Παίκτες που δεν έρχονται στην ΑΕΚ ως “στοιχήματα”, αλλά έχοντας ήδη αποδείξει την αξία τους μέσα στο γήπεδο, ως βασικά στελέχη, πρωταγωνιστές ή ακόμη και MVP των ομάδων τους.

Η τελευταία προσθήκη του Μίλαν Βιτάλις, που προβάρει πλέον τα κιτρινόμαυρα, αποτελεί ακόμη μία χαρακτηριστική περίπτωση.

Ο 24χρονος μέσος ήταν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές της Γκιόρ στην πορεία προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος στην Ουγγαρία, αναδείχθηκε MVP της ομάδας του και ολοκλήρωσε την πιο γεμάτη σεζόν της καριέρας του πριν κάνει το επόμενο βήμα.

Δεν είναι όμως ο μόνος.

Ο Ντέρεκ Κουτέσα αποκτήθηκε ως ελεύθερος το προηγούμενο καλοκαίρι από τη Σερβέτ, έχοντας προηγουμένως πραγματοποιήσει την κορυφαία χρονιά της καριέρας του. Ο Ελβετός εξτρέμ ολοκλήρωσε τη σεζόν με 15 γκολ και 5 ασίστ σε 41 συμμετοχές, αποτελώντας έναν από τους πιο παραγωγικούς ποδοσφαιριστές του ελβετικού πρωταθλήματος και σημείο αναφοράς για την ομάδα του.

Παρόμοια ήταν και η περίπτωση του Φιλίπε Ρέλβας. Ο Πορτογάλος στόπερ δεν αποκτήθηκε ως ένα ανερχόμενο ταλέντο, αλλά ως ένας ήδη καθιερωμένος αμυντικός της Primeira Liga, έχοντας ξεπεράσει τις 100 συμμετοχές στην πρώτη κατηγορία της Πορτογαλίας με τις φανέλες της Πορτιμονένσε και της Γκιμαράες.

Στην ίδια λογική εντάσσεται και ο Τζέιμς Πενράις. Ο Σκωτσέζος αριστερός μπακ είχε αναδειχθεί κορυφαίος αριστερός μπακ της Premiership και συγκαταλεγόταν στους πιο σταθερούς ποδοσφαιριστές στο πρωτάθλημα της Σκωτίας, γεγονός που είχε προσελκύσει ενδιαφέρον και από ομάδες της Βρετανίας. Άσχετα του γεγονότος ότι στην ΑΕΚ δεν έπιασε τα στάνταρ του, τότε η επιλογή του φάνταζε ως μια αξιόπιστη λύση.

Ανάλογη είναι και η περίπτωση του Μάρτιν Γκεοργκίεφ. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, ο Βούλγαρος στόπερ είχε ήδη εξελιχθεί σε βασικό στέλεχος της Σλάβια Σόφιας, αποτελώντας έναν από τους πιο ελπιδοφόρους αμυντικούς της χώρας του, έχοντας κερδίσει από μικρή ηλικία τη θέση του στην εθνική ομάδα της χώρας του.

Ο Μπαρναμπάς Βάργκα, από την άλλη, μόνο άγνωστος δεν ήταν. Ο διεθνής επιθετικός είχε ήδη καθιερωθεί ως ένας από τους κορυφαίους σέντερ φορ της Ουγγαρίας, έχοντας οδηγήσει τη Φερεντσβάρος με τα γκολ του σε διαδοχικές επιτυχίες εντός και εκτός συνόρων.

Παράλληλα, ο Κάαν Κάιρινεν ήρθε από την Τσεχία με παραστάσεις πρωταθλητισμού, συμμετοχές στο Champions League, ενώ λίγους μήνες πριν φορέσει τα κιτρινόμαυρα, ψηφίστηκε από τους συμπαίκτες του ως ο κορυφαίος παίκτης της σεζόν.

Το ίδιο ισχύει και για τον Ολεξάντρ Ζούμπκοφ. Ο Ουκρανός είχε πίσω του χρονιά πρωταγωνιστικού ρόλου στη Τραμπζονσπόρ, ενώ παλαιότερα αποτέλεσε σημαντικότατο παίκτη στη Σαχτάρ, αλλά και στη Ουγγαρία με τη Φερεντσβάρος.

Ακόμη και στην περίπτωση του Κινγκς Κάνγκουα, ο οποίος τελικά δεν φόρεσε ποτέ τα κιτρινόμαυρα, το προφίλ ήταν ακριβώς το ίδιο. Η ΑΕΚ δούλεψε έντονα την περίπτωσή του, καθώς ο διεθνής μέσος από τη Ζάμπια προερχόταν από εξαιρετική χρονιά με τη Χάποελ Μπερ Σεβά, έχοντας αναδειχθεί MVP του ισραηλινού πρωταθλήματος.

Οι εξαιρέσεις που (δεν) επιβεβαιώνουν τον κανόνα

Αυτό δεν σημαίνει πως κάθε μεταγραφή ακολουθεί κατά γράμμα την ίδια λογική.

Η περίπτωση του Λούκα Γιόβιτς, αλλά και του Λόβρο Μάγερ δεν μπορούν να μπουν στο ίδιο “κουτί”.

Ο Σέρβος επιθετικός αποτελεί ποδοσφαιριστή παγκόσμιας κλάσης, με παραστάσεις από Ρεάλ Μαδρίτης, Μίλαν και Άιντραχτ, ο οποίος αναζητούσε ένα νέο ξεκίνημα στην καριέρα του, βρίσκοντας στην ΑΕΚ με προπονητή τον Μάρκο Νίκολιτς το κατάλληλο περιβάλλον.

Το ίδιο ισχύει και για τον Κροάτη χαφ που πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή με παραστάσεις από το κορυφαίο επίπεδο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μια ευκαρία αγοράς μετά τον υποβιβασμό της Βόλφσμπουργκ, όπου ο Ριμπάλτα κινήθηκε ακριβώς όπως έπρεπε και κατάφερε να τον εντάξει στο δυναμικό της Ένωσης.

Διαφορετική ήταν και η περίπτωση του Μάρκο Γκρούγιτς. Ο διεθνής Σέρβος μέσος αποκτήθηκε έπειτα από μια δύσκολη περίοδο τραυματισμών και περιορισμένου χρόνου συμμετοχής στην Πόρτο. Η ΑΕΚ εκμεταλλεύτηκε τις συνθήκες της αγοράς και τον απέκτησε με ευνοϊκούς όρους, ωστόσο η συνεργασία των δύο πλευρών δεν εξελίχθηκε όπως θα περίμεναν και έτσι αποχώρησε.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν και μεταγραφές που υπαγορεύτηκαν από διαφορετικές ανάγκες. Ο Ραζβάν Μαρίν αποκτήθηκε ως ένας ήδη καταξιωμένος διεθνής μέσος με την εθνική Ρουμανίας με πολλές παραστάσεις από τη Serie A, ενώ οι περιπτώσεις των Χακίμ Σαχαμπό και Χρήστου Αλεξίου αφορούν περισσότερο επενδύσεις με προοπτική εξέλιξης συν τον Δημήτρη Καλοσκάμη, ο οποίος έχει κερδίσει πλέον τη θέση του στο rotation.

Το μοτίβο πίσω από τις επιλογές

Ίσως, τελικά, αυτό να είναι το σημαντικότερο στοιχείο της μεταγραφικής πολιτικής που έχει χαράξει ο Χαβιέ Ριμπάλτα στην ΑΕΚ.

Περισσότερο από το όνομα ή το πρωτάθλημα προέλευσης, ο Καταλανός δείχνει να επενδύει σε ποδοσφαιριστές που έχουν ήδη αποδείξει ότι μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Παίκτες που δεν περιμένουν να εξελιχθούν φορώντας τα κιτρινόμαυρα, αλλά έρχονται έχοντας ήδη χτίσει την αξία τους μέσα από πρωταγωνιστικό ρόλο, γεμάτες σεζόν και, αρκετές φορές, ατομικές διακρίσεις, με σκοπό να εκτοξευτούν στην Ένωση.

Και αν η μεταγραφή του Μίλαν Βιτάλις αποτελεί ακόμη μία επιβεβαίωση αυτής της λογικής, τότε μάλλον το “μεταγραφικό φίλτρο” του Ριμπάλτα μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ