ΑΕΚ, μεταγραφές: Λόβρο Μάγερ – Ποιότητα, παραστάσεις και ποδοσφαιρική αντίληψη στον άξονα της ΑΕΚ

Όταν η Ρεν αποφάσισε να επενδύσει περισσότερα από 12 εκατ. ευρώ για να αποκτήσει τον Λόβρο Μάγερ από τη Ντινάμο Ζάγκρεμπ το καλοκαίρι του 2021, ο Κροάτης ύψους 1.78 μ. μέσος, θεωρούνταν ένα από τα πιο ελπιδοφόρα δημιουργικά χαφ της ευρωπαϊκής αγοράς.

Έναν χρόνο αργότερα, το όνομά του βρέθηκε στο επίκεντρο δημοσιευμάτων που τον συνέδεαν με μερικούς από τους κορυφαίους συλλόγους της Ευρώπης, ενώ η χρηματιστηριακή του αξία είχε εκτοξευθεί.

Τέσσερα έτη μετά, στα 28 του πλέον, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα του. Η ΑΕΚ αποφάσισε να επενδύσει περίπου 6.000.000 ευρώ για να τον ντύσει στα κιτρινόμαυρα, πραγματοποιώντας τη μεγαλύτερη μεταγραφή στην ιστορία της.

Το ποσό από μόνο του αποτυπώνει το μέγεθος της επένδυσης. Η διαδρομή του, όμως, εξηγεί ακόμη καλύτερα γιατί οι άνθρωποι της Ένωσης αποφάσισαν να κάνουν αυτή την υπέρβαση.

Πριν φορέσει τη φανέλα της ΑΕΚ και πατήσει το χορτάρι της Allwyn Arena, ο Μάγερ είχε ήδη διαγράψει μια πορεία που τον οδήγησε από τα γήπεδα της Κροατίας στη Ligue 1 και στη Bundesliga, με το όνομά του να συνδέεται κατά καιρούς με συλλόγους όπως η Ατλέτικο, η Ρεάλ και η Παρί Σεν Ζερμέν.

Εκεί όπου άρχισαν όλα

Για να καταλάβει κανείς γιατί ο Λόβρο Μάγερ αποτέλεσε για χρόνια ένα από τα σημαντικότερα πρότζεκτ του κροατικού ποδοσφαίρου, πρέπει να γυρίσει αρκετά χρόνια πίσω. Στο Ζάγκρεμπ, εκεί όπου ξεκίνησαν όλα.

Γεννημένος στις 17 Ιανουαρίου 1998, έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της Ντινάμο Ζάγκρεμπ, του συλλόγου που έχει αναδείξει μερικούς από τους σπουδαιότερους Κροάτες ποδοσφαιριστές των τελευταίων δεκαετιών. Η δική του διαδρομή, ωστόσο, δεν ακολούθησε τον συνηθισμένο δρόμο των μεγαλύτερων ταλέντων της χώρας.

Σε νεαρή ηλικία αποχώρησε από τη Ντινάμο και συνέχισε την ποδοσφαιρική του ωρίμανση του στη Λοκομοτίβα. Εκεί βρήκε το περιβάλλον που του επέτρεψε να αγωνιστεί με συνέπεια, να πάρει πρωτοβουλίες και να εξελίξει το παιχνίδι του, μετατρέποντας το φυσικό του ταλέντο σε ουσιαστική επιρροή μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

Η σεζόν 2017-18 αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο σημείο καμπής της καριέρας του. Με 30 συμμετοχές, 11 γκολ και 5 ασίστ στο πρωτάθλημα, καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο επιδραστικούς ποδοσφαιριστές της Λοκομοτίβα και προσέλκυσε ξανά το ενδιαφέρον της Ντινάμο.

Ανάμεσα στις εμφανίσεις που ξεχώρισαν ήταν και εκείνη απέναντι στην ίδια τη Ντινάμο Ζάγκρεμπ. Με δύο γκολ οδήγησε τη Λοκομοτίβα στην πρώτη νίκη της ιστορίας της απέναντι στη “μεγάλη αδελφή” της έπειτα από 28 ανεπιτυχείς προσπάθειες, στέλνοντας το πιο ηχηρό μήνυμα πως είχε έρθει η ώρα της επιστροφής του.

Η επιστροφή του στο “Μάξιμιρ” δεν αποτέλεσε απλώς μια επιβράβευση για την πρόοδό του. Ήταν η ευκαιρία να αποδείξει ότι μπορούσε να πρωταγωνιστήσει στο κορυφαίο επίπεδο του κροατικού ποδοσφαίρου και ταυτόχρονα, να κάνει το πρώτο μεγάλο βήμα προς την ευρωπαϊκή σκηνή.

Στη Ντινάμο, άλλωστε, οι συγκρίσεις με τους μεγάλους προκατόχους δύσκολα αποφεύγονται. Ο Μάγερ δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Από μικρός, χάρη στην τεχνική του κατάρτιση, το εξαιρετικό αριστερό του πόδι και τον τρόπο που αντιλαμβανόταν το παιχνίδι, αρκετοί έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν ποδοσφαιριστή που θα μπορούσε να ακολουθήσει τα βήματα του Λούκα Μόντριτς.

Η σύνδεση αυτή είχε αποκτήσει και έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Το 2008, λίγους μήνες πριν ο Μόντριτς αποχωρήσει από τη Ντινάμο για την Τότεναμ, ο δεκάχρονος τότε Λόβρο ήταν ένα από τα παιδιά που συνόδευσαν τους ποδοσφαιριστές στον αγωνιστικό χώρο, κρατώντας από το χέρι εκείνον που αργότερα θα εξελισσόταν στον κορυφαίο Κροάτη ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.

Οι συγκρίσεις τον ακολούθησαν για αρκετά χρόνια. Ο ίδιος, όμως, δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει “ο νέος Μόντριτς”. Αντίθετα, διαμόρφωσε σταδιακά τη δική του ποδοσφαιρική ταυτότητα, εξελισσόμενος σε έναν μέσο με διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετικό τρόπο επιρροής στο παιχνίδι.

“Από την πρώτη στιγμή μπορούσες να καταλάβεις ότι πρόκειται για ένα παιδί που θα πετύχει. Όπως λέμε στην Κροατία, αγγίζει την μπάλα με τρόπο που οι άλλοι δεν μπορούν“, είχε πει χαρακτηριστικά ο Κροάτης δημοσιογράφος Ίζακ Άντε Σούτσιτς, ο οποίος τον παρακολουθούσε από τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα.

Η δεύτερη ευκαιρία 

Η δεύτερη θητεία του στη Ντινάμο δεν ξεκίνησε όπως θα περίμενε. Λίγο μετά την επιστροφή του υπέστη σοβαρό τραυματισμό στον αστράγαλο, χάνοντας μεγάλο μέρος της πρώτης του σεζόν και βλέποντας την εξέλιξή του να φρενάρει απότομα.

Όταν επέστρεψε, το περιβάλλον είχε γίνει ακόμη πιο απαιτητικό. Η Ντινάμο του Νέναντ Μπιέλιτσα κυριαρχούσε εντός συνόρων και πραγματοποιούσε αξιόλογη πορεία στην Ευρώπη, διαθέτοντας ένα από τα ποιοτικότερα ρόστερ της ιστορίας της. Στον ίδιο δημιουργικό ρόλο είχε ήδη καθιερωθεί ο Ντάνι Όλμο, γεγονός που περιόρισε σημαντικά τον χρόνο συμμετοχής του Μάγερ.

Ο ίδιος ο Μπιέλιτσα είχε ξεκαθαρίσει αργότερα πως η περιορισμένη παρουσία του νεαρού μέσου δεν είχε να κάνει με την ποιότητά του. “Στην πρώτη μου χρονιά είχε αρκετούς τραυματισμούς, ενώ μπροστά του υπήρχε ο Ντάνι Όλμο. Σήμερα έχει εξελιχθεί πολύ και χαίρομαι που δείχνει πόσο ποιοτικός ποδοσφαιριστής είναι“, είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.

Ο Μάγερ, ωστόσο, δεν σταμάτησε να δουλεύει. Περίμενε τη στιγμή του, γνωρίζοντας πως όταν θα παρουσιαζόταν η ευκαιρία, θα έπρεπε να είναι έτοιμος να την αξιοποιήσει.

Από το ταλέντο στον ηγέτη της Ντινάμο

Η στιγμή που περίμενε ήρθε στις αρχές του 2020. Η μεταγραφή του Ντάνι Όλμο στη Λειψία άφησε ένα μεγάλο κενό στο δημιουργικό κομμάτι της Ντινάμο Ζάγκρεμπ και ο Μάγιερ κλήθηκε να αναλάβει έναν ρόλο που μέχρι τότε έμοιαζε κάπως απρόσιτος.

Δεν ήταν μια αλλαγή που έγινε από τη μία ημέρα στην άλλη. Χρειάστηκε χρόνο για να προσαρμοστεί στις αυξημένες απαιτήσεις και να αποδείξει ότι μπορούσε να αποτελέσει τον βασικό εκφραστή του παιχνιδιού της ομάδας. Όσο όμως οι μήνες περνούσαν, τόσο περισσότερο η μπάλα περνούσε από τα δικά του πόδια.

Η σεζόν 2020-21 αποτέλεσε το πραγματικό σημείο εκτόξευσης της καριέρας του. Ο Μάγερ ήταν πλέον ο ποδοσφαιριστής που έδινε τον ρυθμό στη Ντινάμο, συνέδεε τη μεσαία γραμμή με την επίθεση και αναλάμβανε τις περισσότερες δημιουργικές ευθύνες στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.

Με 11 γκολ και 14 ασίστ σε όλες τις διοργανώσεις, συνέβαλε καθοριστικά στην κατάκτηση του νταμπλ, ενώ αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας που έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Europa League, αφήνοντας εκτός διοργάνωσης, μεταξύ άλλων, την Τότεναμ του Ζοσέ Μουρίνιο.

Οι εμφανίσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες. Πλέον δεν θεωρούνταν απλώς ακόμη ένα μεγάλο ταλέντο του κροατικού ποδοσφαίρου. Είχε εξελιχθεί σε έναν από τους πιο ολοκληρωμένους δημιουργικούς μέσους των Βαλκανίων, έτοιμο να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του.

Και αυτό δεν άργησε να έρθει. Το καλοκαίρι του 2021 η Ρεν αποφάσισε να επενδύσει περισσότερα από 12 εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσει, πραγματοποιώντας μία από τις ακριβότερες μεταγραφές στην ιστορία του συλλόγου εκείνη την περίοδο.

Για τον ίδιο ήταν η πρώτη μεγάλη πρόκληση εκτός Κροατίας. Στη Γαλλία, όμως, δεν θα αργούσε να αποδείξει ότι μπορούσε να σταθεί σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο.

Η σεζόν που τον έβαλε στο ευρωπαϊκό προσκήνιο

Η προσαρμογή του στη Γαλλία ήταν πολύ πιο ομαλή απ’ όσο περίμεναν αρκετοί. Από τους πρώτους κιόλας μήνες με τη φανέλα της Ρεν, ο Λόβρο Μάγερ έδειξε ότι μπορούσε να μεταφέρει και στη Ligue 1 όλα εκείνα τα στοιχεία που τον είχαν κάνει να ξεχωρίσει στην Κροατία.

Ο Μπρούνο Ζενεσιό δεν τον αντιμετώπισε ως ένα παραδοσιακό “δεκάρι”. Τον χρησιμοποίησε κυρίως ως εσωτερικό μέσο στη δεξιά πλευρά μιας τριάδας χαφ, έναν ρόλο που του επέτρεπε να κινείται διαρκώς, είτε προς τα δεξιά, είτε να συγκλίνει προς τον άξονα και να αποτελεί τον βασικό συνδετικό κρίκο ανάμεσα στη μεσαία γραμμή και την επίθεση.

Ήταν ένας ρόλος που ταίριαζε απόλυτα στα χαρακτηριστικά του. Ο Μάγερ δεν ξεχώριζε για την εκρηκτικότητα ή τη σωματική του δύναμη. Η διαφορά βρισκόταν στην αντίληψη του παιχνιδιού, στην ποιότητα της πρώτης επαφής και στην ικανότητά του να παίρνει τη σωστή απόφαση μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Δεν ήταν ο ποδοσφαιριστής που θα προσπαθήσει να εντυπωσιάσει με μια δύσκολη ενέργεια. Ξεχώριζε γιατί σχεδόν πάντα επέλεγε τη σωστή λύση.

Οι αριθμοί επιβεβαίωνουν την εικόνα. Την πρώτη του σεζόν στη Ligue 1 ήταν δεύτερος σε ασίστ ανά 90 λεπτά συμμετοχής, πίσω μόνο από τον Λιονέλ Μέσι, ενώ βρισκόταν επίσης στις κορυφαίες θέσεις του πρωταθλήματος στους δείκτες των expected assists, των smart passes, μεταβιβάσεις που “σπάνε” τις αμυντικές γραμμές και δημιουργούν συνθήκες άμεσης απειλής, και των μεταβιβάσεων προς την αντίπαλη περιοχή. Με απλά λόγια, δεν δημιουργούσε απλώς ευκαιρίες. Δημιουργούσε τις σωστές ευκαιρίες.

Το παιχνίδι του, όμως, δεν περιορίζεται μόνο στην πάσα. Παρότι δεν θεωρείται ποδοσφαιριστής που βασίζεται στα αθλητικά του προσόντα, μπήκε στη λίστα και με τους κορυφαίους μέσους της Ligue 1 στις προοδευτικές μεταφορές της μπάλας (progressive carries), αποδεικνύοντας πως μπορούσε να μεταφέρει ο ίδιος την επίθεση όταν έβρισκε τον κατάλληλο χώρο.

Χαρακτηριστικό είναι πως αρκετές αναλύσεις εκείνη την περίοδο περιέγραφαν τον Μάγερ ως έναν ποδοσφαιριστή που “δεν βιάζεται ποτέ στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου”. Η ψυχραιμία του γύρω από την περιοχή, η ποιότητα της τελευταίας πάσας και η ικανότητά του να διαβάζει το παιχνίδι ένα βήμα πριν από τους υπόλοιπους ήταν τα στοιχεία που εκτόξευσαν τη χρηματιστηριακή του αξία και έφεραν το όνομά του στα μπλοκάκια μερικών από τους μεγαλύτερους συλλόγους της Ευρώπης.

Ο ίδιος έχει παραδεχθεί πως η μεταγραφή στη Γαλλία τον άλλαξε ως ποδοσφαιριστή. “Σήμερα δεν είμαι ο ίδιος παίκτης. Μέσα σε λίγους μήνες στη Ligue 1 εξελίχθηκα πολύ, τόσο τακτικά όσο και σωματικά”, είχε δηλώσει, αποδίδοντας σημαντικό μέρος αυτής της εξέλιξης στον Μπρούνο Ζενεσιό, τον οποίο χαρακτήρισε ως “τον καλύτερο προπονητή με τον οποίο έχω συνεργαστεί“.

Όταν χτύπησαν την πόρτα οι μεγάλοι της Ευρώπης

Η πρώτη του χρονιά στη Ρεν δεν ανέβασε μόνο τη χρηματιστηριακή του αξία. Άλλαξε και τον τρόπο με τον οποίο τον αντιμετώπιζε η ευρωπαϊκή αγορά.

Το καλοκαίρι του 2022, ο Μάγερ βρισκόταν στο καλύτερο σημείο της μέχρι στιγμής καριέρας του. Οι εμφανίσεις του στη Ligue 1 είχαν προκαλέσει το ενδιαφέρον αρκετών κορυφαίων συλλόγων, με τα δημοσιεύματα της εποχής να τον τοποθετούν σταθερά ανάμεσα στους πιο περιζήτητους δημιουργικούς μέσους της Ευρώπης.

Σύμφωνα με ισπανικά δημοσιεύματα, η Ατλέτικο Μαδρίτης εξέταζε πολύ σοβαρά την περίπτωσή του, φτάνοντας να σκέφτεται μια επένδυση που θα άγγιζε τα 50 εκατομμύρια ευρώ για χάρη του.

Την ίδια περίοδο, το Foot Mercato αποκάλυπτε πως τόσο η Παρί Σεν Ζερμέν όσο και η Ρεάλ είχαν επίσης ξεχωρίσει την περίπτωσή του. Μάλιστα, οι “μερένγκες” φέρονταν να αξιολογούν τον Κροάτη ως μία από τις περιπτώσεις που θα μπορούσαν μελλοντικά να διαδεχθούν τον Λούκα Μόντριτς και ότι ο ίδιος ο Κροάτης σταρ τον είχε προτείνει ως αντικαταστάτη του.

Οι μεταγραφές αυτές δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Το γεγονός όμως ότι το όνομά του βρέθηκε στο ίδιο μεταγραφικό κάδρο με ορισμένους από τους μεγαλύτερους συλλόγους του κόσμου αποτύπωνε ξεκάθαρα το πώς αξιολογούνταν εκείνη την περίοδο.

Δεν ήταν μόνο τα γκολ ή οι ασίστ του που τραβούσαν τα βλέμματα. Οι ομάδες έβλεπαν έναν μέσο που μπορούσε να ελέγξει τον ρυθμό ενός αγώνα, να δημιουργήσει υπεραριθμίες, να απειλήσει με μία κάθετη πάσα, να μεταφέρει ο ίδιος την μπάλα στο επιθετικό τρίτο και να αγωνιστεί με την ίδια αποτελεσματικότητα τόσο ως δημιουργικό 8άρι όσο και πιο κοντά στον επιθετικό.

Η ευρωπαϊκή του καθιέρωση έμοιαζε τότε θέμα χρόνου. Η συνέχεια, όμως, δεν εξελίχθηκε ακριβώς όπως προμήνυαν οι εμφανίσεις του στη Γαλλία.

Η Βόλφσμπουργκ, οι προσδοκίες και μια διαφορετική πραγματικότητα

Το καλοκαίρι του 2023 η Βόλφσμπουργκ αποφάσισε να κινηθεί δυναμικά για την απόκτησή του, επενδύοντας περίπου 25.000.000 ευρώ. Η μεταγραφή του αποτέλεσε μία από τις ακριβότερες στην ιστορία του γερμανικού συλλόγου και επιβεβαίωνε ότι, παρά το έντονο ενδιαφέρον που είχε προηγηθεί από κορυφαία ευρωπαϊκά κλαμπ, ο Μάγερ εξακολουθούσε να θεωρείται ένας ποδοσφαιριστής με τεράστιες δυνατότητες.

Η μετάβαση, ωστόσο, αποδείχθηκε πολύ πιο απαιτητική. Σε αντίθεση με όσα είχε συνηθίσει στη Ρεν, όπου αγωνιζόταν σε έναν ξεκάθαρο δημιουργικό ρόλο, στη Bundesliga κλήθηκε να προσαρμοστεί σε διαφορετικές αγωνιστικές απαιτήσεις, αλλάζοντας συχνά θέση και καθήκοντα μέσα στο γήπεδο.

Οι τραυματισμοί δεν τον βοήθησαν να αποκτήσει ρυθμό, ενώ οι αλλαγές στην τεχνική ηγεσία της Βόλφσμπουργκ δεν του επέτρεψαν να βρει τη σταθερότητα που είχε απολαύσει στη Γαλλία. Για έναν ποδοσφαιριστή που αποδίδει καλύτερα όταν αποτελεί τον βασικό άξονα της δημιουργίας, οι συνεχείς αλλαγές ρόλων λειτούργησαν ανασταλτικά.

Παρότι κατά διαστήματα έδειξε την ποιότητά του, δεν κατάφερε να παρουσιάσει με συνέπεια την εικόνα που είχε χτίσει στη Ρεν. Αυτό, όμως, δεν άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αξιολογούσαν τα χαρακτηριστικά του όσοι παρακολουθούσαν στενά την πορεία του. Για τους περισσότερους ειδικούς, ο Λόβρο Μάγερ παρέμενε ένας ποδοσφαιριστής υψηλού επιπέδου, ο οποίος είχε ανάγκη από ένα περιβάλλον όπου θα μπορούσε να αγωνιστεί ξανά στον φυσικό του ρόλο και να αποτελέσει σημείο αναφοράς στην ανάπτυξη μιας ομάδας.

Ο ρόλος του στην εθνική Κροατίας

Το να καθιερωθεί ένας μέσος στην εθνική Κροατίας μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι. Ο Λόβρο Μάγιερ κατάφερε, ωστόσο, να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Ζλάτκο Ντάλιτς, σε μια περίοδο όπου η “Χρβάτσκα” διέθετε και εξακολουθεί να διαθέτει, μία από τις πιο ποιοτικές μεσαίες γραμμές του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, με ποδοσφαιριστές όπως οι Λούκα Μόντριτς, Ματέο Κόβατσιτς, Μαρσέλο Μπρόζοβιτς, Μάριο Πάσαλιτς, Νίκολα Βλάσιτς, Λούκα Σούτσιτς και Μάρτιν Μπατουρίνα.

Η ευελιξία και η δημιουργικότητά του αποτέλεσαν τα μεγαλύτερα “όπλα” του. Ανάλογα με τις ανάγκες του αγώνα, έχει χρησιμοποιηθεί τόσο ως εσωτερικός μέσος όσο και σε πιο προωθημένους ρόλους, ακόμη και από τη δεξιά πλευρά με τάση να συγκλίνει στον άξονα, προσφέροντας δημιουργία και ισορροπία στο παιχνίδι της ομάδας.

Δεν είναι τυχαίο ότι στα προκριματικά του Euro 2024 είχε το υψηλότερο ποσοστό συμμετοχής σε φάσεις που κατέληξαν σε τελική προσπάθεια μεταξύ των Κροατών μέσων, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του ως ενός από τους βασικούς δημιουργούς της εθνικής.

Ο 28χρονος μέσος μετρά ήδη 38 συμμετοχές και εννέα γκολ με το εθνόσημο, ενώ ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, βρίσκοντας μάλιστα δίχτυα στη νίκη με 4-1 επί του Καναδά στη φάση των ομίλων. Έναν χρόνο αργότερα συμμετείχε και στην πορεία της Κροατίας μέχρι τον τελικό του Nations League, προσθέτοντας ακόμη μία σημαντική διεθνή παράσταση.

Τι ποδοσφαιριστή παίρνει η ΑΕΚ

Πίσω από τα ποσά των μεταγραφών, τα δημοσιεύματα για το ενδιαφέρον κορυφαίων ευρωπαϊκών συλλόγων και τις διακρίσεις που συνόδευσαν την πορεία του, υπάρχει ένας ποδοσφαιριστής με πολύ συγκεκριμένο αγωνιστικό προφίλ.

Ο Λόβρο Μάγερ δεν είναι ο κλασικός οργανωτής που θα κατέβει ανάμεσα στους στόπερ για να πάρει κάθε πρώτη μπάλα, ούτε ο μέσος που θα κυριαρχήσει μέσα από τη δύναμη και τις μονομαχίες. Το παιχνίδι του βασίζεται στην τεχνική κατάρτιση, στην αντίληψη του χώρου και στην ικανότητά του να παίρνει γρήγορα τη σωστή απόφαση.

Στα καλύτερά του λειτουργεί ως ένας δημιουργικός εσωτερικός μέσος, ένα σύγχρονο “8άρι” με έντονη επιθετική σκέψη. Του αρέσει να κινείται κυρίως προς τα δεξιά ή να συγκλίνει προς τον άξονα και από εκεί είτε να τροφοδοτεί τους επιθετικούς με κάθετες μεταβιβάσεις είτε να εκτελεί ο ίδιος όταν βρει χώρο έξω από την περιοχή.

Με απλά λόγια, πρόκειται περισσότερο για μια σύγχρονη mezzala, παρά για έναν κλασικό οργανωτή ή ένα παραδοσιακό “δεκάρι”. Για όσους έχουν περάσει αμέτρητες ώρες στο Football Manager, ο όρος είναι γνώριμος: ένας δημιουργικός εσωτερικός μέσος που κινείται διαρκώς ανάμεσα στις γραμμές, αναζητά χώρους στα μεσοδιαστήματα, δημιουργεί μέσα από την κίνηση και την πάσα και επηρεάζει καθοριστικά το παιχνίδι στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.

Δεν είναι τυχαίο ότι την περίοδο της Ρεν συγκαταλεγόταν στους κορυφαίους ποδοσφαιριστές της Ligue 1 σε δείκτες δημιουργίας, όπως αναφέραμε πιο πάνω. Με απλά λόγια, δεν πασάρει απλώς πολύ. Πασάρει σωστά, βλέποντας λύσεις που λίγοι μέσοι μπορούν να διακρίνουν πριν ακόμη δημιουργηθεί ο χώρος.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει στο παιχνίδι του είναι ο τρόπος με τον οποίο “διαβάζει” το γήπεδο. Σπάνια υποδέχεται την μπάλα χωρίς να έχει ήδη εικόνα του τι συμβαίνει γύρω του, κάτι που του επιτρέπει να παίζει με ελάχιστες επαφές και να επιταχύνει την ανάπτυξη της ομάδας του όταν βρίσκει τον κατάλληλο χώρο.

Παράλληλα, μπορεί να προσφέρει σημαντικές λύσεις και στις στατικές φάσεις. Διαθέτει εξαιρετική ποιότητα στις εκτελέσεις φάουλ και κόρνερ, ενώ αρκετές από τις ασίστ και τα γκολ της καριέρας του έχουν προέλθει από στημένες μπάλες, προσθέτοντας ακόμη μία διάσταση στο παιχνίδι του.

Το αγωνιστικό του προφίλ, βέβαια, προϋποθέτει και το κατάλληλο περιβάλλον γύρω του. Δεν είναι ο μέσος που θα καλύψει μόνος του μεγάλους χώρους ή θα βασιστεί στις μονομαχίες για να επιβληθεί. Αντίθετα, αποδίδει καλύτερα όταν έχει δίπλα του ποδοσφαιριστές που μπορούν να του δώσουν την ελευθερία να δημιουργήσει, γιατί εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο προσόν του.

Δεν περνά απαρατήρητο και ένα ακόμη στοιχείο του φετινού μεταγραφικού σχεδιασμού της ΑΕΚ. Μετά τους Κάαν Κάιρινεν, Ολεξάντρ Ζουμπκόφ και Χρήστο Αλεξίου, ο Μάγερ αποτελεί τον τέταρτο αριστεροπόδαρο ποδοσφαιριστή που αποκτά η Ένωση αυτό το καλοκαίρι. Παρόλα αυτά, ο Κροάτης πασάρει, δημιουργεί και εκτελεί με την ίδια ευχέρεια και με το δεξί του.

Πρόκειται για παίκτες με διαφορετικούς ρόλους, αλλά με κοινό παρονομαστή την τεχνική κατάρτιση, την ποιότητα στην πρώτη πάσα και την άνεση στη διαχείριση της μπάλας, στοιχεία που δείχνουν να αποτελούν βασικό κριτήριο στις επιλογές των Χαβιέ Ριμπάλτα και Μάρκο Νίκολιτς.

Αυτόν ακριβώς τον ποδοσφαιριστή αποκτά η ΑΕΚ. Έναν μέσο που μπορεί να προσθέσει ποιότητα ανάμεσα στις γραμμές, να αυξήσει τη δημιουργία στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου και να δώσει περισσότερες λύσεις απέναντι σε οργανωμένες άμυνες.

Η μεγαλύτερη μεταγραφή στην ιστορία της Ένωσης δεν συνοδεύεται μόνο από ένα βαρύ βιογραφικό, αλλά και από την προσδοκία ότι ένας ποδοσφαιριστής με παραστάσεις από τη Ligue 1, τη Bundesliga, τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και την εθνική Κροατίας μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς στη νέα μεσαία γραμμή του Μάρκο Νίκολιτς.

Το αν αυτή η επένδυση θα εξελιχθεί και σε μία από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία του συλλόγου θα το δείξει μόνο το γήπεδο.

Μέχρι τότε, η διαδρομή του Λόβρο Μάγερ αρκεί για να εξηγήσει γιατί η ΑΕΚ αποφάσισε να επενδύσει αυτά τα χρήματα για τον ποδοσφαιριστή.