Παναθηναϊκός: Πρώτη φορά… αριστερά

Μέσα σε δύο μέρες, ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ έδειξε το καλύτερο και το χειρότερο αμυντικό του πρόσωπο. Μοιραία το αποτέλεσμα απέναντι σε Χίμκι και Αναντολού Εφές ήταν διαφορετικό. Οι πράσινοι πήραν τη νίκη – ανάσα που χρειάζονταν για να… ηρεμήσουν, είδαν τον Ταϊρίς Ράις και τον Γιώργο Παπαγιάννη να αλλάζουν τα δεδομένα σε επίθεση και άμυνα, αντίστοιχα. Ο Αργύρης Πεδουλάκης προχώρησε εκ νέου σε σημαντικές προσαρμογές τόσο στο rotation (ο Τζίμερ Φρεντέτ θυσιάστηκε για να σκληρύνει το τριφύλλι στην άμυνα μετά το 25′) όσο και στην αμυντική προσέγγιση (περιορίστηκαν οι αλλαγές στα σκριν), για να δικαιωθεί. Το τριφύλλι έκανε ένα βήμα μπροστά, έχοντας μπροστά του δύο διαδοχικές εντός έδρας αναμετρήσεις με Βαλένθια και Άλμπα Βερολίνου. Το timing μοιάζει ιδανικό!

Η ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ

Το παιχνίδι με τη Χίμκι στη Mytishchi Arena έγινε δύο μέρες πριν από αυτό του ΟΑΚΑ με την Αναντολού Εφές. Βάσει όσων έγιναν στο πίσω μέρος του παρκέ όμως, φάνηκε σαν να απέχουν πολύ περισσότερο. Οι πράσινοι παρουσιάστηκαν πολύ πιο συγκεντρωμένοι, αφοσιωμένοι στο αμυντικό πλάνο του Αργύρη Πεδουλάκη και -πάνω απ’ όλα- πιο αποτελεσματικοί. Η απόκλιση στους πόντους που δέχθηκε ανά κατοχή ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ σε αυτές τις δύο αναμετρήσεις δεν δικαιολογείται από τη διαφορά δυναμικότητας των ομάδων, αφού η Χίμκι κι η Αναντολού Εφές βρίσκονται στο ίδιο (θεωρητικά) επίπεδο.

Κι όμως, στη Μόσχα οι πράσινοι δέχθηκαν 1.157 πόντους ανά κατοχή, ενώ στην Αθήνα έπεσαν στους 0.823 πόντους. Επί της ουσίας, πήγαν από το χειρότερο βράδυ τους έως τώρα στην EuroLeague και στο καλύτερο. Τόσο μεγάλη ήταν η απόκλιση, σαν να μιλάμε για τη διαφορά ανάμεσα στη μέρα και τη νύχτα.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ

Στο παιχνίδι με την τουρκική ομάδα, ο Αργύρης Πεδουλάκης αποφάσισε να περιορίσει σημαντικά τις αλλαγές στα σκριν που γίνονταν πάνω στην μπάλα. Δεδομένου ότι ο Εργκίν Αταμάν στηρίζει πολλά σε δημιουργία και εκτέλεση από Σέιν Λάρκιν και Βασίλιε Μίτσιτς μέσα από τέτοιες καταστάσεις, διαφοροποίησε τη βασική αρχή του σε σχέση με όσα είχαμε δει ως τώρα -και δη απέναντι στη Χίμκι του Αλέξει Σβεντ, ο οποίος έκανε σμπαράλια την ελληνική άμυνα των αλλαγών. Αυτή τη φορά, η επιλογή ήταν να οδηγηθεί ο αντίπαλος χειριστής προς τα αριστερά -με τον πρώτο ο ψηλός έμενε λίγο πιο μέσα, ενώ με τον δεύτερο ανέβαινε λίγο ψηλότερα για να ελέγξει, όσο μπορούσε, το περιφερειακό σουτ. Ανεξάρτητα που γινόταν το σκριν. Κάτι αντίστοιχο ίσχυσε επίσης για τον έτερο επιθετικό περιφερειακό πόλο της τουρκικής ομάδας, τον Κρούνοσλαβ Σιμόν. Κι αυτός, αν κι αριστερόχειρας, οδηγήθηκε με μεγάλη επιμονή πάρει τον αριστερό διάδρομο, αφού το μεγαλύτερο κομμάτι της επιθετικής του αποτελεσματικότητας αφορά στο σουτ μετά από δεξιά ντρίμπλα (1/9 τρίποντα).

Ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Η συγκεκριμένη κατεύθυνση ήταν εμφανής από νωρίς, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τον Βασίλιε Μίτσιτς. Οι πράσινοι “κλείδωναν” το δεξί χέρι του, οδηγούσαν (προκλητικά) προς τα αριστέρα. Κι εκείνος δεν κατάφερε να διαβάσει τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν, δεν είχε την υπομονή και την ηρεμία να πάρει δεύτερο σκριν για να καταφέρει να πάει προς τα δεξιά, όπου είναι εξαιρετικός.

Σε ένα παιχνίδι που αγωνίστηκε για 22’37” και τελείωσε με 3/13 σουτ και 7 λάθη, ο Βασίλιε Μίτσιτς τα έκανε (σχεδόν) όλα λάθος όποτε έπαιρνε τον αριστερό διάδρομο. Είναι χαρακτηριστικό πως στις πέντε περιπτώσεις που έπιασε ανέτοιμη την ελληνική άμυνα να του απαγορεύσει τον δεξιό διάδρομο, εκείνος είχε 3/5 δίποντα (τα τρία εύστοχα προέκυψαν στις αρχές της δεύτερης περιόδου, εντός τριών αγωνιστικών λεπτών). Στις υπόλοιπες οκτώ περιπτώσεις που εκτέλεσε (κι ήταν όλες άστοχες), το έκανε μετά από αριστερή ντρίμπλα! Γι αυτό κιόλας, η αποτελεσματικότητα της τουρκικής ομάδας έπεφτε κατακόρυφα με εκείνον στο παρκέ -ειδικά στο δεύτερο μέρος. Είναι χαρακτηριστικό πως η Αναντολού Εφές είχε 64.6 ανά εκατό κατοχές (στην αντίστοιχη μονάδα μέτρησης, το Offensive Ratio).

Αντίθετα, ο αριστερός διάδρομος αποτέλεσε το επιθετικό όπλο του τριφυλλιού, το οποίο “έτρεξε” πολλές φορές στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά το ίδιο play: με τον Ταϊρίς Ράις να παίρνει την μπάλα από τον δεξιό φτερό και να κατευθύνεται προς το κέντρο (με αριστερή ντρίμπλα) έπειτα από σκριν του ψηλού.

ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΚΑΛΑΘΙ

Το “DNP” της Μόσχας κι ο μικρός χρόνος συμμετοχής απέναντι σε Αρμάνι Μιλάνο (4’38”) και Ζενίτ (3’18”) αποδείχθηκαν… κέρδος για τον Γιώργο Παπαγιάννη, σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Αργύρης Πεδουλάκης μετά το τέλος της αναμέτρησης. ” Ίσως αυτή είναι η λύση, να είναι κάτω από πίεση. Κάποιες φορές θεωρούμε τα πράγματα δεδομένα. Είχα καιρό να τον δω έτσι. Κάποιες φορές πας λίγο πίσω, για να πηδήξεις ψηλότερα. Δεν τον έχω ξαναδεί να παίρνει τόσα πολλά ριμπάουντ (7) σε τόσο χρόνο συμμετοχής (16’06”)” δήλωσε ο προπονητής των πρασίνων για τον 22χρονο σέντερ, ο οποίος κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του στο κομμάτι των ριμπάουντ.

Εξασφάλισε το 22.6% των ριμπάουντ που διεκδικήθηκαν όσο βρισκόταν στο παρκέ, έχοντας τη μεγαλύτερη επιρροή στη συγκεκριμένη στατιστική κατηγορία μεταξύ των παικτών του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ. Από τα δέκα (10) ριμπάουντ σε 37’43” σε τέσσερις αγώνες, πήγε στα επτά (7) σε 16’06” παρουσίας στο παρκέ απέναντι στην Αναντολού Εφές.

Την περσινή σεζόν μόλις τρεις φορές είχε αντίστοιχα ή καλύτερα νούμερα, με τα δώδεκα (12) σκουπίδια που είχε απέναντι στην Νταρουσάφακα σε 22’12” συμμετοχής να αποτελεί το ρεκόρ καριέρας του. Απέναντι σε Μπασκόνια (22’31”) και Ρεάλ Μαδρίτης (29’37”) είχε επίσης επτά.

Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Ο ΜΠΟΞΕΡ

Μετά την πρεμιέρα με τον Ερυθρό Αστέρα, ο Αργύρης Πεδουλάκης χρησιμοποίησε την ατάκα περί… μποξέρ. ” Πρέπει να αποκτήσουμε περισσότερο το αίσθημα του μποξέρ, ο οποίος όταν έχει τον αντίπαλο στα σχοινιά, τον ρίχνει νοκ άουτ” είχε δηλώσει ο προπονητής του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ. Κάτι που δεν έκανε έως τώρα σε κανένα από τα πέντε προηγούμενα παιχνίδια της EuroLeague.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι για το τριφύλλι, το οποίο δεχόταν 14.2 πόντους κατά μέσο όρο στα τελευταία πέντε λεπτά των αγώνων (μόνο με τη Ζενίτ είχε θετικό πρόσημο ανάμεσα σε ενεργητικό και παθητικό). Αντίθετα, το βράδυ της 31ης Οκτωβρίου, η ιστορία γράφτηκε διαφορετικά. Γιατί έκανε την εμφάνισή του ο μποξέρ.

Ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ δέχθηκε μόλις τέσσερις (4) πόντους από το 35′ μέχρι το 40′ για να καταφέρει να μετατρέψει ένα παιχνίδι που φάνηκε πως θα κριθεί σε δύο – τρεις κατοχές στο τέλος, στο τελικό +16. Είναι χαρακτηριστικό πως η τουρκική ομάδα έκλεισε το παιχνίδι με 1/3 δίποντα, 0/4 τρίποντα, 2/2 βολές και 3 λάθη στις δώδεκα κατοχές που είχε στα τελευταία πέντε λεπτά του αγώνα.

Photo Credits: Eurokinissi