Ο Γουέστμπρουκ αλλάζει τους Ρόκετς

Ο Ράσελ Γουέστμπρουκ αποκτήθηκε με ανταλλαγή από τους Ρόκετς για έναν και μόνο λόγο: Να τους δώσει το κάτι παραπάνω, το κάτι διαφορετικό. Αυτό που δεν κατάφερε να τους δώσει με συνέπεια ο Κρις Πολ λόγω τραυματισμών.

Η μετάβαση δεν θα είναι εύκολη. Για χρόνια ο Γουέστμπρουκ είχε συνηθίσει όλα να γίνονται γύρω από αυτόν. Τώρα, έπρεπε να μάθει πως όλα θα γυρνούσαν γύρω από τον Τζέιμς Χάρντεν. Να παίζει πιο συχνά μακριά από τη μπάλα. Να κάνει ενίοτε στην άκρη, κάτι που δεν έκανε ούτε καν όταν ήταν συμπαίκτης με τον Κέβιν Ντουράντ. Οι Ρόκετς ήξεραν το ρίσκο που έπαιρναν, αλλά δεν τους ένοιαζε.

Το Χιούστον έχει δώσει μέχρι στιγμής τρεις αγώνες. Όλοι κρίθηκαν στον πόντο και σε όλους έμοιαζε κάτι να λείπει. Τόσο στην ήττα της πρεμιέρας από τους Μπακς, όσο και στις νίκες επί των Πέλικανς και των Θάντερ, οι Ρόκετς δείχνουν ότι ψάχνονται. Προσπαθούν να χωρέσουν δύο πυρηνικά όπλα στην περιφέρεια και να βρουν ισορροπίες. Δεν θα είναι εύκολο. Ήδη ωστόσο έχει γίνει σαφές ότι ο Γουέστμπρουκ αλλάζει τους Ρόκετς και μαζί αλλάζει και ο ίδιος.

ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΟΙ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Οι Ρόκετς είναι γνωστοί για την… εμμονή τους στα σουτ τριών πόντων. Ένα άλλο γεγονός ωστόσο που τους έκαναν να ξεχωρίζουν ήταν το πολύ αργό τέμπο που έπαιζαν την τελευταία διετία, κάτι που έκαναν για δύο λόγους: 1. Ήταν το στυλ παιχνιδιού που προτιμούσε ο Κρις Πολ, θέλοντας να έχει τον έλεγχο 2. Όταν τραυματίστηκε ο Πολ δεν είχαν άλλη επιλογή πλέον, αφού ο Χάρντεν έπρεπε να τα κάνει… όλα και ήταν ο μοναδικός δημιουργός, με αποτέλεσμα να χαμηλώσει κι άλλο το τέμπο και τις κατοχές προκειμένου να μην σκάσει. Έπειτα από τρεις αγώνες φέτος, έχει γίνει ήδη σαφές ότι το Χιούστον αλλάζει.

Η έλευση του Γουέστμπρουκ ήταν σίγουρο ότι θα έφερνε αλλαγές. Η σημαντικότερη φαίνεται ήδη και αφορά το τέμπο τον αγώνων, με τους Ρόκετς να παίζουν πιο γρήγορα από ποτέ επί εποχής Μάικ Ντ’ Αντόνι, κάτι που από μόνο του λέει πολλά. Το Χιούστον λοιπόν πηγαίνει το παιχνίδι στις 107.7 κατοχές ανά αγώνα (4ο στο ΝΒΑ), όταν πέρυσι πήγαινε τα παιχνίδια του τις 98.4 κατοχές (26ο στο ΝΒΑ)! Σαν να μην είναι αυτό αρκετό, το Χιούστον σημειώνει μέχρι στιγμής 18 πόντους σε καταστάσεις αιφνιδιασμού (6ο στο ΝΒΑ), όταν πέρυσι σημείωνε 12 πόντους σε αντίστοιχες καταστάσεις (19ο στο ΝΒΑ)!

Η αλήθεια είναι ότι οι Ρόκετς ήθελαν και πέρυσι να παίξουν πιο γρήγορα. Σύμφωνα, δε, με τα αμερικανικά ΜΜΕ, αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που ήρθαν σε κόντρα ο Χάρντεν με τον Πολ, αφού ο πρώτος ήθελε να τρέχει η ομάδα περισσότερο και ο δεύτερος να παίζει πιο αργά. Κάπως έτσι, συχνά οι Ρόκετς έμοιαζαν να παίζουν σε τρεις ταχύτητες. Γρήγορη όταν στο βρισκόταν στο παρκέ μόνος του ο Χάρντεν με τον Πολ στον πάγκο, αργοί όταν συνέβαινε το αντίθετο και κάτι ενδιάμεσο όταν μοιράζονταν το παρκέ. Τώρα πλέον έχουν δύο ταχύτητες: Γρήγορα και… πολύ γρήγορα.

ΓΟΥΕΣΤΜΠΡΟΥΚ ΟΠΩΣ ΓΟΥΕΙΝΤ

Κι αν το γρήγορο τέμπο μπορεί να λύσει και το πρόβλημα της συνύπαρξης δύο παικτών που θέλουν τη μπάλα στα χέρια τους – αφού αν μία ομάδα τρέχει δεν βρίσκει απέναντί της οργανωμένη άμυνα – έχει ενδιαφέρον αυτό που συμβαίνει όταν το τέμπο χαμηλώνει. Εκεί δηλαδή που ο Γουέστμπρουκ έχει κάνει ένα βήμα πίσω, ακολουθώντας την προσέγγιση του Ντουέιν Γουέιντ όταν ο τελευταίος συνυπήρξε με τον ΛεΜπρόν Τζέιμς στους Χιτ από το 2010 έως το 2014.

Την περίοδο που οι δύο κολλητοί είχαν συνυπάρξει στο Μαϊάμι, ο Γουέιντ αποφάσισε από την σεζόν 2011/12 κι έπειτα απλώς να αφήσει την μπάλα στα χέρια του ΛεΜπρόν και να κινείται μακριά από αυτή. Δεν ήταν εύκολο, αλλά το έκανε μπροστά στο γενικότερο καλό. Υπήρχαν βέβαια στιγμές που απλώς αναλάμβανε δράση, αλλά ήταν ξεκάθαρο πως η μπάλα κανονικά έπρεπε να βρίσκεται στα χέρια του ΛεΜπρόν. Το ίδιο κάνει στον βαθμό που μπορεί και ο Γουέστμπρουκ αυτή τη στιγμή, με τον δικό του τρόπο βέβαια. Εξακολουθεί να έχει τις κατοχές που θέλει για να δημιουργήσει και να εκτελέσει, αλλά κινείται περισσότερο από ποτέ μακριά από τη μπάλα.

Ο Χάρντεν δεν είναι απλώς ένας εξαιρετικός σκόρερ. Είναι και ένας εξαιρετικός δημιουργός. Μπορεί να δει γωνίες πάσες που λίγοι παίκτες μπορούν στο ΝΒΑ. Ο Γουέστμπρουκ από την πλευρά του είναι εξαιρετικός στην κίνηση χωρίς τη μπάλα, κάτι που αρκετός κόσμος δεν μπορούσε να το δει, αφού συνήθως είχε τη μπάλα στα χέρια του. Φέτος όμως θα το δει αυτό ακόμα περισσότερο.

ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΔΡΟΜΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ

Οι Ρόκετς βρίσκονται σε φάση αναζήτησης. Είναι μία ομάδα που δεν έχει αρκετό βάθος – και κυρίως μέγεθος – στις θέσεις των φόργουορντ, κάτι απαραίτητο κόντρα σε ομάδες όπως οι Λέικερς, οι Κλίπερς και οι Νάγκετς. Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να μην βρουν την κατάλληλη χημεία οι Χάρντεν και Γουέστμπρουκ και να μην βάλουν τα σουτ οι ρολίστες τους. Είναι όμως ακόμα στην αρχή. Δοκιμάζουν πράγματα. Πιστεύουν ότι θα βρουν την λύση.

Το Χιούστον πήρε ένα σημαντικό ρίσκο το καλοκαίρι, υποθηκεύοντας το μέλλον του για να αποκτήσει τον Γουέστμπρουκ. Θέλησε να προσθέσει στη μηχανή του κάτι διαφορετικό. Έναν σταρ, έναν παίκτη-δυναμίτη, ελπίζοντας ότι θα φτιάξει μία ομάδα που δεν θα μπορεί να σταματήσει κανείς στην επίθεση και παράλληλα θα παίξει όσες άμυνες χρειάζεται για να νικάει. Δεν θα είναι εύκολο. Σίγουρα όμως η νέα πρότασή τους στο σύγχρονο μπάσκετ με τα δύο… θηρία στην περιφέρεια έχει ενδιαφέρον.

AP Photo/Joe Skipper