Ηρεμία, γιατί έτσι θέλει ο Ντούντα

Η νίκη ήρθε, το διπλό δίνει πλεονέκτημα στον Ολυμπιακό για τη συνέχεια και το αβαντάζ έδρας στα πλέι οφ και η ψυχολογία ανάμεσα στους δύο αιωνίους για πρώτη φορά έχει τόσο έντονο το ερυθρόλευκο χρώμα.

Και μπορεί κάποιοι να λένε ότι “ήταν απλώς μια νίκη”, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι, αφού ο Ολυμπιακός έψαχνε χρόνια για μια τέτοια επιτυχία μέσα στο ΟΑΚΑ, που δεν θα είχε ούτε «γκρι» χρώμα, δεν θα ήταν από συγκυρίες ή λάθη του αντιπάλου του, αλλά ξεκάθαρα από δική του υπεροχή.

Και ναι, ο Ολυμπιακός ήταν ανώτερος του Παναθηναϊκού και είχε μεγαλύτερη διάρκεια στο παιχνίδι του. Ήταν πιο ήρεμος, πιο αποφασιστικός, δεν έδειξε να χάνει την ψυχραιμία του ακόμη και όταν οι πράσινοι πέρασαν με 5 πόντους μπροστά και ο Ντούσαν Ίβκοβιτς “έλυνε κι έδενε” από τον πάγκο της ομάδας του. Έλυνε τους γρίφους που του έβαζε ο Ομπράντοβιτς και έδενε τον ίδιο τον… κουμπάρο του κόμπο, με κινήσεις ματ.

Όμως, στον Πειραιά είναι όλα ήδη παρελθόν. Οι πανηγυρισμοί κράτησαν για λίγο (έστω και αν ήταν έντονοι με 1.000 οπαδούς στο ΣΕΦ να περιμένουν την αποστολή και τους Αγγελόπουλους να νιώθουν σαν μικρά παιδιά που πήραν επιτέλους το αγαπημένο τους παιχνίδι – και τώρα ποιος τους πιάνει) και ο Ντούντα έχει δώσει σαφή εντολή στους παίκτες του να ξεχάσουν τον Παναθηναϊκό και να κοιτάξουν μόνο μπροστά και τη δουλειά που έχουν να κάνουν καθημερινά.

” Έτσι είναι ο κόουτς” λένε οι παίκτες μεταξύ τους, που στο πρόσωπο του Σέρβου, βλέπουν έναν άνθρωπο που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του, αλλά παράλληλα εντός του γηπέδου αφήνει αρκετές ελευθερίες στους παίκτες του, πάντα όμως μέσα στα πλαίσια που έχει θέσει ο ίδιος. Το ίδιο συμβαίνει πλέον και στη γενικότερη αντιμετώπιση που λαμβάνει ο Σέρβος στο Λιμάνι. Θα πει μια κουβέντα και τέλος. Εμπνέει τον σεβασμό, γιατί τον έχει κερδίσει εδώ και χρόνια.

Η σχέση αλληλοσεβασμού με τον Παπαλουκά

Ο Ίβκοβιτς από το καλοκαίρι έχει ξεκαθαρίσει σε όλους ότι δεν υπάρχει επιλογή, πέρα από το να ακούν τις εντολές του και να μην παρεκκλίνουν της φιλοσοφίας που θέλει να περάσει στην ομάδα. Και το θετικό για τον Ολυμπιακό είναι ότι κάνει αυτά που πρέπει για να πραγματοποιήσει τα λόγια του. Και αυτό φάνηκε στο ντέρμπι, σε όσα έγιναν με τον Παπαλουκά.

Καταρχήν πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι ο Σέρβος εμπιστεύεται απόλυτα τον Παπαλουκά μέσα στο παιχνίδι (κάτι που δεν συμβαίνει, είναι η αλήθεια, με μια μερίδα του κόσμου του Ολυμπιακού) και για αυτό άλλωστε του δίνει τόσο χρόνο συμμετοχής ή επιμένει ορισμένες φορές στη χρησιμοποίησή του.

Στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, ο Ντούντα τα έχωσε για τα καλά στον Παπαλουκά και μάλιστα δύο φορές, όταν τον έκανε αλλαγή. Μάλιστα, τη δεύτερη φορά ο “Τεό” φάνηκε να εκνευρίζεται και αυτός, αλλά παρά την ένταση, τον άκουγε 100%. Αυτό κάνει άλλωστε, αυτό έκαναν οι δυο τους στη Μόσχα και για αυτό επικοινωνούν τόσο καλά μέσα στο γήπεδο, σαν δύο προπονητές που τους χωρίζουν τέσσερις λευκές γραμμές.

Και ο Ίβκοβιτς έδειξε ότι δεν κρατάει εγωισμούς, ούτε θα βάλει τον εαυτό του πάνω από τη ροή και τις ανάγκες του παιχνιδιού. Γι’ αυτό και ελάχιστες φάσεις μετά την αλλαγή που τον έκανε, τον έβαλε και πάλι μέσα, όταν είδε πως ο Ολυμπιακός είχε προβλήματα στην οργάνωσή του, σε κρίσιμο σημείο του αγώνα.

Ηρεμία λοιπόν…

Αυτό είναι το σύνθημα στον Ολυμπιακό, αυτή είναι η νοοτροπία που επικρατεί στο Λιμάνι. Σαν να μη συνέβη τίποτα, λες και ήταν μια νίκη συνηθισμένη. Δεν ήταν, όμως, αλλά αυτά είναι για τους φιλάθλους και τους δημοσιογράφους. Οι μεν να λένε και οι δε να γράφουν. Οι παίκτες (και πρώτα ο προπονητής που πρέπει να τους μεταδώσει) πρέπει να κοιτάνε μόνο το δάσος και ποτέ το δέντρο. Και όλα θα έρθουν στην ώρα τους…