Αναμνήσεις από τα φάιναλ-φορ

Νίκος Παπαδογιάννης, Τάκης Ευσταθίου, Γιώργος Βαλαβάνης, Δημήτρης Καρύδας, Βασίλης Σκουντής, Θέμης Καίσαρης, Γιάννης Λαμπίρης, Παντελής Διαμαντόπουλος, Ηλίας Δρυμώνας, Νίκος Παπαϊωάννου, Γιώργος Νικολάου, Παντελής Βλαχόπουλος, Γιάννης Ψαράκης, Σπύρος Καβαλιεράτος, Νίκος Μπουρλάκης, Νίκος Βαρλάς, Γιάννης Φιλέρης, Γιάννης Ντεντόπουλος, Θανάσης Ασπρούλιας, Πανορμίτης Κωνσταντινίδης, Σωτήρης Βετάκης, Νίκη Μπάκουλη, Τάσος Μαγουλάς, Γιώργος Συρίγος, Βαγγέλης Ιωάννου και Στέφανος Τριαντάφυλλος ξαναγράφουν την ιστορία. Όπως την έζησαν.

Συντονιστείτε στο Euroleague Greece για να διαβάσετε για την ιστορία της διοργάνωσης από το 1988 ως σήμερα. Κάθε μέρα και έξι κείμενα. Κάθε μέρα και έξι ιστορίες γεμάτες μπάσκετ.

Τα ραντεβού της ζωής μας…

Ο Γιάννης Φιλέρης θα πάει στο Μιλάνο, για να παρακολουθήσει το 23ο φάιναλ-φορ της ζωής του. Τα κορυφαία ραντεβού του μπάσκετ, κάθε χρόνο, τέτοια εποχή. Από το 1988 και μετά…

Και γράφει: “Από το 1988 όταν για πρώτη φορά, η FIBA αποφάσισε να επαναφέρει το πείραμα του 1966 και να τον καθιερώσει ως θεσμό ανάδειξης του Πρωταθλητή Ευρώπης, έχουν περάσει 26 χρόνια. Όσα και τα φάιναλ-φορ. Ένα ραντεβού, μια συνήθεια, κάθε χρόνου, που κοντεύει να συμπληρώσει τρεις δεκαετίες. Πιο επιτυχημένη ιδέα δεν θα μπορούσε να έχει ο Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς.

Ο Άρης στην αρχή. Ο ΠΑΟΚ το 1993, οι δυο αιώνιοι βέβαια ΠΑΟ και Ολυμπιακός που μετράνε 9 τίτλους, η ΑΕΚ του 1998 που έφτασε ως τον τελικό. Σαν ταινία περνάνε, κάθε φορά, τα πρόσωπα των ηρώων κάθε εποχής κι ας έχουν αλλάξει τα πάντα από τότε (η FIBA έγινε … Euroleague, οι διαιτητές από δυο τρεις, το μπάσκετ πολύ πιο γρήγορο και αθλητικό).

Ο Γκάλης, ο Πρέλεβιτς, ο Αλβέρτης, ο Σιγάλας, ο Μποντιρόγκα, ο Παπαλουκάς, ο Διαμαντίδης, ο Σπανούλης. Ο Ομπράντοβιτς, ο Ίβκοβιτς και ο Μπαρτζώκας. Αλλά και ομάδες-θρύλοι, όπως η Γιουγκοπλάστικα του ανεπανάληπτου θριπίτ στο ξεκίνημα, η Μακάμπι της διετίας 2004-05, η ΤΣΣΚΑ, η Μακάμπι, η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ.

Τρίποντα όπως του Σάσα Τζόρτζεβιτς το 1992, ή του Κορνέλιους Τόμπσον το 1994, ελληνικοί “εμφύλιοι” σε Τελ Αβίβ, Σαραγόσα, Βερολίνο, καλάθια που μπήκαν ή δεν μπήκαν, το γέλιο του Γκέρσον, το σοβαρό ύφος του Μεσίνα, τα “two cups” του Ζέλικο Παβλίσεβιτς, η γκαντεμιά του Ιωαννίδη και του Ρενέσες.

Όλοι οι θρύλοι-μύθοι, που ζήσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Άλλωστε κι εμείς, λίγο πολύ, από το φάιναλ-φορ του 1988 ξεκινήσαμε μια …διαχρονική πορεία. Ανυποψίαστοι στην πρώτη μας έξοδο, στη Γάνδη, μαζί με τον Άρη, στο εκθεσειακό κέντρο που είχαν επιλέξει οι Βέλγοι για έδρα της πρώτης διοργάνωσης. Χορτασμένοι το 2013 στο Λονδίνο, με το δεύτερο συνεχόμενο τρόπαιο του Ολυμπιακού.

Όλα αυτά τα χρόνια το φάιναλ-φορ ήταν το κορυφαίο ραντεβού της χρονιάς πριν από το καλοκαίρι (όπου έρχεται η ώρα της Εθνικής). Και για μας. Πρώτα στο γήπεδο, για τον σφυγμό των ομάδων, μετά στην συνέντευξη Τύπου, το βράδυ σε ένα εστιατόριο, για φαγητό και μπασκετοκουβέντα μέχρι τελικής πτώσεως.

Στο Μιλάνο θα βρεθώ για 23η φορά σε μια τέτοια γιορτή. Από τα 26 που έχουν γίνει, έχω χάσει τέσσερα. Είναι το 9ο συνεχόμενο που θα καλύψω (και) για το Sport24.gr! Είναι περίεργα που θα λείπει κάποια ελληνική ομάδα, είναι περίεργα που για πρώτη φορά θα απουσιάζει και ο Φίλιππος Συρίγος. Πολύ θα θέλαμε να μας έχει γράψει και αυτός την εμπειρία του σε ένα από τα φάιναλ-φορ που παρακολούθησε.

Δεν είναι εδώ για να θυμηθεί πως … γλιτώσαμε το ξύλο το 1990, έξω από το Πρενθίπε Φελίπε, όταν τον αντιλήφθηκαν οι Αρειανοί και όρμησαν στο ταξί στο οποίο είχαμε μπει μαζί με τον Σκουντή, ή να ξανατραγουδήσει το περίφημο “σαρμέλα ήθελε ο τζαζλός Πεπές” στην υπόγεια ταβέρνα (πάλι της Σαραγόσα) το 1995. Ας είναι. Μείναμε πίσω οι συνοδοιπόροι του. Κι αυτούς (παλιότερους και νεότερους συναδέλφους) θα διαβάσετε από σήμερα στο Euroleague Greece.

Κάθε φάιναλ-φορ και μια δημοσιογραφική εμπειρία…

Αναμνήσεις από τα φάιναλ-φορ

Οι διηγήσεις θα δημοσιευτούν ανά 6άδες από σήμερα ως την Παρασκευή. Ξεκινήσαμε με τη Γάνδη, το Μόναχο, τη Σαραγόσα, το Παρίσι, την Κωνσταντινούπολη και την Αθήνα και συνεχίζουμε την Τετάρτη με το Τελ Αβίβ, τη Σαραγόσα, τα δύο ελληνικά τρόπαια (Παρίσι, Ρώμη), την εμφάνιση της ΑΕΚ στη Βαρκελώνη, το Μόναχο και το 2ο αστέρι του Παναθηναϊκού στη Θεσσαλονίκη.

Ακολουθούν τα φάιναλ-φορ του 2001, του 2002 στη Μπολόνια (τρίτο αστέρι του Παναθηναϊκού), το 2003 στη Βαρκελώνη, το 2004 και το 2005, του 2006 και του 2007, με το “τριφύλλι” να προσθέτει το τέταρτο αστέρι, ενώ κλείνουμε και αυτόν τον… γύρο με τα φάιναλ-φορ του 2008, το Βερολίνο του Παναθηναϊκού το 2009, το Παρίσι και τη Βαρκελώνη το 2010 και το 2011 αντίστοιχα, μέχρι να φτάσουμε στο έπος του Ολυμπιακού στην Πόλη και το δεύτερο σερί στο Λονδίνο!

Γάνδη 1988: “Το πρώτο αίμα” του Νίκου Παπαδογιάννη

Μόναχο 1989: “Ο Άρης… βεβαίως-βεβαίως” του Τάκη Ευσταθίου

Σαραγόσα 1990: “Οι λιτανείες των καθολικών” του Γιώργου Βαλαβάνη

Παρίσι 1991: “Paris je t’ aime” του Δημήτρη Καρύδα

Κωνσταντινούπολη 1992: “Ο “Σάλε”, ο “Ζοτς” και το δωμάτιο 606″ του Βασίλη Σκουντή

Αθήνα 1993: “Ω γλυκύ μου έαρ” του Θέμη Καίσαρη

Τελ Αβίβ 1994: “Το καταραμένο” του Γιάννη Λαμπίρη

Σαραγόσα 1995: “Το θαύμα της φύσης” του Παντελή Διαμαντόπουλου

Παρίσι 1996: “Μην κλάψεις για κανέναν, δράκε” του Ηλία Δρυμώνα

Ρώμη 1997: “Η αποθέωση ενός καίσαρα” του Νίκου Παπαϊωάννου

Βαρκελώνη 1998: “Το παραμύθι του Ξανθού, η βασιλισσική γκάφα και το όνειρο” του Γιώργου Νικολάου

Μόναχο 1999: “Η Ζαλγκίρις και τα θηρία” του Παντελή Βλαχόπουλου

Θεσσαλονίκη 2000: “Πεσάχ, τσαόβ και φοντύ καραβίδες” του Γιάννη Ψαράκη

Παρίσι 2001: “Όλα για τη Μακάμπι” του Σπύρου Καβαλιεράρου

Μπολόνια 2002: “Το “σας το ‘χα πει” του Ζοτς” του Νίκου Μπουρλάκη

Βαρκελώνη 2003: “Το ευχαριστήθηκε -μόνο- η Μπάρτσα” του Νίκου Βαρλά

Τελ Αβίβ 2004: “Ξέρετε εδώ έγινε μια επίθεση αυτοκτονίας” του Γιάννη Φιλέρη

Μόσχα 2005: “Ο Λόνι στην Γυμναστική Ακαδημία” του Γιάννη Ντεντόπουλου

Πράγα 2006: “Η φανέλα του Μιχάλη και η σημαία!” του Θανάση Ασπρούλια

Αθήνα 2007: “Το 4ο αστέρι υπό το βλέμμα του Γκάλη” του Πανορμίτη Κωνσταντινίδη

Μαδρίτη 2008: The greek way (και χωρίς ελληνική ομάδα) του Σωτήρη Βετάκη

Βερολίνο 2009: Then we take Berlin της Νίκης Μπάκουλη

Παρίσι 2010: Το φάιναλ φορ του Καταλανού και του… ποντικού του Τάσου Μαγουλά

Βαρκελώνη 2011: Το τέλος μιας χρυσής εποχής του Γιώργου Συρίγου

Κωνσταντινούπολη 2012: Η θρυλική ραψωδία του Βαγγέλη Ιωάννου

Λονδίνο 2013: Το back to back του Ολυμπιακού του Στέφανου Τριαντάφυλλου