Μπάμπεργκ - Ολυμπιακός: Πώς "έδωσε" το ματς

Μπάμπεργκ - Ολυμπιακός: Πώς "έδωσε" το ματς

Οι Hoop Fiction και Sport24.gr αναλύουν το πώς ο Ολυμπιακός έχασε ένα δικό του παιχνίδι. Η επίθεση που είχε πρόβλημα χωρίς τον Μιλουτίνοβ, τα λάθη και ο ρόλος-κλειδί του Χάκετ.

Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να σπάσει την παράδοση που τον θέλει να φεύγει ηττημένος από την Βαμβέργη (4η συνεχόμενη ήττα), η ομάδα του Αντρέα Τρινκιέρι εκμεταλλεύτηκε το ότι οι ερυθρόλευκοι πίστεψαν πως η νίκη ήταν οριστική πολύ πριν καταφέρουν να την εξασφαλίσουν, κι έτσι οι Γερμανοί έφτασαν στην αναπάντεχη ανατροπή, με τον Ολυμπιακό να μην καταφέρνει να αντιδράσει στο τέλος.

Έλειψε πολύ ο Μιλουτίνοβ

Με τους ερυθρόλευκους να γνωρίζουν πως έπρεπε να καλύψουν το κενό του Νίκολα Μιλουτίνοβ στη γραμμή των ψηλών, οι κυριότεροι στόχοι σε άμυνα και επίθεση ήταν οι εξής:

1. Στην άμυνα, το να βρεθεί απάντηση για τα λεπτά που ο Αντρέα Τρινκιέρι θα τοποθετούσε το εκτόπισμα και τη δύναμη του Λέον Ραντόσεβιτς στη θέση 5.

2. Στην ερυθρόλευκη επίθεση, απαραίτητη ήταν η εύρεση λύσης για τα όσα προσφέρει ο Σέρβος μέσω των σκρινς και της κίνησης χωρίς την μπάλα.

Για τα όσα έπρεπε να γίνουν στην άμυνα απέναντι στον Ραντόσεβιτς, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος επέλεξε να ξεκινήσει το παιχνίδι έχοντας στην πεντάδα τον Γιώργο Μπόγρη, προσπαθώντας έτσι να έχει έναν παίκτη αντίστοιχου φυσικού πακέτου με τον ψηλό των Γερμανών, κερδίζοντας παράλληλα χρόνο, μιας και στην ουσία ο Ολυμπιακός ήταν υποχρεωμένος να παίξει για 40 λεπτά έχοντας μόλις δύο παίκτες στη θέση 5 (Μπόγρης-ΜακΛιν).

Με τον Μπόγρη εντός, η πίσω γραμμή άμυνας του Ολυμπιακού αντιδρούσε σε μεγαλύτερους χρόνους, οι βοήθειες δεν ήταν τόσο άμεσες και δυναμικές, ενώ οι Γερμανοί βρήκαν την ευκαιρία να σημαδέψουν το ματσάρισμα του Ράιτ με το Βασίλη Σπανούλη βρίσκοντας εύκολους πόντους.

Σε σχέση με την επίθεση και την ομαλή της ροή, το πρόβλημα ήταν ακόμα πιο εμφανές. Έχουμε μιλήσει αρκετές φορές για τα όσα προσφέρει ο Μιλουτίνοβ όταν κινείται χωρίς την μπάλα, αλλά και για το πώς το συγκεκριμένο στοιχείο αποτελεί έναν από τους βασικούς επιθετικούς άξονες του φετινού Ολυμπιακού. Με την απουσία του Σέρβου,  οι ερυθρόλευκοι έχασαν το σημαντικότερο σημείο αναφοράς τους μέσα στη ρακέτα. Αυτό έγινε φανερό από τις πρώτες κιόλας επιθέσεις του παιχνιδιού όταν Ολυμπιακός ακούμπησε συνεχόμενες φορές την μπάλα στο χαμηλό ποστ, με τον Γιώργο Πρίντεζη να προσπαθεί να εκτελέσει παίζοντας με πλάτη μέχρι το καλάθι.

Οι στιγμές που ο Βασίλης Σπανούλης επιτέθηκε από τον κεντρικό διάδρομο καταφέρνοντας να δώσει την τελική πάσα στον Μπόγρη δεν κατέληξαν σε εύστοχα τελειώματα, ο Ολυμπιακός έμοιαζε να έχει μεταφέρει το επιθετικό κέντρο βάρους αποκλειστικά στην περιφερειακή εκτέλεση, κι αυτό το στοιχείο ήταν τελικά που τον παρέσυρε, μη επιτρέποντάς του να επιτεθεί ορθολογικά μέχρι το τέλος του παιχνιδιού.

Ο Ρούμπιτ και ο ρόλος-κλειδί του Χάκετ

Οι ερυθρόλευκοι έβρισκαν επιθετικές λύσεις μέχρι και το τέλος της τρίτης περιόδου, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος δοκίμασε σχήματα με τρεις περιφερειακούς (τα οποία δεν έδειξαν και τόσο λειτουργικά), ψάχνοντας την απάντηση για τα λεπτά που η Μπάμπεργκ  είχε στο παρκέ τους Χάκετ, Χίκμαν και Λο, ο Ολυμπιακός διατηρούσε σταθερό προβάδισμα είτε μέσω κάποιων προσπαθειών του Σπανούλη και του Πρίντεζη, είτε μέσω κάποιων σποραδικών σουτ τριών πόντων από τους Μάντζαρη και Παπανικολάου, και όλα έδειχναν πως οι ερυθρόλευκοι θα καταφέρουν να διατηρήσουν ένα σταθερό προβάδισμα μέχρι και το τέλος του παιχνιδιού.

Χωρίς, όμως, τον Νίκολα Μιλουτίνοβ μέσα στη ρακέτα, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να βρει απάντηση στα όσα έφεραν στο παρκέ δύο από τους παίκτες  των Γερμανών.

Πρώτος από τους δύο, ο Ρούμπιτ Ογκουστιν, κι αυτό γιατί ο Αμερικανός έμοιαζε να είναι το αντίδοτο στο πολυεπίπεδο παιχνίδι του Τζαμέλ ΜακΛίν. Ικανός να επιτεθεί με την μπάλα στο παρκέ, αρκετά δυνατός ώστε να μην επιτρέπει στον σέντερ του Ολυμπιακού να βρει διαδρόμους ή να επιτεθεί με πλάτη μέχρι το καλάθι,  αποτελεσματικός στις περισσότερες επιθετικές προσπάθειες μέσα στη ρακέτα των ερυθρολεύκων, ενώ, με τον τρόπο παιχνιδιού του συνολικά, κατάφερε να περιορίσει σε μεγάλο βαθμό τα όσα θα μπορούσε να προσφέρει ο ΜακΛιν, είτε δίνοντας πιο στοχευμένες αμυντικές βοήθειες, είτε μέσω της ουσιαστικότερης ένταξής του στην επίθεση του Ολυμπιακού.

Δεύτερος παίκτης των Γερμανών, και σχεδόν απόλυτα υπεύθυνος για το ερυθρόλευκο βραχυκύκλωμα, ο Ντάνιελ Χάκετ. Είναι γνωστή μέσω του ρεπορτάζ η επιθυμία να συνεχίσει στον Πειραιά, κι αυτό το γεγονός καθιστά γεγονός το επιπλέον κίνητρου του Ιταλού στην επίσκεψη του Ολυμπιακού στη Βαμβέργη. Πώς επηρέασε ο Χάκετ το παιχνίδι;

Όσο πιο λιτά και ευθέως γίνεται, ο Χάκετ είναι ο γκαρντ με την καλύτερη ποστ άμυνα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μπορεί να σταθεί απέναντι σε πολύ ψηλότερους και πολύ πιο δυνατούς αντιπάλους, τοποθετεί το κορμί του με τρόπο τέτοιο που προκαλεί ανισορροπία στον επιτιθέμενο, ενώ το πόσο μαχητικός είναι αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ψυχοσύνθεσής του. Το λάθος, λοιπόν, του Ολυμπιακού ήταν πως, ιδιαίτερα στην τέταρτη περίοδο, επέλεξε να επιτεθεί πάνω στον πρώην γκαρντ του.

Είτε με τον Πρίντεζη, είτε με τον ΜακΛιν, είτε με τον Κώστα Παπανικολάου, ο Χάκετ ήταν το ίδιο αποτελεσματικός και απροσπέλαστος. Μη βρίσκοντας ευκαιρίες για παιχνίδι με πλάτη, ο Ολυμπιακός εκτέλεσε υπό δύσκολες συνθήκες από το τρίποντο και δοκίμασε να διεισδύσει με τους γκαρντς του χωρίς να έχει επιτυχία, ενώ την ίδια στιγμή οι Γερμανοί έβρισκαν ρυθμό στην επίθεση.

Οι τρεις λόγοι της ήττας

Γιατί, τελικά, έχασε ο Ολυμπιακός σε μια αναμέτρηση που ήλεγχε απόλυτα, ενώ παράλληλα ήταν καλύτερος σχεδόν σε κάθε κατηγορία της στατιστικής;

Πρώτος και σημαντικότερος λόγος η απουσία του Μιλουτίνοβ. Οι ερυθρόλευκοι έχασαν κάποια από τα βασικότερα συστατικά σε άμυνα και επίθεση, τα οποία εκτός από το ότι θα βοηθούσαν συνολικά στο παιχνίδι, θα εξασφάλιζαν παράλληλα μια πιο ορθολογική προσέγγιση όταν προέκυψε η ανάγκη για ανατροπή.

Δεύτερος λόγος, τα πολλά λάθη (13 συνολικά), αριθμός που σχεδόν αναίρεσε πλήρως τις 17 τελικές πάσες που είχαν στο παιχνίδι. Οι Γερμανοί, αντίστοιχα, είχαν μόλις 8 τελικές αλλά και μόνο 6 λάθη, καταφέρνοντας έτσι να ισορροπήσουν τον αριθμό των κατοχών (η κατάσταση ήταν ισορροπημένη σε ριμπάουντς και κλεψίματα) .

Τρίτος λόγος, η προσπάθεια για ανατροπή μέσω σπασμωδικών επιθετικών επιλογών. Ο Ολυμπιακός προσπάθησε να ανατρέψει την κατάσταση χωρίς να μπορεί να εδραιώσει την παρουσία του στη ρακέτα, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος δεν διέκοψε το παιχνίδι σ’ ένα διάστημα που οι Βαυαροί έχτιζαν επιθετικό σερί, ενώ τα μεγάλα σουτ των τελευταίων λεπτών δεν έγιναν υπό ευνοϊκές προϋποθέσεις.

Να (ξανα)μάθει να παίζει με τον Σπανούλη

Ο Ολυμπιακός έκανε μια ήττα που δεν μπορεί να θεωρηθεί εκτός προγράμματος, η ομάδα είχε το μεγάλο ελαφρυντικό της απουσίας του βασικού της σέντερ, ενώ οι ρόλοι και οι χρόνοι μοιάζουν να βρίσκονται σε διαδικασία επαναπροσδιορισμού μετά την επιστροφή του Σπανούλη κι αυτό μπορεί να αποτελέσει μια επιπλέον δικαιολογία --σχεδόν κανείς δεν αμφιβάλλει πως αν ο Σέρβος σέντερ ήταν διαθέσιμος, οι ερυθρόλευκοι θα είχαν κερδίσει.

Αν κάτι μπορεί να καταγραφεί χωρίς καμία αμφιβολία στα αρνητικά, αυτό είναι ο τρόπος συνύπαρξης των περιφερειακών. Ο Ρόμπερτς μοιάζει χαμένος για όσα λεπτά πρέπει να είναι δίπλα στον Σπανούλη, ενώ είναι ξεκάθαρα πιο απελευθερωμένος κι αυτό απεικονίζεται στον τρόπο παιχνιδιού του (στοιχείο που έγινε προφανές στη Βαυαρία) όταν βρίσκεται σε μια πεντάδα χωρίς τον αρχηγό. Το πώς θα προκύψουν οι αποτελεσματικότεροι συνδυασμοί από την τριάδα Σπανούλη-Ρόμπερτς-Στρένλιεκς μοιάζει να είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί πιο άμεσα από οτιδήποτε άλλο. Την ερχόμενη εβδομάδα, η περιφέρεια του Ολυμπιακού έχει να σταθεί απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

 
SHARE

24MEDIA NETWORK

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΦΙΛΕΡΗΣ

Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος

Ο Γιάννης Φιλέρης βγάζει το καπέλο στη νέα Πρωταθλήτρια Ευρώπης, τον προπονητή Πάμπλο Λάσο και μια ομάδα 12 σπουδαίων παικτών.

ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ρε τον μάγειρα...

Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την πανάξια Πρωταθλήτρια Ευρώπης, τον αδικημένο Πάμπλο Λάσο και δείχνει τον δρόμο προς την Βιτόρια

ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Ο τελικός του Σλούκα και του Γιουλ

Η Ευρώπη παραμιλάει για τον MVP Λούκα Ντόντσιτς, αλλά ο τελικός είναι διαφορετική ιστορία. Και αυτός ο τελικός είναι ξεχωριστός και για τον Σέρχιο Γιουλ και για τον Κώστα Σλούκα. Γράφει ο Σπύρος Καβαλιεράτος.

ANALYSIS

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ SPORT24