Φαβορί, αλλά χωρίς δεύτερη ευκαιρία η Ελλάδα

Το περιέγραψε πλήρως ο Βαγγέλης Μάντζαρης λέγοντας "από μας εξαρτάται". Έτσι είναι. Η Ελλάδα θα πρέπει να δει πολλά πράγματα να πηγαίνουν στραβά για να "γκελάρει" απέναντι στη Νιγηρία. Όχι ότι είναι αμελητέα ποσότητα, καθότι βλέπουμε ξεκάθαρα στο τουρνουά ότι η ψαλίδα έχει κλείσει.

Στα δύο αυτά παιχνίδια η Ελλάδα έδειξε κάποια πολύ καλά στοιχεία. Ουσιαστικά το εντυπωσιακό αποτέλεσμα μπορεί να ερμηνευτεί ως εξής: στην καλοδουλεμένη περσινή ομάδα (που έπαιζε με τακτική και καλές συνεργασίες), προστέθηκαν δύο πολύ ποιοτικοί παίκτες (ο Σπανούλης κι ο Πρίντεζης) και την απογείωσαν.

Οι πιο "χτυπητές" διαφορές σε σχέση με την περσινή ομάδα, πέρα από τους δύο συγκεκριμένους παίκτες, είναι η εμμονή στο γρήγορο παιχνίδι (συνταγή Ολυμπιακού δηλαδή) και οι συνεχόμενες αλλαγές στην άμυνα. Κάτι τέτοιο γινόταν και πέρσι, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό.

Τα δύσκολα, όμως, τώρα έρχονται. Γιατί η Νιγηρία μπορεί να έχει τις γνωστές τις αδυναμίες, αλλά είναι μια ομάδα με καλούς αθλητές, που πηγαίνει στο επιθετικό ριμπάουντ και διαθέτει προσόντα για να αμυνθεί. Και στο συγκεκριμένο ματς η Ελλάδα καλείται να διαχειριστεί την πίεση του αποτελέσματος, χωρίς παράλληλα να βρίσκει απέναντι της την αδύναμη Ιορδανία ή τους αεραμυνίτες ψηλούς του Πουέρτο Ρίκο.

Στο χέρι της, όμως, είναι να πετύχει με άνεση τις δύο νίκες που απαιτούνται για να κλείσει το εισιτήριο για το Λονδίνο.

Νιγηρία

Τι έκανε ως τώρα

Η Νιγηρία ως τώρα έχει μια νίκη και μια ήττα. Έχασε στην πρεμιέρα από την οικοδέσποινα Βενεζουέλα με 71-69, παρά το γεγονός ότι έκανε την ανατροπή στο φινάλε από το -11. Θα μπορούσε να είχε στείλει το ματς στην παράταση, αλλά οι παίκτες του Αγιό Μπακαρέ ήταν άστοχοι.

Στο δεύτερο ματς οι Νιγηριανοί, που αποτελούν μαζί με την Αγκόλα την ισχυρή δύναμη της Αφρικής τα τελευταία χρόνια, επικράτησαν των Λιθουανών (86-80)  σε ένα ματς που σηκώνει πολύ κουβέντα, καθώς αιωρούνται οι φήμες ότι η παρέα του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους έχασε επίτηδες για να αφήσει έξω τη Βενεζουέλα. Περισσότερα για το θέμα γράφει ο Γιάννης Φιλέρης.

Ποια τα όπλα τους

Πρώτος σκόρερ είναι ο Αλ-Φαρούκ Αμινού, ο φόργουορντ των Χόρνετς, που σκοράρει 13 πόντους ανά παιχνίδι. Τέσσερις παίκτες έχουν συνολικά διψήφιο νούμερ: ο Ίκε Ντιόγκου, ο παλιός σέντερ των Ουόριορς (12.5 πόντοι, 9.0 ριμπάουντ), ο δαιμόνιος Άντονι Σκιν (αγωνίστηκε πέρσι στο Ισραήλ), που είναι κι ο πρώτος πασέρ της ομάδας (3.5) κι ο Ντέρικ Ομπασοχάν της Μπανταλόνα. Οι δύο τελευταίοι σουτάρουν με καλά ποσοστό από το τρίποντο (56% και 45% αντίστοιχα), ενώ συνολικά αυτή η 4άδα παίζει περισσότερο.

Ο Ντιόγκου καταλαμβάνει τη θέση "5", με τον Ουγιεντέζι να έρχεται από πίσω να τον ξεκουράσει, παίζοντας και λίγο στο "4". Οι Ογκούτσι, Νταγκουντούρου και Ουγκμποάγια δίνουν λεπτά ξεκούρασης.

Στατιστική σύγκριση

Η Ελλάδα υπερτερεί ξεκάθαρα στην επίθεση. Εξάλλου οι παίκτες του Ηλία Ζούρου έχουν την καλύτερη επίδοση στην επίθεση με 102.5 πόντους. Βοήθησε, βέβαια κι η Ιορδανία, αλλά όπως και να 'χει το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έχει δείξει εκπληκτική αποτελεσματικότητα. Φαίνεται άλλωστε κι από τα ποσοστά: έχει καλύτερα νούμερα σε βολές, δίποντα και τρίποντα σουτάρουν με 64% και 50% αντίστοιχα εντός πεδιάς.

Η Νιγηρία από την άλλη έχει χαμηλό ποσοστό στα δίποντα (41) και το παράδοξο είναι ότι σουτάρει καλύτερα από τα 6.75. Εκεί που υπερτερούν οι Αφρικανοί είναι στις κατοχές: έχουν περισσότερα ριμπάουντ (ειδικά στα επιθετικά είναι αρκετά δυνατοί με 12), κάνουν λιγότερα λάθη, περισσότερα κλεψίματα και κοψίματα.

Βέβαια, αυτά όλα έχουν δικαιολογία, καθώς η Ελλάδα διεκδικεί λιγότερα σουτ (γιατί βάζει περισσότερα) στην επίθεση της και κάνει περισσότερα λάθη γιατί παίζει πολύ πιο γρήγορα. Το εντυπωσιακότερο νούμερο που αφορά το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα είναι το "25" στις ασίστ, που ισοδυναμεί με το εκπληκτικό "2" στο assist/turnover ratio!