Ο φάκελος “Νικηφορίδης και Άρης”
Ο Στέλιος Νικηφορίδης αποχωρεί ξανά από την ομάδα βόλεϊ ανδρών του Άρη αφού η κατάσταση που επικρατεί στην ομάδα είναι τραγική.
Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας (9/2) παίχτηκε ακόμα ένα επεισόδιο στο σήριαλ του Στέλιου Νικηφορίδη και του Άρη. Ο 35χρονος ακραίος ετοιμάζεται να αποχωρήσει για δεύτερη φορά από τους κιτρινόμαυρους μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες.
Τα όσα έχουν συμβεί από την αρχή της χρονιάς μέχρι σήμερα στους κιτρινόμαυρους αποτελούν μια μικρογραφία της κατάστασης που επικρατεί στο χώρο του ελληνικού βόλεϊ όχι μόνο φέτος, αλλά τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Γενικότερα, όσα έχουν γίνει φέτος στον Άρη και κυρίως όσα έχουν συμβεί με την περίπτωση του Νικηφορίδη θα μπορούσαν να αποτελούν θέμα για καθημερινό σήριαλ. Ας θυμηθούμε συνοπτικά ορισμένα από αυτά…
Η ομάδα της τελευταίας στιγμής
Ο Άρης ήταν μία από τις δύο ομάδες (σ.σ. η άλλη ήταν η ΜΕΝΤ) που έφτασαν μέχρι το παραπέντε για να πάρουν την αδειοδότηση τους.
Από τον φάκελο που είχαν καταθέσει έλειπαν ο εγκεκριμένος από ορκωτό λογιστή προϋπολογισμός του, η πρωτότυπη φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα αλλά και κάποια τυπικά έγγραφα που αφορούν τα μέλη του ΤΑΑ.
Οι κιτρινόμαυροι όχι μόνο πήραν το πιστοποιητικό αλλά κατάφεραν να πάρουν και την πρόκριση στο Final 4 του Λιγκ Καπ. Το σύνολο που δημιουργήθηκε απαρτιζόταν από Έλληνες παίκτες και μοναδικός ξένος ήταν ο Ντόχερτι.
Τα προβλήματα ξεκίνησαν πριν καν το πρώτο σερβίς και αφορούσαν τη διαμονή των αθλητών και ακολούθησαν εκείνα της καταβολής των μισθών.
Το πρώτο “αντίο”
Στις 14 Νοεμβρίου και ενώ είχε γίνει ήδη γνωστή η είδηση της έξωσης των παικτών από τα ξενοδοχεία, αφού δεν είχαν καταβληθεί χρήματα στους ξενοδόχους, ο Στέλιος Νικηφορίδης ανακοινώνει την αποχώρησή του από την ομάδα.
Πριν προβεί σε αυτή την ενέργεια ο έμπειρος ακραίος είχε ενημερώσει τη διοίκηση ότι η υπομονή του εξαντλείται αφού δεν του είχε βρεθεί στέγη, όπως όριζε το συμβόλαιό του, ενώ δεν είχε πληρωθεί ακόμα. Έτσι, αφού είδε ότι οι δεσμεύσεις που πήρε δεν τηρήθηκαν ποτέ αποφάσισε να αποχωρήσει.
Έτσι, και έγινε με τον παίκτη να επιστρέφει στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Η Ορεστιάδα και η δεύτερη επιστροφή
Περίπου ένα μήνα αργότερα ο Νικηφορίδης δέχεται κρούση από την Ορεστιάδα, στην οποία αργότερα έγιναν και εκεί παράπονα από τους παίκτες για αργοπορία στην καταβολή μισθών.
Ο παίκτης μετά από περίπου μία εβδομάδα προπονήσεων μαθαίνει δεν καταφέρνει να πάρει τη συγκατάθεση του Άρη για τη μεταγραφή του. Την ίδια ώρα οι κιτρινόμαυροι του δίνουν εκ νέου υποσχέσεις για την καταβολή των χρημάτων του αλλά και για την οριστική λύση στο πρόβλημα της διαμονής του.
Τελικά ο Νικηφορίδης επιστρέφει στην ομάδα από την οποία ήδη είχε αποχωρήσει ο Μπέλος και στη θέση του είχε έρθει ο Καμίνσκι, ενώ είχε γίνει και αλλαγή προπονητή με τον Μέλκα να είναι στο τιμόνι της ομάδας.
“Α ρε καημένο βολλεάκι”
Την περασμένη Δευτέρα ο Άρης εμφανίστηκε στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ χωρίς τον Νικηφορίδη. Από την πλευρά της διοίκησης της ομάδας τονίστηκε στον οπαδικό Τύπο ότι δόθηκε σπίτι στον παίκτη και εκείνος επέμενε να πάρει και μέρος των οφειλομένων.
Η αλήθεια όμως φαίνεται ότι απέχει αρκετά από αυτό. Στον παίκτη ζητήθηκε να αποχωρήσει από το ξενοδοχείο όπου διέμενε γιατί υπήρχαν οφειλές, ενώ εξακολουθούσε να μη βλέπει το χρώμα του χρήματος.
Ο ίδιος σχολιάζοντας ένα δημοσίευμα στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ανέφερε: “Έτσι είναι αν ζητάς αυτά που έχεις υπογράψει στο συμβόλαιο και μετά από 5 μήνες δεν γίνεται τίποτα σου κάνουν και διακοπή. Αρε καημένο βολλεακι πως σε καταντήσανε έτσι”.
Η κατάσταση στην ομάδα του Άρη είναι τραγική και η περίπτωση του Νικηφορίδη είναι η κορυφή του παγοβουνου. Η πλειοψηφία των παικτών, γιατί υπάρχουν και κάποιοι που έχουν πάρει έστω και ένα μικρό ποσό ως προκαταβολή, δεν έχει λάβει χρήματα. Φυσικά, αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στον Άρη αλλά και σε άλλες ομάδες με την ΑΕΚ να αποτελεί μία παρόμοια περίπτωση.
Αντί λοιπόν, να ανοίγουμε ηλεκτρονικά καταστήματα για τα επίσημα είδη της Λίγκα καλύτερο θα ήταν όλες οι ομάδες να καθίσουν σε ένα τραπέζι για να δώσουν λύσεις στο άθλημα το οποίο υποτίθεται ότι υπηρετούν. Άλλωστε, ποιος θα ενδιαφερθεί να αγοράσει πράγματα από ένα προϊόν το οποίο είναι υποβαθμισμένο.
Η ιδέα της μείωσης των ομάδων ίσως δώσει λύσεις, αλλά το θέμα είναι ότι ακόμα και σήμερα να γινόταν ένα πρωτάθλημα με δέκα συλλόγους και πάλι κάποιοι από αυτούς θα είχαν προβλήματα.