Πίκρα για την Αθήνα

Η 32χρονη πρωταθλήτρια αντιμετώπισε την εχθρικότητα του κοινού του Μπέρμιγχαμ, των αντιπάλων της και των ξένων δημοσιογράφων κατά τη συμμετοχή της στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου.

Η ίδια δεν αισθάνεται πίκρα για όσους την ξέχασαν ή δεν την πίστεψαν αυτά τα τρία χρόνια μετά την 12η Αυγούστου, λέγοντας ”
δεν κρατάω κακία, δεν έχω μέσα μου θυμό, δεν έχω μίσος, δεν έχω τέτοια πράγματα. Θεωρώ ότι αυτά τα συναισθήματα είναι καταστροφικά και με χαλάνε σαν άνθρωπο“.



Η Θάνου συμπληρώνει ότι ”
το μόνο που κρατάω είναι η πικρία από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και είναι λογικό να την έχω, αλλά χωρίς αυτή η πικρία να έχει να κάνει με άτομα, με καταστάσεις, με εταιρείες ή με οτιδήποτε άλλο. Είναι πικρία επειδή έχασα ένα μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας“.



Το δίδυμο Κεντέρης-Θάνου δεν προπονείται πλέον μαζί, η σχέση τους κλονίστηκε, αλλά δεν “έσπασε”: ”
Όντως, ο κόσμος μας είχε συνδέσει με τον Κεντέρη, σχεδόν ταυτίσει. Ο Τύπος δημιούργησε ένα εικονικό ζευγάρι και ο Τύπος το χώρισε, χωρίς εμείς να έχουμε κάνει ούτε το βήμα για να χωρίσουμε, ούτε το βήμα για να είμαστε μαζί“, εξομολογείται η Θάνου.



Η κορυφαία στιγμή στην καριέρα της είναι ο τελικός στα 100 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, μιας και ”
κάθε κούρσα είναι ξεχωριστή, αλλά η κούρσα του Σίδνεϊ με ανέβασε σε άλλη κλίμακα, σε μία άλλη κατηγορία αθλήτριας, αφού από τη στιγμή που στέφεσαι Ολυμπιονίκης είσαι κάτι ξεχωριστό“.



Συνειδητοποιημένη πια, εξομολογείται ότι τώρα πια δεν τρέχει για τους χορηγούς ή την Ελλάδα, αλλά για τον εαυτό της, για να διασκεδάσει κάνοντας αυτό που αγαπάει περισσότερο στον κόσμο.



”
Είμαι μία διαφορετική Κατερίνα από αυτή που αγωνιζόταν πριν το 2004. Πριν το 2004 ήταν συνεχής η δίψα μου για διάκριση, για ένα μετάλλιο, για μία επίδοση… Είχα μπει σε μία διαδικασία να αποδείξω σε όλο τον κόσμο, αλλά και έναντι της ευθύνης των χορηγών που είχα και απέναντι στο όνομα που κουβαλούσα, ποια είναι η Κατερίνα. Αυτό το έχω αλλάξει. Αγωνίζομαι, πλέον, όχι γιατί πρέπει να αποδείξω κάτι, αλλά επειδή είναι μία δική μου ικανοποίηση να αγωνίζομαι κάτω από συνθήκες ηρεμίας και απόλαυσης“.