Φιλιππίδης, παγκόσμιος πρωταθλητής σε κλειστό που μπάζει
Ο Κώστας Φιλιππίδης λίγες μέρες μετά την κατάκτηση του χρυσού στο παγκόσμιο πρωτάθλημα μίλησε στο "Sport24.gr" για τις στιγμές του θριάμβου, αλλά και για το προπονητήριο το οποίο "μπάζει από παντού".
Οι συνθήκες που υπάρχουν πλέον στον ελληνικό αθλητισμό με τις μειώσεις των προϋπολογισμών αλλά και την έλλειψη των αθλητικών εγκαταστάσεων κάνει ακόμα πιο δύσκολη την επίτευξη οποιασδήποτε επιτυχίας από κάποιον Έλληνα αθλητή.
Η ζωή του όμως δεν είναι μόνο αθλητισμός. Πτυχιούχος στη Διοίκηση Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου, ο Κώστας Φιλιππίδης περιμένει να τελειώσει το μεταπτυχιακό του (δίνει μαθήματα ανάμεσα σε αγώνες!). Μάλιστα, με την επιστροφή του στην Ελλάδα ένα από τα πρώτα πράγματα που είχε το πρόγραμμα του ήταν η παρακολούθηση ενός μαθήματος.
Όλα αυτά πάντοτε σε συνεργασία και σε απόλυτο προγραμματισμό από τον φίλο και προπονητή του Δημήτρη Κυττέα. Άλλωστε, ο χρόνος ώστε να μπορέσουν να γίνουν όλα (προπονήσεις και διάβασμα) είναι ελάχιστος και χρειάζεται μεγάλος. προγραμματισμός.
Μέσα σε αυτό τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του ο Κώστας Φιλιππίδης βρήκε λίγο χρόνο για να μιλήσει και στο “Sport24.gr” για τη μεγάλη του επιτυχία, τα επόμενα σχέδια του, αλλά και τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει.
Κώστα, λίγες μέρες μετά την κατάκτηση του χρυσού έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθος της επιτυχίας σου; “Σαφώς και η χαρά μου είναι μεγάλη. Στην ουσία είναι το επιστέγασμα μια προσπάθειας που κάνω όλα αυτά τα χρόνια με τον προπονητή μου Δημήτρη Κυττέα, καθώς έχουμε δουλέψει πάρα πολύ. Ουσιαστικά αν θες είναι η δικαίωση των κόπων μας”.
Τι σκεφτόσουν όταν περίμενες να δεις το τι θα κάνουν οι επόμενοι αθλητές;
“Πραγματικά με αυτά τα παιδιά έχουμε ξοδέψει πάρα πολύ χρόνο μαζί. Ο ένας στηρίζει τον άλλο και αυτό έγινε και στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Εγώ είχα ολοκληρώσει τις προσπάθειες μου και εκείνη την ώρα υποστήριξα την προσπάθεια ενός σπουδαίου αθλητή. Βέβαια, αυτή τη φορά κρινόταν ένα μετάλλιο”.
Πριν ξεκινήσεις τις προσπάθειες σου περίμενες να φτάσεις στο μετάλλιο;
“Πάντα προσπαθούμε για το καλύτερο. Υπήρξαν φορές που πήγα σε κάποιους αγώνες σε καλή κατάσταση αλλά η εξέλιξη δεν ήταν αυτή που περίμενα. Στο Σόποτ έκανα έναν πολύ καλό αγώνα κι έτσι ήρθε το αποτέλεσμα”
Πάντως τον αθλητισμό τον ξεκίνησες από την ενόργανη…
“Ναι είναι αλήθεια αυτό. Ουσιαστικά στη συνέχεια σταμάτησα την ενόργανη για να ασχοληθώ με το επί κοντώ. Ήμουν τυχερός που έπεσα πάνω σε έναν εξαιρετικό προπονητή τον Δημήτρη (σ.σ. Κυττέα). Έχουμε μια εξαιρετική συνεργασία όσα αυτά τα χρόνια και με την καθοδήγηση του έφτασα μέχρι εδώ”
Σίγουρα όμως η διαδρομή δεν ήταν εύκολη. Ειδικά το διάστημα των σχεδόν δύο ετών της τιμωρίας σου θεωρείς ότι σε άφησαν πίσω;
“Σαφώς και με άφησε πίσω αυτό το διάστημα που έμεινα εκτός αγώνων αλλά εγώ ουσιαστικά δεν σταμάτησα ποτέ. Μετά την αθώωση μου έμεινα συνολικά 1,5 χρόνο έξω έπειτα από το αίτημα της IAAF για μείωση της ποινής μου. Όλο αυτό το διάστημα έκανα κανονικά προπονήσεις και περίμενα. Πάντως, η αλήθεια είναι ότι τώρα αυτό δεν το σκέφτομαι καθόλου”.
Όλα αυτά τα χρόνια είσαι από τους αθλητές που επιλέγουν να δίνουν πολλούς αγώνες. Θεωρείς ότι έχεις βελτιωθεί μέσα από αυτή τη διαδικασία;
“Σίγουρα με έχουν βοηθήσει όλοι αυτοί οι αγώνες. Ουσιαστικά στο εξωτερικό τα μίτινγκ λειτουργούν διαφορετικά. Βλέπουν τις προσπάθειες που κάνεις και σε προσκαλούν στους αγώνες τους. Ουσιαστικά αναγνωρίζουν την προσπάθειά σου και δείχνουν ότι σε θέλουν”.
Έπειτα και από την κατάκτηση του μεταλλίου οι απαιτήσεις που έχεις από τον εαυτό σου έχουν αυξηθεί;
“Στόχος μου πάντα ήταν και είναι να βελτιώνομαι. Θέλω να γίνομαι συνέχεια καλύτερος. Για να συμβεί αυτό χρειάζεται να συνεχίσω να δουλεύω με τον τρόπο που κάνω μέχρι τώρα. Τόσο εγώ όσο και ο προπονητής μου ξέρουμε τα στοιχεία που πρέπει να βελτιώσω και αυτό θα κάνουμε. Η προσπάθεια δεν σταματά”.
Ο επόμενος αθλητικός στόχος ποιος είναι;
“Κοίταξε όπως ανέφερα και νωρίτερα έχουμε μπροστά μας ένα μεγάλο καλοκαίρι το οποίο ξεκινά στις αρχές Μαΐου με πολλούς αγώνες. Το αποκορύφωμα αυτόν τον αγώνων είναι το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και αυτός είναι ο επόμενος μεγάλος στόχος μου”
Πάντως αυτό το μετάλλιο ήρθε μέσα από πραγματικά δύσκολες συνθήκες;
“Τα προβλήματα είναι πραγματικά πάρα πολλά. Ελπίζω μετά από αυτή την επιτυχία κάποιοι να ευαισθητοποιηθούν. Σίγουρα δεν ονειρεύομαι να γίνουν κάποια πράγματα καινούρια, αλλά να αποκατασταθούν οι ζημιές που υπάρχουν στα ήδη υπάρχοντα. Εμείς κάνουμε προπονήσεις σε ένα στάδιο το οποίο στάζει από παντού. Αυτό για παράδειγμα χρειάζεται αποκατάσταση”
Πέρα από παγκόσμιος πρωταθλητής συνεχίζεις και τις σπουδές σου. Πόσο δύσκολο είναι να τα συνδυάσει κανείς αυτά τα δύο;
“Πραγματικά είναι πάρα πολύ δύσκολο. Σε αυτό έχω μεγάλη βοήθεια και από τον προπονητή μου. Ο Δημήτρης (σ.σ. Κυττέας) έχει φτιάξει το πρόγραμμα έτσι ώστε να τα προλαβαίνω όλα. Να βρίσκω χρόνο για το μεταπτυχιακό, τις προπονήσεις, για όλα. Σίγουρα είναι πολύ δύσκολο ωστόσο πιστεύω ότι τα καταφέρνουμε”
Για το τέλος άφησα τον άνθρωπο που σε έχει βοηθήσει πολύ όλα αυτά τα χρόνια και θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ο δεύτερος πατέρας σου. Φυσικά, αναφέρομαι στον προπονητή σου, Δημήτρη Κυττέα.
“Με τον Δημήτρη είμαστε πάρα πολλά χρόνια μαζί. Έχουμε μια πάρα πολύ καλή σχέση. Πάνω από όλα είμαστε φίλοι. Με έχει βοηθήσει και μου έχει σταθεί όλα αυτά τα χρόνια σε όλες τις δυσκολίες που έχω περάσει. Άλλωστε, αυτή η συνεργασία μετρά πλέον 14 χρόνια”.
Θυμηθείτε την απονομή του μεταλλίου