Όλοι κερδισμένοι

Δεν είχε γκολ και οι δύο ομάδες δημιούργησαν ελάχιστες σημαντικές ευκαιρίες για να στείλουν την μπάλα στα δίχτυα. Δεν είχε πολλά κορδελάκια και τσαλιμάκια.

Κι όμως το Atletico Madrid – Barcelona ήταν ένα πολύ καλό παιχνίδι . Και οι δύο αντίπαλοι έπαιξαν έξυπνα, στηριζόμενοι στα όπλα τους και μένοντας πιστοί στη φιλοσοφία τους, ήταν συγκεντρωμένοι, είχαν ένταση και πειθαρχία κι έκαναν δύσκολη τη ζωή των επιτιθέμενων.

Το έθεσε πολύ σωστά ο αρχηγός της Atletico, Gabi. « Αυτή είναι η ομορφιά του ποδοσφαίρου. Κάθε ομάδα προσπαθεί να παίξει με το δικό της στυλ (σ.σ. τα λέγαμε κι εδώ ). Είμαστε πιο αμυντικογενείς, ενώ αυτοί θέλουν να έχουν την μπάλα. Ήταν ένα πολύ καθαρό ματς κι από τις δύο πλευρές, είδαμε πολύ ποδόσφαιρο και είμαστε πολύ χαρούμενοι για αυτό », είπε μετά το ματς.

Στο ίδιο πνεύμα και ο Simeone: « Η κάθε ομάδα με τον δικό της τρόπο, χρησιμοποιώντας τις αρετές της προσπάθησε να κάνει ζημιά στον αντίπαλο. Μπορεί οι οπαδοί να θέλουν να δουν 4,5,6 γκολ, αλλά ήταν ένα ματς στο οποίο και οι δύο προσπαθήσαμε να παίξουμε έξυπνα. Ήταν πολύ ανταγωνιστικό 90λεπτο, έντονο, όλοι οι παίκτες ήταν προσηλωμένοι. Έγιναν λίγες μεγάλες φάσεις, αλλά ήταν πολύ ωραίος αγώνας». Και ο Xavi από την πλευρά του τόνισε πως « παίζουν διαφορετικά από εμάς, αλλά παίζουν εξαιρετικά. Ήταν καλό ματς».

Την έστειλε στη γραμμή

Μαζί τους κι εγώ λοιπόν. Ήταν από τις πιο σκληρές αναμετρήσεις της Primera (και όχι μόνο), υπήρχαν πολλές επαφές και δυνατές μονομαχίες. Υπήρχε ρυθμός κι ένταση σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Είδαμε έξυπνο παιχνίδι με αρκετή τακτική και καλές άμυνες. Για να βγει φάση μάτωναν και οι δύο πλευρές. Περίμενα λίγο καλύτερα πράγματα επιθετικά και ειδικά η Barcelona σε αρκετές καταστάσεις θα μπορούσε να λειτουργήσει λίγο πιο γρήγορα κι έξυπνα. Το είπε και ο Martino: « Δεν καταφέραμε να γυρίσουμε την μπάλα γρήγορα πολλές φορές, όσες το κάναμε δημιουργήσαμε επικίνδυνες καταστάσεις».

Ειδικά σε στιγμές που έβρισκε λίγους χώρους στα halfspaces (χοντρικά στους χώρους ανάμεσα στις γραμμές και κυρίως ανάμεσα στους στόπερ και τους ακραίους αμυντικούς) αργούσε να γίνει η σωστή πάσα. Προφανώς βέβαια τις έβαλε και πολλές δυσκολίες η Atletico που όπως συνηθίζει έπαιξε δίνοντας χώρους στα άκρα. Οι Diego Costa και Villa όταν η ομάδα τους περίμενε έπαιζαν πολύ κεντρικά και αρκετά χαμηλά, κοντά στους χαφ, δημιουργώντας μια τετράδα με σκοπό να περιορίσει τις κάθετες πάσες κυρίως του Busquets προς τους Xavi και Iniesta. Έτσι οδήγησαν τους Blaugrana κοντά στις πλάγιες γραμμές, όπου ήταν πιο εύκολο να τους περιορίσουν, ειδικά από τη στιγμή που η Barcelona δυσκολευόταν να κάνει σωστές επιλογές κοντά στην αντίπαλη περιοχή.

Η Atletico πίεσε και λίγο περισσότερο από ό,τι συνηθίζει. Κυρίως όταν η μπάλα βρισκόταν στον Valdes. Είναι εντυπωσιακό όμως πως είχε ενέργεια, συγκέντρωση και συνοχή σε όλο το 90λεπτο. Όπως συνηθίζει εξάλλου. Επιθετικά προσπάθησε με άμεση μεταφορά της μπάλας, με μπαλιές στους κενούς χώρους, κυρίως στα άκρα και με ανάκτηση της μπάλας ψηλά να φτιάξει φάσεις. Ο Arda Turan, που βοήθησε και αμυντικά ήταν ο πιο επικίνδυνος παίκτης για την άμυνα της Barcelona κι από κοντά ο Diego Costa (δεν έχει σκοράρει ακόμα απέναντι στους Καταλανούς). Ο Villa ήταν σχεδόν εκτός αγώνα και ο Koke αν και κατάφερε να περάσει μερικές καλές πάσες δε βρέθηκε και στην καλύτερή του βραδιά. Ο Filipe Luis προσπάθησε να απειλήσει με κάποια ανεβάσματα, αλλά εκεί που ξεχώρισε περισσότερο ήταν αμυντικά, κάνοντας μάλιστα στο τέλος καίριες παρεμβάσεις που έσωσαν την ομάδα του. Courtois-Godin-Miranda ήταν όπως πάντα σταθεροί κι αξιόπιστοι. Gabi και Tiago δεν ήταν σε καμία περίπτωση αρνητικοί, αλλά έχουμε δει και τους δύο να κάνουν καλύτερες εμφανίσεις.

Άμυνα και ξύλο

Η Atletico έπαιξε ξύλο, είχε ένταση και παρέσυρε και την Barcelona. Ο Martino αφήνοντας στον πάγκο Messi και Neymar έκανε το λογικό, αφού και οι δύο δεν ήταν έτοιμοι για να παίξουν πολλά λεπτά, αλλά σε κάθε περίπτωση έδειξε πως έχει κότσια και δεν επηρεάζεται από διάφορες φωνές που υπάρχουν στη Βαρκελώνη. Μην ξεχνάμε ότι ο Ancelotti για παράδειγμα στο clasico έβαλε τον ανέτοιμο Bale, ενώ και η Barcelona πέρυσι έβαζε τον Messi να παίζει, ενώ ήταν τραυματίας.

Στον Αργεντινό γενικά αξίζουν αρκετά μπράβο. Έχει καταφέρει να πάρει πράγματα και γκολ από όλους τους επιθετικούς του, αντιμετωπίζει διαφόρων ειδών προβλήματα και εμπόδια, αμφισβητείται, αλλά έχει την ομάδα σε μια αρκετά καλή αγωνιστική κατάσταση και πήρε το ματς με τη Real και δεν έχασε στην έδρα της Atletico. Και στα δύο μάλιστα η Barcelona εμφάνισε καλό πρόσωπο στο αμυντικό κομμάτι. Με μπροστάρη τον Pique, που αν είχε πάντα ανάλογη προσήλωση τα πάντα θα ήταν πιο απλά. Στο Vicente Calderon ήταν ο κορυφαίος και μαζί με τον Mascherano αποτέλεσαν τα στηρίγματα των φιλοξενούμενων.

Η Barcelona έδειξε ότι μπορεί να παίξει άμυνα και κοντά στη δική της περιοχή. Ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι έδειξε να έχει ενέργεια. Και ότι πολέμησε το δυναμικό παιχνίδι της Atletico και με σκληράδα, ακόμα και με ξύλο. Μπορεί επιθετικά να μην ήταν και στην καλύτερή της βραδιά, αλλά κατάφερε να στηριχτεί στην άμυνά της, ήταν συγκεντρωμένη και δεν άφησε πολλούς ελεύθερους χώρους στους Μαδριλένους. Κάτι το οποίο όπως παραδέχτηκε και ο Martino ήταν από τους βασικούς στόχους.

Στο επιθετικό κομμάτι ο Xavi δεν κατάφερε να δώσει μια έξτρα ώθηση, ο Iniesta πήρε πολλές πρωτοβουλίες και δημιούργησε δύσκολες καταστάσεις για την Atletico, αλλά στο ημίχρονο αντικαταστάθηκε λόγω τραυματισμού. Εξαιτίας της αλλαγής του με τον Messi για ένα διάστημα η Barcelona έχασε την ισορροπία της. Ειδικά και μετά την είσοδο του Neymar αντί του Alexis (για αυτό στο τέλος μπήκε ο Sergi Roberto). O Χιλιανός ήταν ουσιαστικά εκτός ματς, αλλά η ενέργειά του είναι πάντα πολύτιμη. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Pedro που ήταν από τους καλύτερους των φιλοξενούμενων βοηθώντας και αμυντικά και επιθετικά. Ο Cesc έκανε μέτριο ματς, ο Messi δε βρήκε αρκετούς χώρους και φάσεις, αλλά κατάφερε να φτιάξει με προσωπικές ενέργειες καλές ευκαιρίες. Πάντως είχε περισσότερα ξεσπάσματα, αναλαμπές παρά μια σταθερή απόδοση. Ήταν φανερό πως κι αυτός και ο Neymar σωστά δεν ξεκίνησαν.

Κέρδη

Μέχρι το τέλος ο αγώνας ήταν σε τεντωμένο σκοινί και παρότι οι φάσεις ήταν λίγες υπήρχε η αίσθηση πως σχεδόν ανά πάσα στιγμή μπορεί να δούμε ένα γκολ. Οι καλές άμυνες, η ένταση, ο καλός ρυθμός, η σκληράδα, η ανταγωνιστικότητα, το έξυπνο παιχνίδι και των δύο ήταν στοιχεία που εμένα μου δείχνουν πως έγινε πολύ καλό ματς. Συν ότι είδαμε ποιοτικούς παίκτες και δύο ομάδες με διαφορετική λογική. Reactive vs proactive, position vs possession, tackling vs passing, ξύλο εναντίον δαντέλας (αν και στα δύο τελευταία η Atletico παρέσυρε την Barcelona στη λογική της). Στα θετικά και το γεγονός πως παρότι έπεσε αρκετό ξύλο, τα πράγματα δεν ξέφυγαν και υπήρξε σεβασμός ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Η Atletico έχασε μια ευκαιρία να περάσει μπροστά. Έπαιζε στην έδρα της, περιόρισε σημαντικά την Barcelona και σε κάποια σημεία είχε το μομέντουμ υπέρ της. Ήταν ένα ματς που θα μπορούσε να το πάρει. Επειδή όπως λέει και ο Simeone η ομάδα του πρέπει να δίνει συνέχεια το κάτι παραπάνω, μια νίκη σε αυτό τον αγώνα θα ήταν πολύτιμη. Σε κάθε περίπτωση έχοντας 4 φορές μικρότερο μπάτζετ από τους δύο μεγάλους μετράει 5 σερί αναμετρήσεις εναντίον τους χωρίς ήττα και παραμένει στην κορυφή.

Την Barcelona δεν την έχει νικήσει ακόμα, αλλά σε τρία ματς έφαγε μόνο ένα γκολ. Έπιασε το 50άρι στη λήξη του πρώτου γύρου, μέχρι τώρα συνολικά είναι καλύτερη ομάδα από τις άλλες δύο (κι από τις καλύτερες στην Ευρώπη), δείχνει διαρκώς πως αντέχει και είναι ικανή για διπλό στο Camp Nou την τελευταία αγωνιστική, σε ένα ματς που μπορεί να βγάλει τον πρωταθλητή. Το σύνολο του Simeone κέρδισε κι άλλα πράγματα πέρα από τον βαθμό. Απέκτησε επιπλέον αυτοπεποίθηση και καλύτερη γνώση μεγάλων αγώνων. Θα της χρειαστούν και τα δύο στο Champions League και στο πρωτάθλημα.

Από την άλλη η Barcelona, όπως είπε και ο Martino δεν παίζει πάντα τρομερά, αλλά βελτιώνεται σταθερά. Αυτό φαινόταν και στα προηγούμενα ματς, πιστοποιήθηκε σε σημαντικό βαθμό κι απέναντι σε πολύ δύσκολο αντίπαλο. Τα πιο σημαντικά στοιχεία είναι ότι αποκτάει ρυθμό και ποικιλία, φαίνεται να έχει ενέργεια, νιώθει πιο άνετα όταν παίζει άμυνα στο δικό της μισό και δεν έχει τόσο μεγάλη εξάρτηση από τον Messi. Αυτό που χρειάζεται είναι περισσότερη ταχύτητα στην κυκλοφορία της μπάλας και βελτίωση στο transition.

Οι τρεις πρώτοι έχουν από ένα ματς στην έδρα τους με ένα από τους άλλους δύο και σίγουρα πλέον έχουμε κούρσα για τρεις. Πάντως η πρώτη νίκη, η πρώτη κούπα, ανήκει στην Atletico, που (και) φέτος αλλάζει τα δεδομένα και δίνει νέα πνοή στην Primera.

Για σχόλια, παρατηρήσεις και περισσότερη κουβέντα μπορείτε να με βρείτε και στο twitter ως @sokinside