Οι πρώτες εντυπώσεις από 4 μεγάλους

Οι πρεμιέρες κρύβουν παγίδες. Και το γράφω αυτό επειδή ήθελα να ξεκινήσω με κάτι πρωτότυπο, που θα αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεστε. Τα κατάφερα, ε;

Τι; Όχι; Καλά, το παραδέχομαι. Ίσως το έχει πει και κάποιος άλλος πριν από εμένα. Όσο κλισέ κι αν είναι όμως, δεν παύει να είναι αλήθεια.

Πάρτε για παράδειγμα τις 4 μεγάλες ομάδες που έδωσαν το πρώτο τους ματς πρωταθλήματος αυτή τη βδομάδα. Bayern, Dortmund και Monaco νίκησαν, ενώ η PSG πήρε ισοπαλία εκτός έδρας. Καμία όμως δεν ήταν πραγματικά καλή, όλες είχαν προβλήματα και δυσκολεύτηκαν. Ας δούμε τι παρουσίασαν.

ΜΠΑΓΕΡΝ

Όπως αναμενόταν ο Guardiola δε συνέχισε τα πειράματα των φιλικών. Διατήρησε όμως τη βασική αλλαγή που έχει φέρει στους Βαυαρούς. Δηλαδή, τη χρησιμοποίηση ενός παίκτη μπροστά από την άμυνα. Ο Schweinsteiger ανέλαβε τον ρόλο και η αλήθεια είναι πως δεν τα πήγε και πολύ καλά. Δεν κατάφερε να αναχαιτίσει άμεσα πολλές επιθέσεις της Gladbach, με αποτέλεσμα τα Πουλάρια να έχουν αρκετές φορές την ευκαιρία να απειλήσουν. Η περιορισμένη συνεισφορά του Γερμανού χαφ φαίνεται και στους αριθμούς.

Κανένα τάκλιν, κανένα κλέψιμο. Δεν ήταν ανύπαρκτος, αλλά το γεγονός πως άργησε να μπει σε κανονικούς ρυθμούς προετοιμασίας, σε συνδυασμό με την τακτική του Guardiola τον δυσκόλεψαν. Στο χτίσιμο των επιθέσεων ήταν καλύτερος, αν και σε αυτό το κομμάτι αρκετό βάρος έπεσε και στον Dante. Ο Βραζιλιάνος πραγματοποίησε 12 περισσότερες πάσες από τον περσινό του μέσο όρο, ενώ ο Schweinsteiger 11 λιγότερες.

Η Bayern, τις περισσότερες φορές έβγαζε την μπάλα από την άμυνα σωστά και γρήγορα. Οι δυσκολίες ξεκινούσαν στη συνέχεια. Οι αποστάσεις μεταξύ των παικτών δεν ήταν οι κατάλληλες, ενώ υπήρχαν και θέματα επικοινωνίας (πού κινείται ποιος, πότε, τι κάνει). Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην πιέζει η ομάδα καλά ψηλά, πράγμα που δυσκόλευε τον Schweinsteiger και την άμυνα. Λογικά τα προβλήματα σε ένα βαθμό, αφού ο Guardiola αλλάζει αρκετά πράγματα σε αυτά τα κομμάτια. Σημαντική ευθύνη για τις κακές συνεργασίες είχε ο Muller. Έκανε πολύ κακή εμφάνιση, την οποία επισφράγισε με το χαμένο πέναλτι. Είχε εντολές να κινείται ως δεύτερος επιθετικός και να πατάει περιοχή, αλλά δεν κατάφερε να είναι ούτε απειλητικός, ούτε να δημιουργήσει φάσεις, ενώ δε βοήθησε και ιδιαίτερα στο πρέσινγκ.

Το βάρος λοιπόν έπεσε στα άκρα (και από επιλογή). Κυρίως στον τρομερό Ribery, που πετάει από την προετοιμασία. Είναι χαρακτηριστικό πως από τις 657 πάσες που έκαναν οι παίκτες των γηπεδούχων, οι 100 είχαν αποδέκτη των Γάλλο. Επίσης, ακούμπησε την μπάλα 130 φορές, 33 περισσότερες από τον δεύτερο σε αυτή την κατηγορία, Dante. Ακόμα, είχε 11 επιτυχημένες ντρίμπλες (!), έδωσε την ασίστ στο πρώτο γκολ, παραλίγο να πετύχει το δεύτερο, κέρδισε τα περισσότερα φάουλ και… φτάνουν οι αριθμοί. Έκανε ματσάρα. Καλός ήταν και ο Robben που έπαιξε κάτι σαν false winger. Με τον Mandzukic, που δούλεψε περισσότερο από τα φιλικά και ήταν πιο συγκεντρωμένος, να κινείται πολύ εκτός περιοχής και πλάγια δημιουργώντας χώρους, ο Ολλανδός βρέθηκε στην περιοχή σχεδόν όσο και ο επιθετικός των Βαυαρών. Να σημειωθεί ότι συνήθως οι… Robbery (καλό ε;) έμεναν πολλές φορές ψηλά και κεντρικά με τον Κροάτη να αναλαμβάνει μεγάλο βάρος αμυντικά.

Συμπέρασμα από όλα αυτά; Η Bayern έβγαζε σχετικά σωστά την μπάλα από την άμυνα, έπαιξε με αρκετό πλάτος, επέλεγε να παίξει πολύ από τα άκρα με μεγάλη συμμετοχή των μπακ (ειδικά στα αριστερά ο Alaba, που έκανε και 4 σουτ, κινήθηκε πολλές φορές στην πλάτη του Ribery και μαζί με τον Kroos φόρτωναν την πλευρά). Είναι χαρακτηριστικό πως το 78% των επιθέσεών της έγιναν κοντά στον ασβέστη. Τι είπατε, ίδια η Barcelona; Μάλλον όχι.

Η ομάδα του Guardiola είχε προβλήματα αμυντικά, καθώς άφηνε πολλούς χώρους. Η δημιουργία από τον άξονα ήταν πολλές φορές προβληματική (παρότι ο Kroos παρουσιάστηκε καλύτερος σε σχέση με τα φιλικά) και οι συνεργασίες συχνά δεν έβγαιναν. Πριν γίνει το 3-1, οι φιλοξενούμενοι θα μπορούσαν να είχαν ισοφαρίσει. Ο Favre είχε εντοπίσει τις τρύπες της Bayern και είχε δώσει εντολή στους χαφ του να πατάνε περιοχή και να μη μένουν πολύ κοντά στα στόπερ, που με τη σειρά τους έμεναν αρκετά χαμηλά. Η Gladbach εκμεταλλεύτηκε το χειρότερο διάστημα της Bayern (πρώτο μισό του δεύτερου ημιχρόνου) και σκόραρε μία φορά, αλλά όσο περνούσε η ώρα οι Βαυαροί ανέβαιναν και τελικά καθάρισαν το ματς. Οι πρωταθλητές Γερμανίας και Ευρώπης, χρειάζονται χρόνο. Ήταν φανερό πως οι νέες ιδέες ακόμα δουλεύονται, είχαν θετικά στοιχεία, αλλά γενικά πραγματοποίησαν μέτρια εμφάνιση. Θα μπορούμε να πούμε περισσότερα αφού μπουν στην 11άδα και οι Martinez, Thiago, Gotze. Κλείνω με το highlight του αγώνα κι ένα gif δώρο…

DORTMUND

Η νέα αρχή για την ομάδα του Klopp δεν έχει να κάνει ούτε με την αλλαγή προπονητή, ούτε με την αλλαγή του μισού ρόστερ, αλλά με την αλλαγή στάτους. Πλέον είναι για τα καλά ανάμεσα στους μεγάλους. Και πρέπει να το αποδεικνύει. Στην έδρα της αδύναμης Augsburg, δυσκολεύτηκε, αν και δεν κινδύνεψε ποτέ να χάσει. Ακόμα και αν δεχόταν την ισοφάριση σε κάποια από τις όχι πολλές ευκαιρίες των γηπεδούχων, θεωρώ πως θα κατάφερνε να πάρει το ματς.

Το πρόβλημα για την Dortmund ήταν ότι ουσιαστικά δε βρήκε ποτέ ρυθμό μέσα στο ματς (σε αντίθεση ας πούμε με την Bayern που είχε έστω μικρά διαστήματα που ρόλαρε). Η ανάπτυξη από την άμυνα, παρότι η ομάδα του Weinzierl δεν ασκούσε και καμιά τρομερή πίεση, ήταν πολύ κακή, ειδικά μέχρι το 24΄ που έγινε το 0-1. Ο Hummels παραδόξως έκανε πολλές λάθος πάσες, ενώ ο Schmelzer ακόμα και για Schmelzer ήταν κακός (έχασε 4 φορές την μπάλα από αντίπαλο). Επιπλέον, ο τελευταίος σε όλη τη διάρκεια του ματς δεν ενέπνεε ασφάλεια αμυντικά. Δεν είναι τυχαίο πως από εκείνη την πλευρά έγιναν και οι περισσότερες επιθέσεις της Augsburg (το 38% για την ακρίβεια).

Η πρώτη πάσα προς τα χαφ τις περισσότερες φορές δεν ήταν καλή, αλλά και οι Bender, Sahin, ενώ βοήθησαν αρκετά στην άμυνα κλείνοντας τρύπες, δε βοήθησαν ιδιαίτερα στην ανάπτυξη. Είχαν αργές αντιδράσεις κι έκαναν 4 από τα 13 λάθη της BVB. Ο Τούρκος πάντως έδειξε μεγαλύτερη διάθεση, είχε 2 πάσες-κλειδιά και 2 τελικές. Αυτός όμως που προσπάθησε περισσότερο από όλους να δημιουργήσει ρήγματα ήταν ο Aubameyang. Ο Γκαμπονέζος είχε τα περισσότερα σουτ από όλους (4 όλα πήγαν προς το τέρμα) και τις περισσότερες κερδισμένες ντρίμπλες (3). Επίσης βοήθησε αμυντικά, είχε καλή συνεργασία με τους συμπαίκτες του (92% στις πάσες), κινήθηκε καλά στους κενούς χώρους. Α, έκανε και χατ τρικ.

Προβληματική ήταν η εμφάνιση του Gundogan. Έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνιστεί και πίσω από τον επιθετικό, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτή η καλή του θέση και φάνηκε με την Augsburg. Δημιούργησε ελάχιστες καλές καταστάσεις για τους συμπαίκτες του, δυσκόλευε την ήδη κακή κυκλοφορία της ομάδας του και δεν μπόρεσε να τρυπήσει την άμυνα των νεοφώτιστων. Στο 57΄ ο Klopp έβαλε στη θέση του τον Blaszczykowski, με τον Πολωνό να πηγαίνει δεξιά, τον Reus στον άξονα και τον Aubameyang στα αριστερά. Με τους δύο τελευταίος να παίζουν πιο κοντά και με την επίθεση της Dortmund να έχει περισσότερη κίνηση, οι γηπεδούχοι δημιούργησαν ρήγματα κι αναστάτωση στην αντίπαλη άμυνα, βρήκαν φάσεις και άλλα 3 γκολ.

Η BVB χωρίς να φτάσει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης νίκησε με υψηλό σκορ εκτός έδρας, έδειξε πως φέτος θα έχει λύσεις ακόμα και όταν τις λείπουν σημαντικοί παίκτες ή/και οι βασικοί της είναι σε κακή μέρα. Εκτός από την από ό,τι φαίνεται άμεση προσαρμογή του Aubameyang και την καλή του συνεργασία με τον Reus, κρατάμε κυρίως την προσπάθεια της ομάδας του Klopp να παίξει με μεγαλύτερη υπομονή και σε χαμηλότερο τέμπο. Ένα κομμάτι που χρήζει βελτίωσης και ειδικά από πέρυσι δουλεύεται αρκετά. Η ταχύτητα και η έκρηξη είναι στοιχεία που εντυπωσιάζουν και είναι χρήσιμα, αλλά όπως έχει πει και ο Γερμανός τεχνικός «δεν κερδίζει αυτός που τρέχει περισσότερο». Όσο για τα προβλήματα στην ανάπτυξη και τη δημιουργία, λογικά με την είσοδο του Mkhitaryan στην 11άδα και την επαναφορά του Gundogan σε ρόλο 8αριού θα λυθούν σε μεγάλο βαθμό (και θα ξεχαστεί εντελώς και ο Gotze λογικά). Η Dortmund θα είναι και φέτος πολύ δυνατή, θα παλέψει περισσότερο για το πρωτάθλημα, δεν είναι απίθανο να το πάρει και σίγουρα ο Klopp θα συνεχίσει να γράφει ιστορίες για το μέλλον και να χαρίζει υπέροχους πανηγυρισμούς.

PARIS SAINT GERMAIN

Ο Blanc στο πρώτο του ματς για το πρωτάθλημα στον πάγκο των πρωταθλητών Γαλλίας, δεν είχε εύκολη αποστολή. Η Παρί στις τελευταίες 9 επισκέψεις της στην έδρας της Montpellier είχε νικήσει μόνο 1 φορά. Το 9 μπορείτε να το κάνετε 10. Το βράδυ της Παρασκευής η PSG ήταν κακή σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. O Cavani δεν ξεκίνησε τον αγώνα, αλλά κατά πάσα πιθανότητα η εικόνα της ομάδας του δε θα ήταν πολύ καλύτερη αν βρισκόταν στη βασική 11άδα. Η αλήθεια είναι πως ο Lavezzi ήταν σχεδόν ανύπαρκτος, αλλά τα προβλήματα ξεκινούσαν από πιο πίσω. Βασικοί υπεύθυνοι, ο Verratti και ο Blanc. Από κοντά ο Pastore και ο Ibrahimovic (αυτός κυρίως στο πρώτο μισάωρο).

Κι εξηγούμαι. Η Montpellier στο πρώτο μισάωρο πίεζε τα χαφ της PSG όταν έπαιρναν την μπάλα και ο Verratti με τον Matuidi (σε μικρότερο βαθμό) απλά έχαναν την μπάλα. Είναι χαρακτηριστικό πως ο Marveaux και ο Cabella (ο καλύτερος του ματς μακράν του δεύτερου) είχαν από 6 κλεψίματα. Πολλά λάθη έκαναν και οι Pastore, Ibrahimovic. Από λάθος του τελευταίου προήλθε και το γκολ των γηπεδούχων (σε μια φάση που δεν αντέδρασαν σωστά και οι Silva, Maxwell). Σχεδόν όλο το πρώτο μισάωρο ήταν αυτό: η ομάδα του Fernandez περίμενε, όταν οι αντίπαλοί τους πλησίαζαν το κέντρο πίεζαν, κέρδιζαν την μπάλα και απείχαν ελάχιστα από μια καλή ευκαιρία.

Το έργο της PSG έγινε πιο δύσκολο από την επιλογή του Blanc να παίξει με μειωμένο πλάτος, όπως συνήθιζε να κάνει και ο Ancelotti πέρυσι (δεύτερο στιγμιότυπο στην φωτογραφία από κάτω). Ακόμα και όταν απλωνόταν όμως οι αποστάσεις δεν ήταν σωστές ή/και αυτός που είχε την μπάλα (o Verratti συνήθως) αργούσε να ανοίξει το παιχνίδι στα άκρα (το πρώτο στιγμιότυπο στη φωτό. Η φάση συνεχίζεται με τον Verratti να κρατάει την μπάλα για 3-4 δευτερόλεπτα ακόμα και τελικά να τη γυρίζει πίσω).

Η κατάσταση βελτιώθηκε με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, κάτι που προφανώς πιστώνεται στον Blanc. Η κυκλοφορία όμως συνέχισε να είναι προβληματική, αν και βελτιωνόταν με την πάροδο του χρόνου κυρίως επειδή μαζευόταν πιο πίσω η Montpellier, ενώ έχανε και την οργάνωσή της. Η PSG πάντως απλωνόταν καλύτερα στο γήπεδο, όπως φαίνεται και στα παρακάτω στιγμιότυπα (η δεύτερη φάση είναι το γκολ) και με ατομικές εμπνεύσεις των Ibrahimovic και Moura δημιουργούσε περισσότερες επικίνδυνες καταστάσεις. Θα μπορούσε να πάρει και το ματς μετά την είσοδο του Cavani και την αποβολή El Kaoutari.

Να σημειώσουμε ότι και οι 3 αλλαγές του Blanc αν και έγιναν αργά βοήθησαν. Εξάλλου, ο Cavani και ο Rabiot παραλίγο να σκοράρουν. Το όνομα του τελευταίου κρατήστε το. Έδειξε καλά στοιχεία και με τη φιναλίστ Γαλλία στο Ευρωπαϊκό κάτω των 19. Η PSG έχει γεμάτο και ποιοτικό ρόστερ, κατά πάσα πιθανότητα θα κάνει το repeat, αλλά φέτος έχει στόχο και την Ευρώπη. Αν θέλει να πάει μέχρι το τέλος κι από τη στιγμή που δεν πήρε χαφ, πρέπει να βοηθήσει τον Verratti να ωριμάσει, ώστε να παίζει με καθαρό μυαλό και λιγότερα νεύρα.

MONACO

Η Monaco δε θα παίξει στην Ευρώπη φέτος, αλλά ο στόχος της είναι να πάρει μέρος στο επόμενο Champions League. Η πρώτη της φετινή εμφάνιση στο Championnat δεν ήταν καλή, αλλά το ρόστερ που έχει της επιτρέπει να πιστεύει πως του χρόνου θα είναι στα μεγάλα σαλόνια. Και βασικά δεν έπαιξε καλά, αλλά νίκησε. Σε πρώτη φάση το σημαντικό αυτό είναι. Για όλους και πολύ περισσότερο για αυτήν.

Δεν έχω να γράψω πολλά για την ομάδα του Ranieri (κι αν γράψω πολλά θα ξεχειλώσει το κείμενο). Θέλει δουλειά και χρόνο. Έχει καλά και έμπειρα στόπερ. Έχει ταλαντούχους ακραίους (και τα μπακ Kurzawa, Fabinho και οι Ocampos, Carrasco έδειξαν πως έχουν μέλλον), ο Falcao και ο Rodriguez θα τις δώσουν γκολ και οι Toulalan, Moutinho είναι κάτι παραπάνω από καλό δίδυμο στα χαφ. Α ναι, βασικά αυτό έχω να πω: Γιατί δεν έπαιξε ούτε ως αλλαγή ο Moutinho κύριε Κλαύδιε;

Με Obbadi και Toulalan η Monaco ήταν άσχημη ομάδα. Δεν είχε καλές συνεργασίες και στηριζόταν σε ατομικές εξάρσεις. Προφανώς και με τον Πορτογάλο δε θα πέταγε, αφού μιλάμε για καινούρια ομάδα, αλλά νομίζω η εικόνα της θα ήταν καλύτερη. Λογικά ο Ranieri κάτι παραπάνω ξέρει. Το διπλό στο Chaban Delmas πάντως το πήρε επειδή βρήκε πρώτος γκολ, η άμυνά του ήταν σταθερή και αξιόπιστη και η Bordeaux ήταν χειρότερη από το αναμενόμενο (για μένα τουλάχιστον). Όπως και να ΄χει κρατάει το σημαντικό τρίποντο.

Όπως και οι Bayern, Dortmund. Ακόμα και ο ένας βαθμός που πήρε η PSG είναι καλός. Στις πρεμιέρες και στις πρώτες αγωνιστικές γενικότερα, οι αδύναμοι πιστεύουν περισσότερο ότι μπορούν να νικήσουν. Ο πίνακας δε δείχνει ακόμα ότι είναι χειρότεροι, δεν έχουν να σκεφτούν το επόμενο ματς, κάνουν νέα αρχή και τα δίνουν όλα. Στην αρχή οι περισσότεροι ακόμα ψάχνονται και οι εκπλήξεις παραμονεύουν. Οπότε αν δε χάνεις καλά είσαι.

* Τα γραφήματα και στατιστικά είναι από το squawka.com και το whoscored.com

* Περιμένω απόψεις για τις 4 ομάδες και τους αντιπάλους τους, αλλά και για όποιο άλλο ματς είδατε αυτό το τριήμερο. Λέω να το καθιερώσω ένα ανάλογο θέμα 1-2 φορές τη βδομάδα (Κυριακή, Τρίτη ας πούμε) και με πιο γενικό περιεχόμενο όσο περνάνε οι αγωνιστικές. Αν θέλει και ο λαός φυσικά 😉 Γράψτε στα σχόλια και ποιες ομάδες σας ενδιαφέρουν για να δίνω μεγαλύτερο βάρος.

Τον Football Philosopher μπορείτε να τον βρείτε και στο Τwitter ως @sokinside