Μπάγερν, ομάδα χωρίς ταβάνι

Τον περασμένο Μάιο, όταν η Bayern κατακτούσε το Champions League, σκεφτόμουν πως είναι πιθανό να τη δούμε να καταφέρνει το ίδιο και φέτος. Μετά το τέλος της μεταγραφικής περιόδου αυτή η σκέψη έγινε πίστη. Οι Βαυαροί τελικά ίσως γίνουν η πρώτη ομάδα στη σύγχρονη ιστορία της διοργάνωσης που θα καταφέρει να κάνει το repeat, ίσως όχι. Ίσως τα πάρουν και φέτος όλα, ίσως όχι.

Η σεζόν είναι μεγάλη, το ποδόσφαιρο είναι απρόβλεπτο, στα νοκ άουτ όλα γίνονται, βάλτε μερικά ακόμα κλισέ-αλήθειες, τα ξέρετε. Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος όμως. Στο τέλος της σεζόν η Bayern πάλι θα είναι η καλύτερη ομάδα. Και του χρόνου μάλλον πάλι θα είναι η καλύτερη. Η ομάδα του Guardiola δεν είναι τέλεια. Για την ακρίβεια απέχει αρκετά από αυτό το σημείο και έχει κάμποσα προβλήματα.

Αχόρταγοι

Ακόμα κι έτσι όμως είναι τρομακτική. Ήθελα πολλές φορές μέχρι τώρα να γράψω για αυτή και κάθε φορά το άφηνα στην άκρη για λίγο αργότερα. Για να δούμε περισσότερα πράγματα, να περάσει ο καιρός να βρουν λίγο ρυθμό, να έχω πιο ξεκάθαρη εικόνα για όλα όσα κάνουν. Τελικά νομίζω πως το ανέβαλα επειδή κάθε φορά ήθελα να γράψω χίλια πράγματα.

Το εκπληκτικό με τους Κόκκινους είναι πως έχουν τεράστιο αριθμό επιλογών και οι λέξεις που μπορείς να γράψεις για αυτούς είναι αμέτρητες. Μετά από κάθε παιχνίδι. Η ποικιλία και η ποιότητα που διαθέτουν στο ρόστερ τους είναι βγαλμένη από το καλύτερο όνειρο κάθε προπονητή. Μπορεί να μην είναι πλήρεις, αφού σε κάποιες θέσεις υπάρχουν ερωτηματικά, αλλά το εκπληκτικό είναι πως σε 1-2 χρόνια μπορεί να είναι.

Το «κάθε ομάδα χρειάζεται μεταγραφές» στο Μόναχο το πιστεύουν και έτσι δε σταματούν να ενισχύουν την ομάδα τους. Αυτό είναι το ένα στοιχείο που τους κάνει να φαντάζουν ασταμάτητοι. Έχουμε να κάνουμε με μια ομάδα που παρότι έφτασε στην κορυφή συνεχίζει να ενισχύεται μεθοδικά, σωστά, με το μυαλό στο παρόν και το μέλλον και δίνοντας πολλά λεφτά. Οι οικονομικές δυνατότητες της Bayern είναι τεράστιες και χωρίς τη στήριξη ενός λεφτά που αύριο μπορεί να βαρεθεί και να φύγει. Η εταιρεία είναι κερδοφόρα και την ίδια στιγμή συνεχίζει να επενδύει σοφά. Οι από πάνω λοιπόν δεν εφησυχάζουν.

Κίνητρο και ιδέες

Το ίδιο κάνει και ο προπονητής της ομάδας και θα το κάνει μέχρι να αποχωρήσει ακόμα κι αν πάρει ξέρω ‘γω 10 τρόπαια σε δύο σεζόν. Όπως έχω ξαναπεί, ο Guardiola ήταν η καλύτερη λύση για την Bayern. Μπορεί κάποιος να μην τον θεωρεί καλό προπονητή… όχι άκυρο. Αν δεν τον θεωρεί κάποιος καλό προπονητή… lol. Πάμε πάλι λοιπόν.

Μπορεί κάποιος να μη θεωρεί ότι είναι ο καλύτερος, ούτε καν ο δεύτερος, ούτε καν ο τρίτος καλύτερος, δεν είναι καν στην πεντάδα αν θέλετε. Αυτό που έχει σημασία είναι πως έχει ιδέες. Πολλές, ατελείωτες. Και δεν κολλάει. Δεν του βγαίνει κάτι, το αλλάζει. Αυτό που έχει σημασία είναι πως πιέζει τον εαυτό του κάθε φορά να γίνεται και καλύτερος. Το ίδιο κάνει και με την ομάδα του. Δεν αφήνει σε ησυχία κανέναν. Κάθε μέρα, σε κάθε προπόνηση, σε κάθε αγώνα τους αναγκάζει να ζητάνε ακόμα περισσότερα, να γίνονται καλύτεροι. Τα έχει πει ο μεγάλος Obradovic για τη μαγική λέξη: ΚΙΝΗΤΡΟ.

« Θα σας υπερασπιστώ μέχρι θανάτου, αλλά την ίδια στιγμή θα είμαι απαιτητικός με όλους σας, όπως θα είμαι και με τον εαυτό μου», είχε πει στους παίκτες της Barcelona στην πρώτη του ομιλία. Τότε είχε πει και το «ο κάθε παίκτης μόνος του είναι ένα τίποτα, θέλω όλοι μαζί να δώσουμε τις μάχες μας» και το «είναι ώρα για όλους να τρέξουν και να δώσουν ό,τι έχουν».

Με αυτόν στην Bayern, κανένας παίκτης δε διανοείται να μη συνεχίσει την περσινή προσπάθεια. Κι αν το κάνει, αυτός θα βγει χαμένος. Με αυτόν στον πάγκο, τα πράγματα δεν είναι ίδια. Ο Guardiola έχει αλλάξει την Bayern. Και θα την αλλάξει κι άλλο. Κι αλλάζει και ο ίδιος.

Μαθαίνουν μαζί

Υπάρχει ένα μύθος ότι ο Guardiola είναι δογματικός και υπερβολικά ιδεαλιστής. Στην πραγματικότητα το ένα βασικό που δεν αλλάζει είναι το «όταν έχουμε την μπάλα, δεν πρέπει να τη χάνουμε. Αν αυτό συμβεί, τρέχουμε να την πάρουμε πίσω αμέσως. Βασικά, αυτή είναι η ιδέα». Τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν με την μπάλα. Από εκεί και πέρα αλλάζει πολλά πράγματα, συνέχεια. Ακόμα και μέσα σε ένα 90λεπτο. Πάνω σε αυτό θέλω να αναφέρω κάτι χαρακτηριστικό. Ελάχιστοι θυμούνται ότι στην πρώτη του σεζόν στην Barcelona ο Keita ήταν βασικός στην 3άδα του κέντρου. O Καταλανός είναι περισσότερο πραγματιστής και λιγότερο κολλημένος από όσο πιστεύει ο κόσμος.

Στην πραγματικότητα κάποιες φορές το ότι σκέφτεται πολύ και αναλύει υπερβολικά τους αντιπάλους και τις καταστάσεις γενικότερα, κάποιες φορές δεν του βγαίνει σε καλό. Αυτός είναι όμως ο Guardiola. Μία ιδέα κι άλλη ιδέα κι άλλη και δοκιμάζει το ένα, δοκιμάζει το άλλο, δεν του βγαίνει, κάνει λάθος, τρώει τα μούτρα του, μαθαίνει. Στην Bayern έφτασε να αλλάζει κατά διαστήματα μία από τις κύριες ιδέες της ποδοσφαιρικής του φιλοσοφίας. Μιλάω για το «παίζουμε με ένα χαφ μπροστά από την άμυνα».

Διαρκής εξέλιξη

Εν πάση περιπτώσει για να μη μείνω άλλο (μόνο) στον Guardiola, με όλα αυτά θέλω να πω ότι η Bayern έχει έναν προπονητή που τις μαθαίνει διαρκώς πράγματα και του μαθαίνει κι αυτή. Το σχέδιο είναι ακόμα ατελές και προβληματικό. Κι αυτό είναι το τρομακτικό.

Οι Βαυαροί νίκησαν την Dortmund στην έδρα της για πρώτη φορά μετά το 2009. Ναι, είχε σημαντικές απουσίες η ομάδα του Klopp και το σκορ την αδικεί. Θα μπορούσε ίσως ακόμα και να πάρει τη νίκη. Αυτό ακριβώς όμως είναι που σε τρομάζει στην Bayern. Με εξαίρεση το ματς με την BVB, στο Super Cup, δεν έχει χάσει.

Έχει απουσίες; Δεν παίζει καλά; Δεν έχει ρυθμό; Τρώει φάσεις στην αντεπίθεση; Μένει πίσω στο σκορ; Ό,τι κι αν γίνει δε χάνει. Με αυτά και με αυτά, έχει περάσει με 3-0 από το Westfalenstadion, έχει διαλύσει τη City, πήρε το Super Cup από την Chelsea και για μεγάλο διάστημα την είχε πατήσει. Τον Αύγουστο κόντρα στην Dortmund ο Guardiola είχε κάνει λάθη. Η ομάδα του εκτέθηκε στις αντεπιθέσεις της BVB.

Η Bayern συνέχισε να έχει προβλήματα στο αμυντικό transition. Κι έχει ακόμα. Βελτιώνεται όμως. Προσαρμόζεται. Εξελίσσεται και ζητάει κι άλλα. Μην ξεχνάμε πως με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έχει νικήσει ομάδα του Mourinho και του Klopp, των καθηγητών της αντεπίθεσης δηλαδή. Ακόμα δεν έχει καταφέρει να έχει όλους τους παίκτες ετοιμοπόλεμους ταυτόχρονα. Μέχρι τώρα έχει κατέβει στο γήπεδο με 20 διαφορετικές 11άδες σε 21 ματς. Στην επίθεση αργεί πολλές φορές να βρει ρυθμό. Βρίσκει όμως λύσεις, διαρκώς έχει ιδέες, συνέχεια προσθέτει πράγματα.

Δείχνει τον δρόμο

Με τον Guardiola να ψάχνεται ασταμάτητα και την ομάδα να του προσφέρει τόσες λύσεις, που του επιτρέπουν να πειραματιστεί και να εφαρμόσει κάθε του σκέψη, δεν ξέρω ποιο είναι το ταβάνι της Bayern. Ο Καταλανός είναι στον παράδεισο. Διαθέτει διοίκηση που τον στηρίζει, παικταράδες, αλλά το πιο σημαντικό είναι πως έχει ποδοσφαιριστές έξυπνους, ευπροσάρμοστους, μοντέρνους, πολύπλευρους.

Σκέφτομαι από πέρυσι, πως σε αντίθεση με την Barcelona για την οποία κάποιοι σας έλεγαν κάποτε πως τερμάτισε το ποδόσφαιρο, μπορεί μέσα στα επόμενα χρόνια να γίνει η πρώτη ομάδα που πραγματικά θα αγγίξει το τέλειο. Γιατί όπως είχε πει και ο Pep σε εκείνη την πρώτη ομιλία του στους παίκτες της Barcelona «δε σας ζητάω αποτελέσματα, απλά απόδοση, να παίξουμε καλά».

Σε κάθε περίπτωση οι Βαυαροί είναι η ομάδα που οδηγεί την κούρσα (από πέρυσι, μην πω από πρόπερσι), διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό το ποδοσφαιρικό τοπίο κι ανατρέπει τα καθιερωμένα. Αυτήν πρέπει να νικήσεις για να φτάσεις στην κορυφή, αυτή σου βάζει τα προβλήματα, αυτή σε προκαλεί να γίνεις καλύτερος, να βρεις μια νέα ή/και καλύτερη ιδέα.

Υ.Γ. Το πλάνο ήταν να γράψω για Bayern και BVB, αλλά επέλεξα να τα χωρίσω για να μην τις αδικήσω. Επίσης, κανονικά θα αναφερόμουν περισσότερο σε αγωνιστικές λεπτομέρειες, αλλά επειδή ήταν ουσιαστικά το πρώτο κείμενο για την Bayern πήγα σε κάτι διαφορετικό (και βασικά ξέρετε, αν πιάσω Guardiola, δε σταματάω). Εξάλλου, θα τα ξαναπούμε αρκετές φορές πιο αναλυτικά και για το πόσο μη Barcelona είναι η Bayern και για τα τρομερά που κάνει με τους μπακ (κυρίως με τον Alaba) και για τις αμυντικές αδυναμίες και για τις ατελείωτες λύσεις στο επιθετικό κομμάτι και για τα 4-1-4-1 και για τα 3-4-3 και, και…

Υ.Γ.1 Αποδείχθηκε και πάλι πως ο Guardiola είναι αφελής και υπερόπτης και δεν ξέρει τι κάνει. Μα ο Lahm χαφ; Είναι δυνατόν; Δε φτάνει που έφαγε τον Toure για τον Busquets; Δε φτάνει που έστειλε τον Messi στην κορυφή; Δε φτάνει που έκανε τον Mascherano στόπερ; Και τώρα βάζει στην κορυφή της επίθεσης τον Götze; Και τον Martinez στόπερ και πίσω από τον επιθετικό; Ντροπή σου Pep. Σταμάτα επιτέλους να σκέφτεσαι διαφορετικά, εκτίθεσαι. Innovator και think outside of the box και κουραφέξαλα. (Ουφ, τα είπα και ησύχασα :))

Για σχόλια, παρατηρήσεις και περισσότερη κουβέντα μπορείτε να με βρείτε και στο twitter ως @sokinside