Αθλητικό Σινεμά: “Rush”

Ενώ ο Μίκαελ Σουμάχερ συνεχίζει να νοσηλεύεται σε σταθερή κατάσταση στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Γκρενόμπλ οι φήμες για την πορεία της κατάστασης της υγείας του οργιάζουν.

Το σίγουρο είναι πάντως ότι ένας επτά φορές πρωταθλητής της Formula 1 ξέρει να αγωνίζεται σκληρά.

Βλέποντας άλλωστε ταινίες σαν το “Rush” (2013) που σκιαγραφούν όλη την μαγεία του motorsport δεν γίνεται να μην τον σκεφτείς ή να μην αντιληφθείς τη ψυχοσύνθεση ενός θρυλικού πιλότου της Formula 1. Το μήνυμα συμπαράστασης στον Σουμάχερ από τον Λάουντα αποδεικνύει ακριβώς αυτό.

“Σε κάθε αγώνα τις Fromula 1 έχεις 20% πιθανότητες να πεθάνεις και δεν θα ανεχτώ ούτε 1% παραπάνω”.

“Όσο πιο κοντά είσαι στον θάνατο τόσο πιο ζωντανός νιώθεις”.

Όταν δυο άνθρωποι έχουν τόσο διαφορετικές κοσμοθεωρίες και όταν τυχαίνει να είναι και οι δυο μυθικοί πιλότοι της Formula 1, η σχέση αλληλοθαυμασμού, εξάρτησης και μίσους είναι αναπόφευκτη.

Σκηνοθεσία: Ron Howard Σενάριο: Peter Morgan Ηθοποιοί: Chris Hemsworth (James Hunt), Daniel Bruhl (Niki Lauda), Olivia Wide (Suzy Miler), Alexandra Maria Lara (Marlene Lauda), Pierfranvesco Favino (Clay Regazzoni). Είδος: Βιογραφία- Δράση Διάρκεια: 123′ Γλώσσα: Αγγλικά, Γερμανικά Χώρα: Γερμανία, Αγγλία Box office: $90,247,624

Αξίζει να το δεις:

“Κοιτάξτε ο λόγος είναι το σεξ, ο κίνδυνος, η Formula 1 και η δεκαετία του ’70. Όταν όλα αυτά τα πράγματα συγκεντρώνονται και κολλούν μεταξύ τους, καταλαβαίνετε ότι πρόκειται για ένα ευφυές, γεμάτο χιούμορ κολλάζ. Οι χαρακτήρες σε εκπλήσσουν και σε ψυχαγωγούν. Είναι μια ταινία που όλοι νομίζω θα θέλουν να δουν” δήλωσε ο Ρον Χάουαρντ μετά την επίσημη πρεμιέρα της ταινίας στο Λονδίνο.

Ο Ρον Χάουραντ σκιαγραφεί τους πρωταθλητές -μύθους της Formula 1 του 1970. Ο μεθοδικός Νίκι Λάουντα και ο πλέιμποϊ ριψοκίνδυνος Τζέιμς Χαντ διεκδικούν με το ίδιο πάθος την πρώτη θέση.

Με 35 κάμερες, ο Χάουαρντ χρησιμοποιεί οπτικά εφέ για να καταστήσει αισθητό τον ίλιγγο της ταχύτητας, το πείσμα των δύο αντιπάλων, τον κίνδυνο που συνεχώς παραμονεύει. Τα πολύ κοντινά πλάνα πάνω στα λάστιχα, στο μηχανισμό των αυτοκινήτων, στις κάσκες και στα τιμόνια σε κάνουν να νιώθεις ότι είσαι δίπλα τους.

Ξεκινώντας και οι δυο από τη Formula 3 καταλήγουν να αγωνίζονται στις μεγαλύτερες πίστες, ο ένας για να νικήσει τον άλλον.

Ο Βρετανός Τζέιμς Χαντ θα συμμετάσχει στους αγώνες με τη McLauren πεισματικά, ριψοκίνδυνα φλερτάροντας με τον θάνατο, αποφασισμένος να κάνει τα πάντα για να καταρρίψει τη φήμη του Νίκι Λάουντα.

“25 οδηγοί κάθε χρόνο και 2 πεθαίνουν”

Από την άλλη ο Λάουντα με τη Ferrari θα λειτουργεί μαθηματικά, οργανωμένα, μεθοδικά και πάντα με τεχνική.

“Ξεκινάμε 25 οδηγοί κάθε χρόνο και 2 πεθαίνουν. Ποιος θα έκανε μια τέτοια δουλειά; Ένας τρελός, ένας ονειροπόλος, ένας επαναστάτης. Εμένα με ξέρουν για δυο λόγους. Πρώτον, για την αντιπαλότητα μου με τον Χαντ – ο ένας πρήζει τα αρ…ια του άλλου. Δεύτερον, για αυτό που έγινε την 1η Αυγούστου το 1976”.

Η ταινία εστιάζει στην καταπληκτική αγωνιστική σεζόν του Γερμανικού Γκραν Πρι το 1976. Ωστόσο, οι δυο αθλητές δεν διαφέρουν μόνο στους αγώνες αλλά και στην αντίληψη τους για τη ζωή. Ο ένας ζει για την κάθε στιγμή για το αλκοόλ και το σεξ, ο άλλος για τους στόχους του και την γυναίκα της ζωής του.

Ο “ανώδυνος” ανταγωνισμός τους θα πάρει άλλη τροπή λίγο πριν τον αγώνα στο Νίρμπουργκρινγκ.

Όλα έδειχναν ότι ο Λάουντα θα έπαιρνε τον τίτλο και παράλληλα θα έκανε και το ρεκόρ των περισσότερων νικών σε μία σεζόν.

Όμως, λόγω τωνακραίωνκαιρικών φαινομένων αλλά και των χαμηλών επιπέδων ασφαλείας στους αγώνες της Formula 1, ο Αυστριακός δεν ήθελε να αγωνιστεί αλλά ο αντίλογος του Χαντ θα πείσει τους υπόλοιπους πιλότους να συνεχίσουν…

Κατά το φρικτό ατύχημα του, ο Λάουντα θα βρεθεί για 55″ εγκλωβισμένος στη φλεγόμενη Ferrari των 800 βαθμών Κελσίου, θα πέσει σε κόμμα για έξι εβδομάδες και θα παραμορφωθεί με σοβαρά εγκαύματα στο πρόσωπο.

Η καλύτερη σκηνή:

Στη συγκεκριμένη ταινία της ταχύτητας και της δράσης, είναι δύσκολη η επιλογή της καλύτερης σκηνής αφού ο Χάουραντ ξέρει να σε κρατάει σε αγωνία από την πρώτη κιόλας σκηνή της ταινίας όπου ο Νίκι Λάουντα μιλάει για την σχέση του με τον Χαντ και υπαινίσσεται το ατύχημα της 1ης Αυγούστου.

Σίγουρα όμως η δράση κορυφώνεται όταν ο Λάουντα παρά την κατάσταση της υγείας του και ενώ δεν μπορεί να φορέσει ούτε το κράνος του από τους πόνους, θα επιστρέψει στην αγωνιστική δράση με ακόμη περισσότερο πείσμα και ακόμη πιο “αυστηρά μαθηματική τεχνική” από πριν.

” Εσύ ευθύνεσαι για το φρικτό ατύχημα μου, όμως είσαι το ίδιο υπεύθυνος και για την επιστροφή μου” θα πει στον Χαντ.

Ήξερες ότι:

Ο Νίκι Λάουντα με δηλώσεις του στην βρετανική Telegraph είχε μιλήσει για την ταινία με τα καλύτερα λόγια. Άλλωστε, ο ίδιος είχε απορρίψει τουλάχιστον 20 ταινίες με θέμα τη ζωή του διότι τα σενάρια δεν του άρεσαν.

Για το “Rush”, ευχήθηκε ο Χαντ να βρισκόταν στη ζωή και να μπορούσε να τη δει.

“Θαυμάζω τον Daniel Brühl. Ομολογώ πως δεν τον ήξερα πριν. Ήρθε στη Βιέννη και με συνάντησε και τον ρώτησα πως είναι να παίζεις κάποιον που είναι εν ζωή και που, όπως εγώ εμφανίζεται σχεδόν καθημερινά στις τηλεοράσεις. Μου απάντησε πολύ δύσκολο και μου είπε πως πήγε σε σχολή για να μάθει την αυστριακή διάλεκτό μου, αλλά και για να μιλάει αγγλικά όπως εγώ. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων μου τηλεφώνησε πολλές φορές, όπως άλλωστε και ο Howard, για να με ρωτήσει διάφορες λεπτομέρειες. Όπως αν έβαζα το κράνος πριν μπω στο αυτοκίνητο ή μετά, αν έκανα κάτι συγκεκριμένο πριν την εκκίνηση.

Πέρασα πολύ χρόνο με τον Daniel στη Βιέννη και ταξιδέψαμε μαζί στο Gran Prix της Βραζιλίας για να του εξηγήσω κάποιες λεπτομέρειες.

H ταινία ήταν εξαιρετικά κοντά στην πραγματικότητα. Όταν το είδα στην ταινία είπα Θεέ μου, αυτός είμαι εγώ.

Δεν οδήγησα καθόλου τα αυτοκίνητα. Στις περισσότερες σκηνές είναι ο Stig, ο τύπος που οδηγεί τα αυτοκίνητα στην εκπομπή του TopGear.

Για μένα το κλειδί στην όλη πλοκή ήταν η σκηνή της επιστροφής μου μετά το ατύχημα. Ξέρετε τότε οι άνθρωποι που μου μιλούσαν απέφευγαν να με κοιτάξουν στο πρόσωπο και αυτό με ενοχλούσε αφάνταστα. Το αντιμετώπισα χτίζοντας ένα τείχος γύρω μου. Σήμερα, 37 χρόνια μετά, και βλέποντας την ταινία κατάλαβα ότι το έκαναν αυτό πολύ απλά γιατί το θέαμα ήταν φρικτό.

Η σκηνή που έχει μείνει στο μυαλό μου από το 1976 είναι φυσικά το ατύχημα. Η μάχη για την επιβίωση, η επιστροφή”.

Πηγή: IMDb