Το φαινόμενο Τεντόγλου και η παγίδα που πρέπει να αποφύγουμε

Κινδυνεύουμε να κάνουμε το λάθος και να συνηθίσουμε την υπεροχή του Μίλτου Τεντόγλου ως μια ρουτίνα, ως κάτι που γίνεται και είναι αναμενόμενο, επειδή ο ίδιος κάνει τα δύσκολα να φαίνονται εύκολα. Επειδή, έτσι μας έχει συνηθίσει.

“Ο Τεντόγλου ήταν πάλι Τεντόγλου”, λένε. Ναι, ήταν. Είναι από πάντα και από το 2018 που έχει γευτεί όλες τις πιθανές χρυσές χαρές, ξανά και ξανά. Αλλά έχει σημασία να νιώθουμε και να καταλαβαίνουμε τι λέμε όταν χρησιμοποιούμε αντίστοιχες εκφράσεις.

Όσα καταφέρνει δεν είναι η κανονικότητα, ακόμα και στο υψηλό επίπεδο του πρωταθλητισμού. Είναι σπάνιος. Είναι φαινόμενο. Είναι ιστορική φυσιογνωμία για τον παγκόσμιο αθλητισμό.

Ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο, ένα ακόμα εντυπωσιακό άλμα, μια ακόμα μεγάλη διοργάνωση στην οποία ο Γρεβενιώτης πρωταθλητής κατακτά τη νίκη, έχοντας στο τσεπάκι του “όπλα” για να αντιμετωπίσει όλες τις συνθήκες και όλους τους αντιπάλους.

“Ο Τεντόγλου ήταν πάλι Τεντόγλου”, θα ξαναπούν και στην επόμενη νίκη. Ποιος είναι, όμως, ο Τεντόγλου;

Είναι αυτός που έχει ποτίσει όλα τα κύτταρά του με λατρεία για τον στίβο. Είναι ένας εξαιρετικά ευφυής άνθρωπος, που έχει καταλάβει το μήκος όσο λίγοι στην ιστορία του αγωνίσματος. Δεν αντιμετωπίζει κάθε άλμα ως μια ακόμα προσπάθεια να πάει όσο πιο μακριά γίνεται, αλλά σαν μια μαθηματική εξίσωση, οι παράμετροι της οποίας αλλάζουν διαρκώς. Κι όμως αυτός μαθαίνει να τη λύνει όλο και καλύτερα.

Στο Μπέρμιγχαμ φύσαγε κόντρα. Όλα τα άλματα των αθλητών έγιναν με εμπόδιο τον άνεμο. Δεν ήταν η βραδιά που θα περίμενε κανείς να δει άλμα στα 8,44μ., την επίδοση με την οποία ο Τεντόγλου κέρδισε το τέταρτο συνεχόμενο χρυσό του σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Ο Μίλτος μπορεί κι όταν φυσάει κόντρα. Είναι φτιαγμένος για το Camel Trophy του μήκους.

Έχει προπονηθεί πάρα πολύ. Έχει μελετήσει σε επιστημονικό επίπεδο το αγώνισμά του. Ξέρει κάθε φορά τι πρέπει να κάνει και πώς θα το εκτελέσει. Ακόμα κι αυτά, όμως, δεν αρκούν όταν δεν μπορείς να ελέγξεις κάθε χιλιοστό του κορμιού σου. Ο αθλητής του Γιώργου Πομάσκι διακρίνεται και γι’ αυτό, το οποίο ο ίδιος χαρακτηρίζει ως αθλητική ευφυΐα.

Στο Alexander Stadium άκουσε τον προπονητή του. Διατήρησε την ψυχραιμία του όταν πέρασε δεύτερος. Έδειξε τη σωματική και πνευματική ετοιμότητά του. Προσαρμόστηκε στις συνθήκες και τις μετέτρεψε σε χρυσό.

Τέσσερα συνεχόμενα χρυσά μετάλλια σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανοιχτού στίβου. Βερολίνο. Μόναχο. Ρώμη. Μπέρμιγχαμ.

Τέσσερις διοργανώσεις, τέσσερις τίτλοι, ο ίδιος πρωταγωνιστής. Και πλέον πάτησε και αυτήν την κορυφή της ιστορίας του ευρωπαϊκού μήκους, ισοφαρίζοντας την επίδοση της Χάικε Ντρέσλερ στις γυναίκες. Έγινε ξανά μέρος της παγκόσμιας αθλητικής ιστορίας.

Πόσο εύκολα θεωρούμε δεδομένο κάτι που δεν είναι καθόλου δεδομένο;

Ο Τεντόγλου το κάνει από το 2018. Πηδάει πιο μακριά απ’ όλους όταν χρειάζεται. Κερδίζει όταν ο αντίπαλος έχει βρει ένα μεγάλο άλμα. Κερδίζει όταν οι συνθήκες δεν τον βοηθούν. Με το άλμα στα 8,44μ. τελείωσε τον τελικό τόσο νωρίς, ώστε να μην χρειαστεί καν να επιστρέψει στον διάδρομο για πέμπτη και έκτη προσπάθεια. Θα ξαναπούμε εύκολα: “Ο Τεντόγλου ήταν πάλι Τεντόγλου”.

Ναι, δεν είναι κακό, ας το ξαναπούμε. Αρκεί να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να συγκεντρωθούν στην ίδια προσωπικότητα τόσα χαρίσματα. Ταλέντο, απόλυτη αφοσίωση, ευφυΐα, ατελείωτη δουλειά, μελέτη και γνώση, ψυχραιμία, προσαρμοστικότητα, πνευματική και σωματική ετοιμότητα. Όλα αυτά τον έχουν προικίσει με την ικανότητα να βρίσκει κάθε φορά τον τρόπο.

Η μεγαλοσύνη του κρύβει μια παγίδα. Όσο περισσότερο κερδίζει, τόσο περισσότερο κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε πόσο δύσκολο είναι να κερδίζεις.

Ο Μίλτος Τεντόγλου μάς προσφέρει την σπάνια ευκαιρία να παρακολουθούμε την υπεροχή να γίνεται συνήθεια. Όμως, ας μην κάνουμε το λάθος να τη συνηθίσουμε τόσο, ώστε να πάψουμε να την αναγνωρίζουμε και κατ’ επέκταση να την απολαμβάνουμε. Η υπεροχή δεν είναι καθημερινότητα.