Η ατομική ποιότητα έδωσε την πρόκριση στον Παναθηναϊκό, τώρα πρέπει να βελτιώσει την ομαδική

Το πρώτο παιχνίδι απέναντι στην ΤΣΣΚΑ 1948 είχε δείξει στον Παναθηναϊκό, σε συνέχεια όσων είχε δει στα παιχνίδια με την Πάξι, ότι είχε δύο βασικά ελλείμματα: προσωπικότητα στην επίθεση και κυρίως στις εκτελέσεις, και αδυναμία στην αμυντική μετάβαση.

Σε διάστημα μικρότερο της μιας εβδομάδας, στη ρεβάνς, η ομάδα του Γιάκομπ Νίστρουπ εμφανίστηκε ενισχυμένη και στα δύο. Βρήκε δύο γκολ από δύο εκτελεστές με προσωπικότητα, που δεν τους είχε μέχρι τώρα. Και περιόρισε τις αδυναμίες που την κρατούσαν “ανοιχτή” στο πρώτο ματς όταν έχανε την μπάλα.

Υπό κανονικές συνθήκες, σε μια άλλη φάση της δουλειάς του με τον Δανό προπονητή, ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να πάρει με μεγαλύτερη άνεση την πρόκριση απέναντι σε έναν αδύναμο αντίπαλο. Ακόμη όμως βρίσκεται στο πρώτο στάδιο της αλλαγής του. Και γι’ αυτό τούτη τη φορά έκανε ένα άλλο τακτικό λάθος.

Η ανασφάλεια στο τελευταίο δεκάλεπτο της κανονικής διάρκειας οδήγησε από ένστικτο τους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού πολύ χαμηλά στο τερέν, για να προστατέψουν την εστία τους και το 0-1, παρόλο που ο προπονητής τους καλούσε με τις φωνές του να ανέβουν ψηλότερα. Αυτή η άνεση που έδωσαν στην ΤΣΣΚΑ για να αναπτύξει τις επιθέσεις της έφερε το πλάγιο άουτ, από το οποίο ξεκίνησε η επίθεση που έδωσε στους γηπεδούχους το γκολ της ισοφάρισης.

Το καλό για τον Παναθηναϊκό ήταν ότι τούτη τη φορά ο Σίριλ Ντέσερς του έδωσε την ευκαιρία να πάρει δωρεάν αυτό το μάθημα. Όπως ο Λιβάι Γκαρσία έβγαλε την προσωπικότητά του και έφτιαξε μόνος το γκολ που πέτυχε, κλέβοντας την μπάλα και εκτελώντας από πλάγια θέση με πολύ χαμηλή τιμή xGoal, έτσι και ο Νιγηριανός επιθετικός, παρόλο που ήταν ανέτοιμος, είχε την προσωπικότητα για να εκμεταλλευτεί τη μοναδική σοβαρή ευκαιρία που του παρουσιάστηκε. Από την πολύ καλή σέντρα του Κυριακόπουλου έδωσε στον Παναθηναϊκό το γκολ της πρόκρισης.

Η ποιότητα και η προσωπικότητα των δύο επιθετικών λειτούργησαν σαν γόμα και έσβησαν αδυναμίες που εξακολουθούν να υπάρχουν. Κυρίως την έλλειψη ποιότητας στην κυκλοφορία της μπάλας στο επιθετικό τρίτο. Αυτό ήταν το βασικό μέρος της εξήγησης για το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός, σε ακόμη ένα ματς, δυσκολεύτηκε να φτιάξει καλές ευκαιρίες, παρόλο που για μεγάλο διάστημα του παιχνιδιού είχε το μεγαλύτερο ποσοστό κατοχής της μπάλας.

Δεν έχει βρει ακόμη και τον κεντρικό μέσο που θα αυξήσει την ποιότητα της κυκλοφορίας, θα βελτιώσει τη σύνδεση των γραμμών και συγχρόνως θα τον βοηθήσει να κλείσει καλύτερα τους χώρους μπροστά από την αμυντική γραμμή.

Ο Παναθηναϊκός διανύει την πιο δύσκολη περίοδο της εποχής Νίστρουπ, διότι “κάθε αρχή και δύσκολη”, ειδικά όταν η αρχή δεν γίνεται απλώς με νέο προπονητή αλλά και με καινούργιες ενδεκάδες. Τούτη τη φορά έπαιξε, από ανάγκη, με άλλο σχηματισμό, μιας που ο προπονητής έκρινε ότι έπρεπε να παίξει με πέντε στην άμυνα για να μη ρισκάρει λόγω της απουσίας πλάγιων αμυντικών.

Το έκανε από ανάγκη, αλλά αυτή η αλλαγή έφερε και κάτι που χρειαζόταν πολύ ο Παναθηναϊκός: καλύτερη δομή πίσω από την μπάλα όταν έκανε επιθέσεις. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να μηn βρεθεί εκτεθειμένος στις απόπειρες της ΤΣΣΚΑ να αντεπιτεθεί. Με άλλα λόγια, ο σχηματισμός δεν έλυσε το πρόβλημα της αμυντικής μετάβασης, αλλά βοήθησε τον Παναθηναϊκό να το περιορίσει σημαντικά.

Υπό αυτές τις συνθήκες ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να παίξει sexy ποδόσφαιρο, όπως σχολίασε μετά την ολοκλήρωση του ματς ο Νίστρουπ. Και δεν χρειάζεται να γίνει sexy το ποδόσφαιρό του ούτε στα playoffs του Conference League για να καταφέρει να φτάσει στη League Phase.

Αρκεί να κρατήσει την προσωπικότητα που βρήκε στην επίθεση, να παραμείνει το ίδιο προσεκτικός στην αμυντική μετάβαση, να παίξει με μεγαλύτερο θάρρος από αυτό που είχε στα τελευταία δέκα λεπτά της κανονικής διάρκειας και να βελτιώσει, μέσα από τη δουλειά των προπονήσεων, την ομαδική λειτουργία στην επιθετική ανάπτυξη.

Τούτη τη φορά πήρε μια πρόκριση χάρη στη διαφορά στην ατομική ποιότητα. Στα playoffs όμως η διαφορά στην ατομική ποιότητα δεν θα είναι τόσο μεγάλη. Γι’ αυτό και πρέπει να βελτιώσει την ομαδική.